Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

21 Mayıs 2014 Çarşamba

Emzikli günler sona erdi sonunda


Zeyno doğduğunda beni emmedi malum, ne yaptık ne ettiysek beceremedik, daha 20li günlerinde yalancı emziği verdik ağzına, emme refleksi gelişsin diye… Sonuç Zeyno, herşeyi emdi, beni emmedi J
Tam bir biberon bağımlısı oldu, emzik olmadan asla uyumadı, ama beni yine de 1 kez bile emmedi…
Zeyno için emzik, uyumak demek oldu. Böyle bir eşleştirme yaptı kafasında… emziği ağzına aldığı anda 10 dakika da uyudu… ilk zamanlar hayat kurtarıcısı gibiydi, ama şimdi 2,5 yaşında ve ağzında emzikle uyuyan bir çocuk çok çirkin görünüyor…neler neler yapmadım ki, vazgeçsin emzikten diye…
Ucunu deldim olmadı, delik emzikten gayet keyif aldı…
Ucunu kestim, ama sonuna kadar kestim, yine de aldı onu ağzına, hatta daha da ileri gidip, etrafındaki tüm yuvarlağı ağzına sokmaya çalıştı…
Ucuna sumak eksişi sürdüm, keyif aldıJ
Ucuna saç koydum, temizle diye verdi elime, geri aldı…
2 yaşında, 0-6 ay emzik verdim, bana mısın demedi…
Alışkanlığı Avent emzik dedim, vazgeçtim, chicco verdim, çok sevdi…
Ankara’ya en son gittiğimizde, emziği evde unuttum, orada başka bir marka aldım, bayıldı… eve geldik eski emziğini buldu, 1 olan emzik sayısı 2 oldu, geceleri kıyametleri kopardı, 2 mememi de istiyorum diye ağladı durdu…
Nasıl oldu anlamadım, önce okulda emziği bıraktı… Esra öğretmen, ben konuştum Zeyno ile okulda emzik vermiyorum artık dediğinde, resmen şoka girdim… Zeyno okula başladı (Eylül ayında) ve kasım ayında orada emzik kullanmayı bıraktı, Esra öğretmen okula emzik yollamayın, çantasında olduğunu bilmesin dedi… Ama bu sefer okulda emzik emmeyen Zeyno eve gelir gelmez, teyzesinin üstüne atlayıp, mememi ver diye huysuzluk yapmaya başladı… zavallı kadıncağız bazen dayandı vermedi, bazen dayanamadı verdi emziği Zeyno’ya…
Yaklaşık 3 hafta önce, Zeyno, Beren’in tırnaklarında pembe ojeler gördü, deliye döndü… Bende istiyorum diye… Olmaz dedim, Beren, memesiz uyuduğu için annesi ona sürmüş, sende memeyi bırakırsan, sana da süreriz dedim… sustu, hiçbirşey demedi… benim ojem yok, çünkü benim memem var dedi, oturdu J
2 hafta önce İlker İngilteredeydi, Esra öğretmen ile konuştuk ve eve yalancı bir kamera koymaya karar verdik… (kamera yapmak için a4 kağıt alınır, külah şeklinde katlanır, odanın tepesinde tavanda, görünen bir yere bantlanır J)
Eve geldik, akşam tüm rutinimizi yaptık… Sonra ben Zeyno’ya bu evde bir kamera olduğunu ve Esra öğretmenin bizi izlediğini söyledim… Esra öğretmene uzun uzun el salladık, ama o niye bize el sallamıyor diye hayıflandık durduk (bu aynı Vizontele’deki Cem Yılmaz’ın, Zeki Müren’de bizi  görecek mi repliği gibi oldu). Yok kızım dedim, o seni görüyor, bu akşam yaptıklarını sana yarın okulda anlatacak… epey uzun konuştum… Kameraya baktık, el salladık, emziksiz ağzımızı uzun uzun gösterdik kameraya… Yatırdım yatağına, bana süt yap dedi, tamam dedim, sütü yaptım, getirdim,  senin yatağında uyuyacağım dedi… uyuduk, emziksiz, gece hiç uyanmadı ve emzik istemedi…
Ben akşam boyu yaptıklarımızı bir kağıda yazıp, okul çantasına koydum, Esra öğretmende bizi izlemiş gibi anlatmış Zeyno’ya, sen dün şöyle yaptın, böyle yaptın diye, kesin emin oldu, Esra öğretmenin onu izlediğine… Esra öğretmen, Zeyno’nun yanında, “Cansu hanım, Zeynep sizin odanızda da bir kamera olduğunu bilmiyormuş herhalde, bu gece kendi yatağında uyuyacak” dedi. J
Eve gelir gelmez, Zeyno görmeden bir kamerada benim odama taktım a4 kağıdından… evdeki kameralara bakıp durdu, Esra’ya el salladı, ağzını gösterdi, bak emzik yok diye… JBu sefer akşam kendi yatağında uyudu… beni kapıda oturttu sadece…
Yine yaptıklarımızı yazdım, yolladım okula… Zeyno eline kocaman bir yıldız kazandı… Gururla gösterdi akşam bana…
3-4 gece daha bu düzen devam etti… Haftasonu geldi, Cumartesi günü kuaföre giderken, onu da götürdüm… Artık memesiz uyuduğu için tırnaklarına oje sürdürdük, resmen deliye döndü… yolda gördüğü herkese tırnaklarını gösterdi, memesiz uyuduğum için dedi J
Dün gece ilk defa Nurcan annemlerde uyuduk… Ben her ihtimale karşı kamera yaptım yine 1 tane eğer uyumazsa, “aaa bu evde de kamera varmış” demek için, ama hiç lafını bile etmedi memenin ve uyudu (ama tabi benimle birlikte)…
İlk emziksiz geceden beri tam 10 gün oldu… Artık emziği bırakmış olduğumuzu söyleyebilirim sanırım… tek kötü huyu, beni yada babayı kapıda oturtmak oldu, ama onu ara ara yapıyordu zaten… buaralar hayatındaki bu kadar büyük bir alışkanlığı bırakmış olduğu için, ben de ona destek olmaya çalışıyorum, ve biraz geceleri anlayışlı davranıp, uyuyana kadar odasında oturuyorum…
Maç sonucu: Emzik 0, Cansu anne 1 J

