Zeyno ve Can
13 Mayıs 2015 Çarşamba
12 Mayıs 2015 Salı
Annelik üzerine...
İnternette buldum bu yazıyı, bayıldım,,, ya bu kadar mı güzel anlatılır annelik :)
ANNE, dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır. Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş halidir! Ne kadar üzsen de 10 Dakika sonra seni affeden zarif bir memeli türüdür, yağlı bile olsa tiksinmeden saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan tek varlıktır,meleğin süt verebilenidir.
Yarasın diye muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren manyaklık derecesinde yaratıcıdır. Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapabilen kişidir, kafayı çocuklarıyla bozmuş, göbek bağı kopsa da yürek bağı asla kopmayan, sevgi dolu fedakar insan dişisidir, bulaşık, ütü, vb. yaparken bile otomatik olarak çene çalan, kendi kendine konuşan, kadın dırdırı denen mereti erkeklere daha küçükten belletendir. Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlü her şeyi bilen şahsiyettir, yavrularını yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir, dizi dizi incidir lakin gerektiğinde laf sokma dalında da birincidir, sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, “amaaan ben sana daha güzelini bulurum” diyebilen komik bir karakterdir. ‘Oğlum aradım yoktun. Ben de mesaj atayım dedim sana. Gelince ara beni emi aslan evladım. Kara börülcem benim öptüm annen , şeklinde mesajlar atabilen, teknolojiyi ısrarla reddeden, kabullenemeyen, kafasına göre yorumlayan bilişim düşmanıdır ..
*** AMA … AMA dünyanın en güzel kucağına sahip, en güzel kokan, harikulade bir varlıktır , olmadık yerlerde iyi ki doğurmuşum ulen seni!” diyen, evlatlarını asla ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir evde bir yere uzandığınız an orada temizlik yapacağı tutan, temizlik konusunda kayışı kopardığından temizlikçi gelecek diye evi temizleyen balans ayarı kaçmış temizlik kaynağıdır, mutfakta yaşayan, evde herkesi idare eden birtür canlıdır.
Oğlunun damat – kızının gelin olduğunu görünce, çocuğu mezun olunca, çocuğu gol atınca, çocuğu hasta olunca, çocuğu askere gidince, asmalı kabağı seyredince, dolar yükselince velhasıl buna benzer bissürü şeye ağlayabilen, bu mesajı okurken duygulanıp – gözleri dolabilen, ağlamaya meyilli bir yapısı olan duygu pınarıdır, son kiiii üç dört; uzakta dursa da yakın hissedilen, canı hep istenen, asla vazgeçilmeyen, dizinin dibinde olmak istenen, evlatların varlığını varlığına armağan edebileceği,
*** ıslak – kuru ama heeeep duygulu*** en önemlisi; kıçı başı oynamayan tek kadın modelidir.
Anneyim ben, anne...
Anneler gününü sevmiyorum aslında... Şimdi böyle dediğime İlker inanamayacak ama bence de gerçekten ticari birgün... hayatta annenin günü mü olur, anneye hergün gün olur, yanında çocukları olduktan sonra... (İlkercim bu yazdıklarımı genelleyip zaten tüm özel günler ticaridir deme sakın, doğumgünü ve evlenme yıldönümünü ayrı tutuyorum) :)
Biz pazar günü hep beraberdik... Babaannemize kahvaltıya gittik... sonra yatakta kudurduk... Can artık boğuşmalarımızda pek ezilmiyor, kendini kurtarmayı öğrendi :) yakında boynuz kulağı geçecek, Can, Zeynep'i kolunun altına sıkıştıracak diye korkmaya bile başladık...
Annelik ne mi: annelik;
kendinden daha çok başka biri için endişelenmek,
gece üstü açıldığında bile uyanabilecek kadar vesveselenmek,
gecenin tüm yorgunluğuna inat, gün daha aymadan uyandığında yüzüne bakıp gülümseyen o yüze, tüm dişlerinle cevap vermek...
gülüşüyle gülmek, üzüntüsüyle kahrolmak...
