Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

2 Ekim 2014 Perşembe

Bugünün okuyanı yarının lideri


Çok okuyan annenin çok okuyan kızı olsun Zeyno diye elimden geleni yapıyorum... Artık kitaplarımı zı ev almıyor :)

Haftasonları D&R'a gidip, çocuk kitapları bölümünde kaybolmak bizim için önemli bir etkinlik haline geldi... En sevdiklerimiz Kanyon ve İstinyepark D&R... İkea çocuk masası ve sandalyeleri koymuşlar, istediğimiz kitabı gidip okuyoruz...  Sonra hepsini yerlerine kaldırıyoruz... Bu D&R ziyaretlerinde fark ettim ki, Zeyno aslında hiç de benim beğendiğim kitapları beğenmiyormuş... O günden sonra, internetten kendi kafama göre sipariş vermeyi bıraktım... Artık Zeyno'nun hoşuna giden kitapları alıyoruz...

Epeydir aklımdaydı, Zeyno'yu gerçek bir kütüphaneye götürmek istiyordum... Ben kütüphanelerin o sessiz,  kitap kokan hallerini çok severim...  Bir matbaacı kızı olarak, hala kağıt gazete okumayı, internetten gazete okumaya tercih edenlerdenim...



Okuldan sonra, Koç Üniversitesi Kütüphanesi'ne gittik Zeyno'yla... İçerisinde camekanla kapatılmış bir çocuk kitaplığı alanı var (çocukların sesi, etraftakileri rahatsız etmesin diye)... çok ama çok renkli ve güzel bir yer... Bizden başka da kimsecikler yoktu... Biz de ana kız okuduk kitaplarımızı. biraz minderlerin üzerinde yaramazlık yaptık, en kısa zamanda tekrar gelmek üzere kütüphaneden ayrıldık :))





1 Ekim 2014 Çarşamba

Kardeş kıskançlığı

Nerden başlasam, nasıl anlatsam bilmiyorum… Kendi masalımı düşünüyorum da, 1,5 yaş fark olan kardeşimle kedi köpekten farksızdır. Aslında o ilk doğduğunda, ben pek anlamamışım, kardeşim deyip onu sürekli seviyormuşum, pek öyle kıskançlığım olmamış, ama bizde asıl kıskançlığı aramızda 2 yaş fark olan kuzenim Ceren yapmış. Ben doğmadan önce teyzesinin bir tanesi olan Ceren, ben doğunca resmen krize girmiş, bana yapmadığını bırakmamış, bir dakika yalnız bırakmıyorlarmış bizi… Ceren kafama çok vurmuş, hatta şimdi dalga geçer, kafana çok vurdum, sen ondan böyle akıllı oldun diye…

Cem ve benim kedi köpek masalımız ise biraz büyüyünce başladı… Özellikle de ergenlik yıllarımızı düşünüyorum da, ben çıkıp gezmek istiyordum, Cem ise ben evde oturayım diye, öğrendiği kungfu taktiklerini üzerimde deneyip, bacaklarımı resmen morartıyordu, sonra da giy bakalım o eteği şimdi deyip benimle dalga geçiyordu…kapri pantolonun ilk moda olduğu yıl, o dar pantolonu giyiyorum diye her seferinde kavga çıkartıyordu… denizden çıkmadan hemen önce havuz başında havlu ile beklediği günleri bilirim J Evlendim de, o da bende rahat ettik valla J

Şimdi ise şu hayatta, herkes bir yana Cem bir yana benim için… İnsanın her başı sıkıştığında arayacağı ilk kişi kardeşiymiş, bunu Zeynep’ten önce düşük yaptığımda bizzat kendim yaşadım ve gördüm…  

Gel gelelim Zeyno ile Can’ın masalına… Çok ama çok okudum, çok araştırdım, Can doğduğunda Zeyno’nun psikolojisi nasıl etkilenecek, ona nasıl davranmalıyız diye… hatta bir ara bizimle yatmayı alışkanlık haline getirdiğinde, ona bile engel oldum ve eski alışkanlığına (kendi yatağında yatması) çok zor olmasına rağmen geri döndürdüm (çünkü bebek doğduğunda hep beraber yatağa sığamayacağımız için, onu o zaman odasına göndermek çok daha zor olacaktı).


