Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

28 Aralık 2011 Çarşamba

Ankara Günlüğümüz,,,

Hem Melik ve Hümeyra’nın hem de Barış ve İrem’in düğünlerini fırsat bilip kendimizi 1 hafta Ankara’ya attık yine. Anneanne-dede-dayı ve Ceren ile bol bol hasret giderdik.  Tüm akrabalarımızı ziyaret ettik. Çok güzel bir hafta geçirdik.


Sevimli mi sevimliydik yine. Benim düğünlere gittiğim akşamlar uyumayarak biraz anneanneyi üzse de yine de kimse halinden şikayetçi olmadı.
Zeyno ile ilk defa 2. ayında Ankara’ya gitmiş ve uzun süre kalmıştık. O zaman Zeyno pek bir şey anlamamıştı ama bu sefer gönlünce şımardı J
hep gülmeyeyim biraz ciddi bakayım duruşu

ayyy dayanamıycam, gülmek istiyorum :)

Ceren'i iş yerinde ziyaret ettik. Annem dieti bozmadı, tatlılara dayandı, mantarlı enginar yedi :)

annemi ve babamı çok seviyorum, tabi ellerimi de :)

artık ele avuca sığıyorum, dedem beni kucaktan indirmiyor :)


oooo Kanada'dan annemin çılgın kuzeni gelmiş :)

yaaa saçları ne kadar güzel, inşallah benim de böyle güzel saçlarım olur,,,

anneannemi çok seviyorum :)

cicileri giydim, poz verdim,,,

bu mont ve şapka bana çok yakışmamış mı?

eğer biraz uğraşırsam, 2 elimi birden yiyebileceğim,,,

bu duruşu yeni keşfettim :)

aaaaaa kayıyorummmm,,,,


sabah güneşi güzele vururmuş :)

hep böyle duracağım artık,,,

anneanne bu kazağı çok sevdim ben

bu kadını çok seviyorum ben yaaa, ona anne diyeceğim :)


aaaa annem ne güzel olmuş böyle, ağlayayım da beni bırakıp gitmesin bir yere


Zeyno’nun Kankaları Gelmiş, Hoşgelmiş,,,

Zeyno’nun kankaları gelmiş, hoş gelmiş,,,”miş” diyorum, çünkü Zeyno’nun eve misafir geldiğinden haberi yok.  Artık gündüz uykularını iyice bıraktığımız için akşam 7’de bir uyuyor gece 12’ye kadar top atılsa uyanmıyor.
Komşular ile epeydir görüşemiyorduk, şöyle güzel bir balık akşamı yaptık. Tabi herkes çalışınca toparlanmak akşam 8’i geçti. Ece ve Beroş o gün biraz uykusuz kaldılar, ama biz büyükler çok güzel bir akşam geçirdik.
Bu güzel akşamın bir tekrarını yarın Beren’in malikanesinde tekrar yaşayacağız inşallah. Hep beraber güzel bir yılbaşı yemeği yiyeceğiz.
Güzel akşamımızdan pozlar aşağıdadır.

Şu babamın saçını başını yolayım da bir rahat edeyim. İleride erkek arkadaşım olunca o da benim saçlarımı yolabilir :)

ohhhhh şöyle gözlerini de yukarı doğru çekeyim, iyice çirkin olsun...

 yaaa dur baba yaaa, iyiyim ben böyle senin tepende...

hopppp, attı beni aşağıya,,, Allah'tan bu yastıklar kuş tüyü :)) 

yaaaa üfff Ece amma şımardı, ben bugün çok akıllıyım,,, 

masayı silip süpürdükten sonra :) 

saklambaç oynayalım mı??? 

 Apo kocama ne yapıyorsunnnnnn????


Beren'le Ece mi oynuyor, yoksa Ayda ve Nihal mi acaba :) 

şu Beren'in gözleri çok güzel, parmağımı sokayım da görsün gününü :) 

anne ellerimi bırak, saçlarını yolmak istiyorum Beren'in :) 

yaaa şu Ece ile aynı şapkadan almışlar bana,,, babama söylüyorum ben de olan başkasında olmasın diyorum, anlamıyor adam yaaa, bir de tükkanı olacak!

üfff illa bir poz çektirmek istiyorlar, gel Ece gülelim bari :)

22 Aralık 2011 Perşembe

Ağlamaktan ne hale gelinebilir?

Bugün 4. ay aşılarımızı olduk. Tabi yine çığlık kıyamet :(
Sağlık ocağını başımıza yıktı resmen. Ağlamaktan çıldırdı yine. Büyüdükçe daha da bilinçleniyor. Daha da canı yanıyor sanki.

2. ay aşılarımızı Ankara'da olduğumuz için Ankara'daki sağlık ocağında vurdurmuştuk. Zeyno 2. ay aşılarından sonra çok huysuz ve ateşli bir gün geçirmiş olduğu için, benim gözüm biraz korkmuştu. İstanbul'da yanlız olmak istemiyordum. 2. ay aşılarımızı 27 Ekim'de vurdurmuştuk. Hem İstanbulda ki doktorumuzun, hem de sağlık ocağındaki aile hekimimizin onayı ile 4. ay aşılarımızı bugün Ankara'da annemin yanındayken yaptırabildik. (çünkü hem Zeyno ayın 19'unda 4. ayını doldurdu, hem de 2 aşı arasnda 1,5 ay zaman geçmişti).

