daha adını öğreneli 10 gün ancak oldu, ama sevmiyor kuzu adını :))
Annesi: adın ne senin?
Zeyno: ııııııhhh ııhhhh (resmen sinirleniyor bu soruya)
Annesi: neyno mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh (yüksek sesle, hayır anlamında bir ses çıkıyor)
Annesi: nurnur mu? (nurcan'ın kısaltması oluyor) :)
Zeyno: hıııhııııı, nu nu :)))
Bugün kü diyalogumuz:
Annesi: adın ne senin?
Zeyno: ııııııhhh ııhhhh
Annesi: neyno mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh
Annesi: nurnur mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh
Annesi: manolya mı? :)
Zeyno: hıııhııııı :)))
ahhh ahhhh, koymadık çocuğun adını Manolya, bak ondan böyle oldu... :)))
Nurcan annecim inanıyorum ki, bir gün biri koyacak bu adı çocuğuna hiç merak etme sen, olmadı değiştiririz Zeyno'yu yaparız Manolya :)
Zeyno ve Can
15 Şubat 2013 Cuma
Zeyno ile vakit geçirmece
Arkadaşım Duygu’yu ve onun tavsiye ettiklerini keyiflice takip edenlerdenim. Baktım Dudu teyze arkadaşı Seda Solar’dan da esinlenip yazmış ben de onların listesini alıp daha da bir genişletmeye karar verdim Zeynoş’un 18. Ayı şerefine...
Bizim evde pek TV açılmıyor, Zeyno’nun en sevdiği şey Pepee, ama onun da sadece müzikli kısmı, onu bile oturup 30 dakika izlemişliği yok, TV açıkken hiç ama hiç konsantre olmuyor, bu bazen iyi bazen de çok kötü olabiliyor tabi. Hani bazen işim olduğunda yahu bari bir 10 dakika TV izlese diyorum ama Zeynoş’un hiç mi hiç alakası yok TV ile. Sadece Pepee saatlerinde TV açılıyor, izlerse ne ala, izlemezse kapatılıyor. Onun dışında 1 yaşından önce Baby TV’de Eggbird felan izliyordu ama şimdi onun dikkatini 2 dakikadan daha uzun süre çeken herhangi bir TV olayı yok :)
İşte 18 aylık kuzu ile yapmaktan keyif aldıklarımız;
- Sabahları güne kocaman bir günaydın ile başlıyoruz. Ve akşam kapattığımız perdeyi Zeyno ile birlikte açıyoruz. Günaydın günaydın günaydın sözleri ile, buna çok ama çok gülüyor. Uyandığı için bu kadar mı mutlu olur bir insan.
- Sonra odasındaki aynanın karşısına geçiyoruz, aynadan günaydın diyorum ona, yan yana yanak yanağa verip, sonra hadi şimdi “avva” yapalım diyorum, önce ben onu öpüyorum sonra onun beni öpmesini sağlıyorum. (sabahları çok ama çok mağrur oluyor, ne istesem hemen yapıyor) :)
- Top oynamak en büyük zevki, “gooool” diyor topu bazen ayağı ile bazen eli ile atıyor. Eli ile atarken, dibime kadar gelip öyle atıyor. Henüz birbirimize uzak top oynamayı öğremedik :) bu arada top dediysek, öyle en pahalısından değil, özellikle ama özellikle markette satılan hani şu 3liralık topları seviyoruz. Her parka gittiğinde, eğer topsuz gitti ise, yeni bir top ile eve dönüyoruz :) (markette işi bulmuş, topları parka dönük olarak asıyor, sırf Zeyno değil tüm çocuklar sürekli gooool istiyor annelerinden-bakıcı teyzelerinden) :)
- Lego ile oynamasını çok istiyorum, ama pek ilgisini çekmiyor nedense, (belki biraz erken aldım Lego’ları- o yüzden evdeki Legoların hepsini alıp kaldırdım, birkaç ay sonra yeniden çıkarmayı düşünüyorum). Lego’ları sepete atıp, sonra sepetten geri dağıtmak dışında amaca uygun olarak kullanmıyorduk bir-iki aydır :) (buarada oyuncaklarının bir kısmını toplayıp kaldırmak, sonra ara ara oynadığı oyuncakları değiştirmek çok mantıklı bir olay gerçekten, bu sayede 1 ay sonra diğer sepeti çıkarınca, sanki 1 sepet yeni oyuncağı olmuş gibi davranıyor) :)
- Kule yapmayı çok seviyor. Hem Derya teyzesinin aldığı hem de Nesrin teyzesinin aldığı kuleler var. 1 aydır çok güzel kule yapmaya başladı, kuleyi yapıyor, sonra da hepsini dağıtıp gülüyor :) Kule yaptığı gibi bir de kovaları iç içe koymayı da seviyor, ama genelde sırasını karıştırıyor, büyük kova küçük kovanın içine girmeyince kızıyor :)

- Fisher price’ın şekilli kovası almıştık, (hani şu üçgen, kare, yuvarlak, beşgen), onları uygun deliklerden kabın içine atıyor artık. Şekilleri epey öğrendi, kutuya atmayı beceriyor, ama bazen de sıkılıyor, kapağı kaldırıyor, içine atıyor hepsini :) Ya da bazen içine attığı bir tanesini kapağı atıp çıkarıyor, bir daha aynı delikten içeri atıyor (hevesini alamıyor sanırım) :)

- Bu şekilli kovanın bir benzerini de Nihal teyzesi doğumgününde almıştı Zeyno’nun, müzikli salyangoz, onun da üstünde 3 tane şekil var, üçgen, yıldız, yuvarlak, onları da kutusuna atmayı da çok seviyor kuzu.
