Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

1 Eylül 2013 Pazar

duyduk duymadık demeyin, Tosun 2 yaşındaaaaa

Tosun 2 yaşına gireli 1 ayı geçti, ama önce ramazan,sonra tatiller, sonra Zeynoşun doğumgünü derken, Efe'nin kutlaması 31 Ağustos'a kaldı... Dudu teyze, gezdi dolaştı, en güzel yeri seçti kutlamalar için, Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi, ama kızcağız ne bilsin, 31 Ağustos günü, sağnak şeklinde yağmur yağacağını, Allah'tan çardak vardı da, tamamen iptal etmedik doğumgününü, iç mekana taşıdık...

Sevgili oğlum Efe, hamileliğim 8. ayında, apar topar gelmeye karar verdiğin gün, az daha panikten ben de doğuruyordum... Boğaz köprüsünün üzerinde aldık doğduğun haberini, yetişemedik bile aceleciliğin yüzünden doğumuna...

"Herkes beni seviyor, ben de Zeynep'i", t-shirtünle Zeyno'nun doğduğu gün keşfettin gönlünü... 1 numaralı damat listesine yazdırdın adını...

İyi ki doğdun "aggummm Efe", iyi ki dudu ve altan'ın oğlu, bizim de paşamız oldun :)



Bora ve Zeyno ne mi yapıyor? 
1) dans ediyorlar
2) Bora, Zeyno'yu boğuyor
3) Bora, Zeyno'yu öpmeye çalışıyor
Cevap: hepsi olabilir ya da hiçbiri :)

Güner teyze ve Dudu döktürmüştü yine, ben de klasikleşen çikolatalı toplarım ve ıspanaklı pizza ile eşlik ettim güne :)

Efe'yi tanımlayan en doğru şey, "Aptamil", o yüzden pastası da "aptamil" şeklindeydi, çok ama çok lezzetliydi...


Uzun arayışlardan sonra Efe'ye çok bağırmayan bir uzaktan kumandalı araba buldum, ama yine de ilk deneme başarısız oldu :( , kutusundan çıkan arabayı Efe, içeri içeri çığlıkları ile geri kutusuna sokturdu :(


Efe'den sonra pasta üfleme sırası, Bora ve Zeyno'ya geldi tabi :) mumlar tekrar yakıldı, pasta tükürükler içinde bırakılana kadar üflendi :)



İçerisi dar geldi kuzulara, kendilerini bahçeye attılar yine...

Günün sürprizi Cem dayı oldu...




Güzel anne-kız, Allah sizi ayırmasın :) 

içeride bir poz çektirmeyi akıl edemediğimizi fark edince arabaya giderken çektirelim dedik, o koca bahçede arkamızda bu koca binaların görülebileceği tek yer burasıydı galiba :)


eve gelip, gelen tüm hediyeleri dağıtmaca, ve Efe'nin oyuncakları ile oynamaca günün en güzel anlarıydı yine :)



güzel oğlum Efe, yüzünden gülücüklerin eksik olmadığı, uzun ve sağlıklı bir ömrün olur umarım...

Koç müzesinden Zeyno ve Bora geçti...


30 Ağustos tatilinde İstanbul'daydık, ne yapsak diye düşünürken internette Koç müzesinde tarihi römorklu Liman II'nın Haliç'e indirileceğini okuduk, Liman II bahane, Koç müzesi şahane düşüncesiyle, gitmeye karar verdik... 

Şansımıza hava çok güzeldi, ne üşüttü, ne terletti bizi... Zeyno'nun 3. Koç müzesi ziyareti oldu, bence hem büyükler hem çocuklar için gerçekten olağanüstü bir yer burası... Bora ve Zeyno, bir dakika bile sıkılmadan süper bir gün geçirdiler... Artık babası, Zeyno biraz da büyümeye başladığı için ona müzenin kurallarını anlattı, mesela "milyon dolarlık antika arabalarının içine girmeye çalışmayacaksın!", ama Zeyno kuralları dinleme konusunda yine de çok istekli değildi... Neyseki abilerden biraz korktu da, bizi peşinde çok koşturmadan ayrıldı antika araba bölümünden... Ama atların olduğu alanı terk etmemiz epey bir zaman aldı doğrusu :)


arabada yan yana oturdu kuzular... 
süt bitirmeye yarışması bile yaptılar :) (çocuk çocukla büyüyor, bu laf kesinlikle doğru)


