Her çocuk anne-babasının malına ortak olmak genleriyle kodlanarak doğmuştur, bundan eminim artık :)
Buaralar evde bilgisayar açmak yalan oldu... Açtığımız anda, Zeyno ne yapıyor olursa olsun, işi gücü bırakıyor ve koşup bilgisayar ile aramıza giriyor, deli gibi bütün tuşlara basıyor...
Bizim şirket eski bilgisayarları 200 TL'ye satmaya başlamış, ne yapsam alsam mı bir tane diye ciddi ciddi düşünüyorum :)
Zeyno ve Can
11 Ocak 2013 Cuma
10 Ocak 2013 Perşembe
Kışkış hastalık kışkış, yallah ateş yallah…
Bugün perişanlığımızın 4.günü… Zeyno, 4 gündür gündüz iyi, gece ateşli….
Ma-aile sabahı sabah ediyoruz.
Akşam öpüşüp koklaşıp uyuyoruz… Burnu dolu tabi kuzunun. Binbir naz niyazla, çoğunlukla ağlaya ağlaya burnunu temizliyoruz, ki gece rahat uyuyabilsin diye…
Sonra ne oluyor ise 11-12’den sonra oluyor. Ateş basıyor kuzuyu. Ateş 39-40’larda dans ediyor resmen…
Sonunda doktor Zekai amcamız, antibiyotik başlayalım dedi. Zitromax 200mg 5 ml’e başladık dün. 6 gün boyunca 2,5ml’lik ölçüde vereceğiz bunu.
Günde 3 kez iliadin burun spreyi kullanacağız ve 2 gündür kullandığımız levepront’a da 3 gün daha devam edeceğiz.
Bunun dışında ateş ile ilgili olarak da Calpol yerine Nolvalgin damla kullanalım dedi Zekai bey, çünkü önce Ibufen verip arkadasından ateş düşmeyince Calpol veriyoruz, ama ateş yine de çok uzun süre düşmüyor ve bizi çok korkutuyor.
Dolayısıyla ateşe dair yeni ajandamız şöyle olacakmış.
Ateş 37.5’in üzerinde olursa, önce hemen 2,5 (yani yarım ölçü) Ibufen şurup, 15-20 dakika sonra ateş düşmez yükselirse, 8 damla Nolvalgin damla, buna rağmen ateş 40’ı geçerse ayrıca paranox fitil. Havale anında diazem
Biz genelde 2. aşamada kalıyoruz. Şöyle ki, ben Ibufen’i veriyorum, sonra Zeyno uyanıksa, onu alıp hafif ılık bir duşa sokuyorum (kafasını yıkamadan), mest oluyor kuzu. Bol bol yıkıyorum, kollarını bacaklarını ovuyorum.
Sonra duştan çıkarıp, kafasına ıslak havlu koyuyorum, ayak ve el bileklerine de koymaya çalışıyorum ancak genelde koydurtmuyor. 15 dakika sonra ateş genelde buna rağmen hala yükselmiş olabiliyor. Bu durumda dünden beri Novalgin damlayı damlatıyoruz. Bundan sonra kesin düşüyor ateş. Ama sorun şu ki, 2-3 saat sonra yeniden yükseliyor, aynı döngü tekrar başlıyor. Bu durumda, uyumadan işe gelen anne-babayız 3 gündür. Resmen perişanları oynuyoruz. Her saat başına saati kurup uyanıyoruz ateşi ölçüyoruz. Sabah resmen yataktan sürünerek uyanıyorum. Bu arada ben de hastayım, gribim ve anormal derecede kuru bir öksürüğüm var, ancak bunu düşünemeyecek kadar Zeyno ile doluyum şuanda Ahh ahhhh, azıcık burnum akınca naz yapabildiğim günlerimi özledim :(
Gidene bye bye gelene hay hay :)
Hiç beklemediğimiz bir andı, bizi gerçekten çok şaşırttı.
sanki günler çuvala girmiş gibi, akşamın bir saatinde, bir telefon konuşmasıyla 10 dakikada 1 yıllık hukukumuzu bitirdi bakıcımız.
Almanya'ya gitmeden bir akşam önceydi, ben işten gelmiş, valiz hazırlama telaşındayken. Dönünce ne yapacağız endişeleri ile gittik Almanya'ya.
Döndüğümüzde 2 gün Nurcan annemde kalarak idare ettik.
En çok muhtarımız yardımcı oldu, maşallah iş ve işçi bulma kurumunu geçmiş kendisi, iş arayan ona gidip telefon bırakmış. Sonra büfe, eczane, site sosyal tesisi, tüm blokların güvenliklerini dolaştık.