- Mutfakta tabakların olduğu ve deterjanların olduğu 2 dolap kilitli, bıçaklar da boyunun uzanamayacağı üst rafta. Geri kalan tüm çekmece ve dolaplar ona açık. Zeyno’da günün yarısını mutfak dolaplarının içini boşaltmakla geçiriyor :) Özellikle tupperware’lerimin olduğu dolap, günde 10 kere boşalıyor, yerleştiriliyor :)
- Kağıt havlu koparmayı çok seviyor. Koparıp yerleri silmeye bayılıyor.
- Dedesi, fisher price’ın konuşan süpürgesini aldı ona, evi süpürüp duruyor :)

- Saklambaç oynuyoruz. Zeyno kapılarının arkasına görülecek şekilde saklanıyor, ama biz onu 2-3 dakika bulamıyoruz. Eğer bulamazsak, sıkılıp çıkıyor oradan, kendini gösteriyor, buradayım der gibi :)
- Su dolu bardağın içine elini daldırmak en büyük zevklerinden birisi. Bu hareketi yıllar yıllar önce, eşimin kuzeni Derya ve Aytekin abinin oğlu Atahan yapıyordu ve biz ne kadar anlamsız diye gülüyorduk, sanırım bebekleri rahatlatıcı bir etkisi var :)
- Dedesi ona Chicco'nun çiftlik evini almış, süper bir oyuncak, şiddetle tavsiye ediyorum, tüm hayvan seslerine yönelik, hem de müzikli, 1-2-3 şeklinde ayarı var, 1. ay şuanda Zeyno'nun oynaması gereken ayar, hayvanların seslerini çıkarıyor, 2. ayarda bil bakalım bu hangi hayvan soruları var, 3. bölümde ise hayvanlara ilişkin kısa kısa anlatımlar yapıyor, ama benim heyecanlı kızım Zeyno, 1-2-3 hepsine birden bastığı için oyuncağı biraz kafası karışıyor.

- Fış fış kayıkçı oynamaya bayılıyor. Bunu da babaannesi öğretti, ayaklarımı uzattığım anda gelip üzerine oturuyor :)ama artık cidden ağırlaştı, resmen bacaklarım kopuyor.
- Getir götür işleri yapmaya bayılıyor, sofrayı ona hazırlatıyoruz, eve elimizde poşetler ile girdiysek, tek tek ona taşıtıp yerlerine koyduruyoruz. Çok keyif alıyor bundan, tam bir görev adamı :)
- Esin teyzesi, Alican abisi ve Zeynep ablası, ona küçük bir oyuncak mutfak almışlardı. Bayılıyor resmen... Bir tane tenceresi,4 tane tabağı var. herşeyi yerli yerine koyuyor, düzenli kızım benim :)
- Cep telefonunu eline almaya bayılıyor. Ben telefon ile oturarak konuşamam, illaki yürürüm, Zeyno’da ben gibi, dede seni istiyor diye telefonu eline verdiğimizde, yürüyerek odadan çıkıyor :) telefon ile konuşurken yürümek zorunlu bir eylem sanıyor sanırım :)
- Parkta kaydırak favorisi. Salıncağı pek sevmiyor, sıkılıyor, ama kaydıraktan 50 kez kayabilir :)
- Bu merdiven ve rampa sevdası ilk yürümeye başladığı zamanlarda Efe’de vardı, şaşırıyordum, şimdi aynı sevda Zeyno’da var. Merdiven gördü mü dayanamıyor çocuk, hemen çıkmaya başlıyor. Ama akıllı, arkasına beni alıyor, hani olur da düşerse onu tutayım diye :)
- Kapı gıcırtısına oynuyor. Müzik duyduğu anda ne iş yapıyor olursa olsun, kalkıyor ve tempolu bir şekilde oynamaya başlıyor.
- Odasındaki komodinin üzerine oturmaya bayılıyor, onun üzerindeki pudrası, yağı, tırnak makası, ateş düşürücü ile oynuyor. Ama bu sevmediğimiz kötü bir alışkanlık olduğu için, bu ara ondan vazgeçirmeye çalışıyoruz. Eğer komodinin üstüne çıkmak isterse, onu Duygu teyzesinin aldığı tweety koltuğuna oturtuyoruz, bütün komodinin üstündeki onun önüne koyuyoruz :) (zeyno’yu komodine götürmüyoruz, komodini Zeyno’ya getiriyoruz yani)
- Banyo yapmak favorisi. Kuveti doldurmaya başladığımız anda, üzerindekileri soymak için girişimde bulunuyor. Bazen çorapları ile banyoya kendini attığı oluyor.
