Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

16 Haziran 2013 Pazar

Hasret


Bu haftasonu amcamızın seneyi devriyesi için Ankara’ydık, haftaya da ortaokul liseden çok yakın bir arkadaşımızın düğünü için yine gideceğiz… İki devre arası, Zeyno’yu anneanne ve dedesi ile baş başa bıraktık, dönüyoruz…

Zeyno’nun şuaralar en sevdiği şarkı Gülşen’in “yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz, hop ordayız” şarkısı. Kuzum benim 4 kere yatcaz kalkcaz, hop ordayız… eminim sen orada, bizim evdekinden 10 katı büyük banyonun keyfiyle, miyama tosinin peşinde, anneanne ile parklarda kaykayların tepesinde, havuzlarda cupcup yaparken anlamayacaksın bile bizim yokluğumuzu… Biz de bir sonraki büyük 15 günlük ayrılığımız öncesi prova etmiş olacağız, sensiz 1 haftayı… :(


En baba gün bizim günümüz…


Bu yıl 16 Haziran’ın ayrı bir anlamı oldu bizim için, hem babamızın 31. Yaşı, hem de babalar günü aynı güne denk geldi… Şanslıydık ki, Güdül’de olduğumuz için hem Şeref babamızla, hem Cemal babamızla beraber olabildik, kimseye hasret kalmadık…

İlker ve Zeyno bugün, Altan ve Duygu’nun baba-kıza geçen sene aldıkları “this t-shirt is property of THE BEST DAD in the world” t-shirtlerini giydiler.  Zeyno t-shirtünü batırana kadar onunla gezdiler… Hem sabah hem akşam pasta kestik, baba-kız birlikte üflediler…

Babasına Zeyno’dan mektup…
Canım babam, iyi ki doğdun, iyi ki benim babam oldun… Ben doğdum, sen baba oldun, ben de “babasının kızı, babasının prensesi, tahinle pekmezin pekmezi, etle tırnağın tırnağı oldum”… Seni çok seviyorum… Kalbimi bir başkasına kaptırana kadar şimdilik senindir ;)




“Oku”cuya gittik ana kız…


Babamız geçtiğimiz hafta 1 gün akşam geleneksel aile erkekleri yemeğindeydi… Biz de ana kız evde otururken, hadi dedim kalk gidelim İstinye park’a… Soluğu D&R’da aldık…. Benim kitap hastası kızım, o kadar kitabı bir arada görünce resmen şoka girdi… Kızım burası kitapçı diyorum, oku oku okuu diye bağırıyor… O yüzden bir süre adı “okucu” olacak, kızımla bundan sonra düzenli okucu turları düzenleyeceğiz, beğendiğimiz kitapları sepetimize atacağız J





4 Haziran 2013 Salı

Sen nesin? 'kız' :))


21 ay üzerine

Bugün internette dolaşırken ve 21 aylık bebekler ile ilgili yazıları okurken, şöyle bir şey ilgimi çekti, 'bağırmak, daha çok bağırmak, en çok bağırmak' aman Allah'ım iyi ki internet var, yanlız değilim :))

Buaralar Zeyno'ya dair en büyük sorunumuz bağırması. 18. ay doktor kontrolümüzde Zekai bey hangi kelimeleri söylüyor diye sormuştu ve özellikle fiiileri bilip bilmediğini bilmek istemişti, pek fiil yoktu o zaman, ama şimdi papağan gibi herşeyi tekrar ediyor, fiilleri doğru zamanda doğru yerde kullanıyor ( kalk, in, git, gel, otur, ve şuanda aklıma gelmeyen niceleri), hanımefendinin isteği o saniye de yerine getirilmezse bağırıyor, ama ne bağırma...

İlgili kısımda aynen şöyle yazıyor; "Ona iletişimin ve sesini kullanmanın farklı yollarını göstermeyi deneyin. ”Bağırma” diyerek ona doğru bağırmanız uzun vadede hiç işe yaramayacaktır. Örneğin, kulağına fısıldıyarak bir şeyler anlatırsanız, o da bir dahaki sefere belki bazı şeyleri sizin kulağınıza fısıldayacaktır! Bağırmasından rahatsız olduğunuzu sakin bir şekilde mimiklerinizle ona yansıtabilirsiniz. Çocuğunuz sahip olduğu tüm özellikleri deniyor. Tıpkı sizin gibi. Siz de yeni bir araba aldığınızda tüm özelliklerini kurcalamak ve öğrenmek istemez misiniz? O da Allahın ona verdiği yetenekleri sınamaktan geri kalmayacaktır. Sizin göreviniz bu sınamaları engellemek değil, sadece kontrol etmek."

Hadi diyelim bu bağırma işini hallettik, ama bu 'menimmmmm' sendromu ne olacak, istediği olmayınca canından can koparcasına ağlamalar ne olacak, o iki damlası her an akmaya hazır gözlerdeki yaşlar ne olacak, bu iki yaş bunalımı ne olacak????



27 Mayıs 2013 Pazartesi

bakıcı krizi, oyun okulları, ve ve ve, kafam yine allak bullak...


Yine bir bakıcı krizindeyiz. Bakıcımız, bu sefer ailesel bir sağlık sorunu yüzünden bizi bırakmak üzere... Aslında hiç istemiyoruz. İki göz iki çeşme ağlar haldeyiz... ama konu sağlık olunca birşey gelmiyor elden... Ağustos ayında ayrılacak bizden... O arada el birliği ile Zeynoş'u emanet edecek bir teyze bulacağız...