Cezalı Zeyno



Zeyno gayet neşe ile karşıladı bize… Güzel bir Pazartesi günü geçirdik dopdolu…  İlk alarmı akşam eve gelip yatağına yatmayarak verdi, neyse dedik özlemiştir bizi, uyuyalım birlikte, sarıla sarıla uyuduk…

Dün okuldan eve gelmiş ve bombalar silsilesi başlamış;

Önce parktan eve gelmek istememiş. Üstelik artık teyzesi, 15-20 dakika boyunca hadi kızım demesine rağmen gelmeyince, annen kızacak ama demiş. “Ara annemi ben söylerim” demiş (bu cümle bence gerçekten çok tehlikeli)!

Sonra parktan eve gelmişler, doğru banyoya, ve daha İngiltere’den yeni aldığım, bulabildiğime çok ama çok sevindiğim, Loreal Kids 2’si 1 arada şampuanı sen al, tüm banyoya boca et… Yani parası cidden önemli değil, ama o şampuandan burada yok yaaaaaa… Teyzesi deliye dönmüş, çok kızdım sana, anne çok kızacak demiş. Bizimkinden bir bomba daha, “ara annemi ben söylerim”!

Biz eve geldik, teyzesi ile yine dalaşıyorlardı, neymiş yatağını boyayacakmış, çünkü o yatak Zeynep’in yatağıymış (bir önceki akşam, ben sizinle yatıcam, bu yatak bebek yatağı, onu kardeşime vericem diyordu), birden vazgeçti, yatak onun yatağıymış. Almış eline (iyi ki; kurşun boya kalemlerini), tüm mobilya kısımlarını çizmiş durmuş. Biz geldiğimizde, hala iş üstündeydi.

Son olarak dememe gerek yok, yemeğini yemedi tabi ki…

Akşam kendimizce ona bir ceza verdik (ceza vermek ne demek ona anlattım, Zeynep bu akşam senin istediğin hiçbirşeyi yapmayacağız, çünkü sen bizi çok üzdün dedim)…. İstedikleri yapılmayınca iyice hırçınlaştı ama yine de geri adım atmadık…

Akşam en son, dedesi ve Caca ile skype’da konuşurken, onlara cezalı olduğunu anlattı J

Bunun üzerine, bugün sanırım biraz ders almış çünkü çok akıllı bir gün geçirmiş.