Ben ne kadar okumuş olursam olayım, Can’ın doğduğu ilk hafta resmen dünyamız tepetaklak oldu… Zeynep’i kardeşi olacağına dair çok hazırlamıştım, ona bir sürü kitap okumuştum, özellikle favori yazarımız Ayşen Oy’un Aramıza Girme kitabı son zamanların favori kitabı olmuştu, ama her çocuk kendi masalını yazıyor… Zeynep ve Can’ın masalının ilk haftası çok zorlu geçti… Kardeşi olduğunda direkt onunla oyunlar oynayacağını düşünen Zeyno için, eve geldiği ilk günler sürekli ağlayan, annesinin memesinden düşmeyen bu bebek tam bir hayal kırıklığı oldu… Onu nasıl seveceğini bile bilmiyordu... Zeynep’in her yaptığına dur yapma, dikkat et diye bağırıp duruyordu herkes (arada bir ben bile)… Sonuç olarak bu Zeynep’i daha da asileştirip hırçınlaştırdı… biz ona yapma dedikçe, o inadına yaptı… Mesela elini öpmek için, kafasının üzerinden Can'ın üzerine abanıyordu, kızım kafasına dikkat et diye panikle bağırınca da, ama anne elini öpmek istedim diyordu… Acaba gerçekten bilmeden mi yapıyordu, yoksa biz ona 100 kez kafasına sakın dokunma dedik diye inadına mı yapıyordu, hiçbir zaman bilemeyeceğiz… Ama çok geçmeden şunu gördüm ki, dur yapma, aman dikkat et, kızım ne yapıyorsun sen uyarıları hiçbir işe yaramıyor, bir kere öpüp gidecekse, dikkat çektiğini anlayıp, 10 kez yapıyordu… Sonunda durumu kontrollü bir şekilde görmezden gelmeye başladım… şimdi Zeynep kardeşini sert bir şekilde öpmeye çalışınca (yumuşak öpmeyi bir türlü beceremiyor), ne sert tepki verip dur ne yapıyorsun diye kızıyorum, ne de aşırı tepki verip, aman da aman kızım da kardeşini öpermiş diyorum… Gayet doğal davranıp, hiç onunla ilgilenmiyorum… İlgili çekmediğini anlayan Zeynep, bir kere öpüyor ve oyununa devam etmek için uzaklaşıyor…


Gel gelelim iki çocuklu hayatın zorluklarına... En zoru ikisini de aynı anda mutlu etmeye çalışmak herhalde... Can çok uykusuz bir çocuk, sabah Zeyno okulda oluyor ama ben bir an bile dinlenemiyorum, çünkü Can en fazla 30 dakika uyuyor. Gören kimse inanamıyor, daha 50 günlük bir bebek bu kadar uykusuz ayakta kalamaz diyorlar... Zeyno okuldan gelince, Can tabiki ayakta ve ilgi istiyor oluyor, ben ne yazık ki onunla ilgilenmeye devam ediyorum... ama aklımda sürekli Zeyno'yla ilgilenemiyor olmanın vicdan azabı :(

Zeyno o saatlerde ablası ile oynuyor... Çocuk baktı ki, benden ona hayır yok, sıkı sıkı sarıldı bakıcı ablasına (onu da Can'a kaptırmayalım diye) :)

Tüm gün ayakta olan Can, artık 8'e doğru uykusuzluktan bayılıyor, hemen Zeyno ile yemek yiyoruz ve onunla oynamaya başlıyoruz... Tabi ben resmen haşat halde oluyorum... O yüzden bir an önce uykuya geçsin istiyorum,,. ama büyüdükçe saat 8 olan uyku saati, 10'a doğru çıkmaya başladı, bazen yatması 11'i buluyor... Okulda uyusa mı uyumasa mı bilemiyorum... Okulda uyuduğunda akşam çok zor uyuyor, uyumadığında ise evde huysuz ve hırçın oluyor... Sonuç olarak o uyuyana kadar ben resmen helak oluyorum... Ve 11 civarında Zeyno uyuduğunda, bu sefer Can tekrar uyanmaya başlıyor :) ve sabaha kadar tekrar ortalama 2 saatte 1 defa uyanarak gecemiz devam ediyor... Okuduğum kitaplar bu zamanlarda artık 3-4 saatlik uykuları olması gerektiğini söylüyor ama Can için bu süre imkansız bir süre... Diyorum ya, her çocuk kendi romanını kendi yazıyor :))

Can ve Zeyno'nun birlikte oynayabileceği günler bir an önce gelsin istiyorum artık...



Can'ın olan herşey Zeyno için çok kıymetli...  Zeyno'nun bu eski oyun halısında şimdi Can yatıyor, ama tabi Zeyno izin verdikçe :)))

Bir de Zeyno'nun kaldırdığım eski kitapları vardı, yeni evimizde Can'a oda yapınca, onun odasındaki kitaplığına hemen koyduk kitapları... Zeyno resmen hazine bulmuş gibi oldu... İş bankası yayınlarının pisi kedi serisini elinden düşürmüyor son günlerde... sürekli o kitapların resimlerine bakıyor... nereye giderse onları da götürüyor :))) 






30 Eylül 2014 Salı

Gazlı bebekler için Wind salbe

Zeynep gazlı bir bebek değildi, biz gaz nedir Beren'de görmüştük... Kolik olan Beroş her akşam annesiyle babasını evde dört döndürüyordu...

