Zeyno doğduğundan beri belki de beni emmiyor olmasının tek bir artısı olmuştu, o da kendi kendine uyumasıydı...
40 günlükken Zeyno'nun yatağını ayırdım ve kendi odasına onu koydum... neredeyse 5-6 aylık olana kadar yüzüne mendil kapatarak uyuttum Zeyno'yu... Nasıl mı? Zeyno ilk doğduğu günler pek uyumuyordu, hatta pek değil hiç uyumuyordu... Sonra babaannesi, kızım eğer beni dinlersen ben birşey yapacağım ve uyuyacak dedi ve aldı Zeyno'nun yüzüne incecik tülbentten yapılan ağzını silmek için kullandığımız mendillerden kapattı... Ve bingoooo, Zeyno uyudu :) Sonra ne zamanki Zeyno'nun uyku saati gelse, aldım elime mendili yüzünü kapattım ve kendi kendine uyudu... Hatta öyle ki, uykusu geldiğinde kendi bile kapatmaya başladı yüzünü... Ama tabi 6 ay sürdü bu güzel günler, sonra bunu bir oyun zannetmeye başladı ve yüzünü kapat aç, kapat aç derken, uykuyu dağıtmaya başladı. Ben de vazgeçtim, mendilden...
Sütünü içirdikten veya akşam yemeğini yedirdikten sonra, aldım koydum yatağına, ağzına da emziğini verdim, hadi kızım iyi geceler dedim, ve ikinci kez Bingoooo,,, Zeyno bu şekilde de en az 3 ay kadar uyudu... Allah'ım nasıl büyük konuşmaya başladım ben,,, Ben bu milleti anlamıyorum, çocuk da sallanırmıymış, alırsın koyarsın yatağına, uyur... Yok öyle pış pışlamak, eeee eeee demek, herşey alışkanlık, ben hiç birşeye alıştırmıyacağım, yatağına yatıracağım uyuyacak diyordum :)
Ama sonra hayatımıza diş diye bir şey girdi :) Gündüz süt limandı ortalık, ama akşam ne zaman ki uyuması için yatağına koymaya başladım, başladı ağlamaya, ama ne ağlama, alıyorum kucağıma, beni ısırmaya çalışıyor, belli kaşınıyor dişleri...
Ben de büyük bir hata yaptım ve Zeyno'yu da alıp kendi yatağıma uzandım, eeeee eeee kızım derken, 15 dakika da uyumaya başladı Zeyno... Ama şimdi çok pişmanım bu yaptığımdan,,, çünkü bu hareket kesinlikle birlikte uyutmaya alıştırıyor onu, biraz daha bilinçlendiğinde, gece kalkacak, yatağından inecek ve gelip bizimle uyumaya başlayacak...
Cuma günü Duygu ile uzun uzun konuştuk yine, ben Efe'yi yatırıyorum, biberonu ve emziğini veriyorum, sütü bitince, emziği alıyor, kendi kendine uyuyor dedi, bazen ağlıyor, o zaman gidip ninni söylüyorum, eğer hiç susmazsa o zaman bazen pusetinde uyutuyorum dedi...
Sonra Cumartesi günü parkta bir kızla karşılaştım, 22 ay ara ile 2. çocuğunu doğurmuş (2 numara henüz 20 günlüktü), nasıl uyuyor geceleri dedim, ben 40 günlükken aldım yatırdım yatağına, biberonu eline verdim, sütü bitip hala uyumadı ise, o zaman da eline evden değişik bir obje verdim, onunla oynarken uyuya kaldı dedi.
Allah'ım aklın yolu bir,,, Bekle beni Zeyno, artık sana Ferber ile karışık Cansu yöntemi uygulayacağım... Ferber kitabında diyordu zaten, 4. ayda alıştırmak daha kolay, yaşında alıştırmak daha zor diye,,, ama bu işi kesin halletmem lazım... Yanlışın neresinden dönersek, kardır...
Beni izlemeye devam edin, adım adım yazacağım neler yaşadığımızı...
PS: cumartesi günü ilk defa uygulamaya çalıştım, 45 dakika ağladı, ben 5'er dakika aralıklarla gittim yanına,sonunda kıyamadım, aldım pusetine koydum, 2,5 dakika içinde uyudu...