Parkta oynamışlar, sonra kendiliğinden teyze eve gitme saatimiz geldi mi demiş J

Eve gelmişler, oyuncakları ile oynamışlar. Biz geldiğimizde odası topluydu J

Akşam yemeğini süper yemiş, biz geldiğimizde bizimle sağlıklı abur cubura (fındık, ayran, çubuk kraker)  devam etti, gayet iyi bir performans sergiledi.

Sürekli ben bugün akıllı durdum dedi, bir de anne mutlu oldun mu, baba mutlu oldun mu diye sorup durdu… Sıpa, herşeyin nasıl da farkında J

Son olarak, sadece kendi yatağında yatmak istemedi yine… Biliyor annenin kuralları bozmadığını, bana diyor ki, hadi sen git, bilgisayarla çalış, babamla biz uyuycaz… J

Babası ile yattılar, artık emzik almadığı için resmen çenesi düşüyor, konuşup duruyor J

En son babası, Zeyno biraz daha konuşursan, seni kendi yatağına götürücem demiş, önce susmuş, sonra birden babayı can evinden vuran o cümleyi söylemiş : “ama baba susamam ki, daha dua mı etmedimmmmmm J Allah’ım annemi koru, babamı koru, kardeşimi koru, beni koru, nurnuru koru, dedemi koru, cacayı koru, cemal dedemi koru, berkeri koru, alperi koru, cemi koru, bitti mi, tamam, o zaman AMİN” J

Ya Zeyno sen gerçekten çok tatlı bir şey oldun artık J

12 Mayıs 2014 Pazartesi

Mutlu gün bugün (Caca okusun mutlu olsun diye)

Kötü geçen haftasonundan sonra güzel bir gece geçirdik, Zeynonun hiç ateşi yükselmedi... Gece boyu 400 ml süt içti ( yumurtalı, muzlu, pekmezli sütü dayadık, midesi bayram etti)... Üstüne üstlük sabah teyzesi yumurtasını da yedirmiş :))

Doktor kontrolümüz gayet güzel geçti... Vertigom oldukça hafiflemiş, Çarşamba günü ingiltere vizemi doktordan almış oldum, yolcudur abbas bağlasan durmaz artık :))) 

Şeker testimi yaptırdım, sonuçları bekliyoruz..,

Detay ultrasonda, Atıl hoca 2 hafta önce bebeğin kalp ritminde ekstrasistol denilen, yani fazla kalp ritmi atımı sorunu görmüştü( evet Caca bunu sana söylemedik, yine üzülürsün diye, iyi ki söyleyip üzmemişiz seni), bugün yeniden ritm dinlendi ve çok iyi gördü Atıl hoca, no panic yani :)))

Görüyorsun Cavişim, bir iniyoruz bir çıkıyoruz, yağmurlar yağıyor, sonra pırıl pırıl güneş açıyor, bir döküyoruz yaprakları, bir açılıyoruz yediveren güller gibi, sen bizi düşünüp üzme kendini, sen iyi ol, bizim hep başımızda ol... 

11 Mayıs 2014 Pazar

Anneler günü bize uğramadı bu yıl...

Bu yıl anneler günü hiç ummadığımız gibi geçti...Ateşi devam eden Zeynonun boğaz ağrısı top yaptı, üstüne üstlük yanağını ısırdı ve 3 kez üst üste kanattı... Antibiyotiğe alışık olmayan vücudu hemen olumlu reaksiyon gösterdi, boğazlar bugün dünden çok daha iyi oldu, ama yanağının acısından resmen çıldırdı, bir de boğazı ve yanağını ayıramadığı için sürekli ağzım acıyor benim diye ağladı...

Tam olarak rekora koştu, 36 saatte sadece 4 kaşık çorba içti, o da kuaförde sürülen kırmızı ojenin hatrına :)) 

Bu 36 satte su bile içmedi, öyle ki sabah taktığım bezini öğleden sonra 5 te değiştirdim ilk defa, nasıl olduğunu anlayamadığımız bir şekilde kaka yaptı...

Yolda babaanneye giderken birazcık uyuya kaldı, yanımdaki çikolatalı sütü biberonla dayadım, 100 ml içirebildim... Babaannede yapmadığı nazı bırakmadı, sadece 1 çay bardağı su içti hepbirlikte sevindik...

