Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

22 Ekim 2014 Çarşamba

Aşık Zeyno

Bu sabah yine sınıf arkadaşları ile ilgili sorular soruyordum onu okula bırakırken. Zeyno sürekli kızların ne yaptığını anlatır, hiç erkeklerden bahsetmez.

Zeyno dedim hiç erkek yok mu sizin sınıfınızda, var dedi, Enis,Kerem, Arda

Sırf ağzından laf almak için annecim Arda çok yakışıklı değil mi dedim
Anne,Kerem daha yakışıklı, ama kimseye söyleme, bu aramızda sır dedi :)))

İlkerle benim 5 yaşında anasınıfında tanışmış olduğumuz düşünüldüğünde, 3 yaşındaki bu aşkı yabana atmamak gerek :)

20 Ekim 2014 Pazartesi

Yemek konusunda ilerleme var

Kendi kendime nazar değdirmeyeyim, buara yemek konusunda biraz ilerleme var gibi...o yüzden hemen paylaşayım dedim... Taktiğim biraz iş arkadaşım Damla'ların pedagogunun tavsiyeleri, biraz Beyza yengemizin metodu :))

İlker malum sürekli yurtdışında, o yurtdışında olduğu zamanlar daha güzel uyguluyorum metodu, o varken Zeyno nazlanıyor...

Akşamları mutlaka birlikte sofra düzeninde oturuyoruz...
İpad yokkkkk....
Çorba ile açılış yapıyoruz... 5 kaşık kuralımız var... Önce kendi isteği ile içmesini bekliyorum, eğer içmezse kozumu oynamaya başlıyorum...

Zeyno makarna/pilav yemek ister misin?
Evettttt
O zaman 5 kaşık içilecek bu çorbadan
Hayırrrrr
O zaman makarna/pilav yok...
Anneeee 1 kaşık içerim bak sadece...
Tamam 3'de anlaşalım
Tamammmmmm

Not: tabiki 3 değil, en az 5 kaşık içiliyor çorbadan, yok bu yarım oldu sayılmaz, görmedim ne zaman içtin gibi oyunlarla kasenin dibini yalatıyorum... Sonra tabiki ödülü makarna/ pilav geliyor...

Sabahta sevdiği bebe bisküvisini sona saklama oyunuyla 1 yumurtasını yediriyorum, ama ne yalan söyleyeyim genelde sabahları ipadi açmak zorunda kalıyorum, çünkü genelde okula geç kalmış oluyoruz ve daha fazla gecikmemek için hızlı hızlı yemesi için ipadden yardım alıyorum...

16 Ekim 2014 Perşembe

Dediğim dedik öttürdüğüm düdük :(((

Sabah uyandırmak bir mesele... Sabahın köründe çalar saatim Can kalkıyor, hayat başlıyor... 1 saate yakın süren emzirme savaşı, sonrasında süt sağma telaşı (ben evden okula çıkınca, süt krizine girerse diye)

Can'ı halledip bir kenara koyunca başlıyor Zeyno telaşı... Uyandırmak bir dert, yumuşak davranıp hadi kızım diye seslensem mümkün değil uyanmıyor... Hadi hadi hadi diye acele ettirsem tepesinin tası atıyor, 2 lokma ettiği kahvaltıyı etmiyor... Gözü kapalı giyiniyor, sonra saçımı yaptırmam tantanası başlıyor... Şanslı günümdeysem kafasına bir toka takabiliyorum...

Evden çıkmak mesele... Kardeşine yapmadığını bırakmıyor... Yanından ayrılmıyor... Damarına basınca ben okula gitmiycem ki diye üste çıkıyor, tatlı dille ikna edip evden çıkmaya hazır olduğumuzda saat 9'u geçmiş oluyor :(( ilk ders jimnastiği kaçırıyoruz haliyle... Her gün okul kapısında "sor bakalım bugün anneler okula girebiliyor mu" diyalogumuz gerçekleşiyor... Zeynep hayır cevabını alıyor beni kapıdan uğurluyor...

Okulda uyusa bir dert uyumasa bir dert, bu iş ne olacak bilmiyorum :((

Öğleden sonra almaya gittiğimde öğlen uyuyup uyumadığını anlıyorum gözlerinden...

Öğlen uyuduğunda akşam yatması 10'u geçiyor, uyumadığında daha yolda eve gelirken uyumaya çalışıyor gözlerini kapatıp...

Bugün okuldan onu almaya gittim, hadi dedim kütüphaneye gidelim yine... Daha arabaya binmeden başladı markete gidelim, ben çikolata istiyorum krizleri... Kütüphanenin otoparkında krize girdi, ben buraya gelmek istemedim ki, markete götür beni diye... Bulduk market aldık çikolatayı okulun içinde, sonra gittik kütüphaneye, yarım saat sonra çikolata krizi yine geldi, ben de senin kitap okumaya gönlün yok deyip, çıkardım oradan... Arabaya binene kadar ağladı ' çikolataaaaa' diye, arabaya bindik, daha kontağı çevirmeden uyudu :))

Eve geldik uyanmadı..