- Ben ne yaparsam taklit etmeye başladı, tüm malımın ortağı :) Sabahları dolabımı açıp bir kolye kendime takıyorum, bir kolye de ona, yoksa benim boynumdakini çıkarttırıyor. Hatta favorisi bir iki tane var, onları onun uzanabileceği yere asıyorum, canı isteyince gidip oradan alıyor ve takıyor :)
- Kitap okumak en büyük zevki. Tüm gün oku okuuu yankıları ile sürüyor. Ancak kitabı okurken, böyle sıradan bir ses ile okumayacaksın, o zaman hemen sıkılıyor. Böyle ses efektleri felan vererek okumak gerekiyor ancak o zaman ilgisini çekiyor. Pisi kedi serisinden biraz sıkılmaya başlıyor artık, Bebek Kaola serisi ile favorimiz. Özellikle Bebek Kaola anaokulunda kitabına bayılıyor. Artık resmen ezberledi kitabı, kitabı elime aldığım anda gülmeye başlıyor, gelip kucağıma yerleşiyor, o bana anlatıyor kitabı;
o 1.sayfada Bebek Kaola anaokuluna giriyor, ayakkabılarını çıkarıyor. “agga agga” diyor burada, ayakkabı yani :)
o 2. Sayfada Bebek Kaola davula vuruyor. Bam bam yapıyor diyorum. Eliyle vurma işareti yapıyor o da :)
o 3. Sayfada Bebek Kaola resim yapıyor diyorum. Elinin içini gösteriyor. Kendisi resim yapmayı elini boyamak zannettiği için :) (boya kalemlerini eline verdiğim anda, alıp elini boyamaya başlıyor) (boya kalemleri ilk zamanlar elini boyuyor diye çok korkmuştu ama sonra baktı ki yıkayınca çıkıyor, artık kalemleri eline alır almaz ellerini boyamaya başlıyor, hem de sonrasında suyla oynamak için bahanesi olmuş oluyor) :)
o 4. Sayfada Bebek Kaola parka gidiyor, Zeyno salıncakta sallanır gibi ileri geri sallanıyor.
o 5 sayfada Bebek Kaola uyuyor. Zeyno, yatıyor, eeee eeee diyor :)
o 6. Sayfada Bebek Kaola oynuyor, takla atıyor, ama bu sayfayı henüz anlamadığı için hızlıca geçiyor :)
o 7. Sayfada bebek Kaola yemek yiyor, mama mama diyor, ama bu sayfayı da hızlıca geçiyor, aklıma gelir de ona yemek yediririm diye korkuyor herhalde :)
o 8. Sayfada Bebek Kaola arkadaşlarına sarılıyor. Bana dönüp sarılıyor :)
o 9. Sayfada annesi ve babası gelip Bebek Kaola’yı okuldan alıyorlar, öpüşüyorlar. Zeyno’da kitaba “avva” yapıyor :)
(Zeyno ezberledi kitabı diyorum ama ben ezberlemişim asıl) :)
oynak kızımın oynak şarkıları
Bu ara pek bir oynağız, böyle belden belden kıvırmayı öğrendi Zeyno, kapı gıcırtısına oynuyor resmen… Cem halimize inanmıyor, akşamları açıyoruz müziği, ma-aile dönüp duruyoruz salonun ortasında, iki ileri bir geri J
D&R’dan çocuk şarkıları albümü aldım, müzikler süper, hepsi bildiğimiz şarkılar, biraz da oynak bir melodi koymuşlar arkaya, oooohhhh ohhhhhh
Baltalar elimizde şarkısı favorimiz, en çok bunu seviyoruz, en çok buna oynuyoruz… bitince üzülüyoruz, yeni baştan çalıyoruz…
Buarada internetten derlediğim bir çocuk şarkıları listesi de var… aslında pek çoğunu hepimiz biliyoruz, ama
ben yine de yazayım, unutmayayım…
Ellerim tombik
Elerim tombik tombik / kirlenince çok komik /kirli yüzler sevilmez/güzeliği görülmez/Saçlarım bakım ister /hele dişler hele dişler/kirlenmesin kulaklar/uzamasın tırnaklar/koşup koşup terleme /terli terli su içme/sonra hasta olursun/doktor gelir kapıya/iğne yapar popoya
Kırmızı balık
kırmızı balık gölde/ kıvrıla kıvrıla yüzüyor/ balıkçı hasan geliyor/ oltasını atıyor/ kırmızı balık dinle /sakın yemi yeme/ balıkçı seni tutacak /sepetine atacak /kırmızı balık kaç kaç
MİNİK KUŞ
Mini mini bir kuş donmuştu, pencereme konmuştu,
Aldım onu içeriye, cik cik cik cik ötsün diye,
Pır pır ederken canlandı, ellerim bak boş kaldı.
