Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

18 Kasım 2013 Pazartesi

2 aylık kreş günlüğümüz...

Okuldan resim gelmiyor gelmiyor dedik, Esra öğretmen Eylül ayından beri çektiği tüm güzel resimleri yolladı bana… 
Bakmaya doyamıyorum… Resmen kızımın kreş günlüğü gibi olmuş gibi hissediyorum…

Bakmaya doyulmayacak resimler ve hikayeleri ektedir:

1)        Parmak boyası yapmaya bayılıyorum…. Ohhhhh ellerimle her yeri boyuyorum… annem evde hiç izin vermiyor…

Aaa burada bir papağan var, onu mora boyayım…

Berennnnnnn, dokunma benim resmime….

Üfff Beren korkma daldır elini boyanın içine, Fransız asilzadeleri gibisin…

Bak ben ne güzel boyadım, papağan hiç görülmüyor artık… aaaaa amaç her yeri boyamak değil miydi



2)        Üfff biz suyun içine girip yüzemiyoruz, bari şu hayvancıkları yüzdürelim…


3)        Bak Beren seni seviyorum…. Ama eğer beni bir daha kayarken tepiklersen, sana gününü gösteririmmmmmmmmm


4)        Resim konusundaki yeteneksizliğimi sanırım annemden almışım… ruh halim çok karışık, bu eserime de yansıyor…

Berennnnnn yine dokunuyorsun resmimeeeeee



5)        Kuleler bir bir dizilir, sonra da hepsi devrilir… Josephine veya Justin, adın her neyse, kaç benden….


6)        Üffff yine jimnastik… Gel Beren gel, şuraya kaçıp saklanalım… bizi burada kimse görmez…


7)        “Nasıl iyi ev hanımı olunur” okuluna mı geldik biz yaaaa…. Turşu mu kurucaz? Benim annem 31 yaşında daha hiç kurmamış   ohhhh kendi kavanozumu bitirdim,biraz da diğerlerinin kavanozunu doldurayım, ne maharetli kızım yaaaa


8)        Bu seferde “koklayarak, tahmin edelim” dersindeyiz… ya bu okul çok sıkıcı olmaya başladı…. Bereennnnnn hadi sende dersi dinleme… gel oyun oynayalım


9)        Oleyyyy itfaiyeye gidiyoruz, okuldan çıkacağız bugün…

İtfaiye kamyonunun içi çok güzelmiş, hiç inmek istemiyorum buradan…

Adam sürekli birşeyler anlatıyor, ne kadar sıkıcı yaaaa…. Ben yangın çıkarsa, babama sorarım o herşeyi bilir…


10)        Kamyon önü pozumuz….ne eller yukarı mı kalkacak… ben tam anlamadım… Beren’de sanırım bana bakıyordu, o da anlamamış


11)        Ohhhh bu hafta Pazar var… pazardan bir sürü şey alayım, ben bunları yemem, babam yer 


13 Kasım 2013 Çarşamba

Veli sıfatıyla ilk iznimi verdimmmmm gittiiii

Dün okuldan eve bir kağıt geldi, okul dışında yapacakları ilk aktivite için izin kağıdı, çok heyecanlandım…

Sarıyer itfaiyesine gideceklermiş, bizden izin istiyorlar… gerçekten çok heyecanlandım :))Velisi olarak izni verdik gitti ;))

Okulumuzu çok seviyorum, bana göre tek sorunu aktif bir internet kullanımı olmamaları ve orada yaşadıkları anları paylaşmamaları, oysaki biliyorum ki pek çok okulda böyle bir sistem mevcut. Gün içinde çekilen resimler, okulun internet sitesine yükleniyor. Oradan indirebiliyorsun…  Bu konuya epey üzülmüştüm, ama en çok dün üzüldüm… Akşam eve gelen iletişim formunda, Zeyno’nun itfaiye kamyonuna çıktığı ve bundan çok hoşlandığını yazmışlar. Eminim öyledir. Kızımın o anını görebilmeyi çok ama çok arzu ederdim.

Anne sen kimsin???


Sanırım okulda kendilerini tanımaya yönelik bazı aktiviteler yapıyorlar…
 

Bu sabah aramızda geçen diyalog;

Zeyno: anne sen kimsin?

Annesi: ????? Zeyno’cum, ben anneyim

Zeyno: Annecim, kimsin seeennnn? (soruyu anlamadığım için azarı işittim)

Annesi: Zeyno’nun annesiyim ben

Zeyno: anne öyle değil! Ben Zeynep, babam İlker, anneeeee, senin baban kim?