Saat şuan 20:10, iki kere ağlayarak uyandı, hıçkıra hıçkıra, sonra yine kollarımda uyudu... Ahhh bir çikolata yüzünden, resmen içlendi çocuk...içime de oturttu benim :((( 






15 Ekim 2014 Çarşamba

Masalcı prenses

dünyanın en güzel masal anlatan prensesi Zeyno'dur :)) evvel zaman içinde kaptur zaman içinde :)))

Can bebek 46. gün anısına...


Can bebek malum çok acele geldi dünyaya, fotoğrafçımız yetişemediği için ne yazık ki bir doğum çekimimiz olamadı... 


Doğumun olduğu gün biz tesadüf Göztepe parkında doğum öncesi fotoğraf çekimi yaptırıyorduk... Sancılarım artınca oradan hastaneye gitmiştik ve doğum gerçekleşmişti...  Daha sabahtan biraz ağrım başlamıştı, bilememiştim bunların doğum sancısı olduğunu... Gün boyu süren ağrılarım biraz stres yapmış bende herhalde, 2 saat süren doğum öncesi çekimimizde 1-2 güzel pozumuz var sadece,tüm fotoğraflarda solgun ve yorgunum...

Doğumdan sonra, taşınma telaşımız, 2 çocuklu hayata alışma dönemimiz derken, fotoğrafçımız ile bir iletişim kuramadık, ben hadi yeni doğan çekimini yapalım dediğimde, bu sefer o müsait olamadı :(


Yeni doğan çekimini yaptıramadan kalakaldım ortada... Zaten hastanede doğum çekimimiz olamadığı için çok üzülmüştüm. Ne olursa olsun, yeni doğan çekimini atlamak istemiyordum, Zeyno'ya yaptıramadığım için çok pişman olmuştum çünkü... 

Doğumun hemen arkasında, hastane odasında yapılan çekimlerde çocuk daha çok şiş oluyor, anne yorgun oluyor, hiç birşey anlaşılmıyor bence...

Aradım Nazan Demiryürek'i, yapalım Can'ın yeni doğan çekimini dedim, sağolsun kırmadı beni,
Can bebek tam 46 günlükken, 24 Eylül tarihinde, kamerasından bu güzel kareler çıktı... 


Eline sağlık Nazan, çok güzel  bir anımız oldu sayende... Darısı çocukların yaş günlerine inşallah...


https://www.facebook.com/DemiryurekNazan











Canımmmmm


Zeynoyla dün oyun oynarken göğsüme öyle bir çarptı ki :( banyoda sıcak su değdiğinde bile neredeyse ağlayacak hale gelen ben, resmen beynimden vuruldum bu darbeyle :((

Canımın yandığını anlayan kuzum öyle bir sarılıp öptü ki beni, gerçekten anladı acımı, içimin yağları eridi ;))

Can Yücel'in bu sözünü çok sevdim, benim dünkü hislerime tercüman oldu :))

14 Ekim 2014 Salı

Peki acıyan göğüslerim ne olacak :((

Saat şuan 04:47, bu gece 4. Uyanmamız :((

Saat 4'de kalktı, ve hala uyumadı...gece biberon aramıyor, beni emiyor Allahtan, ama tut bırak tut bırak, canıma okudu, ilk günler yara olan göğüslerim epeydir iyiydi ama 2 gündür verdiğimiz emzirme savaşlarından yine haşat oldu, göğsümdeki kahverengi kısım, bildiğin kırmızı resmen, canım o kadar acıyor ki :(( acaba her göğüs emzirmeye uygun yapılmamış olabilir mi? belki de ben emzirmek için yaratılmamışımdır :(

İlk günler yara olunca göğüslerim, eve gelen hemşire, medacassol, garmastan, e vitamini, lanolin, zeytinyağını karıştır sürekli sür demişti, epey fayda etmişti, yine başlayacağım bu karışımı yapmaya yarın sabahtan...

Çevremde herkes emzirmenin ne kasar güzel bir duygu olduğunu anlatıp duruyor, benim için resmen can acısı :(( 2 ay oldu, hala nasırlaşamadı, her emzirmede canım yanıyor :((

Kendime 1 hafta süre veriyorum, eğer bu yoğun emme sürecine rağmen yine de nasırlaşmazsa göğüslerim, vazgeçeceğim bu emzirme işinden, sağıp biberonla vereceğim anne sütümü, hem OburCan'ın istediği olur, hem bende canım acıyor diye strese girmem...

Saat 04:53, sanırım uyudu, hemen yatmalıyımmmmmmm