Aldım onu içeriye, cik cik cik cik ötsün diye,
Pır pır ederken canlandı, ellerim bak boş kaldı.
KARGA
Karga karga "gak" dedi/"Çık şu dala bak" dedi/Karga seni tutarım/ Kanadını yolarım.
PORTAKAL
Portakalı soydum/Başucuma koydum/Ben bir yalan uydurdum/Duma duma dum
Karga karga "gak" dedi/"Çık şu dala bak" dedi/Karga seni tutarım/ Kanadını yolarım.
PORTAKAL
Portakalı soydum/Başucuma koydum/Ben bir yalan uydurdum/Duma duma dum
PAZARA GİDELİM
Pazara gidelim, bir tavuk alalım/Pazara gidip bir tavuk alıp ne yapalım?/Gıt gıt gıdak, gıt gıt gıdak diyelim/Hapır hupur, hapır hupur yiyelim.
Pazara gidelim, bir tavuk alalım/Pazara gidip bir tavuk alıp ne yapalım?/Gıt gıt gıdak, gıt gıt gıdak diyelim/Hapır hupur, hapır hupur yiyelim.
Pazara gidelim, bir kedi alalım/Pazara gidip bir kedi alıp ne yapalım?/Miyav miyav miyav miyav diyelim/
Hapır hupur, hapır hupur yemiyelim.
Hapır hupur, hapır hupur yemiyelim.
Pazara gidelim bir elma alalım/pazara gidip bir elma alıp napalım/hapur hupur hapur hupur yiyelim /
Pazara gidelim bir erik alalım /pazara gidip bir erik alıp napalım /hapur hupur hapur hupur yiyelim
Pazara gidelim bir erik alalım /pazara gidip bir erik alıp napalım /hapur hupur hapur hupur yiyelim
Ellerim parmaklarım
Sağ elimde beş parmak/Sol elimde beş parmak/Say bak, say bak, say bak/Hepsi eder on parmak/Sen de istersen saymak/Say bak, say bak, say bak./Hepsi eder on parmak.
fışşş fışşş kayıkçı
fış fış kayıkçı/kayıkçının küreği/hop hop eder yüreği/akşama fincan böreği
hapşuu
Kalemim yok silgim yok/Sınıfta kaldım haberim yok/leblebi aldım burnuma kaçtı/Hapşuuuuu
miyav
bir aslan miyavv dedi/minik fare kükredi harr/fareden korktu kedi/kedi pırr uçuverdi.
Baş parmak
Baş parmağım, baş parmağım nerdesin?/Buradayım efendim burdayım efendim buradayım/
Nasılsın efendim? /Teşekkür ederim./İşaret parmağım işaret parmağım nerdesin?
böyle böyle devam eder ve parmaklar gösteriniyor.
Nasılsın efendim? /Teşekkür ederim./İşaret parmağım işaret parmağım nerdesin?
böyle böyle devam eder ve parmaklar gösteriniyor.
Makara
sar sar sar makarayı/çöz çöz çöz makarayı/On kilo pekmez /yala yala bitmez/Beşi sana beşi bana /
Anneye çık çık çık/Babaya çık çık çık/Hepsi Zeyno’ya hepsi Zeyno’ya
Anneye çık çık çık/Babaya çık çık çık/Hepsi Zeyno’ya hepsi Zeyno’ya
pinokyo
benim güzel tahtacığım/senden kukula yapacağım/testereyle keseceğim/kırt kırt kırt diye/
çivileri çakacağım/tak tak tak diye/çıplak olmaz giydirelim/bir elbise diktirelim /bir pantolon bir de şapka/işte oldu kukla/pi pi pi pinokyo/ismi de olsun pinokyo
benim güzel tahtacığım/senden kukula yapacağım/testereyle keseceğim/kırt kırt kırt diye/
çivileri çakacağım/tak tak tak diye/çıplak olmaz giydirelim/bir elbise diktirelim /bir pantolon bir de şapka/işte oldu kukla/pi pi pi pinokyo/ismi de olsun pinokyo
küçücük
Bir küçücük aslancık varmış annesi onu çok severmiş /Bir küçücük aslancık varmış babası onu çok severmiş
aslancık,kedicik,köpekçik,kuzucuk,kurbağçık,civcivcik,keçicik,inekçik (hepsine uyarlanır)
aslancık,kedicik,köpekçik,kuzucuk,kurbağçık,civcivcik,keçicik,inekçik (hepsine uyarlanır)
ALİ BABA’NIN ÇİFTLİĞİ
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde horozları var,
Ü-ürü-ü diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ü-ürü-ü diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde kuzuları var,
Me-me diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Me-me diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde köpekleri var,
Hav-hav diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Hav-hav diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde kedileri var,
Miyav-miyav diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Miyav-miyav diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde inekleri var,
Mö-mö diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Mö-mö diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ali Baba’nın bir çiftliği var, çiftliğinde çocukları var,
Ha ha ha ha diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
Ha ha ha ha diye bağırır çiftliğinde Ali Baba’nın.