Bir kaç saat sonra telefonlar yağmaya başladı resmen.
cumartesi günü tüm gün bakıcı görüşmeleri yaptık, pazar günü devam etti görüşmeler.
İçimize en çok Çiçek hanım sindi, adı gibi kendi de çiçek gibidir inşallah diye niyet edip anlaştık, Çİçek hanım salı gününden beri 7:30 da çalıyor kapımızı,akşama kadar Zeynoş ile güle oynaya geçiriyorlar günlerini,akşamları kapılarda uğurluyoruz kendisini.
Açıkçası çok endişe etmiştim Zeynep çok yadırgayacak, nasıl alışacak yeni birine diye, sonuçta alıştığı bir düzeni vardı, ama çok şaşırttı kuzu beni, hiç ama hiç yadırgamadı yeni teyzesini, canım benim şimdi öyle bir dönemdeki 2 gülücük verene kahkalarıyla cevap veriyor bizimkisi...
Çiçek'li günler bekliyor bizi...
sanki günler çuvala girmiş gibi, akşamın bir saatinde, bir telefon konuşmasıyla 10 dakikada 1 yıllık hukukumuzu bitirdi bakıcımız.
Almanya'ya gitmeden bir akşam önceydi, ben işten gelmiş, valiz hazırlama telaşındayken. Dönünce ne yapacağız endişeleri ile gittik Almanya'ya.
Döndüğümüzde 2 gün Nurcan annemde kalarak idare ettik.
En çok muhtarımız yardımcı oldu, maşallah iş ve işçi bulma kurumunu geçmiş kendisi, iş arayan ona gidip telefon bırakmış. Sonra büfe, eczane, site sosyal tesisi, tüm blokların güvenliklerini dolaştık.
Bir kaç saat sonra telefonlar yağmaya başladı resmen.
cumartesi günü tüm gün bakıcı görüşmeleri yaptık, pazar günü devam etti görüşmeler.
İçimize en çok Çiçek hanım sindi, adı gibi kendi de çiçek gibidir inşallah diye niyet edip anlaştık, Çİçek hanım salı gününden beri 7:30 da çalıyor kapımızı,akşama kadar Zeynoş ile güle oynaya geçiriyorlar günlerini,akşamları kapılarda uğurluyoruz kendisini.
Açıkçası çok endişe etmiştim Zeynep çok yadırgayacak, nasıl alışacak yeni birine diye, sonuçta alıştığı bir düzeni vardı, ama çok şaşırttı kuzu beni, hiç ama hiç yadırgamadı yeni teyzesini, canım benim şimdi öyle bir dönemdeki 2 gülücük verene kahkalarıyla cevap veriyor bizimkisi...
Çiçek'li günler bekliyor bizi...
4 gün 4 gece yeni yıl kutlamaları Varan 1-Kankalar
Zeyno’nun yeni yıl kutlamaları bu sene yine geleneği bozmadı ve 4 gün 4 gece sürdü.
İlk kutlamamız, site komşularımız yani Zeyno’nun komşu kankaları ile birlikteydi. Daha geçen sene kucaklarımızdaydı kuzular, bu sene ise bir an bile yerlerinde durmadılar. Bizi masada oturtmadılar.
Sonunda bakıcılarımız sürekli bir araya gelin çığlıklarımıza dayanamayıp, son haftalarda kuzuları sürekli bir araya getirdiği için, birbirlerini yabancılama durumları da olmadı, gayet güzel oynadılar.
Annemin tarifi ile pişirdiğim et mükemmel olmuştu, en iştahsız Beren bile ayıla bayıla yedi eti, hatta öyle ki vefakar babası tükkan sahibi Apo, kendi etini az yedi, kalanı da paket yapıp eve götürdü, kuzum yarın da yesin diye
Kuzulara Kopenhag’dan aldığım “my first hard rock cafe” t-shirt’leri ile mükemmel oldu. Yazın t-shirtlerini giydirip, tekrar pozlarını çekeceğim.
Ece hediye getirdiği oyuncak ile yine en çok kendisi oynadı
Beroş’un hediyesinin çekici başa bela oldu, Zeynoş çekici televizyonda denemeye kalktı
Bir yılı daha devirdik hep birlikte… Kah güldük hep beraber, kah üzüldük birbirimizin dertlerine… Alışılamayan bakıcılar… Kaçan bakıcılar… Para derdine işi bırakıp giden bakıcılar… iştahsızlıklarımız…hastalıklarımız… ama en bolundan neşe ile huzur ile bitirdik yeni yılı…
2013 yılının yine hep beraber olması dileğiyle…
İlk kutlamamız, site komşularımız yani Zeyno’nun komşu kankaları ile birlikteydi. Daha geçen sene kucaklarımızdaydı kuzular, bu sene ise bir an bile yerlerinde durmadılar. Bizi masada oturtmadılar.
