Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

7 Mayıs 2015 Perşembe

ilk aşk :)


Benan ve benim arkadaşlığımız 20 yıllık herhalde... Altınolukta birlikte büyüdük...

Şimdi çok yakın oturuyoruz İstanbul'da... Ablalar okuldayken, kahve kaçamakları yapıyoruz birlikte... daha önce gidişlerimizde Can ve Eda birbirlerini pek fark etmiyorlardı, ama şimdi ikisinin de gözü açılmaya başladı... ufak tefek temaslar başladı :)

Can tabi daha çok ısırmaya çalışıyor ama güleç kız Eda hiçbirşey demiyor :)




Ece teyzeye ziyaret


Elif hocamıza kontrole gittik... Çok mutlu haberlerle döndük... 2 doz kullandığımız sabah akşam pulmicort, 20 mayıs'a kadar tek doza düştü, 20 mayısdan sonra da 12 haziran'a kadar 0.25kullanacakmışız ve 12 Haziran itibariyle artık aerochambere geçecekmişiz (inşallah)...

bu güzel haberleri aldıktan sonra soluğu Ece teyzemizin yanında aldık... kahve içmeye gittik... 

Can çok sevdi ofisi... hiç huysuzluk etmedi...



abla kitabı baldan tatlıdır




başkasının malı hep tatlı olur zaten...

hem Can'ın hem Zeynep'in odasında kocaman birer kitaplıkları var... Zeynep'in bebek kitapları Can'ın odasında, ama hala bulduğu her fırsatta odaya gidiyor, aaaaa ben bunu daha okuyordum diyor, alıyor ve kendi kitaplığına koyuyor :)

Abla evde yokken, Can'da ablanın kitaplarına musallat oluyor tabi... daha çok okumak için değil, kenarlarını ısırmak için :)

yürüteçlendik :)



Bu yürüteç işi doğru mudur değil midir bilmem... bizim zamanımızda yürüteç olmadan büyüyen çocuk olmamış, ama şimdi yürüme arkadaşını öneriyorlar...

Edişko Zeynep'e vermişti, ama Zeynep onu hiç kullanamadı, bir kere aleti şöyle hafifçe itiyorsun, hoppp diyor gidiyor, çocuk arkasnda yetişemiyor düşüyor :)

Zeynep yürümeyi bizim ellerimizi tutarak, belimizi kırarak öğrendi...

Geçen gün teyzeme gittiğimde, Mehmet bebeğin bu eski yürütecini gördük orada, Can pek sevdi... Annemler de bir kızdı bana.... aman biz sizi yürüteçle büyüttük, hiç de bir yerinize birşey olmadı, yamuk felan da basmıyorsunuz dedi...

bizde aldık geldik eve...

Can önce pek ileri gitmeyi beceremedi, sürekli geri geri gidiyordu, ama şimdi bu özgür dünyanın tadını çıkarıyor... yürüteç kesinlikle insan hayatını kolaylaştırıyor...

bakalım 12 aylık yürüyen Zeynep'e karşılık, Can kaçıncı ayda yürüyeyecek göreceğiz :)

ateş sonrası döküntüye gel :(



Can'ın önceki hafta tam 4 gün ateşi oldu... Elif hocaya bronşiolit için gittiğimizde Elif hoca Can'ın bronşlarının çok iyi durumda olduğunu ancak boğazında kırmızılık olduğunu söyledi... Ateşin sebebi diş değil, boğaz enfeksiyonu dedi... Üst üste 2 seferdir augmentin içiyor olduğumuz için bu sefer amoklavin verdi...

Salı günü Elif hocadan çıktık, ilacı kullanmaya başladık... perşembe günü Can bu haldeydi... Zekai dedemiz fotoğrafları görünce, rahatlattı beni... 6. hastalık veya ilaç dokunması felan değil dedi... Çok yüksek ateşten sonra olması bile normal bu tarz döküntülerin dedi... Birşey kullanmasan da geçer, ama şimdi muhtemelen çok kaşınıyordur, o yüzden istersen corasatin sür dedi... sabah akşam sürdük 3 günde geçti... zaten bu corasatini, eczacı kuzenimiz Esra'da önermişti... böyle çocuklar tırnaklarıyla yüzünü felan çizdiğinde de kullanabileceğimiz bir kremmiş...

Allah'ım ne olur Can bütün hastalık haklarını kullanmış olsun artık ve bir daha birşey olmasın yarabbim. Amin.

izindeyim.....






tam 11 yıldır çalışıyorum... doğum yaptığımda kullandığım zorunlu 16 hafta izinler dışında, yılda 1 haftayı geçen iznim olmamış... hal böyle olunca da 88 gün iznim birikmiş...

çocukların yakamızı bırakmayan hastalıkları, bitmek bilmeyen bakıcı sorunsallarım üstüne bir de IK'nın izin kullanın baskısı sebebiyle, şirket birden izne çıkmamın uygun olacağına karar verdi... 2 ay izin lafını duyup önce ne yapacağımı şaşırsam da 1 hafta sonunda şunu diyebilirim ki, bu izin hiç bitmesin istiyorum.... :)

Dün arkadaşım Derya ile buluşunca, yüzümün ışıdığını söyledi bana... Gerçekten kendimi süper hissediyorum... Sabahları Zeynep'i okula uğurluyorum... Can'ın kahvaltısını ettirebiliyorum...  Ev ile ilgili aklımdaki herşeyi tek tek sırayla yapıyorum... Yemek pişiriyorum :) Zeynep okuldan gelince, hep beraber parka iniyoruz.... Görmediğim arkadaşlarımı görüyorum... Bomboş alış veriş merkezlerinde rahat rahat acele etmeden dolaşarak alış veriş yapıyorum... 

evde sıkılırım, ne yapacağım,,, en kötü açarım eski dizileri izlerim netten diyordum kendime,,, bırak eski dizileri izlemeyi, tv açıp haber izlemeye vaktim yok... o derece relax durumdayım...

korkuyorum işe geri dönememekten :):):):)

muz canavarı Can




Balkon sezonumuzu açtık...  Artık oğlumla, analı oğullu balkon keyfi yapıyoruz... Ben kahvemi içerken, o da günün meyvesini yiyor :)

En çok muzu seviyor böceğim, azar azar yetmiyor, kocaman kocaman hapur hupur yemek istiyor... tabi balkon masa sandalye ne hale geliyor, hiç sormayın...