Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

5 Haziran 2012 Salı

9. ay kontrolleri

9. ay kontrollerimiz için doktorumuz Çiğdem hanımdaydık. Zeynoş en son 7. Ayda gitmişti doktoruna. 2 ayda 1100 gr almış ve 8250 gr olmuş , boyu da 5cm uzamış. Doktorumuz Zeynoş’u çok hareketli gördü.   Doktorun odasında ne oyuncak bulduysak yerlere atıp, sonrada yere doğru bakıp, takip yeteneğimizi kanıtladık kendisine. Ayrıca şu ayakta durma merakımızı da gördü doktorumuz. Malum ben biraz korkuyorum sürekli ayakta durmak istemesinden çünkü ayakları parantez oluyor kuzucuğun, hani acaba çok mu yükleniyor üzerine bir şey olur mu diye endişeleniyorum. Ama doktorumuz, yürümek için hazır olmasa bu hareketi yapmak istemez, endişelenme dedi.  Artık Zeynoş’u koyduğumuzda yerinde durduğu günler çok gerilerde kaldı, artık bir an bile gözümüzün önünden ayıramıyoruz, çünkü kaşla göz arasında bir yerden bir yere hareket etmiş ve bir şey yapmış oluyor. Hareket etmiş oluyor diyorum, hareket etmekten kasıt, emeklemek değil sürünmek J
Sürünmek= yüz üstü yatılır, popo havaya kalkar, eller üzerinde durulmaz, yüz yere gömülür, popo ve bacaklardan destek alınarak öne doğru vücut iteklenir ve ileriye doğru gidilmiş olunur. Tabi bu hareket, çok çaba gerektirdiği ve burnu acıttığı için en fazla 2-3 dakika yapılır sonra ağlamaya başlanılır J
Doktorumuz henüz diş yok dedi, hatta öyle ki dişin yeri bile yok dedi J yani diş buğdayını nerede yapacağımız, ne ikram edeceğimiz belli ama dişlerin gelmeye niyeti yok J
9. ay itibariyle hayatımıza balık eklendi. Bundan sonra haftada en az 1 gün balık yiyeceğiz.  Balığı mümkünse haşlama, aksi halde fırında yapacağız. Valla balığı yemeğe başladık, Zeynoş’da çok sevdi balığı, ancak 2 haftadır balıkçımızdan mezgit tava söylüyoruz onu da elle bir güzel yiyoruz-yediriyoruz. Geçen hafta aynı zamanda bir de levrek ızgara yaptırdık ama onu yemedi kuzu L anası kılıklı ne olacak, tava balık seviyor J
Doktorumuz bir de bol bol avokado yedirmemizi söyledi. Zeynoş’a avokado yedirmenin yolunu şöyle bulduk, bir miktar avokado alıyoruz, cici bebe bisküvisi ile eziyoruz. Afiyetle 3-4 kaşık yiyoruz, daha fazla yemiyoruz ama olsun zaten ilaç niyetine bu kadar da olsa yeter.
Zeyno’ya 8. Aydan beri akşamları biz ne yersek yediriyorum, yemeklerimizi tuzsuz yapıyoruz, bizimle birlikte yiyor hanımefendi,  ama Duygu’nun doktoru akşam öğünleri için Efe’ye çorba verince ben de öyle denemeye karar verdim (hani acaba biraz ağır mı geliyor yemek diye, çünkü bir kasenin yarısını ancak yiyordu), gerçekten de çorba konusunda daha iyi Zeyno, akşamları etli/kıymalı bir çorba yapıyorum (örneğin tarhana, mercimek,tel şehriye gibi) ve 1 kaseye yakın içiyor Zeynoş. Cıvık şeyleri katı şeylere tercih ediyor kuzu.



PS: artık top havuzundan kendi kendi çıkıyor ve bunu büyük bir marifet sayıyor :)



Bebek Kırıntı’dan Zeynep Geçti…

Kuzunun dayısı gelmişti İstanbul’a, hava da güzel bir bebek mi yapsak acaba dedi, çıktık yollara… Zaten gitmek bir işkence. Malum hava güzel olunca İstanbul nüfusunun yarısından çoğu Bebek’e akın etmeye çalışıyor…
Sevgili Kırıntı’ya geldik, özellikle kenarda köşede bir masa rica ettik, başımıza geleceklerden emin olarak… Ve Zeyno bir an yerinde durmayarak, masaya gelen her şeye uzanmaya çalışarak, bütün ekmeklerin tadına bakarak çok keyifli bir akşam geçirdi… Kısaca Bebek’ten bir bebek geçti…