Radarları açtık ,her yeri aramaya başladık...

Bu arada şirketten bir arkadaşımdan Mature'yi duydum. Bakıcı değil ev öğretmeni buluyorlarmış. Bu arkadaşım 4 yıldır burası ile çalışıyor ve kızına bakan ev öğretmeninden çok ama çok memnunlar. Hatta verdikleri para bana biraz çok geldi, "Cansu kadın daha çok istese, daha çok veririm" dedi :)

Bunun üzerine ben de aradım Mature'yi, ama bana biraz fazla reklamasyon geldi... Öncelikle amaçlarının ev öğretmeni bulmak olmadığını, pedagojik danışmanlık yapmakta olduklarını söylüyorlar. Bu sebeple her görüşme ücretli.  Pedagojik destek alırken, eğer o esnada, bizimle uyumlu, bize yakın oturan, bizim koşullarımız ile çalışabilen bir ev öğretmeni bulurlarsa eşleştiriyorlarmış. 

Şuanda ellerinde boşta hiç ev öğretmeni yokmuş, yaz sonu itibari ile boşalacak biri de yokmuş, ama size birini bulabilmemiz için pedagojik danışmanlık alıyor olmalısınız, aksi halde bir ev öğretmeni boşa çıksa bile öncelik pedagojik danışmanlık alan ailede olacak diyor. Valla kafamı karıştırdılar… Henüz ilk görüşme için gün almadım… yani bu sisteme dahil olup olmamaya henüz karar vermedim. Zaten bizim her durumda, en geç ağustos ayında yeni bir teyze bulmuş olmamız gerekiyor Zeyno için… Mature’den o zamana kadar ev öğretmeni çıkmayacağı kesin…

Bir de eğitimci bir arkadaşım var Beroş’un annesi Nihal… O da evde hiçbirşey öğrenmiyor bu çocuklar, acaba 2 yaşında kreşe versek mi dedi, kafamı iyice allak bullak etti… Buaralar gece gündüz, aklım fikri bu işte… 

Bir yandan da şu oyun okullarını araştımaya başladım... Kuzu için birşeyler yapıyor olmak istiyorum. Nihal, my gym'e götürüyor Beroş'u haftasonu 1 gün, ayrıca haftaarası da ücretsiz dersler var, eğer mesai saatini uydurursan gidebileceğin. Beroş çok seviyormuş burayı. 

Happy nest adında bir yer duydum, atolyeler ve seminerler ile ilgili bilgi almak üzere mail gönderdim. Bakalım onlardan haber bekliyorum.

Eee tabi bir de gymboree var... biraz sosyetik ama bu işin en iyisi olduğu iddiasında...

Valla kuzu için birşeyler yapıyor olmaya başlamak lazım sanırım.

Sitede oturuyoruz, parkımız bahçemiz var diyoruz ama benim gözlemlediğim bu çocuklar, ne bakıcılarından gerçekten faydalı birşeyler öğreniyorlar, ne de parkta paylaşmayı öğreniyorlar, çocuklar bakıcıları ile ayrı ayrı oynuyor... Zaten park desen park değil, 3 tane salıncak, 2 tane kaydırak... Bir tane kum havuzu var ama sağolsun Şişli Belediyesi sahipsiz köpeklere iyi bakılıyor diye aşılarını vurdurup bizim siteye fırlattığı için, kum havuzları köpeklerin dışkı yuvası... :(

Bu iş böyle olmayacak, bu işi çözüp rahat uykular uyumaya başlamam lazım bir an önce... Anne baba deliler gibi çalışıyoruz, şu hayatta bir tanecik kızımız, herşey ama herşey onun için en iyisi olmalı...

Bisikleti parkta bir abladan çalmış, ayağı bile uzanmıyor, ama inmem inmem, menim menimmm (benim demek oluyor yani)

Lego lego lego... illa Lego


İlker’in çok sevdiği bir yöneticisi var... Yıllardır anlatır, Cansu adam her gittiği her yerden oğluna hediye Lego alıyor, çocuğun odasını bir görsen her yer Lego diye, nasıl özenir nasıl özenir.

Bizim de ilk Zeyno’suz yurtdışı tatilimizdi Barselona… Zeyno hanıma aldığımız hediyelerden biri de Lego oldu. Aslında ben ilk Lego’sunu şirket için gittiğim Lego’nun ana vatanı Kopenhag’dan almıştım, ama İlker çok heves etti, ben gittiğim her yerden bir tane Lego almak istiyorum kuzuya diye… biz de aldık bir tane, Sirk konseptli. 2-5 yaş arası, iyi ki de almışız…

Malumunuz işim gereği pek çok uluslararası firma ile çalışabiliyorum. Lego neden pahalı sorusunun cevabını, bizzat Lego’nun global finansal direktörünün ağzından öğrenmiş ve tatmin olmuş adamım… Valla ucuz diye çin malı, boyasının ne olduğu belli olmayan ürünlere kanmayın, tamamen Avrupa’da, Avrupa boya ve Avrupa plastik ile üretilen, kanserojen madde içermeyen Lego’ya verdiğiniz hiçbir kuruşa acımayın, gönül rahatlığı ile kullanın J