Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

9 Eylül 2012 Pazar

Nike girl :)

Amerika'dan Marshalls'ın indirim bölümünden almıştık bu Nike takımı Zeyno'ya... Görür görmez vurulmuştum,  o zamana daha yürümez herhalde ama bu çok tatlı bunu mutlaka almalıyız diye tutturduğum için  canım kocam kıramamıştı beni, ve almıştık... yaz günlerimizin vazgeçilmez takımıdır kendisi... kuzuma da bir yakışır bir yakışır... :)

Ayda teyzemiz de Nike ayakkabılarımızı almış doğumgünü hediyesi...

Olduk bir Nike girl...

Eyyyy Nike, eğer makul bir ücrette anlaşabilirsek, reklamlarında oynayabiliriz, bilgine :)





PS: Duygu teyze, almış olduğun bu koltukta özellikle fotoğraf çekilirken oturuyoruz, bir de baby tv'de egg bird başlayınca :)

Zeyno doğumgünü kutlamaları Varan 2- Edişko'ya özel

Sevgili Baba'lar bir kez daha istisnayı bozmadı ve her özel günümüzde olduğu gibi yine yoğunluk sebebiyle bir özel günümüzde daha aramıza katılmadı... (dermişim, ve Ece'yi öpermişim) :)

Edişkocum sağolsun tutmuş annesinin babasının elini, kardeşinin doğumgününü kutlamaya bize gelmiş haftaarası bir akşam...

Gelirken de kendisine küçük gelen ayakkabı ve elbiseleri getirmiş bize... Tabi ayakkabılardan mor olanı vermek konusunda çok emin olamadı ve tüm akşam ayağına en az 3 numara küçük gelen mor sandaleti giyip gezdi evin içinde :)

O akşam Zeyno çok sevgi doluydu, Edişko'ya sarılıp durdu devamlı, bizim de gözlerimizi yaşarttı onların bu sevgi kelebeği halleri... Şu hayatta başka kardeşleri olur ya da olmaz bilemem, ama gerçekten kardeş gibi hissederek büyümeleridir dileğim...

Sevgili Baba'lar iyi ki varsınız, iyi ki hayatımızdasınız, iyi ki kardeşimizsiniz...


Aramızda biri 1 yaşına mı girdiiii :)


Zeyno :Eda bu masanın üzerindeki şey nedir? Üzerinde yanan birşey mi var, bana mı öyle geliyor? Altındaki yuvarlak şey ne, hepsini ikimiz mi yiyeceğiz?
Edişko: küçük Neyno, küçük neyno... biraz büyü lütfen. Artık 1 yaşındasın. O şey pasta, çok lezzetli birşey. Tabi senin baban sana vermez ondan şimdi... Ama sen onu yemek için ağla... Sürekli "ham" de, onlar anlar, sana da verirler, anlaştık mı?


Zeyno: Edişko az önce yanan şey söndü, ne olacak şimdi. Ben biraz korktum yahu
Edişko: küçük neyno, şimdi üfff diycez pastaya...

 Edişko: Bak Neyno sana nazar değmesin diye ben aldım...  Güzel günlerde kullan.
Neyno: Yiyecek miyim ben kutuyu?
Edişko: Hayır küçük Neyno takacaksın. :))




Edişko: Neyno seni çok seviyorum....
Neyno: bende seniiiii

Neyno: benim uykum geldi yahuuuu....



Uykusu gelen emzikli böcekler nasıl anlaşılır? Biri kaşını yolmaya başlar, diğeri de kumandayı yemeye :)


emzikli böceklerim benim, canım kızlarım... inanın yok birbirinizden farkınız, sizi çok ama çok seviyorum...

Zeyno doğumgünü kutlamaları Varan 1- @İdealbeach hotel/Alanya

Hatırlarsanız kırk gün kırk gece yeni yıl kutlamalarımız olmuştu.  Şimdi de Zeynoş'un doğumgününe yaraşır şekilde, 3 gün 3 gece doğumgünü kutlamalarımız oldu.

Doğumgünü kutlamalarımızın Varan1'i, Alanya'da tam olarak doğduğumuz gün oldu. Canım kuzenim Nesrin, bize otelde o kadar yoğunluğunun arasında süper bir parti hazırladı. Havai fişekleri ile konfetilerle kutladık doğumgünümüzü... Oteldeki rus, çek, türk çocuklar bize eşlik etti partimizde...

Zeyno, ilk adımlarını otelin havuzbaşında o gün attı. Kankası Efe onu yanlız bırakmadı bu mutlu gününde...
Sabahlara kadar süren bir parti yaptık diyebilmeyi çok isterdim ancak Zeynoş için parti saat 09:00'da, Efe için ise 09:30'da sona erdi. Bize de yiyip içip muhabbet etmek kaldı sevgili dostlar ve biricik ailemle...