ATEŞ’e dair güzel bir yazı…
Malum bu ateş konusu bizim için hassas nokta, ateşlendik mi dünya duruyor, ya yine havale geçirirse diye… Pek çok kaynak okudum, pek çok araştırma yaptım. Dr. Savan Güney’in bir yazısına rastladım internette, benim için en mantıklısı bu geldi. Bundan sonra ateş’e dair izleyeceğim yol budur…
ÇOCUKLARDA ATEŞ VE ATEŞİ DÜŞÜRME METODLARI (Dr. SAVAN GÜNAY)
Ateş düşürmek için asla kolonya, alkol, sirke, buz ve soğuk su kullanmayın. bunlar damarları ani olarak büzer ateş hemen düşer gibi olur. sonrasında ise damarlar genişler ve ateş çok daha fazla yükselir. . özellikle küçük bebeklerde havale riskini arttırır.
Öncelikle Ateşin çocuğunuz için bir savunma mekanizması olduğunu unutmayın. Her çocuğun ateşi çıkar. Bu vücudun savunma mekanizmasıdır. Önemli olan çıkan ateşi kontrol altında tutmaktır. Öncelikle Ateşli Çocukta yapılmaması gerekenleri maddeler halinde anlatacağım 1. Çocuk ateş nedeniyle titrer. aile eli ayağı buz gibi başı yanıyor çocuğumun der. Bu tamamen ateşin doğası ile ilgili bir durumdur. Kan dolaşımının fazla olduğu baş ve vücut kısmı daha sıcak kan dolaşımının az olduğu el ve ayaklar soğuk olacaktır.
1. Çocuğunuz Ateşliyken,titrese,morarsa bile Asla ve asla üzerini örtmeyin.(Çocuğun üzerini örtmekle yangına odun atmak arasında bir fark yoktur)
2.Ateş düşürmek için asla kolonya, alkol, sirke, buz ve soğuk su kullanmayın. bunlar damarları ani olarak büzer ateş düşer gibi olur. sonrasında ise damarlar genişler ve ateş daha fazla yükselir. . özellikle küçük bebeklerde havale riskini arttırır.
3.-İk üç tane tane havluyu veya temiz bezi soğuk olmayan yaklaşık 35-36 derece sıcaklıkta su dolu bir leğene koyun. ondan sonra bir havluyu hastanın alnına yerleştirin, diğer havlular ile bilek içlerini, koltukaltlarını, karın ve kasık bölgelerini silin. bezleri en fazla 3 dakika da bir suya sokun. bir havluyu ıslatıp alna koymanın ateş düşürmeye bir yararı olmayacaktır. 20-30 dakika boyunca havluları sık sık ıslatarak sürekli değiştirmeniz lazım. bu arada bol bol su içirin. eğer bu yeterli gelmezse hastayı 35-36 derece sıcaklıkta su dolu küvete sokun ve en az yirmi dakika bekleyin. soğuk su ile 1-2 dakika duş yapmanın yararı yoktur, tam tersine zararı vardır.su sıcaktan soğuğa dek kademeli olarak soğutulabilir ama ani soğutmayınız.
4. Bu arada ateş 38 c yi görüyor (bu sınır biz de 37.5) veya 39-40 C ise öncelikle Ibuprofen etkili şuruplara yönelin, bunlar(Dolven,Pedifen,Ibufen,.... ) gibi şuruplardır. Yüksek ateşte 4 saatte bir bu şuruplardan verilebilir Bu ilaç verme periyotları arasında hala ateş 38,2 nin atına düşmüyorsa araya Parasetamol içeren şuruplarla araya girilir. (Calpol, Tylol, Volpan, Minoset etc) ve asla unutmayın ki saati sektirir veya uyuya kalırsanız ateş yine yükselecektir. (bizim için 4 saat beklemek mümkün değil, eğer ibuprofen’e rağmen ateş yükselme eğilimi gösteriyor ise, parasetemol içeren şurubu vermemiz gerekiyor, yoksa yeniden havale geçirebilir).
Demek ki ıbufen ve parasetamol kombinasyonu ilk seçenektir.
Örnek1 olarak kabaca
10 kg lık bir Çocukta ateşi düşürmek için
4 saatte bir 1+1/4 ölçek Ibuprofen(Dolven,Pedifen,Ibufen vs.) verilir .
Ateş düşürücü Ibuprofeni vermenize rağmen ateş 4 saat dolmadan 38,5 u geçerse araya 1 ölçek Parasetamol(Calpol,Tamol,Parol,Tylol vs.) ile girilir.
bunun yanında yine soğuk uygulamaya devam edilir .
PERİFERİK SOĞUTMA (Anlına,vücuduna,kasık aralarına bez koyma veya yeterli gelmezse ılık duş, )
ATEŞ DÜŞÜRÜCÜ VERME
SU KAYBINI ÖNLEMEK VE ATEŞİ DÜŞÜRMEK İÇİN BOLCA SIVI VERİNİZ.
Biz bu metoda PAS Metodu diyelim aklımızda kalsın...