Annesi: hııııı anladım şimdi, ben Cansu, benim babam Cemal

Zeyno: hayırrrrrr, o benim DEDEM !!!!!!

Annesi: tamam kızım, senin deden, benim babam

Zeyno : hayır, anne, Cemal DEDE !!!!

Valla 30 yaşından sonra, babamızı da kaptırdık, 90 cm’lik velede

10 Kasım 2013 Pazar

Terrible 2 Zeyno+ Terrible 3 Eda = hunisi eksik 2 anne :)

Sabah saat 7de anneeeee seslenmeleri ile başladı...

Dün gece sinemadan gece 1'de eve gelen anne uyanamayınca, baba imdada koştu, anneye +1 saatlik pazar tembelliğine fırsat yarattı :)

Kasım ayında bu güneşi bir daha bulamayız diye, Özge'nin tavsiyesi üzerine Çekmeköy Cappuccino club'a gittk, hani barlarda damsız girilmez diye tabela olur ya burada da sanki çocuksuz girilmez diye görünmez bir tabela var gibiydi, bu kadar kalabalık çocuklu bir mekan bir tek okullarda olabilir ;) 

Mekan süper, servis sıfır, ama dostlarla bir arada olmak her zaman güzel...

Zeyno, Nil'e bayıldı... Nil sonunda ele avuca gelmeye, poposunun üstüne oturmaya başlamış, Zeyno kızı resmen içine soktu, sevgiden(!) :)))


Dün ağzına lokma koymayan Zeyno, bugün sabaha yine kahvaltısız başlamıştı, mekana oturunca hiç baskı yapmadık ( sinirimizi bozmak istemedik), Zeyno önce babasıyla yağda yumurta yedi, sonra çatalı batırıp bir tane haşlanmış yumurtayı mideye indirdi, çocuk resmen dengesiz... Yani bir de millete iştahsız iştahsız diye anlatıp duruyoruz, Özge ve Orkun dalga geçtiler, çocuk daha ne yesin diye :)))

Arabaya bindik, Edişko'ya doğru yola çıktık, birlikte uyumayacaklarını bildiğimizden, ayrı ayrı uyuttuk, Zeyno arabada, Eda evde uyudu...

Geçen sefer Zorlu'da akşam yemeği yediğimizde, ayrılırken ortalığı birbirine katan, benim en yakın arkadaşım Eda diye 7 cihana anlatan Zeyno ve Eda'nın ilk buluşma anı çok ama çok güzeldi, ama bu mutlu tablo, bugün herşeye mızmız Eda'nın sürekli huysuzlanması, eli kolu durmayan Zeyno'nunda Eda'nın bu huysuzluğuna çanak tutacak her türlü gıcıklığı yapması sonucu bugün Ece ve bana resmen hunileri taktırdı... 

Biraz dinlenmek.,hem de hasret gidermek için, Elif'e gittik, çocukları 3'ledik, yazık yavrum Ali' de bugün Zeyno'dan nasibini aldı ;)))


Mutlu mesut başlayan, gün boyu bir dargın bir barışık devam eden günümüz, gecenin sonunda anneeeee Eda'yı bırakmak istemedim çığlıkları ile son buldu :)))

9 Kasım 2013 Cumartesi

Terrible two, çık hayatımızdan yeter ...

Formunun zirvesinde birgün yaşadı bugün Zeyno...