Bugün öğlen 1 saat uğraştım, yine olmadı, babası aldı pusetine koydu, 2 dakika içinde uyudu...
PS: artık yatağında kalkıyor ve korkuluklarından kafasını sarkıtıp ağlıyor,,, ağlarken emziğini düşürüyor, yada bilinçli olarak emziği aşağı atıyor,,, o yüzden odasına girip emziği alıp vermek gerekiyor, o kadar acımalı bakıyor ki, anneeeee ne yapıyorsun sen banaaaa, ben ağlıyorum, niye yanına yatmıyorum der gibi :(
Güzel kızım ne olur anla, hayat bazen acımasız olsa da disiplinden şart :(
Zeyno ve Can
5 Ağustos 2012 Pazar
Gözlerinize inanamayacaksanız, Zeyno yürüyor :)
2 elini tutuyoruz yürüyor, tek eliniz tutuyoruz yürüyor, yürüme arkadaşım ile yürüyor derken, bu haftasonu Zeyno kattı önüne çocuk sandalyesini, bir baştan bir başa yürüdü alış veriş merkezini :)
İyi ki doğdun Tosunnnnn
Sevgili Tosunum,
Tarih 23 Temmuz 2011, Cansu 8 aylık hamile, ama kardeşi Duygu'ya söz vermiş, hastane odasını ben süslüycem diye,,, Duygu, sabahtan doktor kontrolüne gitti, çıkınca telefon açtı, arkadaşım 25 Temmuz pazartesi saat 9:30'da alacaklar bebeği diye (Dudu'cum hem böbrek taşı problemi sebebiyle, hem de sen biraz tosun olduğun için sezeryan olacaktı). Tamam canım dedim, telefonu kapattım.
Hadi dedim İlker, gidiyoruz Eminönü'ne, yahu be kadın yarın gidelim dedi, yok dedim, bugünden gidelim halledelim herşeyi, eğer orada bulamazsam istediğim gibi, 1 günüm daha olsun istedim. Sözüm ona heyecanlanmam yasak olduğu için, erkenden halletmek istiyorum herşeyi :)
Sabahın köründe kalktık gittik Eminönü'ne, misafirlere ikram etmek için süslerimizi hazırlattik (aslında internetten de siparişi verilebiliyordu ama ben illa görmek istedim, kendim elleyip dokunmadan alamadım, www.letizia.com.tr), sepeti, ikramlık buzdolabı magnetlerini kapı süsünü, odasnın balonlarını, anı defterini aldık. Dükkandan çıktık bir telefon, "Cansuuuu benim nişanım geldiiiiii", biz de o arada hergün yüzlerce sayfa doğum kitapları okuyoruz ya Allah dedim, "nişan geldi= doğum başladı", başka bir deyişle maksimum 24 saat içinde doğum olacak...
Hemen koştuk geldik eve, yarım saatte bir Duygu'yu arıyorum, herşey yolunda mı diye. Buarada evde de buzdolabı magnetlerinin üstüne, "Teşekkür Ederiz, Efe Yaman, 25 Temmuz 2011" etiketlerini yapıştırıyorum. 8 aylık hamileyim, sözüm ona heyecanlanmamam lazım, ama aksiyon film çeviriyoruz:)
İlk telefondan yaklaşık 3 saat sonra, Duygu aradı, Cansu biz hastaneye gidiyoruz, sancılarım çok sıklaştı diye, amanınnnn deyip attık kendimizi evden dışarı, biz daha köprüdeyken, Altan aradı, Efe geldi diye :)
Ne heyecan ne heyecan bir gündü, benim 25 Temmuz 2011 yazan etiketlerime rağmen, sen dayanamadın ve 23 Temmuz 2011'de dünyaya merhaba dedin :)
Dakikalar saatleri, saatler günleri, günler ayları kovalarken, biz zaman geçmiyor zannederken, sen günü güne ekleyip büyüdün ve şimdi de 1 yaşını girdin...
Canım oğlum benim, iyi ki doğdun, iyi ki kızımın kankası oldun ... nice mutlu yaşlara, hep birlikte....