Hamile kaldığımda herkes erkekler gazlı olur dedi... İlker'in eczacı kuzeni Esra sayesinde Alman mucizesi olduğu söylenen Wind salbe-N ile tanıştık...  Almanya'dan ona ve kendime getirttim bu kremden...

Can'ın 50. günü bugün, akşam saatlerinde bir huysuzlanıyor, saat 5 ile 7-8 arası sürekli ağlıyor, ama aslında gaz sancısı gibi değil, huysuzluk ağlaması gibi... Ben onu rahatlatmak için masaj yapıyorum bu kremle, masajı pek sevmiyor, ben yaptıkça ağlamaya devam ediyor, ama sonra sakinleşiyor, sanırım krem bir süre sonra işe yarıyor... Çok emin değilim şimdilik işe yarıyor mu yaramıyor mu? ama herkes mucize bir krem olduğunu söylüyor.



WIND-salbe N gaz merhemi, 9.8 gram vazelin içerisinde 0.2 gram kimyon yağı içermektedir. Özellikle bebeklerde gözlenen gaz sancısı ve kolik ağrılarının giderilmesi amacıyla hazırlanmış bir bitkisel tedavi ürünüdür. İçerdiği bitkisel ürün, kimyon bitkisinin olgunlaşmış meyvelerinin preslenip su buharı yardımıyla damıtılması ile elde edilmekte, bu endüstriyel üretim, Alman Komisyon E normlarına uygun olarak yürütülmektedir.




Kreş sezonuna hazırlık şuruplarımız

Can bebeğin 1. ay kontrolü için Zekai dedemize gittiğimizde, Zeyno'nun da 3 yaş kontrolünü yaptırdık.

Zeyno, 95 cm boy ve 13.450gr olmuş, boyu ortalama gidiyor, ama kilosu 550 gr aşağıda...

Zeyno'nun kreşe başlayacak olması dolayısıyla yine hastalıklarının başlayacağına eminiz (hatta şu satırları yazdığım sırada, biraz kuru kuru öksürüyor bile).

Zekai dedemiz, immuzinc verdi bize... geçen senede kullandığım ve çok memnun kaldığım bir bağışıklık artırıcı. Kış boyu 3 hafta kullanıp, 3 hafta ara vereceğiz.



Bir de Zeyno çok iştahsız, balıkla felan hiç arası yok, aslına bakarsanız makarna, pilav, köfte, yoğurt çorbasından başka hiçbir şeyle arası yok... bu sebeple bir de Pedivit Omega şurup verdi.

Zeynep, Pedivit Omega şurubun tadını çok sevdi, geçen sene Marny's almıştık ama tadını hiç beğenmemişti.

Bakalım kreş sezonuna hazırlanıyoruz...

Allah'ım lütfen hastalıkların minimum olduğu bir kış geçirelim...


Zeyno'nun yeni yatağı

Zeyno yeni doğduğunda oda takımını İnci Tuncel'den almıştık. Masko ve Modako'da çok daha uygun fiyatlı ürünler olmasına rağmen, kalitesi ile kandırdı beni İnci Tuncel. Kandırdı diyorum, çünkü kullandığımız 2 yıl boyunca çok da memnun kalmadık, tüm kulpları düştü mesela...

Can doğunca ona yeni bir oda takımı almak yerine, Zeyno'nun bebek yatağını Can'a verip, Zeyno'ya yeni bir yatak almaya karar verdik. Nasıl bir yatak alalım diye epey bir araştırdık. Tercihimizi içinden bir yatak çıkan tek kişilik yataklardan yana kullanmaya karar verdik önce, uzun yıllar kullanır, arkadaşları gelince içinden yatağı çıkarır, yan yana 2 kişilik yatakta yatarlar dedik, sonra çok uzun süreli planlar yapmamaya karar verdik, sonuç olarak İnci Tuncel yatağı da alırken en az 5 yıl kullanır demişlerdi, ama çocuk bu, her şeyden çabuk sıkılıyor. Bu tek kişilik yatağı da alsak, çok uzun süre kullanamayacağına karar verdik.

Yeni evimize taşınırken, evimizin bütün dolaplarını İkea'dan almştık, Zeyno'nun yatağını da oradan almaya karar verdik.