Zeyno beklendiği üzere gün boyu huzursuzlandı, mızlandı durdu. Ben elimde ateşölçer saat başı ateşini kontrol ettim. Ateşi bir indi, bir çıktı. İçtiği sütlerin yarısını kustu. Kuzuyu bir giydirdik, bir soyduk. Sersem gibi olduk. Zeyno ağladı, annem ağladı... 

En sonunda akşam dayanamayıp 1/4 ölçek Calpol'u verdik.

Sevgili İrem'in kına gecesi vardı bugün. Şıkır şıkır giyindim süslendim.Aylardan sonra kuaföre gidip saçıımı bile yaptırdım.  Ama evden çıkmak ne mümkün. Ağlamaktan ne hale geldi bakar mısınız?




Saat 9:30'da uyumadı, yorgunluktan bayıldı resmen. Canım kızım senin canın hiç yanmasın istiyorum, mümkün mü?

Canım annem, sen de iyi ki varsın :)

20 Aralık 2011 Salı

Süt pompam

Sonunda dayanamadı,bozuldu :)

İçindeki kitapçığında kullanım ömrü 7 yil diyor ama bizimki 4 ayda mefta oldu. Normalde elektronik birsey almadan önce internetin altını üstüne getiren ben, sabahın köründe soluğu e-bebek'te aldım. Şimdi iyi ki bozulmuş pompa diyorum cunku meger benim makina son zamanlarda iyi pompalamiyor, çekerek canımı çok acitiyormus. Ben de sutum artik azalıyor diye üzülüyordum.

Yine philips avent'in aynı modelini aldım. Yeni makinam hem canimi acitmiyor hem de sutumu daha bol çıkarıyor.(hoş annem kabul etmiyor ve aşûre yediğim için sütümün arttigini iddia ediyor ama) :)

Canım annemle-babam yılbaşı hediyen olarak kabul et diyor ama kabul etmiyorum, o benim degil Zeynep'in yeni yıl hediyesi diyorum. Haksız miyim ama? ;)

Kim bu yabancılar anne?

Hadi bakalım hayırlısı. Zeyno's yabancilamayi öğrendi. Bazen birinin suratına bakıyor ve birden canından can koparmiscasina başlıyor ağlamaya. Ama nasıl bir ağlama. Gözler kipkirmizi oluyor, gözlerinden damla damla yaslar akıyor. Ancak kucağımda sakinlesiyor.

Aslında benim de içten ice hoşuma gidiyor, Zeyno's ile aramizdaki bu özel bağ hergün biraz daha güçlensin, kızım anasının kızı olsun istiyorum :)

Uffffff

Deli miyim neyim bilmiyorum ama bu satırları gecenin saat 3'unde yazıyorum.zeyno yanımdaki park yatağında mıss gibi kokusunu tüm odaya yayarak uyuyor. İse başlamama tam 10 gün kaldı. Allah'ım ne kadar hızlı gecti zaman.

Zeyno'ya ilk hamile kaldığımı öğrendiğimde tam 4,5 haftalikti kendisi. Aylik kontroller,ikili,üçlü tarama testleri,cinsiyet tahminleri,yok 20.haftaydi,yok azıcık kaldı derken,Zeyno'sum mükemmel bir Ağustos öğleden sonrasında 15saatlik sancıların arkasından 10 dakikada tek avazda doguvermisti.

Allah'ım o kadar küçüktü ki. İlker'de ben de ne yapacagimizi bilemiyorduk.mesela alt değiştirme işlemi tam bir seremoniydi bizim için. Yorgunluktan perişan olan annemi geceleri uyandırmak istemiyorduk,ama beceriksizliğİmiz yüzünden Zeyno's o kadar çok agliyordu ki,zavallı Cavis uyanıyordu yine.

Yarı 40'i,tam 40'i derken,günler birbiri ile yarisircasina hızlı gecti. Şimdi Zeynosa her baktığımda Allah'ım nasıl ise baslayacagim diyorum :( Zeynos bu 59cm'lik halinden hiç büyümesin istiyorum. her sabah ellerini onlarca kez opuyorum,her fırsatta kokusunu icime çekip dürüyorum.

Yeni yıldan icinde Zeynep kokusu olan kocaman bir koku kutusu diliyorum.

4 Aralık 2011 Pazar

Tosun Efe ile Çiroz Zeyno Piyasada

Bağdat caddesinde sevgili Yaman'lar ile güzel bir pazar günü geçirdik. Algıda seçicilik mi desem yoksa veledini alan caddeye koşmuş gelmiş mi desem bilmiyorum ama caddede bebek arabası trafiği vardı resmen. Sanırım herkes bizim gibi, belki de son güneşli pazardır diye düşünmüş ve kendini atmıştır caddeye.

Mağazalar yeni yıl için süslenmeye başlamış, ama en muazzam vitrin Vakko'nun olmuş. Vakko bahçesine karlar yağdırmış,biz de bol bol hatıra fotoğrafı çektirdik. Zaten bu küresel ısınma sonucu, karı ancak böyle suni olarak göreceğiz :)















ya bu sıpaları yiyeceğim ben yaaa :)

Efe, Zeyno'nun içine düştün oğlum :)