İyi huylarımızı bir bir kaybediyoruz :(

Ayakta sallanan çocuklar, saatlerce uyumayan çocuklar, uyurken ağlama kirizlerine giren çocuklar beni hep çok korkutmuştu, kendi kuzum böyle olmasın diye daha hamileyken okumaya başlamıştım. EASY yöntemi, yatır-kaldır yöntemi, Ferber yöntemi hepsini yaladım yuttum, kendime göre bir düzen de oturtmuştum.
Akşam yemeğimizi yiyoruz, birlikte 10-15 dakika oynuyoruz, altımızı değiştiriyoruz, kitabımızı okuyoruz, sonra uyumak için odamıza geliyoruz, mememiz ağzımızda yatağa giriyoruz, uyku arkadaşlarımız ayıcıklarımızı yanımıza alıyoruz,,, 9 ay boyunca bu şekilde uyudu Zeyno, 20:30 civarında yatağa koydum en fazla 20:40’da uyumuş oldu, kendi kendine.
Ama son 15 günde hayatımızda bir şeyler değişti, Zeyno gece hayatına başladı J iyice yorduktan sonra yatağına koyuyorum ve çığlık çığlığa ağlamaya başlıyor, başında bekliyorum, ona ninniler söylüyorum, eğer ağlamaktan katılma moduna geçerse kucağıma alıp sakinleştirip tekrar yatırıyorum, ama yine ağlıyor, yine alıyorum, sakinleştirip yatırıyorum, bu böyle 1 saat devam ediyor bazen. Aslında kitap bu şekilde uyuyacak diyor (yatır kaldır yöntemi), ama uyumuyor işte, yapmamam gerektiğini biliyorum ama alıyorum kucağıma, odamda yatağa gidiyorum, yatakta yan yana yatıyoruz, Zeyno anneye cici cici yaparak, uykuya dalıyor J bundan çok keyif alıyorum ama yanlış bir alışkanlığa doğru gittiğimizin farkındayım, Ferber amcanın kitabı ters ters bana bakıyor J
Bir de artık evde biri varsa, veya başka bir yerdeysek kesinlikle uyumuyor. Dünden önce evde hem benim annemler, hem İlker’in ailesi vardı, içerdeki seslere kulak kabartıp duruyordu. Ama ev tamamen sessiz olursa daha kolay uykuyu kabulleniyor.
Dün inat ettim, uyutmadım kendi yatağımızda, 20:30’da koydum kendi yatağına 22:00’de bayıldı artık, yarı ağlamaktan yarı yorgunluktan. Arada bir öyle ciyak ciyak ağladı ki dayanamadım aldım kucağıma, böyle kafasını boynumun altına sokuyor, içini çeke çeke ağlıyor, hani anne bırakma beni yatağa der gibi, ya da ne bileyim ben fazla duygusalım, öyle anlamak istiyorum…
Bu uyku disiplini işini nasıl yapıcaz bilmiyorum, iyi huylarımızı kaybetmek istemiyorum, ama kuzuyu ağlamaya bırakmakta istemiyorum L

Pisi Kedi ve Zeyno

Ankara ziyaretimizde eşimin kuzeni Derya, bize Atahan’ın eski pisi kedi kitaplarını verdi.  İş bankası yayınlarının çok faydalı kitapları. Kimisi dokulu, kimisi kumaşlı açmalı kapamalı kitaplar. Zeynoş çok seviyor kitaplarını. Her gün okuyoruz. Akşamları bir ritün oluşturmaya çalışıyoruz. Akşam yemeğimizi yiyoruz, biraz oyuncaklarımız ile oynuyoruz, altımızı değiştiriyoruz, memememe nidaları eşliğinde mememizi ağzımıza alıyoruz, sonra bir tane pisi kedi kitabını uzun uzun ona okuyorum, her saydafaki tüm ayrıntıyı ona anlatıyorum, pisi kedi gelmiş, arkadaşını görmüş, halı kırmızıymış, gökyüzü maviymiş, düt düt varmış, vak vak varmış, cup cup olmuş,  … J Sonra da uykuya geçmek için hazırlanıyoruz…
Pisi kedi seni seviyoruz…




Miffy ve Zeyno….

Zeynep daha yeni doğmuştu, babası bizi bırakıp Amsterdam’a iş gezisine gitmişti (!) J
Dönüşte de Zeyno’ya bu sevimli mi sevimli Miffy ve takımı t-shirt’ü getirmişti, ne kadar da büyük gelmişti o zaman gözüme… Miffy Zeyno’nun uyku arkadaşlarından birisi, nereye gitsek bizimle birlikte geliyor… T-shirtümüzde yaz günlerinin vazgeçilmezlerinden biri olacak şimdiden belli…





Zeyno ile dedesi okuyor :)



Günlerden bir Pazar… Zeyno sabahın köründe tüm ev halkını ayağa dikmiş, sabah daha 9’u bulmadan kahvaltılar edilmiş, ve günün gazetesi hatmedilmektedir. Zeyno’ya da okuması için Pisi Kedi serisi verilmiştir. Ama kahramanımız Zeyno’nun gözü gazatededir. Gazeteyi yalayıp yutmak ister :) Bunun üzerine dedesi Pisi Kedi’nin ne kadar güzel bir kitap olduğunu ona anlatmak için okur da okurrrr :)

Korkun benden…

Günler günleri kovaladı, küçük Neyno kocaman oldu, bunu da bize evin altına üstüne getirirken gösteriyor :)
Emeklemiyor emeklemiyor dedik, kendi kendine sürünme metoduyla ilerlemeye başladı Zeyno… Bir yere bırakıyorsunuz, göz açıp kapayana kadar bambaşka bir yerde oluyor… Daha sadece 1 hafta önce salonumda duran 6 tane orkide, mutfakta tezgahın üstündeki yerini aldı :( Orkidelerden boşalan TV ünitesi Zeyno tarafından anında işgal edildi. Üstüne üstlük 5+1 ses sisteminin süpürgeliklerin içine saklanan kabloları bulundu ve itinayla çekildi :) Bunun çok önemli bir iş olduğunun bilincinde gülündü gülündü…
Allah’ım ne yapacağım gerçekten bilmiyorum… Haftasonu bütün evin elektrik prizlerine güvenlik kilidi koydum, ayrıca kapılara stoper yerleştirdim, bu haftasonu da dolapların kilitlerini asmayı düşünüyorum… Artık evin içinde sürünen bir canavar var :)