Canım kuzenim, sana tekrar çok teşekkür ediyorum, bu özel organizasyon için...



Babasının bir tanesi....


Annesinin ve babasının bir tanesi :)

Parti kızı.....


Kutlamalarımız ve pastamız...

Tünelimiz.... Önce Ruslar, sonra Çekler, sonra Türkler geçti. Sonra Efe geçti ve tabi en son da Zeynep... :)

4 Eylül 2012 Salı

Nezle oluyoruzzzzzz

Koskaca bir yili devirdik kuzuyu hic hasta etmedik dedik ve nazar degdirdik sanirim, Zeynos sanirim grip oluyor,hapsuruyor ve ne oldugunu anlamiyor :) sonra  o kucucuk burnundan akinti oluyor, anne elinde pecete ile silmeye calisiyor ama kuzu huylaniyor.
Cok sukur nesemizden birsey kaybetmedik, hapsurdugu zaman gozlerini acip  bana bakiyor, "yahu ne oluyor bana der gibi" canim kizim benim, alanya'nin 40 derece sicagindan sonra İstanbul'un 20 derece havasinda koruyamadik seni :(
Simdi internette haril haril nezle olan bebege ne yapilir onu okuyorum, doktorumuza da mail attim ,bakalim o ne diyecek.
İnternet arastirmalarima gore,
ev surekli havalandirilacak
Hijyen saglanacak, evdeki herkesin bebegin dahil surekli elleri, agzi, burnu yikanacak
Bol bol c vitamini alinacak(. C vitamini genel olarak portakal, mandalina, greyfurt, limon, havuç, çilek, kavun, taze kırmızı ve yeşil biber, beyaz ve kırmızı lahana, maydanoz, kuşburnu ve yeşil sebzelerde bulunuyormus)
Burun aspiratoru ve serum fizyolojik ile burun temizlenecek
Bol sivi alinacak
Oksuruk icin de  balli limon karisimi oneriliyor
Birde tavuk suyu corbanin iyi geldigi yaziyor, ama evde organik tavugumuz yok, doktorumuzda marketten aldiginiz tavugu yedirmeyin dedi, o yuzden onu es geciyorum,
Kuzucum umarim sadece 1 gunluk bir seydir ve sen hemen iyilesirsin



24 Ağustos 2012 Cuma

Yeni bir döneme giriyoruz: Zeyno yürümeye başladı

Alanya tatilimiz son sürat devam ediyor. Hiçbir günümüz bir diğerinin aynısı olmadan bir haftayı devirdik, neredeyse tatili bile bitirdik.

Canım kızım burada yürümeye başladı. 
Yürürken titrek Naciye gibi, kafası ayrı oynuyor, poposu ayrı oynuyor. bir koltuktan diğerine gidiyor ve bu yaptığının ne kadar büyük birşey olduğunu fark edip, oraya varınca kendi kendini alkışlıyor :)

Tabi zaman zaman aksilikler de oluyor ve birden bire pat diye yolun ortasında devriliyor, bir kızıyor bir kızıyor anlatamam :) sinirden çatlıyor resmen :) bu sinir harbi hallerini ben biricik dayısına benzetiyorum, böyle ellerini sıkıyor, yüzü kıpkırmızı oluyor felan :)

Canım kızım, küçücüktün, ufacıktın, içi dolu turşucuktun, ve şu geldiğimiz noktaya bak :)

Eğer Zeyno'nun ilk adımları için bir tarih atmak gerekir ise 19.08.2012 diyebiliriz yani tam 1. yaş doğum gününde, dayımın otelinin havuz başında, sadece 3 adımdan ibaretti ama bizi şok etmeye yetti :)

Üzerinden geçen 4 gün içinde en uzun mesafe yürüyüşü 15 adım oldu, ama ben bundan sonrasının çorap söküğü gibi geleceğinden eminim :)