Sabah 6:45'de başladığımız gün,her sabah gayet normal bir şekilde içilen vitaminin içilmek istenmemesinden gösterdi kendini aslında...
Söylememe gerek yok, tabi ki kahvaltı edilmedi
Havuza gidelim diye ortalık birbirine katıldı
Havuza giderken tabi ki muz yenilmedi
Havuz kısmı güzeldi, stres atıldı, 2,5 yaşında kendi kendine yüzebilen Selin'e hayran kalındı,soyunma odasından öpücüklerle uğurlandı
Havuzdan çıkışta arabasında koltuğunu oturulmadı, tam 20 dakika otoparkta kriz yaşattı
Eve dönüşte tabi ki muz yine yenilmedi
Eve gelindi ayakkabılar çıkarılmak istenmedi, Altan' ı göresi tuttu ( sanki arkadaşı Efe değil Altan)
Fırında köfte pişene kadar sanki çok yiyecekmiş gibi,başında ağladı, köftem gelsin dedi
4 köftenin 2'si yedi, yoğurda batırdıkların batırıldığı için,batırmadıklarım neden batırılmadı diye beğenilmedi
Yoğurttan kirlenen bluzu tabi ki değiştirilemedi
Arabaya bindi daha köşeyi dönmeden emziksiz uyuya kaldı
Polonezköy'e vardık, daha rahat uyusun diye araç koltuğundan kendi koltuğuna aktaralım dedik,uyandı,  bir daha tabi ki uyumadı
Hangi oyuncağa kim binse ( abartmıyorum ama kim binse) ağladı, benim diye bağırdı
Her zaman sevdiği hayvanlardan korkası tuttu, anneyi 5 dakika oturtmadı
Efe süt içiyor diye kıskandı, inadından 1 biberon sütü mideye yuvarladı, mideyi iyice tıkadı
Tedil-i mekanda ferahlık vardır dedik, picnic park'tan, Polina'ya gittik, fotoğraf makinesini elinden aldık diye yapmadığını bırakmadı
5;30 da arabaya bindik, 1km gittik uyumak istedi, uyutmadım, ağlamaktan kendinden geçti, yol boyu mızlandı,arkadaşım eşşek ile sadece 5 dakika huzura bulandı
Eve geldik hiç riske girmedik, makarna yaptık, ehhh işte birazcık yedi, birazcık oyun oynadık
Boklu bezini tam 1 saat değiştirtmedi, daha sabahtan yoğurda bulanmış bluzunu çıkarttırmadı, çığlık kıyamet ortalığı birbirine kattı
Hepsinin sonunda  saat 7:30da yatağa yattı, anne süt getir diye ağladı, mutfağa gittim, daha dönmeden, emziği bile ağzından fırlatıp, uyuya kaldı...

Gerçekten ama gerçekten terrible two'nun top günlerinden birini yaşattı. Allah verirse en az 3 çocuğumuz olsun diyen çok sabırlı kocam bile, bizim bir çocuğumuz olduğunu bugün anladım dedi :))

Ne yapmalı, nasıl davranmalı, bu sinir krizlerinin geçmesi nasıl beklenilmeli,ciddiye mi alınmalı yoksa yokmuş gibi mi davranılmalı gerçekten bilemedik, ehhhh be terrible two bir git artık,bize biraz rahat ver diyemedik :)))

Zeynoşu babaanneye bırakalım, taksime gidelim, kafaları çekelim planları suya yattı, tüm emerjimizi sömüren Zeyno sayesinde İlker,Zeyno'nun ardından saat 8 de uykuya daldı :))) 



İlk fotoğraf ne yapacağını kara kara düşünen anne Cucu ile ağlanacak halimize siniri bozulup gülen İlker'e ait :)))
 


7 Kasım 2013 Perşembe

Yıldız meraklısı

Malum okulda tüm yemeklerini yediğinde veya ingilizce yeni bir kelime öğrendiğinde eline bir yıldız çiziyorlar...zeyno'da zevkten 4 köşe gösteriyor herkese :))

Bugün akşam mutfakta oturuyoruz, aldı eline tükenmez kalemi yıldız çizelim dedi, olmaz Zeyno, iyi birşey yapmadın ki, akşam yemeğinin de hepsini yemedin dedim.. Üzüldü...eğer çişini tuvalete yaparsan yıldız çizebilirim eline dedim, sonra aradan 3-4 dakika geçti, Zeyno içeri gitti, biz de İlkerle sohbet ediyoruz, içerden bir ses

HADİ BAKALIM, HADİ BAKALIM....

Banyoya bir girdik, klozetin kapağını açmış, kurbağalı klozet adaptörünü klozetin üstüne yerleştirmiş, ellerini kavuşturmuş , çişini yapmak için bizi bekliyor:)))

Gülmekten yarıldık...

Soydum kıyafetini, oturttum kozete, yaptı çişini, yıldızı da unuttu :)))

Bu yıldızların aşkına, çiğ tavuğu yemeğe başlayacak yakında :)))

6 Kasım 2013 Çarşamba

Atatürk geldi, 'müştanı' yendi...

Atatürk haftası sebebiyle bu hafta okulda sürekli Atatürk ile ilgili birşeyler yapıyorlar...

Çerçevenin içine Atatürk resmi yapıştırmalar, Atatürk rozeti yapmalar ve bugün Atatürk şiiri, tabi şiir biraz yarım yamalak olmuş, 'müştan' kim onu tanımıyoruz...

Atatürk geldi, MÜŞTANI yendi :)))

Büyük insan Atatürk, biz senin sevginle büyüdük, çocuklarımızda öyle büyüsün diye elimizden ne gelirse yapacağız...

Atatürk yoktu
Düşman çoktu
Atatürk geldi,
Düşmanı yendi
Bu güzel yurdu bizlere verdi