Müzenin girişinde dalgıçlar karşıladı bizi... Zeyno ve Bora daha o dakika etkilendiler... Zeyno, perker perker diye çağırdı adamları (berker amcası dalıyor ya) :)
Önce biraz teknoloji atolyesinde ders mahiyetinde İlker'i dinlediler... Elektrikli aletlerin nasıl çalıştığını gördüler... Tecrübeli Zeyno, Bora'ya düğmelere nasıl basılacağını öğretti. Bora, çelik ve çeliknaz'ın yanına gelmek istemediği için Zeyno tek başına poz verdi :)


Çocuk atolyesinde, neredeyse 1 saat kendilerini kaybettiler... birlikte değil, paralel oyunu seçtiler. Zeyno kaçtı Bora kovaladı, Bora kaçtı Zeyno kovaladı... eee tabi zaman zaman kavgalar da çıktı :)

 atolyenin en güzel kısmı, köpükten balon yapan bu bölümdü, buradan çıkmak istemediler, bir Zeyno patlattı balonu...
bir Bora...
hep birlikte gemi yapım atolyesini de, eski bir filikayı da gezdik...

1936 model Austin ne çekti bu Zeyno'nun elinden :)



park bölümünü özellikle uyku sonrasına ve hatta günün en sonuna bıraktık, çünkü buradan çıkmak istemeyeceklerini biliyorduk :)
bahçede en az 5 tane plastik ev var, ama aynı evin içinde oynayıp durdular... eee tabi biraz da kavga edip :)

daha önce atlı karıncadan korkmuştu Zeyno, ona binmek istememişti, bu sefer ise favorisi atlar oldu. resmen inmek istemedi...


ehhhh bu da benden son poz olsun... :)

31 Ağustos 2013 Cumartesi

mini mini bir kız çocuğu, tam 2 yaşını doldurdu :)

Zeyno’nun 2. Yaş günü bu sene şansımıza uzun bayram tatilinin hemen arkasına denk geldi. Perker’ler (yani Alper ve Berker) Amerika’ya gitmeden önce, hep beraber kutlayabildik.

Mekan arayışımız oldukça uzun sürdü, bir müşteri toplantısı sonrası tesadüfen görüp aklıma yazdığım Astoria’nın içindeki The Play Barn, gördüğüm anda vurulduğum bir yer oldu, işletmecisi Filiz hanım dünya tatlısı, çok ama çok uyumlu biri… Ne istesek kabul etti, çok makul bir fiyata evet dedi ve biz de gönlümüze göre doğumgünümüzü, neredeyse tüm sevdiklerimizin katılımı ile gerçekleştirebildik...

Zeyno’nun 2. Yaş doğumgününe katılan, bizi hediyeleri ile şımartan, sevgili ailemize, can dostlarımıza, muhteşem arkadaşlarımıza çok ama çok teşekkür ediyoruz, iyi ki varsınız…

Ve tabi, benim dünyalar güzeli prenses kızım, sen de iyi varsın, iyi ki doğmuşsun, iyi ki bizim canımız, balımız, tatlımız olmuşsun…

Zeyno'nun kıyafetini 1 ay önce Koton kids'den almıştım, ben üzerimdeki bluzu ise tesadüf eseri 1 gün önce buldum, ama tam aynı renk ve benzer model olduk :)

Mekanın girişinde, holgeldiniz mesajımız karşıladı misafirlerimizi...


 Amerika'nın doğusunda ve batısında iki ayrı çerçevede bu resim duruyor şimdi :) (sevgili Berker'in yurt odasında ve sevgili Alper'in evinde) :)


Sevgili güzel Eroğlu ailesi, iyi ki geldiniz günümüzü şenlendirdiniz...
Sevgili Yadigar teyzecim ve Derya, artık ailemiz gibisiniz...


Zeyno'nun kreş kankası gün boyu yanından bir an olsun ayrılmadı... Sevgili komşularımız iyi ki varsınız...


Sevgili Kanmaz ailesi Hollywood film setinden çıkıp aramıza katıldılar :)))
Sevgili Göletler, henüz minik Derin Mavi'yi kucaklarına almadan önce, 10 çocuklu doğumgünü nasıl yapılır provasından başarı ile geçtiler :)


Sevgili mesai arkadaşlarım ve güzel eşleri, tamamı çocuksuzlar grubu :) bu kıymetli cumartesinizi bir çocuk doğumgününde harcadığınız için en içten teşekkürler size :)



Sevgili Elif ve Şahe, Bodrum'da plajda yatıp, bugün için enerji toplayıp geldiler, iyi ki de geldiler :)
Sevgili Güneş ve Mehmet, Amerika günlerinden sonra kültür şoku yaşamış olabilirler, iyi ki geldiniz :)



Sevgili Yalım ailesi, bizi hiçbir özel günümüzde yanlız bırakmadılar... Şimdi minik Yalım'ın doğumu için birlikte gün sayacağız...
ve sevgili Fulya, can dost, her anımda yanımda... iyi ki varsın...