Not :Bunlara rağmen ateş düşmüyorsa Metamizol içeren Novalgin Şurup veya damla her zaman olmamak kaydıyla kullanılabilir.
UNUTMAYINIZ !!! ATEŞ VÜCUDUN EN ÖNEMLİ SAVUNMA MEKANİZMASİDIR... ÇOCUĞUNUZUN ATEŞİNİN YÜKSELMESİ DOĞAL BİR ENFEKSİYONA KARŞI SAVAŞ SONUCUDUR. ÖNEMLİ OLAN ATEŞİ KONTROL ALTINA ALMAKTIR....
Önemli Not: Çocuklarda Vücut ısısı 36,2 ile 37,5 derece arasında normaldir....
Ateş ölçerken derece ile makattan ölçülen ateş diğer bölgelerden hep 1 C derece fazla çıkacaktır...
yani kulaktan ateş ölçerde 37,2 derece olan normal ateş makattan ölçülürse 38,2 olacaktır. makat ölçümünde 38,2 de normal ateştir endişe duymayınız.
14 Şubat 2013 Perşembe
Ankara'lı olmak...
Aslında acemi anne Cucu ile prenses Zeyno’nun masal blogu bu… Anılarımı, yaşadıklarımı yazdığım, içimden geçenleri paylaştığım
Ancak bugün internette okuduğum ve okurken bu kadar mı olur dediğim bir yazıyı da unutmamak için paylaşmak istedim… Konumuz “Ankaralı olmak” :) Eyy gerçek Ankara’lılar, bu yazı size gelsin…
Ankaralı Olmak...
İstanbul gibi birbirine uzak olmak değil hep iç içe olmak demektir Ankara, İstanbul gibi yapay değil içten olmak demektir. Hangimiz aşağıdakileri yapmadık ki, ya da hangisi biz Ankaralılar için bir şey ifade etmiyor olabilir ki?
* Bir mekana gittiğinizde içeridekilerin %50sini tanımak demektir. (Bizim Ankara biraz köy gibidir de her yerde mutlaka birilerini bulursunuz.)
* Zafer Çarşı'sından 2. El kitap almaktır.
* Olgunlar; İngilizce kitaplarınızı almak için ilk adresiniz olması demektir.
* Bir zamanlar Or-an’a ya da Çayyolu’na giderken “Buralarda şehir dışı be” demiş olmaktır.
* Sinemaya gitmeye karar verip yarım saat sonraki seansa yetişebilmek ve bunu İstanbullulara anlatırken şaşkın suratları izleyerek eğlenmektir.
* ODTÜ’lü değilsen içeriye girerken kimlik sormamaları için kapıdan kendinden emin adımlarla yürüyerek geçmek demektir.
* Ortaokul döneminde Karum’un yan merdivenlerinde piyasa yapmak demektir.
* Metropol Sineması açıldığında “Vaaay, sinemaya bak!” demektir.
* Vakko ya da YKM’nin önünde birileriyle buluşmuş olmak demektir.
* Okul gezilerinde mütemadiyen Anıtkabir, Anadolu Medeniyetleri , Etnografya Müzesi , Eski Meclis vs’ye gitmiş olmak demektir.
* Çocukluğunuzun en unutulmaz anlarının, Atakule dreamland'de geçirilen zamanlar olması demektir.
* Kızılay’da dershaneye gitmek demektir.
* Güvenpark’tan otobüs ya da dolmuş duraklarında beklemiş olmak demektir.
* AAAL, GAL, MERAL’in ne anlama geldiğini bilmek demektir.
* Arjantin’e “Cadde” diyebilmektir.
* Kuğulu Park’ta kuğuları izlemektir. "Amaaan burayı görünce hayal kırıklığına uğradım!" diyen İstanbullulara, sen anlamazsın diyerek anılarına gömülmek demektir.
* Tunalı'ya "Tunalı Hilmi" diyenlerin bizden olmadığını bilmektir.
* Kıtır'da patates bira keyfi yapmak, bu tadı başka hiçbir yerde alamamak demektir.
* Bir İstanbullunun gelip de “İyi güzel de deniz yok ama yaa!” diyişine “Sanki sen her gün denize giriyorsun ya” demek istemektir.
* Yapacak bir şey bulamamak ama bunu da Ankara’nın şanından saymaktır :)
* "ASPAVA"'yı bilmektir :) Soslu patatesine, salatasına, cacığına bayılmak, İstanbul'dan Ankara'ya her gidişte ilk gecesinde Aspava yemeden duramamak demektir.
* “Bebe” demektir.
* Yürüyen merdiveni tıka basa doldurmaktır, öyle sol tarafı boş bırakmak gibi huyumuz yoktur.
* İ.Melih Gökçek yazısını her yerde görmektir.( O "İ" ile ilgili ne kadar yaratıcı olabileceğimizden bahsetmeme bile gerek yok sanırım)
* AOÇ diyince akla gelen kokoreç ve AOÇ dondurmasıyla ağzının suyunun akmasıdır.
