Bugün şirketten bir arkadaşım babasının cenazesi vardı, öğlen saatlerinde son görevimizi yapmak için Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaydık, İstanbul'a ilk geldiğim günlerde gördüğüm ve görür görmez resmen dumur olduğum bir kapıydı Zincirlikuyu Mezarlığı'nın kapısı. 'her canlı ölümü tadacaktır' sözü, meğersem Kur'an da geçen bir ayetten alıntıymış, her önünden geçtiğimde tüylerimi diken diken eder...
Bugün imam efendi definden sonra merhum için duaları okudu, sonra size Necip Fazıl"ın bir şiirini okumak istiyorum dedi ve internetten arayıp bulduğum aşağıdaki şiiri okudu...
Ölüm Güzel Şey
Ölüm güzel şey,budur perde ardından haber...
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?...
Öleceğiz müjdeler olsun,müjdeler olsun !
Ölümüde öldüren Rabbe secdeler olsun!
Kapı kapı, yolun son kapısı ölümse;
Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!
O demdeki,perdeler kalkar,perdeler iner,
Azraile hoşgeldin,diyebilmekte hüner...
Ufka bakarlar;ölüm uzaktamı uzakta...
Ve tabut bekler,suya inmek için kızakta.....
Sultan olmak dilersen,tacı,sorgucu,unut !
Zafer araban senin,gıcırtılı bir tabut!
Necip Fazıl Kısakürek
Zeyno ve Can
18 Nisan 2013 Perşembe
Her an gülemez insan :_(
Bu blogda hep ama hep mutlu güzel anılarımız olsun istiyorum... Çok şükür Allah'ıma mutlu olmam için herşeyi vermiş bana... Ama hayat bu, tatlısı kadar acısı da var, ve bazen hiç istemese de insan, yüreği taşar, gözünün kenarındaki yaşlar yerinde durmaz, akar...
Bugün böyle bir an yaşadım, ben doldum doldum taştım.
İlker ve Zeyno kitap okuyorlardı kanepede, sakince gittim yanlarına, yüreğim sıkışmış ama hala ağlamaz bir halde, İlker'in herşey düzelecek göreceksin demesiyle koyverdim gittim kendimi ve Zeyno şaşkınlıkla izledi beni, izledi, izledi, izledi.... Ve sonra birden bire öyle bir ağlamaya başladı ki anlatamam, ilk defa bu kadar içten, bu kadar gerçek ağladı, bu sefer istediği birşey olmadığı veya düşüp bir yerini acıttığı için ağlamadı, ilk defa ama ilk defa korktu hem de çok korktu ve ondan ağladı...
Sakinleştirmem 10 dakika sürdü, içini çeke çeke bana sarıla sarıla ağladı kuzum... Ana kız salya sümük olduk, annemmmm diye diye uyudu kuzum... Bu gece kıyamadık aldık yanımıza yatırdık, koklaya koklaya uyuyacağız kuzuyu...
Canım kızım, gülmek kadar gerçek birşey ağlamak ama Allah'ım sana hep güleceğin veya mutluluktan ağlayacağın günler yaşatsın...
Can Yücel'in bir şiirinde geçiyor,"Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. " güzel kızım benim, sen benim gözyaşımı kahkahaya çeviren insansın...
Bugün böyle bir an yaşadım, ben doldum doldum taştım.
İlker ve Zeyno kitap okuyorlardı kanepede, sakince gittim yanlarına, yüreğim sıkışmış ama hala ağlamaz bir halde, İlker'in herşey düzelecek göreceksin demesiyle koyverdim gittim kendimi ve Zeyno şaşkınlıkla izledi beni, izledi, izledi, izledi.... Ve sonra birden bire öyle bir ağlamaya başladı ki anlatamam, ilk defa bu kadar içten, bu kadar gerçek ağladı, bu sefer istediği birşey olmadığı veya düşüp bir yerini acıttığı için ağlamadı, ilk defa ama ilk defa korktu hem de çok korktu ve ondan ağladı...
Sakinleştirmem 10 dakika sürdü, içini çeke çeke bana sarıla sarıla ağladı kuzum... Ana kız salya sümük olduk, annemmmm diye diye uyudu kuzum... Bu gece kıyamadık aldık yanımıza yatırdık, koklaya koklaya uyuyacağız kuzuyu...
Canım kızım, gülmek kadar gerçek birşey ağlamak ama Allah'ım sana hep güleceğin veya mutluluktan ağlayacağın günler yaşatsın...
Can Yücel'in bir şiirinde geçiyor,"Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. " güzel kızım benim, sen benim gözyaşımı kahkahaya çeviren insansın...
Unutulmayanlar duvarı
Kaç zamandır aklımdaydı, bir türlü fırsat olmamıştı...
