Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

17 Şubat 2013 Pazar

Edirne yolcusu kalmasın geriye :))

Pek bir yoğunduk bu haftasonu, öncesinde biraz endişeliydik Balkanlar'dan gelen soğuk hava dalgası gelir bizi alt üst eder mi diye ama sonra düştük yollara, eşimin kuzeni Yıldız ve eşi Emin'e misafir olmaya, eee ne yalan söyliyim bir de epeydir tadı damağımızda ciğeri hatırlamaya ve tabi Edirne'nin meşhur badem ezmesi ve kavala kurabiyesinden tatmaya :))

Yolda bir fire verdik, İlker ben hiç gelmiyim siz beni Çorlu'ya fabrikaya atın kendiniz gidin eğlenin dedi, aklında iş varken çıksa gelse biliyorum gün boyu çalışsaydım ben diye huzursuz olacak.

Ben, neyno, nurnur(babaannenın yeni adı) ve dede ve tabi bir koca sırt çantası kıyafet-mama-olur da ateşlenirse diye ateş düşürücüler, derecesi, montu, atkısı, eldiveni, bebek arabası :)) düştük yola, 2 saatte vardık Edirne'ye, önce biraz ev oturması yaptık, sonra oraya kadar gitmişken babaanne Selimiye caminde namaz kıldı, biz de ters duran laleyi izledik bir kez daha.

Zeyno, niyazi ustanın yaprak ciğerine bayıldı, keçecizade'den kavala kurabiyesi ve badem ezmesini alırken, aldığımızın yarısı kadarını da ana-kız dükkanda yedik:))

Beyazıt külliyesini Zeyno'ya gösteremenin üzüntüsü ile döndük İstanbul'a, eminim çok şaşıracaktı her bir odada göreceği bal mumu heykellere ve fonda çalan o muhteşem müziğe... Neyse bahara bir kez daha yollara düşmek için mazaret lazımdı bize için :))

Sevgili Yıldız ve Emin, çok teşekkür ederiz bu güzel gün için size..










Zeyno'ya iyi ukyular :)

Arada bir lazım iyi uykular demek Zeyno'ya, dostlarla atmak kendini sokağa...

1001 alternatif arasından Çin büfeyi seçip tıka basa doyurmak mideyi, sonra demlenmek Asmalı'da, bağıra çağıra eşlik etmek 90'lı yılların Levent Yüksel canlı performans şarkılarına, kokoreç-midye ile 'The end' demek geceye...

Bilmek Zeyno'nun huzurda ve afiyette olduğunu ve mışıl mışıl uyuyor olduğunu ve gönül rahatlığı ile eve dönmek gece 3 sularında, ve sabahın 10'una kadar, evet evet 10'una kadar uyumak doya doya :)))

Evet evet kesinlikle arada bir iyi uykular demek Zeyno'ya :))












15 Şubat 2013 Cuma

Sevgililer günü mü???

12 yıldır ilk defa ama ilk defa sevgililer gününde bir hediyem oldu :)

İlker her ne kadar bir tanecik sevgilisi Zeyno'ya aldığını söylese de, ben sahipleniyorum bu çiçeği, gerek evlilik hayatımızda gerekse de öncesinde kutlanmamış tüm sevgililer günlerimize hitaben kabul ediyorum bu mükemmel orkideleri :))

Benken biz olduk, ikimizdik, üç olduk, iyi ki de olduk :))) canım kocacım iyi ki varsın, seni çok seviyoruzzzz...



Dem,okuuuuu :))

Eskiden babama mektuplar yazardım, altına da imza atardım, en sevdiğin kızın diye :))) yahu adamın başka kızı yok... :)))

Zeyno'nun da başka dayısı yok, ama en çok Cem dayısını seviyor :)))

Ama "Dem" bizim için çok özel bir isim, kendi isminden sonra söylediği ilk özel isim "dem", hemen ertesi gün de "nurnur" demeyi öğrendi zaten :) daha annenin ve babanın ismini söyleme gibi bir niyeti yok, bakalım bir yandan da Cavis çalışıyoruz, ama o iki  heceli olduğu için biraz zorlanacağız gibi :)

Bende küçükken kardeşime "dem" dermişim, hatta dillere destan bir "elin tıkıtıyo dem, elin tıkıtıyoooo" söylemim var ki, 28 yıl geçti üzerinden hala annemlerin her arkadaş toplantısında konusu geçer :)

Zeyno'da çok güzel "dem" diyor, hatta cümle bile kuruyor, "dem, okuuuuu", adamı sabahları işe yollamıyor, akşam eve geldi mi ellerini yıkamasına izin bile vermiyor...




yağmur yağsa da çıkarız dışarı bizzzzz

Günlerden pazar, epeydir gitmediğimiz Maria'nın bahçesi özlemiştir bizi diye düşündük...

Yağmur çizmelerimizi giydik, düştük yollara, Onur AMCA ve Fulya TEYZE'de bize eşlik ettiler :)))

hadi yaz gelsin artık, gidip bahçeye serilelim gün boyu...




alış-veriş sepetim :)))



Ofisimin hemen yakınında Migros var, orada her gördüğümde hevesleniyordum, Allah'ım Zeyno şuna binse inmez kesin diye içimden geçiriyordum... İşten çıkıp, koştur koştur alış-verişimi yapıp, oradan eve gelmeye çabalarken...

Sonunda kısmet oldu, Zeyno ile beraber Migros'a gidebildik, tabi hemen atladık arabaya... ve korktuğum başıma da geldi, Zeyno arabayı çok sevdi, kendini arabaya kilitlendi :) inmemek için tüm enerjisini ve cazibesini kullandı :)))

kaçırsak bir tane migros'tan, fark ederler mi acaba :))), her ay gidip 100 TL'lik alış-verişler yapar, taksit taksit öderim, parasını :)))

Neyno adını sevmiyor :)

daha adını öğreneli 10 gün ancak oldu, ama sevmiyor kuzu adını :))

Annesi: adın ne senin?
Zeyno: ııııııhhh ııhhhh (resmen sinirleniyor bu soruya)
Annesi: neyno mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh (yüksek sesle, hayır anlamında bir ses çıkıyor)
Annesi: nurnur mu? (nurcan'ın kısaltması oluyor) :)
Zeyno: hıııhııııı, nu nu :)))

Bugün kü diyalogumuz:


Annesi: adın ne senin?
Zeyno: ııııııhhh ııhhhh
Annesi: neyno mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh
Annesi: nurnur mu?
Zeyno: ııhh ıhhhhh

Annesi: manolya mı? :)
Zeyno: hıııhııııı :)))



ahhh ahhhh, koymadık çocuğun adını Manolya, bak ondan böyle oldu... :)))

Nurcan annecim inanıyorum ki, bir gün biri koyacak bu adı çocuğuna hiç merak etme sen, olmadı değiştiririz Zeyno'yu yaparız Manolya :)