Sevgili dostlar Yamanlar, kızımın beşik kertmesi, blogunda doğumgünümüz için yazdıklarıyla beni ağlatan insan dudu teyze... iyi ki 12 yıl önce, şuanda hiçbir işime yaramayan o italyanca sınıfına kaydolmuşum, iyi ki gelip senin yanına oturmuşum dudu teyze :)

Sevgili Elif ve Mustafa, ve dünyalar güzeli oğulları, oğlumuz Ali,,, iki kızdan sonra (Eda ve Zeyno) ailemizin erkeki,  tek dişli canavarımız (yazının yayım tarihi itibari ile 2 dişli canavar oldu kendisi)  :)


İşimiz dolaylı ama ilişkimiz direkt insan, sevgili dost Derya, en süper hediye yine senden, gerçekten :)

Sevgili Ece ve Metin ve yemelik insanoğlu Bora, şu ev taşıma telaşınız içinde, zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederiz...

Bu fotoğrafta 2 aile ve toplam 9 kişi var desem :) İlker-Cansu-Zeynep-Sarp-Göker-Fatma-Gülçin-Alıcı-Gökçe :) hahahaha :) bu doğumgünü yorgunluğunun hemen ertesi günü, bizi bahçelerinde ağırlayıp, tüm yorgunluğumuz attıran, tescilli-onaylanmış tatil arkadaşlarımız, iyi ki varsınız :)



Sevgili Yağcı ailesi ve kızımın korkulu rüyası Boraaaaaa, her zaman yanımızdasınız :)

Doğumgünüm en kıymetli misafiri, sevgili Nil (sonradan değişen adıyla Ayda Nil) ve biricik annesi can dost Özge... Nil bu sene antrenman yaptı, seneye ortalığı kesin dağıtacak :)

Kızımın 2 numaralı aşkı Berk bey ve sevgili ailesi, güzel Ünlü'ler, iyi ki geldiniz :)

Sevgili Gamze'm, sürpriz gelişi ile bizi sevindiren, maratoncular ve lunch grubunun değişmez oyuncusu, iyi ki varsın :)


sert erkek Berk bey, kızıma tokadı gösterdi, ama kızım onu öpücüklere boğdu :)

Pepeli pastayı gören Zeyno deliye döndü, geçen sene 1. yaş doğumgünü pastasına ayağını daldırmıştı, bu sene de pastanın tüm üstünü tek tek elledi :)


Ailece verebildiğimiz en düzgüne yakın poz... (diğerlerinde Zeyno'nun  ne halde olduğunu görmek istemezsiniz) :)






Parti mekanımız çok ama çok güzel süslenmişti, tüm sevdiklerimiz mekanı daha da güzelleştirdi, Filiz hanım ve yardımcıları en güzel yemekleri hazırladı, eeee tabi sağolsun Nurcan annem de dayanamayıp, ortaya birkaç çeşit attırdı... herkesin emeğine sağlık :)

Evde tam bir panayır oldu, Zeyno paketler arasında kayboldu... her biri çok ama çok kıymetli hediyeler arasında skycar favori ötesi oldu :)



 







Kreş maceramız başladııı.......

Kreşi çok ama çok aradık, gezmediğimiz yer kalmadı neredeyse, Etiler-Levent hattında…. Ama sonra Tarabya’da yeşillikler içinde, bahçesi kocaman olanına karar verdik…

Sağolsun Nihal eğitim sektörünün içinde olduğu için, Apo’nun da pazarlık gücü dillere destan olduğu için, içimize en sinen kreşe gönderebiliyoruz kuzuları… Hem de Ağustos’un son 2 haftası deneme seansı ile… 9 Eylül’de asıl macera başlayacak, ama bu 2 hafta da çok ama çok güzel geçti şimdiden…