Bizi bilen bilir, ma-aile pek meraklıyız fotoğraf işine, Altan baba sağolsun:))
Evdeki antrede yer kalmadı artık, her taraf beyaz duvar kağıdı üzerine, siyah çerçeve, ve gezip gördüğümüz her yerden 1 fotoğraf... Resmen son fotoğrafları astık bu hafta, yeni bir boş duvar bulmamız lazım evde :)
Zeynonun odasına da unutulmayanlar duvarı yapmak istiyordum, ama seçim yapmak çok daha zor oldu bu sefer, o yüzden bu duvarı unutulmayanlar 0-18 ay duvarı yapmaya karar verdik, gerisi Allah kerim:))
Bizi bilen bilir, ma-aile pek meraklıyız fotoğraf işine, Altan baba sağolsun:))
Evdeki antrede yer kalmadı artık, her taraf beyaz duvar kağıdı üzerine, siyah çerçeve, ve gezip gördüğümüz her yerden 1 fotoğraf... Resmen son fotoğrafları astık bu hafta, yeni bir boş duvar bulmamız lazım evde :)
Zeynonun odasına da unutulmayanlar duvarı yapmak istiyordum, ama seçim yapmak çok daha zor oldu bu sefer, o yüzden bu duvarı unutulmayanlar 0-18 ay duvarı yapmaya karar verdik, gerisi Allah kerim:))
16 Nisan 2013 Salı
Yeni bombalarımız
Her gün eve geldiğimde beni yeni bir bomba ile karşılıyor Zeyno...
Bugün Pepee'yi izlerken, onun yerlere yatıp güldüğünü görmüş. Annecim Pepee nasıl gülüyor diye sorunca, yere boylu boyunca uzanıyor, ayaklarını kaldırıp tepiniyor :)))
Buarada yere boylu boyunca uzanırken çok dikkatli davranıyor, demek ki tak diye kafayı patlatmış bir keresinde yere... Eee ne demişler bir musibet bin nasihattan iyidir :)))
Bir de Pepee'nin arkadaşının adını öğrenmiş, Luluuuuuu diye geziyor evde (orjinali Zulu oluyor aslında)...
İki heceli şeyleri artık çok kolay tekrar etmeye başladı Zeyno, 3-5 kere söyleyince kendi dilinde birşeylere çevirip ağzından küt diye çıkarıyor birşeyler... Tam bir kayıt cihazı oldu buara, her zamankinden çok daha dikkat ediyoruz konuştuklarımıza :)
Caillou'yu keşfetti buara ve Pepee'nin pabucu dama atılmaya başlandı gibi. Akşamları babasından "ka" istiyor (Caillou'nun Zeynepçesi) Ama yine de Pepee'nin dedesi favorisi....
15 Nisan 2013 Pazartesi
Okuduklarımız...
Kitap okumaya hiç ara vermedik, ancak epeydir okuduklarımızı yazmadığımı fark ettim..
Birkaç hafta önce de yine Net Yayınlarından 18-24 ay İlk Adımlar Dizisi Hayvanlar ve Sözcükler kitaplarını almıştım. Ama onları pek sevmedik açıkçası, aslında kitaplar kötü değil, ancak çok fazla obje var bir sayfada, birini anlatırken, aklı diğerine kayıyor, odaklanmıyor, hızlı hızlı sayfaları çevirmek istiyor :) Ayrıca, aynı yayınevine ait olmasına rağmen, renkleri hiç can alıcı değil. Dolayısıyla, sürekli ortalarda tutuyorum, ancak hiç ilgisini çekmiyor kitaplar.
Ve geçen hafta aldığım ve elimden düşüremediğim kitap, Hasret, Canan Tan'ın son kitabı. Bu kadının kaleminden bir tane kötü kitap okumadım, hiçbir kitabı beni hayal kırıklığına uğratmadı, Piraye, Yüreğim Seni çok sevdi, İz, Issız Erkekler Korosu, Aşkın Sanal Halleri, En son yürekler ölür, Eroinle Dans, ve son olarak Hasret, hepsi kitaplığımda baş köşede yerini koruyor. Benim şu hayatta kesinlikle en sevdiğim kalem.
D&R kolisinden son çıkan kitaplarımız Net Yayıncılık'tan çıkan PİSİ PİSİ MIRNAV serisi, tam Zeyno'luk, tam 2 yaş altı çocuk kitabı. Kalın kapaklı, kocaman resimli, az sayfalı ve bol renkli.
Pisi kedi serisine benziyor ama dokun-hisset tarzı bir kitap değil, biraz daha "futbol topu nerede?" "pencereyi göster bana" tarzı bir kitap. Yeni yeni kavramları öğrenen ve kendi yarattığı diliyle konuşan Zeyno için süper bir kaynak oldu bu.