Eve geldik, tutturdu yine sizin yatağınızda uyuyacağım diye, yatar yatmaz uyudu, 2 saat içinde 200ml sütü uykusnda içti... İt gibi aç resmen, ama hem inadından hem ağrısından yemedi... ( bu arada artık kendi yatağından atlayarak iniyor, hayatımızda yeni bir dönem başlıyor, hepimize hayırlı olsun) :)))

Velhasıl sinir bozukluğu içinde bir haftasonu geçirdik, o ağladı ben ağladım, o yemedi ben ağladım, kucağımdan inmedi, belim koptu dayandım, başım döndü dayandım... Hiç ama hiç yaşamayı beklemediğim bir haftasonuydu, geldi geçti, bu sene anneler günü, bizim eve uğramadan bitti :((

Yarın önce vertigo kontrolüm sonra şeker yüklemem ve sonra da bebeğin kalp ritmi kontrolü var... Bakalım hepsi için sakin bir hafta geçirmiş olmam gerekiyordu (!) , ben bırak sakin bir haftasonunu doğru düzgün uyumadım bile... Bakalım yatın kontroller nasıl geçecek???? :(((

10 Mayıs 2014 Cumartesi

Ateşli piliç sahnelerde...

O kadar iyiydi hiçbir şeyi yoktu uzun zamandır, okula gidip geliyordu, benim vertigolu, baş dönmeli günlerimde hiç sorun çıkarmıyordu.

Perşembe gecesi İlker geldi ve o da ne, cuma sabah Zeyno ateşler içinde, ne yapacağımızı şaşırdım resmen, okula gidemedi tabi, biz mecburiyeten işe gittik, erken dönmeye çalıştık eve... Üstüne üstlük tüm aksilikler birbirini buldu, benim vertigomun üzerine Zeynonun ateşi yetmedi bir de üstüne Dudullu'da kaza yaptım... Önüme aniden ara yoldan çıkan acemi araba yüzünden fren yaptım arkamdaki tepeme çıktı:((

Cumartesi sabah soluğu Acıbadem de aldık, çünkü Zeyno ilk defa şikayetinin tam olarak ne olduğunu söyledi bize, boğazım acıyoooo diye ağladı durdu... Iyi ki gitmişiz hastaneye çünkü bu sefer sorun sadece ateş değil aynı zamanda kuvvetli bir boğaz enfeksiyonuymuş, 10 gün süreyle günde 2 kere augmentin antibiyotik verdi doktor, kendi doktorumuz Zekai bey ile de telefonda görüştük, tedaviyi onayladı, ilacın dozu biraz yüksek ama daha azı da etki etmeyebilir dedi, yan etkisi sadece ishal olabilir dedi, yoğurt yönünden bol beslemeye çalışın dedi, yemezse yemeklerine günde 1 defa reflor koyun dedi... Yoğurt yemek ne mümkün Zeyno bugün hiç bir şey yemedi, boğazım acıyor diye su bile içmedi:(( 2 defa kustu, içinde kusacak su bile yok çocuğun :(( 

Üstüne üstlük bir de yanağının içini ısırmış o da acıyor :((

Antibiyotiğin etkisiyle umarım yarın biraz boğazı geçer, biraz birşeyler yer :((

Şimdi burnu da dolmuş, horlaya horlaya uyuyor babasının koynunda :)))

7 Mayıs 2014 Çarşamba

Vertigo Canavarı


Ne olduysa Perşembe gecesi oldu, rüyamda sabaha kadar düştüğümü gördüm, arada “alla alla acaba başım mı dönüyor” diye düşünerek uyanmaya çalıştığımda gözümü bile açamıyordum, sabah kötü bir gece geçirmiş olduğumu düşünerek kalktım, 1 mayıs tatili sonrası, dinlensek mi çalışsak mı diye çok düşünüp, sonra işleri biraz hafifletelim diye düşünerek çalışmaya karar verdik, Zeyno’yu okula götürdük ve işlerimize koyulduk… hatta sabah ofise gelince de insanlara (2 mayıs günü çalışan az bir azınlığa) J, dün gece sabaha kadar rüyamda düştüm durdum bir yerlerden dedim…