Prensesim Zeynom, paşam Can'ım bana yaşattığınız tüm yüce duygular için minnettarım size... Sizler benim en güzel hediyelerimsiniz...
bayraklı etle tanışan Can
Bilen bilir, Zeynep doğduğundan beri emmiyor, yemiyor... yemek yediği günler, nasıl bayram edeceğimizi şaşırıyoruz... denemediğim yöntem kalmadı, bu blog bile ne kavgalarımıza şahittir Zeynoyla :(
ödül veriyorum olmuyor, ceza veriyorum tınmıyor... büyüdükçe daha da zor oluyor... okuduğum pek çok kaynak diyor ki, küçüklüğünde yeme problemi olan çocuklar ileride obez oluyor, çünkü fast food'a yöneliyor, dengesiz besleniyor vesaire vesaire... Bu yazılanlar Zeynep için doğru bile olamayacak bence... çünkü hiçbirşey yemeyen çocuğum, fast food bile yemiyor... hatta onu geçtim, düzensiz bile beslenmiyor, ya bir çocuk abur cubur sevmez mi, onu bile sevmiyor... ben böyle deyince okuldaki öğretmenleri bana katılmıyor, çünkü Zeynep fena yemiyormuş (Allahım daha fenaları olduğunu düşünemiyorum bile) :(
Can'a hamileliğim boyunca çok dua ettim, kimisi bir kızın var, oğlun olsun dedi, kimisi İlker'in akrabaları hep sarışın renkli gözlü onlara çeksin dedi, ben yemin ederim, tek birşey için dua ettim, Allah'ım sen bana yiyen çocuk ver dedim... Allah'ıma bin şükür Can şimdilik hiç üzmüyor bizi... ayırt etmeden herşeyi yiyor...
bu kareler pazar gününden... evimizde dostlarımıza güzel bir mangal ziyafeti verdik... Can'ın eline pirzola verme hayali Duygu teyzenindi :) bizim yemeyen Efe ve Zeyno'ya inat, vereceğiz eline bayraklı eti (namı değer pirzola oluyor kendisi), kemirsin dursun diyip duruyorduk... Can yanıltmadı bizi... emdi güzelce eti :)
bence bebeklerin dişi olmasa bile (ki Can'ın 2 dişi var artık), herşeyi püre yapmamak lazım.. pirzola et, kesinlikle bebek beslenmesi için çok doğru bir besin bence... suyunu emdiği bile yeter ona... Sonra ben o eti aldım, akşam yaptığım tarhana çorbasının içine katıp blendardan bir güzel geçirdim, Can paşa hem suyunu çekmiş oldu, hem de etini yemiş oldu...
40 bin kere maşallahhhhhhh
uykusuzlar klubü
Akşam 7 olmadan yatıyor, sabah da 6 olmadan kalkıyor... ne yapacağım bu böcekle bilmiyorum... anası kılıklı hiç dayanamıyor uykusuzluğa...
gün içinde o kadar az uyuyor ki, ne yaparsam yapayım, uykuları biraz uzatamıyorum...
sabahtan yarım saat, öğlen 2 civarında yarım saat (maksimum 45 dakika)... eğer şanslıysam saat 5 civarında bir yarım saat daha kestiriyor, bu sayede kalktığında akşam için muhallebisini yedirip, banyosunu yaptırabiliyorum, ama yine de 7'de çığlık kıyamet yatak istiyor :(
hele 5'de o uykuyu uyamadıysa, muhallebiyi ağlamaktan helak olmuş bir halde yiyor (vermeyim diyorum, ama ağlarken ağzını açıyor böcek, hatta vermeyince daha çok ağlıyor) :) muhallebiden sonra yüzünü siliyorum, daha odaya giderken neredeyse kolumda uyuyor :)
velhasıl hal böyle olunca, sabah da 6'yı gördük mü amanın ne çok uyuduk bu sabah böyle diye uyanıyoruz...
bu kareler bu sabahtan... saat 05:30, kalktık, oyun oynadık, pişsin diye ocağa yumurtayı koyduk... bir de üstüne çamaşır attık yıkansın diye... Can'da inanır mısınız, ilk defa 5 dakika birşeye odaklandı ve kalkmadı başından :)
iki fotoğraf sanmayın ki farklı günlerde çekildi, arada yarım saat ya var ya yok... bu yarım saatte ne mi oldu... önce kahvaltı etti, peyniri yerken bol bol tükürdü... sonra kaka yaptı, altını bir açtım, neredeyse boynuna kadar kaka içindeydi... bu yüzden soydum, paşayı yıkadım... sonra boklu kıyafetleri elimde çitiledim (çünkü bebek deterjanları kesinlikle o lekeleri çıkarmıyor)... ve sonra çamaşır makinesini kaldığımız yerden izlemeye devam ettik... görüyorsunuz... yarım saat, hepi topu 1800 saniye, ama neler neler sığdırıyoruz...
bir izne çıkayım, tüm blog yazılarımı gündüzleri uzun uzun keyifle yazacağım diyordum, ne mümkün... yemin ederim, bugün öğlen yemek yemeyi bile unutmuşum telaştan :)
7 Mayıs 2015 Perşembe
Aile katılım etkinliğim
Okulumuzdan bir davet aldık... Bizim seçeceğimiz bir günde, okula gelip, çocuklarla birlikte bir etkinlik yapmamız istendi...