Bugün "miyama"nın arkadaşının adını öğrendi "fabe" yani "fare" oluyor kendisi :) Fareyi gördüğü her yerde çıldırıyor, "fabe, fabe" diyor, bir de gösteriyor, hani tanıyorum ben bunu anlamında :)
Birkaç hafta önce de yine Net Yayınlarından 18-24 ay İlk Adımlar Dizisi Hayvanlar ve Sözcükler kitaplarını almıştım. Ama onları pek sevmedik açıkçası, aslında kitaplar kötü değil, ancak çok fazla obje var bir sayfada, birini anlatırken, aklı diğerine kayıyor, odaklanmıyor, hızlı hızlı sayfaları çevirmek istiyor :) Ayrıca, aynı yayınevine ait olmasına rağmen, renkleri hiç can alıcı değil. Dolayısıyla, sürekli ortalarda tutuyorum, ancak hiç ilgisini çekmiyor kitaplar.
D&R'ın kolisini Zeyno ile ortaklaşa paylaşıyoruz, yarısı onun, yarısı benim... Valla D&R'dan artık ekstra müdavim indirimi bekliyorum, duyurulur.
Öncelikle 1 ay önce sipariş verdiğim, gerçekten çok kalın olmasına rağmen 10 günde bitirdiğim ve kendimden geçtiğim kitap, Melekler Zamanı, Fatma Erdek'in ilk kitabıymış. Aslında önsöze göre 6. kitabıymış, ancak yayımlanmış ilk kitabıymış. Diğer kitaplarını heyecanla bekliyorum. Ancak kendisine ve yayın evine biraz yazı fontunu büyütmelerini tavsiye ediyorum. Resmen okurken gözlerimi feda ettim :)
Ve son olarak, elime dün geçen kitap sevgili Blogcu Anne, Elif Doğan'ın kaleminden "Annelik Her Zaman Tozpembe değildir". Kitabın girişi şöyle; "Annelik Her Zaman Tozpembe Değil, bebeğinizin uyku sorunlarına çözüm önermiyor. Yemek yeme problemi olan çocukları iştahlı yumurcaklara çevirmiyor. Disiplin konusundaki sorularınıza yanıt olmuyor.Ama “yalnız değilim” dedirtiyor. “Benimle aynı kaderi paylaşanlar var." Bir solukta okumak için sabırsızlanıyorum.
Kitap dünyamızdan şimdilik bu kadar :)
Etiketler:
0-2 yaş kitap,
Annelik her zaman tozpembe değildir,
Blogcu Anne,
Canan Tan,
Elif Doğan,
Fatma Erdek,
Hasret,
Melekler zamanı,
net yayın,
Pisi pisi mirnav,
resimli kitap
14 Nisan 2013 Pazar
Amcalara hitaben şarkı :))
Bu haftasonu resmen sattık Zeynoşu, Nurnur ve dedeye, cuma akşam iş çıkışında ben şirkettten kızlarla buluşunca, babası da spora gitmek aşkına, Zeynoyu dedeye sattı...
Sonra cumartesi gündüzü hep birlikte geçirip, gece eller havaya yapmak için dışarı çıkınca yine sattık Zeynoşu :)
pazar günü resmen uyanamadım, bir ağırlık çöktü, biraz da iş güçe bakınca, hop diye akşam oldu, bir kuzumuz olduğunu hatırladık, onu almaya gittik, bizi amcalara hitaben yazdıkları bu güzel 4'lük ile karşıladılar :)
Zeynep'in 2 amcası varrrr,
Birisi Alper, biri Berkerrrrr
Zeynep amcalarını çok severrrrrr
Amcaları dünyayı gezerrrrrrr :)
Ps: tanzanyalı amca, bu hafta tatil için Brezilya'da yaşayan amcanın yanına gitti, şuanda ipanema plajında caipirinha içip beni çıldırtıyorlar :(
Sonra cumartesi gündüzü hep birlikte geçirip, gece eller havaya yapmak için dışarı çıkınca yine sattık Zeynoşu :)
pazar günü resmen uyanamadım, bir ağırlık çöktü, biraz da iş güçe bakınca, hop diye akşam oldu, bir kuzumuz olduğunu hatırladık, onu almaya gittik, bizi amcalara hitaben yazdıkları bu güzel 4'lük ile karşıladılar :)
Zeynep'in 2 amcası varrrr,
Birisi Alper, biri Berkerrrrr
Zeynep amcalarını çok severrrrrr
Amcaları dünyayı gezerrrrrrr :)
Ps: tanzanyalı amca, bu hafta tatil için Brezilya'da yaşayan amcanın yanına gitti, şuanda ipanema plajında caipirinha içip beni çıldırtıyorlar :(
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