1-2 saat sonra, lavaboya gitmek için kalktım yerimden, kulağımda telefon Dudu teyzeyle konuşuyorum, tuvalete gittim kapıyı kapattım ve dünya resmen başıma döndü… En son Duygu bayılıyorum dediğimi hatırlıyorum ve kafamı kapıya çarptığımı… Resmen o  1 metrekarelik alan başıma yıkıldı, nasıl dönüyor başım, ben duruyorum, dünya dönüyor resmen, böyle bir şey olamaz… o anda gözüm telefona çarptı ve telaşla M arama tuşundaki asistanımı arayabildim… herkes koştu geldi başıma…

Derya beni hastaneye götürürken hala kötüydüm… acil doktoru, kulak-burun-boğaz bölümüne sevk edince epey bir şaşırdım önce, sonra doktor Erkhan bey geldi, size bir test yapacağım dedi, bazı ufak boyun hareketleri yaptı, o anda durmuş olan başım, tekrar dönmeye başladı…  Kulağımın içindeki kristaller oynamış yerinden…

Hamile olduğum için ilaç kullanamıyorum, manevra denilen, CRM adında bir tedavi uyguladı bana… Resmen 50 katlı bir gökdelenin tepesinden düşüyor gibiydim… Meğerse benim orta kulağımda durması gereken kristallerim, alt kulağıma kaçmış, onları bu manevra ile yerine oturtmaya çalışmış, bana bir boyunluk verdi, 3 gün sonra göreceğim sizi dedi… 3 gün, boynumu olabildiğince dik tutmam, başımı eğmemem, sağa-sola bakmamam- başımı yukarı çevirmemem gerekiyordu… tabi ne kadar yapabildim, çok az Lgece de 30 derecelik bir açıyla uyumam gerekiyordu, gecenin başları 30 derece ile başlasa bile, sabaha karşı açı 10 derece düşüyordu yine… Pazartesi günü gittik, geçmemiş :L

Erkan bey yeniden bir manevra yaptı ve 2 gün hareket etmeyin dedi… ama Zeyno ile hayat gerçekten çok yorucu, yine başaramadım… bugün(Çarşamba) hastaneye gittiğimde, uzanın dedi, yok dedim hiç uzanmayayım, biliyorum kendimi, geçmedi başımın dönmesi, bir yatın bakalım dedi, ve evet geçmemiş, göz bebeklerim yine fıldır fıldır döndü… bu sefer manevra uygulamadı, bazı boyun egzersizleri verdi, yatağın ortasında dik olarak oturuyorum, önce sola sonra sağa doğru yatarak 20’ye kadar sayıyorum (arada ortada 20 saniye dinleniyorum), bu egzersizi 5 set yapmam lazımmış. İlk set tam bir felaketti, kendimi kaybettim resmen, oda başımda döndü durdu, bırak 20 saniyeyi, 2 dakika sonra kendime gelememiştim hala… korkumdan kalan setleri yapamadım, akşam Nurcan annemlere gideceğim, evde onların yanında yapacağım, tek başıma bu hareketleri yapmak biraz riskli geldi bana… düşer bayılır kalırım evde L

Üffff bu vertigo denen şey nereden çıktı bilmiyorum,,, Allahıma üzerimdeki huzursuzluğu alması için dualar ediyorum… çok bilinmeyenli denklemler içinde kayboluyorum… herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüyorum… deliler gibi kendimi dinlemeden/nefes almadan çalışıyorum… bebekle ilgili endişelerim var, Zeyno’nun peşinde gerçekten çok ama çok yoruluyorum… ve en sonunda vücudum bir yerden patlak veriyor…

Şu vertigo belasından bir an önce kurtulmak ve baş dönmesiz hayatıma yeniden kavuşmak istiyorum…


1 Mayıs 2014 Perşembe

İttirgeç günleriniz başlıyor

Zeyno'ya geçen yıl Barselonalardan taşıyıp getirmiştik bu scooter'ı... Pepee'nin yeni bölümlerinde bu scooterın adı oldu ittirgeç :)))

Geçen yıl hiç binememişti, bu yıl ilk defa bugün çıktı üstüne, daha dışarı çıkacak cesaret ve yeteneği yok, önce evde epey bir prova yapması lazım...

Zeyno ve ittirgeç günleri başlamıştır...