Sonunda bakıcılarımız sürekli bir araya gelin çığlıklarımıza dayanamayıp, son haftalarda kuzuları sürekli bir araya getirdiği için, birbirlerini yabancılama durumları da olmadı, gayet güzel oynadılar.
Annemin tarifi ile pişirdiğim et mükemmel olmuştu, en iştahsız Beren bile ayıla bayıla yedi eti, hatta öyle ki vefakar babası tükkan sahibi Apo, kendi etini az yedi, kalanı da paket yapıp eve götürdü, kuzum yarın da yesin diye
Kuzulara Kopenhag’dan aldığım “my first hard rock cafe” t-shirt’leri ile mükemmel oldu. Yazın t-shirtlerini giydirip, tekrar pozlarını çekeceğim.
Ece hediye getirdiği oyuncak ile yine en çok kendisi oynadı
Beroş’un hediyesinin çekici başa bela oldu, Zeynoş çekici televizyonda denemeye kalktı
Bir yılı daha devirdik hep birlikte… Kah güldük hep beraber, kah üzüldük birbirimizin dertlerine… Alışılamayan bakıcılar… Kaçan bakıcılar… Para derdine işi bırakıp giden bakıcılar… iştahsızlıklarımız…hastalıklarımız… ama en bolundan neşe ile huzur ile bitirdik yeni yılı…
2013 yılının yine hep beraber olması dileğiyle…
4 gün 4 gece yeni yıl kutlamaları Varan 2- Tosun Efe ve Çiroz Zeyno
Zeyno’nun 4. Gün 4 gecelik yeni yıl kutlamalarının ikincisi sevgili dostlarımız Yamanlar ile birlikteydi. Bu yıl geleneği bozmadık yine peynir fondü yaptık yeni yılda, ama bu sefer neyse ki hiçbir şeyi yakmadık
Kuzular artık tanıyorlar birbirlerini çok güzel oynuyorlar birlikte. Bizim kızımız biraz zilli, Efe’yi itip tepiyor arada bir. Efe’de kalıbına rağmen centilmenliği elden bırakmıyor, deliliğine veriyor Zeyno’nun. Ama çığlığı’da basıyor arada bir.
Hani kızlar babaya, erkekler anneye düşkün olur ya, Efe ile Duygu tamamlamışlar bunu, ama bizde Zeyno babasına değil bana düşkün, resmen inmiyor tepemden. Eskiden iyiydi hoştu, ancak şimdi 10 kilo olunca, benim belim kopma noktasında. Bu anneler neden bel fıtığı oluyor, gayet iyi anlıyorum.
Efe’cim ona orijinal mekanından Kopenhag’dan aldığım Lego’sunu çok sevdi. Bakalım parçalar severek oynayacak mı?
Dudu teyze de Zeynoş’a süper kokoş bir şapka ve eldiven takım almış. Kendi kızı olmayınca, Zeyno’yu süsleyip alıyor hevesini
Sevgili Yamanlar, sizin gibi dostlarımız olduğu için ne mutlu bize… yeni yılda da hep birlikte gülebilmek dileğiyle…
Kuzular artık tanıyorlar birbirlerini çok güzel oynuyorlar birlikte. Bizim kızımız biraz zilli, Efe’yi itip tepiyor arada bir. Efe’de kalıbına rağmen centilmenliği elden bırakmıyor, deliliğine veriyor Zeyno’nun. Ama çığlığı’da basıyor arada bir.
Hani kızlar babaya, erkekler anneye düşkün olur ya, Efe ile Duygu tamamlamışlar bunu, ama bizde Zeyno babasına değil bana düşkün, resmen inmiyor tepemden. Eskiden iyiydi hoştu, ancak şimdi 10 kilo olunca, benim belim kopma noktasında. Bu anneler neden bel fıtığı oluyor, gayet iyi anlıyorum.
Efe’cim ona orijinal mekanından Kopenhag’dan aldığım Lego’sunu çok sevdi. Bakalım parçalar severek oynayacak mı?
Dudu teyze de Zeynoş’a süper kokoş bir şapka ve eldiven takım almış. Kendi kızı olmayınca, Zeyno’yu süsleyip alıyor hevesini
Sevgili Yamanlar, sizin gibi dostlarımız olduğu için ne mutlu bize… yeni yılda da hep birlikte gülebilmek dileğiyle…
Berlin’in mutlu mesut gidişi ve apar topar dönüşü
Hem ailecek yeni yılı kutlamak, hem de çok sevdiğimiz yazlık komşularımızın torununun düğünü için Berlin’e gittik 26 Aralık’ta… Zeyno, dedesi ve anneannesi ile tam 1 hafta tatil yapacaktı. Cem dayısı ile dayanamayıp, son dakikada katıldı aramıza. Neşemize değecek yoktu.