3-7 yaş arası kullanılabilen, 70*160 ölçüsüyle tam bir çocuk yatağı aldık, hem de süper ucuz.
Boya kokusu hiç yoktu. Ayrıca inanılmaz kolay monte ediliyor ve çok hafif bir yatak, yatağın yerini odada istediğimiz gibi değiştirip duruyoruz. Yanındaki korkuluk süper, Zeyno'nun düşmesine engel oluyor, hem de yere çok yakın, dolayısıyla yere düşecek diye bir kaygım kalmadı. Hem de yatağın boyu 70*160, çerçevesi de ondan birkaç cm büyük sadece, dolayısıyla odada fazladan yer kaplamıyor kesinlikle. Gerçekten çok çok mennun kaldık, yatak alacak herkese şiddetle tavsiye ederiz.


Gulliver çocuk karyolası, 279 TL



Atlas çocuk halısı

Eski evimizde Zeyno'nun odasında halıflex vardı, memnun muydum, tartışılır. 

Yeni evimize getirmedik o halıyı, zaten getirsek bile ölçüsü uymazdı. Bu sefer çocukların odasına normal halı almaya karar verdim ve haftalarca araştırdım. 

Çocuk halısı diye satılan halılar gerçekten çok kalitesiz. Anti alerjik felan deniyor ama belli ki, 1-2 yıl içinde kesin tüylenecek, bir de karakterli halılar var, ama onlar da saçma geldi, sonuçta, dün Pepeyi seven kızım, bugün Minnie'yi seviyor, yarın muhtemelen Barbie merakı başlayacak. 

Araştırmalarım sonucunda Atlas Halının gün ışığı serisin keşfettim, gerçekten çok güzeller. Bir de özellikle çok alacalı bulacalı şeyler istemedim, çünkü zaten oyuncakları yüzünden odaları fazlasıyla renkli. 

Zeyno halısını çok sevdi, Can daha farkında değil tabi, ama eminim o da halısının üzerinde uçakları uçurmaya bayılacak.




Alt kaçırmaca



Zeyno ve bez hikayesini yazmayı unuttum... aslında nasıl da zorlu bir masaldı bu... Tam 2 yaşında benim kızım hazır artık deyip başladım tuvalet eğitimine... adaptör aldım, müzikli oturak aldım, bir tablo aldım çişini kakasını söyledikçe yıldızlar yapıştırdım, hiç biri ama hiçbiri işe yaramadı... baktım ki iş inada binmeye başlıyor, 3-4 ay sonra vazgeçtim uğraşmaktan... okulumuzdaki pedagog'da Zeynep hazır olunca söyleyecek merak etmeyin dedi... 

hatta bir ara, onu sık sık tuvalete götürüyordum, tuvalete oturtunca yapıyordu, ama sonra resmen yalvarıyordu bezini bağlamam için, çoğu zaman bezi kupkuru oluyordu ama yine de bezlenmek istiyordu.

Bu yaz Haziran ayının sonunda, Yalova'ya yazlığa gittiğimiz ilk gün bezi çıkardım, külodu giydirdim ve Zeynep burası yazlık evimiz, bak bu evde denize gireceğiz, bez bağlayan çocuklar denizde kendileri yüzemezler, artık sana bez yok dedim. Tamam dedi. Ve o oldu. Bezi çıkardık ve Zeynep tüm yazlık dönemi boyunca, en fazla 2-3 kez oyuna dalıp altına kaçırmıştır.  demek gerçekten her çocuğun bir bez bırakma zamanı varmış ve çocuk bunu kendi tayin ediyormuş. Dolayısıyla bu konuda Can'ı kesinlikle zorlamamaya karar verdim. 

Tüm yaz dönemi boyunca altına 2-3 kez çiş kaçıran Zeyno, yeni eve taşınınca ve yeni okula başlayınca bir haller oldu. Taşındığımız ilk hafta 4 kez altına kaçırdı. okula başladığı ilk hafta da her okuldan almaya gittiğimde üzerindeki kıyafet değişmiş oluyordu, öğretmeni oyun oynarken dalıp altına kaçırdığını söylüyordu. ben evde yine sürekli çişin var mı diye sormaya başladım, ama bu soru Zeyno'yu çok sıkıyor, o yüzden her seferinde çişim yok diyordu, sonuç olarak bunu bir oyuna döndürdüm, ve her tuvalete gittiğimde onuda götürmeye başladım, gel benimle otur diyorum, tuvalete girince birden aklına kendi çişi geliyor :) Okulda da öğretmenleri hangi arkadaşı tuvalete gitmek istese, Zeyno'yada soruyorlarmış, sende gitmek ister misin diye, onun da aklına çişi geliyormuş ve gidiyormuş. İnşallah bu alt kaçırmaca sendromunu çok sürmeden atlatırız.