Deli Zeyna, Tosununa en sevdiği bisikletinin aynısından aldı :)
Deli Zeyna: Anne bak ne kadar akıllı duruyoruz...
Tosun: ya ben büyüğüm, benimki büyük olsaydıııııı
Deli Zeyna: Tosun bak, şurasına basınca ses çıkarıyor, bak ai-ai,mö-möööö
Deli Zeyna: Dur Tosun, sen tam anlamadım, ben geleyim oraya orada göstereyim :)
Tosun: Cansu teyze, ne olur al şu kızı başımdan, valla deliricem sonunda...
Tosun: üffff Tosun, seninki daha yeni galibaaaa, çekil oradan ben bineyimmmm

Deli Zeyna: anne bak valla çok akıllı duruyorum....
Tosun: Cansu teyze, deli bu kız, valla billa deliiii
Son Not: babaların olmadığı bir akşam, hep beraber tek mumlu pastamızı üfledik,,, Tabi Duygu'yu eğer akşam pasta getirmezsen, bisikleti geri götürürüm diye tehdit etmiş olmam biraz etkilemiş olabilir :) Ne yapayım, çikolatasız bir hayat, siyah-beyaz bir hayattır :)
Bavulumuza da aldık, tatile hazırız...
Benim kendisi küçük ama eşyası büyük kızımla her tatile gidişimiz bir olay :)
Eskiden ne çok eşya götürürdüm tatile çıkarken, şimdi ise eğer babamız gelmiyorsa, hem Zeyno'nun pusetini hem de valizi taşımak zorunda kaldığım için olabildiğince küçük valizlere sığmaya çalışıyorum. Ama yine de Zeyno'nun tatile giderken götürülmesi gerekenleri ile ilgili kocaman bir listemiz var (havanın durumuna göre her gün en az 3 takım kıyafet, bodyler, ayalklı veya yazlık tulumlar, şortlar, eşortman altları, şık pantolon-bluzler, elbiseler, yelek, hırka, ağız mendilleri (veya son zamanlarda terlemesin diye sırtına koyduğum mendiller), ince pike, çorap, şapka, oyuncak, ayakkabı, havlu, şampuan, body kremi, güneş kremi, pişik kreni, ateş düşürücü, ateş ölçer, calpol, fitil, mamalar, biberonlar, emzikler, kaşıklar, önlükler, prima, ıslak mendilller, ...), bu liste gittiğimiz yere göre uzayabiliyor, ancak hiçbir zaman kısalmıyor :)
sonra Cansu'nun da tatile giderken götürmesi gereken en azından 2 tsihrt-2 şortu oluyor :) oldu mu sana 15-20 kg arası bir bavul...
Ben kendime ilk işe başlarken sürekli seyahat ettiğim için güzel bir Delsey bavul almıştım, ama artık miladı doldu resmen, ayrıca Zeyno hayatma girdi ve benim kabin boyu güzel bavuluma artık sığamaz olduk, eeeee ne de olsa bir koltuğa iki karpuz sığmıyor :)
Sonunda bu haftasonu uzun zamandır hayallerini kurduğum 4 tekerlekli Samsonite bavuluma kavuştum, babamız da kıskandı, o da aynı takımın kabin boyu bavulundan aldı, sonunda hep beraber bavullandık :)
Zeyno bavulunu çok sevdi, artık böyle seyahat edeceğiz :)
1 Ağustos 2012 Çarşamba
Dis fircalaMA
Kafami cok karistiran bir konu, bebeklerin disi fircalanacak mi yoksa fircalanmayacak mi.? Bebekler icin satilan 0-3 yas dis macunu kullanilacak mi kullanilmayacak mi?