19 Ağustos 2012 Pazar

Canım kızım Zeynep’im,


19 Ağustos 2011 günü, saat 14:57’de 46 cm boyunda, 2.700 gr ağırlığında bir bomba düşmüştü hayatıma… Seni kollarıma aldığım o inanılmaz günün ardından tam 1 yıl geçti… Varlığını hissettiğim ilk günden sonra  40 haftayı gün gün sayarken yaşayabileceğim en derin duygu bu zannetmiştim. Seni sağlıkla dünyaya getirebilmek için geçirdiğim tarifi imkansız 15 saatin ardından, seni kucağıma ilk aldığımda anlamıştım artık her şeyin çok başka olacağını… meğer ne boşmuş hayat sen doğmadan önce… o küçücük bedenin, o küçücük ellerinle bambaşka bir anlam verdin hayatıma… Nasıl geçtiğini anlayamadığım, hiçbir anını kaçırmamaya çalıştığım, hızına ayak uyduramadağım, kocaman “1” yıl... ilk banyon, ilk tırnaklarını kesişim, ilk gaz sancıların, ilk gülüşün, ilk katı gıdaların, ilk oturuşun, ilk dönüşün, ilk emeklemen, ilk dişin, ilk adımların, ilk düşüşün, ilk “baba” deyişin, ilk tel sarışın, ilk alkış yapışın, ve henüz kimse anlamasa da bana göre ihtiyacın olduğunda “anni” diye seslenişin … seninle öğrendim mutluluğu, üzülmeyi, içten kahkaha atmayı, “hayır”ın aslında ne kadar anlamsız bir kelime olduğunu J meğer daha önce hiç korkmamış, hiç heyecanlanmamış, hiç sevmemişim ben… canım kızım iyi ki doğdun, ben de seninle yeniden doğdum…




16 Ağustos 2012 Perşembe

İlk tatil günümüzün, yemek sonuçları


Sabahın 7’sinde kalktı kuzucuk. Bugün doktorumuzun tavsiyesi ile ilk gerçek kahvaltı denememizi gerçekleştirdik. Keçi peyniri ile bir yumurtayı çırptım, tereyağı ile omlet yaptım. Sonuç olarak 5 çatal yedi. Sonra bunu yine eski usul karışım yaptım, ama bu sefer sonuç başarısız oldu ve kuzu ağzını kesinlikle açmadı. Sonra biz kahvaltımızı ederken, bir dilim ekmeği yedi, 150ml sütünü içti ve kahvaltı seansımız bitti.

Mayolarımızı giydik, Zeynoş ile cupcup yapmaya denize gittik. Anneanne de bizimle geldi. Ben güzel güzel yüzdüm, anneannesi ile kuzusu kıyıda cupcup yaptılar ve kuzu bir ilk imza attı ve denizin içinde simidinin üstünde uyuya kaldı :) o anda yanımızda bir fotoğraf makinesi yoktu, ama oteldeki bütün turistler gülmekten öldü Jdenizden çıkıp şezlonga yatması ile uyandı kuzucuk ve saat 11’de daha fazla hava ısınmadan eve geldik. Kuzucuk eve gelirken kollarımda uzun bir uykuya daldı ve saat 12:30’da kalktı.

Anneannesi ona kıymalı,buğdaylı, bulgurlu, ıspanak yemeği yaptı. Ancak saat 12:30’da kuzucuk bunu yemedi. 5-10 kaşık yoğurt yedi, ağzını kapattı Lhava sıcak ondan mı, kuzucuk iştahsız ondan mı bilmiyorum.

Saat 2’de ana kız gaygay yaptık ve kuzucuk saat 5’de kalktı.  Saat 5’de artık açlıktan ölmek üzere olduğunu fark etti sanırım ve birazcık yemeğe karar verdi. Yarım tabak kadar ıspanak ve yarım kase yoğurt yedi, sonra ağzını kapattı yine L

Akşam üstü dayımızın oteline gittik ve biraz da orada yüzdük. Saat 7’de meyve seansı denememiz son derece başarısız oldu. Anneannesi muzu yedirmek için, bütün oteli 5 tur yürüttü kuzuya, kuu bir yedi bir tükürdü L
Saat 8’de kuzucuk, otelde 2 dilim alabalık yedi, ma-aile sevindik, yemek yedi diye. Kendi de sevindi bol bol alkış yaptı.

Ve otelden evimize gelirken uyudu kaldı…

Bu satırları yazarken, kuzu 240 ml sütünü içmiş durumda bakalım daha ne kadar içecek göreceğiz. (bu arada dün gece kuzucuk kalkmadı ve ben de ona süt vermedim) Doktorumuzun söylemiş olduğu günde 1 çay kaşığı bal ve 1 çay bardağı inek sütüne henüz başlayamadık, onlara yarın başlayacağız inşallah. Bizi izlemeye devam edin…



PS: fotoğraflarda bir gariplik var gibi geldi mi :) Evet Zeynoş demir kapı ile sinekliğin arasında ve bunu kendi kendine yapıyor. iterek sinekliği açıyor, sonra geçiyor, sinekliği arkasından kapatıyor, ancak demir kapıyı açıp kapatamıyor ve arada kalıyor. Sinekliği geri açıp içeri de giremiyor, onu oradan kurtarmamız için çığlık atmaya başlıyor, bizi görünce de çok mutlu oluyor :)