Her günü yağmurlu olması beklenen Berlin, yüzümüze güldü, hiç yağmadı. Gezmemize izin verdi.
Gittiğimiz ilk akşam kına gecesi vardı. Orada böyle eğlenceler akşam erken saatlerde başlıyormuş. Valla erken başlayan kına gecesinin en çok tadını Zeyno çıkardı. Sahneden bir dakika inmedi, oynadı, oynadı, oynadı… Nisha resmen mest oldu Zeyno’ya. Ona çok güzel ablalık yaptı. Hiç bırakmadı onu.
Ahmet abi ve Berin abla, çok güzel ev sahipliği yaptılar bize. Hep beraber ailece orada kaldık.
Perşembe günü, sokakları gezmek için çıktık yollara, ama arabadan inip 500 metre yol yürüdükten sonra, annem Zeynep’i de alıp eve dönmeye karar verdi. Herkes eve döndü, biz İlker’le, 1,5 yıl sonra Zeyno’suz bir koca gün geçirdik birlikte, el ele… Bir baştan bir başa yürüdük Berlin’de neredeyse. Bradenburg kapısından başladık. Unter den linden’e gittik. Charlie Check pointte bir mola verip, televizyon kulesine ilerledik. Arada yeni yıl için kurulmuş pazarları gezdik, sıcacık kestaneler yedik.
Cumartesi günü düğünde, önce ben hastalandım birden bire. Hiçbirşeyim yokken, birden boğazım ağrımaya, ateşim çıkmaya başladı. Ancak düğünü tamamladık ve eve geldik. Ben yattım kalktım, kendime geldim. Boğazımın hafif acısından başka hiçbirşeyim yoktu.
Pazar gününün tamamını benim yüzümden evde geçirdik, ama herkese iyi oldu. Biraz dinlendik. Sonra akşamüstü çıkıp güzel bir yürüyüş yaptık ve İsveç’ten tanıdığımız Block House’da süper bir yemek yedik.
Pazartesi günü, yani 31.12.2012’de kuzu evden hiç çıkmadı. Akşama kadar oynayıp durdu, anneannesi ve dedesi ile. Akşam saat 6 gibi acaba ateşi mi var biraz diye bir baktık, 37.7, hemen Ibufen’i verdik. 15 dakika sonra ateşi 38 oldu. Bunun üzerine doktorumuz Zekai beyin söylediği gibi Calpol’ü de verdik. Sonra ateş düştü. Akşam pek neşesi yoktu kuzunun, 8 gibi uyudu.
Saat 9 gibi inlemelerine koştum odaya. Ateş olmuş, 38.3, hemen uyandırdım. Bir ilaç vermeden önce banyoya götürüp soydum, hafif suyun altına soktum, ancak titremeler, küçük küçük kasılmalar başladı yine. Havale geçirecek ve yanımızda diazem yok diye panik yaptık (diazemi yanımıza almadığımız için kendimi öldürecektim neredeyse). Hemen hastaneye gitmek üzere yola çıktık. Berlin’in en iyi hastanelerinden DRK ‘e gittik. (orada neler hissederek yaşadığımı uzun uzun gece kuzunun başında oturup beklediğim sandalyede yazdım, onları buraya yazacağım).
02. Ocak günü, hastaneden kendi rızamız ile ayrıldık. Bize kağıt imzalattılar, biz onay vermiyoruz siz çıkıyorsunuz diye. Doktorumuz ile konuşup, hem Ibufen hem Calpol verdik güvenlik olarak (ne olur ne olmaz, uçakta herhangi bir şey olmasın diye).
Çok şükür sorunsuz bir yolculuk yaşadık. Zeyno yol boyu hostes ablalarına yardım etti Ben günlerin uykusuzluğuna daha fazla dayanamayıp yol boyu uyudum.
Havale karnemize 1 havale daha yazdırdık… 2,5 ayda 3. Havaleyi geçirmiş oldu kuzu
9 Ocak 2013 Çarşamba
4 gün 4 gece yeni yıl kutlamaları Varan 4-Aile
Zeyno’nun 4 gün 4 gece süren yeni yıl kutlamalarının Türkiye’deki son ayağı aile yemeği ile oldu. Şansa, teyzemiz de buradaydı. Hem de Berker amcamız iş dolayısıyla henüz Tanzanya’ya gitmemişti. Ma-aile çok güzel bir yemek yedik. Arjantindeki amcamız ne yazık ki yine katılamadı bize… Restorandan çıktık, 1 km ilerideki eve ulaşmadan Zeyno uyudu giti…
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)