Yasi 40'in ustunde kiminle konussam,kizim sen kafayi mi yedin bebegin disi mi fircalanir diyor, annem bizim dislerimizi neredeyse 4-5 yasinda fircalamaya basladigimizi iddia ediyor. Ama internette tum yorumlar bebegin dis temizligi yapilmali diyor, doktorumuz da ayni seyi soyluyor. Velhasil bu dis temizligi nasil yapiliyor bilen yok ;)
Yemeklerden sonra Zeynos'un eline veriyorum fircayi, kendimde aliyorum elime. Basliyorum kendi disimi fircalamaya, peki Zeyno ne yapiyor, fircayi yemeye calisiyor yada arkasini isirip duruyor :)
Sonuc basarisiz.... Ben aliyorum elime fircayi, agzini acmiyor bu sefer, sonuc yine basarisiz.... Mendille deniyorum yine olmuyor.... Yahu bu bebegin dis temizligi nasil yapilacak anlamiyorum...
Bir de dis macunu meselesi var, pek cok macun var florurlu- florursuz yahu yutar bu cocuk bu macunu, nasil olacak bu is.
Ben sevdigim bir arkadasimin disci annesine guvenmeye ve macun kullanmamaya karar verdim, dis fircasini da spor olsun diye veriyorum bakalim eline, biraz yalar, biraz isirir, biraz da fircalar umuduyla :)
Yasi 40'in ustunde kiminle konussam,kizim sen kafayi mi yedin bebegin disi mi fircalanir diyor, annem bizim dislerimizi neredeyse 4-5 yasinda fircalamaya basladigimizi iddia ediyor. Ama internette tum yorumlar bebegin dis temizligi yapilmali diyor, doktorumuz da ayni seyi soyluyor. Velhasil bu dis temizligi nasil yapiliyor bilen yok ;)
Yemeklerden sonra Zeynos'un eline veriyorum fircayi, kendimde aliyorum elime. Basliyorum kendi disimi fircalamaya, peki Zeyno ne yapiyor, fircayi yemeye calisiyor yada arkasini isirip duruyor :)
Sonuc basarisiz.... Ben aliyorum elime fircayi, agzini acmiyor bu sefer, sonuc yine basarisiz.... Mendille deniyorum yine olmuyor.... Yahu bu bebegin dis temizligi nasil yapilacak anlamiyorum...
Bir de dis macunu meselesi var, pek cok macun var florurlu- florursuz yahu yutar bu cocuk bu macunu, nasil olacak bu is.
Ben sevdigim bir arkadasimin disci annesine guvenmeye ve macun kullanmamaya karar verdim, dis fircasini da spor olsun diye veriyorum bakalim eline, biraz yalar, biraz isirir, biraz da fircalar umuduyla :)
Kitap oneri
Zeyno'ya hamile kaldigim donemde de,dogduktan sonra da bir suru kitap okudum. Hala her d&r ziyaretimde en uzun zamani cocuk gelisimi kitaplari bolumunde geciriyorum. Bazen cok okumak biraz kafa karistirsa da yine de seviyorum okumak sart diye dusunuyorum.
Dogum yaptigim ilk gunler, okudugum bir kitap vardi " merhaba bebek" yazari Sinem Olcay Kademoglu konusur gibi bir uslupla cok guzel yazmis kitabi. Bir cirpida okudum bitirdim, kitapta ozellikle cocuga uyku ile ilgili bir uyku arkadasi edindirilmesinin oneminden bahsediyordu, biz de hemen almistik ;) bir ise yaradi mi bilmiyorum ama bence konsept olarak cok dogru
Simdi yine ayni yazarin 1-3 yas cocuk gelisimi ile ilgili bir kitabini okuyorum, daha ilk sayfalarindayim ama yine cok surukleyici oldugu belli olan bir kitap.
Siddetle tavsiye ediyorum,,,
Dogum yaptigim ilk gunler, okudugum bir kitap vardi " merhaba bebek" yazari Sinem Olcay Kademoglu konusur gibi bir uslupla cok guzel yazmis kitabi. Bir cirpida okudum bitirdim, kitapta ozellikle cocuga uyku ile ilgili bir uyku arkadasi edindirilmesinin oneminden bahsediyordu, biz de hemen almistik ;) bir ise yaradi mi bilmiyorum ama bence konsept olarak cok dogru
Simdi yine ayni yazarin 1-3 yas cocuk gelisimi ile ilgili bir kitabini okuyorum, daha ilk sayfalarindayim ama yine cok surukleyici oldugu belli olan bir kitap.
Siddetle tavsiye ediyorum,,,
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