* HOSTA= Döner demektir.
* İstanbul’da Ankara'nın içine işleyen ayazını özlemektir.
* Seğmenler Parkı’nda içmiş ve parkta sabahlamış olmak demektir.
* Aşk Tesadüfleri Sever’i izlerken bir Ankaralı olarak herkesten çok ağlamak demektir.
Veee tüm bunları okuyan Ankaralıların yüzünde oluşan gülümsemeyi hep yaşıyor olmak demektir.
İstanbul'a taşınmakla doğru kararı vermişim diyorum bugün ama "İyi ki Ankaralıyım!" demekten kendimi alamıyorum...Ankara'lı olmak ne İstanbul'lu, ne İzmir'li, ne de başka bir şehirli olmaya benzer...
Ancak bugün internette okuduğum ve okurken bu kadar mı olur dediğim bir yazıyı da unutmamak için paylaşmak istedim… Konumuz “Ankaralı olmak” :) Eyy gerçek Ankara’lılar, bu yazı size gelsin…
Ankaralı Olmak...
İstanbul gibi birbirine uzak olmak değil hep iç içe olmak demektir Ankara, İstanbul gibi yapay değil içten olmak demektir. Hangimiz aşağıdakileri yapmadık ki, ya da hangisi biz Ankaralılar için bir şey ifade etmiyor olabilir ki?
* Bir mekana gittiğinizde içeridekilerin %50sini tanımak demektir. (Bizim Ankara biraz köy gibidir de her yerde mutlaka birilerini bulursunuz.)
* Zafer Çarşı'sından 2. El kitap almaktır.
* Olgunlar; İngilizce kitaplarınızı almak için ilk adresiniz olması demektir.
* Bir zamanlar Or-an’a ya da Çayyolu’na giderken “Buralarda şehir dışı be” demiş olmaktır.
* Sinemaya gitmeye karar verip yarım saat sonraki seansa yetişebilmek ve bunu İstanbullulara anlatırken şaşkın suratları izleyerek eğlenmektir.
* ODTÜ’lü değilsen içeriye girerken kimlik sormamaları için kapıdan kendinden emin adımlarla yürüyerek geçmek demektir.
* Ortaokul döneminde Karum’un yan merdivenlerinde piyasa yapmak demektir.
* Metropol Sineması açıldığında “Vaaay, sinemaya bak!” demektir.
* Vakko ya da YKM’nin önünde birileriyle buluşmuş olmak demektir.
* Okul gezilerinde mütemadiyen Anıtkabir, Anadolu Medeniyetleri , Etnografya Müzesi , Eski Meclis vs’ye gitmiş olmak demektir.
* Çocukluğunuzun en unutulmaz anlarının, Atakule dreamland'de geçirilen zamanlar olması demektir.
* Kızılay’da dershaneye gitmek demektir.
* Güvenpark’tan otobüs ya da dolmuş duraklarında beklemiş olmak demektir.
* AAAL, GAL, MERAL’in ne anlama geldiğini bilmek demektir.
* Arjantin’e “Cadde” diyebilmektir.
* Kuğulu Park’ta kuğuları izlemektir. "Amaaan burayı görünce hayal kırıklığına uğradım!" diyen İstanbullulara, sen anlamazsın diyerek anılarına gömülmek demektir.
* Tunalı'ya "Tunalı Hilmi" diyenlerin bizden olmadığını bilmektir.
* Kıtır'da patates bira keyfi yapmak, bu tadı başka hiçbir yerde alamamak demektir.
* Bir İstanbullunun gelip de “İyi güzel de deniz yok ama yaa!” diyişine “Sanki sen her gün denize giriyorsun ya” demek istemektir.
* Yapacak bir şey bulamamak ama bunu da Ankara’nın şanından saymaktır :)
* "ASPAVA"'yı bilmektir :) Soslu patatesine, salatasına, cacığına bayılmak, İstanbul'dan Ankara'ya her gidişte ilk gecesinde Aspava yemeden duramamak demektir.
* “Bebe” demektir.
* Yürüyen merdiveni tıka basa doldurmaktır, öyle sol tarafı boş bırakmak gibi huyumuz yoktur.
* İ.Melih Gökçek yazısını her yerde görmektir.( O "İ" ile ilgili ne kadar yaratıcı olabileceğimizden bahsetmeme bile gerek yok sanırım)
* AOÇ diyince akla gelen kokoreç ve AOÇ dondurmasıyla ağzının suyunun akmasıdır.
* HOSTA= Döner demektir.
* İstanbul’da Ankara'nın içine işleyen ayazını özlemektir.
* Seğmenler Parkı’nda içmiş ve parkta sabahlamış olmak demektir.
* Aşk Tesadüfleri Sever’i izlerken bir Ankaralı olarak herkesten çok ağlamak demektir.
Veee tüm bunları okuyan Ankaralıların yüzünde oluşan gülümsemeyi hep yaşıyor olmak demektir.