Biz İlker'le çok düşündük, neler yapabiliriz diye ve sonunda tercihleri 3'e indirdik... Okula bu maili yazıp yolladım:
- Okula gelip çocuklarla çim adam yapabilirim (internetten biraz videolara baktım, çok zor görünmüyor sanki) J
- Çocuklarla birlikte, posta aktivitesi yapabiliriz. Bunun için okula bir fotoğraf makinesi ve baskı makinesi getirmeyi düşünüyorum, çocukların her biri diğer tüm arkadaşlarının olduğu bir fotoğraf çekecek ve baskı makinemle o fotoğrafı basacağız. Daha sonra hep birlikte postaneye gideceğiz ve bu fotoğrafları çocukların her biri kendi adresine postalayacak. Birkaç gün sonra posta evlerine ulaşmış olacak J
- Evde yumurta kutularını biriktirip, okula getirebilirim, yumurta kutusunda tırtıl yapma etkinliği yapabiliriz. Ama bu 5 dakikada biten bir etkinlik olur J
tahmin edilebileceği üzere okul 2. etkinliği seçti... Ama okulun içindeki PTT'yi ikna edemedik, çocukların zarfları postalamaları konusunda... Bizde yarısını yaptık etkinliğin... ben önce A4 büyüklüğünde kağıtlara play to learn 2015 hatırası yazdım, tek tek kestim... okula gittiğimde önce bu kağıtları boyattım... bu sayede gerçekten çocukların kiminin ne kadar aceleci (Zeynep), kiminin ne kadar mükemmelliyetçi ama eli yavaş olduğunu (Baran) öğrenmiş oldum... Birlikte başlayan etkinlik bazı çocukların 1 harfi bile bitiremeden, bazılarının 2 hatta 3 harf boyaması ile bitti... sonra tek tek bu harfları tahtaya yapıştırdılar... kimin hangi harfi yapıştracağını Zeynep seçti.. tek tek tahtaya arkadaşlarını çağırdı... ben onları kucakladım, yukarı kaldırdım, birlikte yapıştırdık... ve sonra da işin en zor kısmı başladı... Birlikte bir fotoğraf çektik... biri derki, ben onun yanında durmam... diğeri oturmak ister... biri kalkmak ister ama diğer arkadaşı ile kalkmak ister, ama diğeri istemez... biri derki bu bana değmesin... biri derki, onu eli gözüme girdi... biri sıkılır, gruptan ayrılmaya çalışır... biri üstünü açar, biri terliğini çıkarır... sonuç olarak 50 poz içinde 1 tane hepsinin kameraya bakıp gülümsediğini yakalayamadık... ama artık içlerinde en iyi olanı seçtik... sonra ben çocuklara baskı makinesini anlattım, ve herkes gelip tek tek kendi fotoğrafını bastı... sonra zarflarına koydular ve zarfların üzerine de istedikleri desenlerden resim çizdiler... işin en keyifli kısmında Zeynep arkadaşlarına zarfa yapıştırması için sticker dağıttı... kızlara kalpleri, erkeklere arabalı olanları verdi...
bir kez daha anladım ve takdir ettim ki, öğretmenlik en yüce meslektir...
Yeni kitap LOFT
Dün bizim için çok gururlu bir gündü... Canım arkadaşım, kardeşim Ece, 2. kitabı Loft'u çıkardı... Hem kitap lansmanı vardı hem de sektörün duayenleri ile güzel bir panel yapıldı... Baktık Edişko geliyormuş, biz de Zeynep'i götürdük... Yol boyu onu motive etmeye çalıştık... Bak kızım bu tam olarak bir parti değil, orada Ece teyze bize kitabını anlatacak, biz de onu dinleyeceğiz dedik...
Genel olarak arada çıldırsa da kızlar, bence gayet iyi bir akşam geçirdiler... en azından ses yapmadan ortada sürekli koşup durdular, ve uzun süre panelistlerin odasından çıkmadılar... ve tabi herkes gittikten sonra da sahneyi teslim alıp gönüllerince oynadılar :))
Zeynep çok sevmiş kitap partilerini, bundan sonra nerede olursa, katılacakmış :)
Canım Ece'cim, Loft'un yolu açık olsun...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)