Öğretmenleri 2 hafta boyunca birebir ilgilendiriler kuzular ile, diğer çocuklar hem yaşça onlardan büyük olduğu için hem de bizimkiler henüz ortamı tanımadıkları için diğer çocuklar ile istemedikleri sürece bir araya gelmediler. Beren ve Zeyno bazen bir odada, bazen ise ayrı ayrı odalarda takıldılar… İlk hafta yarım gün gittiler, ikinci hafta uyku denemesi yaptılar… Uyurken ayrı odalarda tek başlarına uyudular, başlarında öğretmenleri onlar uyanana kadar bekledi… Tuba öğretmene aşık oldu Zeyno, Nurcan öğretmen ise, boya yaptırdığı için kısa sürede gönlünü keşfetti… Şimdiden evde 3 tane sanat eserimiz var, Zeyno’nun minik elleri ile boyayarak yaptığı :)

2 yaş çocuğu kreşe verilir mi verilmez mi, bunlar daha küçük mü değil mi, adapte olurlar mı olmazlar mı derken, deneyelim görelim dedik… Yaşanmadan bilinmez… Bakalım şimdilik maceramız başlıyor… Bizim kreşe devam durumumuz, Zeyno’nun epilepsi tedavisine başlayıp başlamamaya karar verdikten sonra şekillenecek… malum kreş demek hastalık demek, dolayısıyla eğer ilaca başlamayacak olursa, kreşe veda edeceğiz, çünkü Zeyno’yu her türlü hastalıktan korumak bizim en önemli görevimiz olacak (ki 2-3 yaş ateşli havalelerin top yaptığı seneymiş), ama eğer ilaca başlayacak olursa, nasıl olsa havale nöbetleri ilaçla önleneceği için, Zeyno’yu kreşe göndermeye devam edebileceğiz…. Bakalım bu ara yaşa ve gör şeklinde yaşıyoruz :)


bazen anneler geldi kreşe ve bırakılmadı, bazen de babalar :)



bahçede trene biniyorlar, suyun içinde hayvanları yüzdürüyorlar...


okulun en güzel odası jimnastik odası, normal de burayı hergün her yaş grubu 1 saat kullanıyormuş, bizimkiler bu 2 haftanın çoğunu bu odada, top havuzunun içinde geçirdiler...




annenin çalışma ofisi :)



davula vur, güm güm güm...


paylaşmayı da öğrendiler... bir Beroş yiyor, bir Zeynoo

ekteki poz kreşteki ilk günden; kreşe vardığımızda diğer çocuklar kahvaltı ediyorlardı, menü de reçelli ekmek vardı... "aaaa çocuklar" diyen Zeyno'da geçti oturdu baş köşeye,,, diğerleri "bebek bebek" deyince, "büyüdümmmm" diye bağırdı onlara, sonrada kendini ve büyüdüğünü kanıtlamak istercesine, "bende yemek" dedi, aldı eline reçelli ekmeği... tabi beceremedi hepsini yemeği, ama şov olsun diye, iki ısırdı, "doydum" dedi :)






27 Ağustos 2013 Salı

aşkların en güzeli sensin Perker....

Zeyno'nun en büyük aşkı Perker.
Perker ne mi? Perker, Alper ve Berker amcaların ortak ve genel adı... Zeyno, ikisinin de sevgilisi, eee tabi onlarda Zeyno'nun...

Geçen yaz Amerika'da okuyan amcamız Alper geldiğinde daha Zeyno, babaaa-dedeee kelimelerinden başka bir dağarcığa sahip değildi, o yüzden pek birşey anlamadan geri dönmüştü Alper Amerika'ya... ama bu yaz aralarında büyük bir aşk başladı :)

Bir amcamızı Boston'a, diğerini Standford'a göndermeden önce, son günlerimizi hep birlikte geçirdik... Zeyno, onları çok ama çok özleyecek...

Perker'ler gidince boşalan ev, şimdi çok sessiz... Zeyno ilk gece, Berker'in "büyük" yatağında uyudu... tüm gün Alper'in gitar ile oynadı... .. eee koca evin tek sahibi, Zeyno kaldı... :)


yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz...

bu videoyu dinleyince siz duyamayacaksınız, ama aslında yer İstinye Park D&R mağazası, annesi ve Zeyno'nun artık bir klasik haline gelen kitapçı ziyareti, arka fonda birden bire Gülşen'in yatcaz kalkcaz şarkısı başladı ve bunu duyan Zeyno'nun neşesi :)))

veee bir de o güzel ağzından son günlerin favori sorusu "anneeeee nerdesin?"


Eskilerden...

günlerden bir pazar sabahı, evde uyuyan babayı biraz rahat bırakıp, ana-kız sitemizin parkında aldık soluğu, ama bu sefer sallamak için değil, sallandırmak için, eee ne de olsa Zeyno "büyüdü"...