İstanbul'a taşınmakla doğru kararı vermişim diyorum bugün ama "İyi ki Ankaralıyım!" demekten kendimi alamıyorum...Ankara'lı olmak ne İstanbul'lu, ne İzmir'li, ne de başka bir şehirli olmaya benzer...
10 Şubat 2013 Pazar
Dostluk üzerine ilk anne nasihati,,,
Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın
“Nereden çıktın bu vakitte” dememeli,
bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
“Gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli
sormadan, söylemeden anlamalı
Arka bahçede varlığını sezdirmeden,
mütemadiyen dikilen vefalı
bir ağaç gibi köklenmeli hayatında;
sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin
ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine
yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin
Kucaklamalı seni güvenli kolları,
dalları bitkin başına omuz olmalı
yaprakları kanayan ruhuna merhem
gölgesinde serinlemelisin
sorgusuz sualsiz
Seni senden iyi bilen,
sana senden çok güvenen bir sırdaş
Gözbebekleri bulutlandığında
yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin
Ve sen ağladığında,
onun gözünden yaşlar gelmeli... Can Dündar
Canım kızım Zeynep, hayatının ilk anne nasihatidir bu sana; öyle dostlar biriktir ki şu hayatta, asırlık vefalı çınarlar misali kök salsınlar arka bahçene yaşamını güzelleştirsinler varlıklarıyla ve sen bakınca gönül pencerenden bir çift çarığı hayatının en değerli anlamı zanneden silik ayak izlerinin izini bile göreme güzel gönlünün bahçesinde...
“Nereden çıktın bu vakitte” dememeli,
bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
“Gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli
sormadan, söylemeden anlamalı
Arka bahçede varlığını sezdirmeden,
mütemadiyen dikilen vefalı
bir ağaç gibi köklenmeli hayatında;
sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin
ihtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine
yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin
Kucaklamalı seni güvenli kolları,
dalları bitkin başına omuz olmalı
yaprakları kanayan ruhuna merhem
gölgesinde serinlemelisin
sorgusuz sualsiz
Seni senden iyi bilen,
sana senden çok güvenen bir sırdaş
Gözbebekleri bulutlandığında
yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin
Ve sen ağladığında,
onun gözünden yaşlar gelmeli... Can Dündar
Canım kızım Zeynep, hayatının ilk anne nasihatidir bu sana; öyle dostlar biriktir ki şu hayatta, asırlık vefalı çınarlar misali kök salsınlar arka bahçene yaşamını güzelleştirsinler varlıklarıyla ve sen bakınca gönül pencerenden bir çift çarığı hayatının en değerli anlamı zanneden silik ayak izlerinin izini bile göreme güzel gönlünün bahçesinde...
7 Şubat 2013 Perşembe
Gülerim ağlanacak halime :)
2 gecedir uyumuyoruz, lafın gelişi değil harbi harbi uyumuyoruz, sabaha kadar her saat başı uyanıp ateş ölçüyoruz, eğer ateş yüksekse ateş düşürücü veriyoruz, ateşin düşmesini bekliyoruz, sonra birazcık uyuyoruz ama sonra kontrol vakti geliyor tekrar uyanıyoruz, hatta genelde 2 kontrol arasında ayyy saat çalar da uyanamam diye uyuduğumuz bile söylememez... Ama hayat devam ediyor, sabahın köründe kalkıyoruz, İlker çorlu yollarına düşüyor buaralar, ben de giyinip süslenip makyajlanıp, gözlerimin altındaki morlukları biraz da pudra ile kapatıp iki dirhem bir çekirdek çıkıyorum evden,gidiyorum işime...
Şu satırları yazdığımda saat akşam 11'e geliyor oysaki eve gider gitmez uyuyacağım demiştim gün boyu kendime :) ne mümkün :)) ne kadar yorgun olursam olayım, Zeynom hanımın evde hazırlanmış missss gibi organik muhallebi ve yoğurdunu yapmadan uyku girmez gözüme :)
Diyorum ya gerçekten gülerim ağlanacak halime :)))
Annem diyor ki; "koca kadını kocatmazmış çocuk kocatırmış" :) kesinlikle çok doğru :))
Not: bugün ilk defa bir de pekmezli muhallebi yaptım. bakalım kaşıkla pekmez yemeyi pek sevmeyen Zeyno'ya pekmezi böyle yutturabilecek miyiz :)
Şu satırları yazdığımda saat akşam 11'e geliyor oysaki eve gider gitmez uyuyacağım demiştim gün boyu kendime :) ne mümkün :)) ne kadar yorgun olursam olayım, Zeynom hanımın evde hazırlanmış missss gibi organik muhallebi ve yoğurdunu yapmadan uyku girmez gözüme :)
Diyorum ya gerçekten gülerim ağlanacak halime :)))
Annem diyor ki; "koca kadını kocatmazmış çocuk kocatırmış" :) kesinlikle çok doğru :))
Not: bugün ilk defa bir de pekmezli muhallebi yaptım. bakalım kaşıkla pekmez yemeyi pek sevmeyen Zeyno'ya pekmezi böyle yutturabilecek miyiz :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




