Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

18 Ocak 2016 Pazartesi

Can, Pisi kedi dinliyor...



ahh ahh hep istediğimiz arzu ettiğimiz tablo... Can oturuyor, annesi ona pisi kedi okuyor... Can'da akıllı uslu annesini dinliyor... ama nerdeeeeee

Baktım Can kitap dinlemiyor dün bir değişiklik yaptım, Can'ı önüme aldım, ayağının üstüne yastık koyup bebeğini yatırdım, önce biraz salladık, pış pış yaptık (tabi çocuk ayakta sallanarak uyumaya da alışık olmadığı için ne olduğunu anlayamadı önce, güldü komik geldi)

sonra aldım elime bir kitap başladım okumaya, ilk defa diyebilirim belki de 5 sayfalık kitabı sonuna kadar dinledi... bebeğini sevdi, ona avva yaptı, sonra da fırlattı attı :)

kız ve erkek çocukları ne kadar farklılar gerçekten... Zeynep bir kitap delisiydi, hala da öyle kitap okumadan uyuyamıyor çocuk, hatta öyle ki akşamları 2 kitap, 3 kitap kavgaları yapıyoruz, bazen sayı 4-5'e çıkabiliyor. Kitapları öyle bir ezberlemiş ki, bir sayfa atlamaya kalkınca, "ondan sonra böyle böyle demiş, onu okumadın" diye seni uyarıyor, hatta kızıyor, baştan başlatıyor :)

Can ise kitapları halen sadece koparıyor, yemeğe çalışıyor... sabrı yok, bir tane kitabı dinlemiyor... bu iş nasıl olacak, bu çocuk nasıl kitaplara alışacak bilmiyorum...

5 parmağın 5'i bir değil işte, iki çocuğum var, akla kara gibiler birbilerinden...

itle yatan bitle kalkar



Facebook'da okudum bunu, unutulmasın ne güzel demiş Cemal Süreyya... 

Değerinden fazla değer verdiklerimizi teker teker hayatımızdan silip, hafiflediğimiz  bir yıl olsun 2016....

kahve delisi acemianne Cucu




Hiç bir zaman çay delisi olmadım zaten... hatta ilk çaylarımı işe başlayınca içmiş bile olabilirim...

İlk iş günlerimde denetime gittiğimiz şehirlerde, getir oğlum şurdan denetçi ablana bir çay diyen çok sevdiğim muhasebe müdürlerine, utana sıkıla "aslında ben pek çay sevmem, olmadı bir sütlü nescafe alayım" derdim... öyle öyle olduk bir sütlü nescafeci... Hele hele o Darıca'da olan koca çimento fabrikası denetimlerinde çaycı abi, bir güzel süte nescafe yapardı, bayılırdım...

Gel git zamanla, nescafenin aslında ne kadar yavan bir kahve olduğunu anlamaya başladım, bu konuda özellikle ofisimize Amerika'dan gelen partner Alper'in odasında ki güzel nespresso makinesi ve her odasına gittiğimde sana ne ikram edeyim diyen tatlı misafirperverliği etkili olmuştur muhakkak. 

Ne zamandır, eve bir makine almanın derdinde araştırıp duruyordum... Ben nescafe dolce bakıyordum, ama Güneş mutlaka nespresso al diyordu. Almanya'da yaşayan canım Ayşegül ablam, bilince bu kahve düşkünlüğümü, kaptı getirdi bana bir tane nespresso süper kahve makinesi hediye olarak... hayatımda yeni bir dönem başlamış oldu :)

Her sabah starbucks kıvamında, evden sütlü nescafemi yapıp öyle çıkıyorum... nespresso kahve çeşitlerini öğrenmek aylar alıyor, ama 3.ayın sonunda artık kendime "the best of Cansu's"  serisi oluşturmaya başladım diyebilirim... öyle ki, günde 2-3 kahve içiyorsam eğer, geceki mutlaka "decaf" yani kafeinsiz çeşitlerden oluyor...

İyi hoş, makinemiz vardı da, benim yıllar önce şirketimin bir yılbaşında hediye ettiği termos kupam artık ömrünü tamamlamıştı sanırım... Sevgili Yaman ailesi bir kıyak yaptı bana, sipariş üzerine yeryüzünün en güzel termoslu kupasını aldılar bana... bundan sonra çok sevdiğim canım arkadaşlarım, her sabah yanımda işe gelecekler benimle :)

Uunutulmasınlar duvarına yazalım "the best of Cansu's";

benim makinem Nespresso C121 marka, https://www.buynespresso.com/tr_tr/machines/citiz-milk-red 




sevdiğim kahve çeşitleri:

Intense'lerden: Roma (7), Arpeggio (9)
Espresso harmanlarından: Cosi  (4)
Pure Originlerden: Dulsao (4)
Kafeinsizlerden; defac intenso (7) /ama diğer decafleri de severek içiyorum, çünkü günde 2-3 kahve içince özellikle en son içtiğim decaf olmasına özen gösteriyorum. 
Variations: caramelito (6) (eski bir starbucks caramel macchiatocu olarak karamelin yeri kalbimizde ayrı) 


İlker ise en koyu ne varsa onu seviyor ve mutlaka sütsüz içiyor :) 
İlker için evde;  kazaar (12) ve ristretto (10) bulunduruyorum, o pek anlamıyor ne içtiğinden ama en çok onları seviyor :)


PS: ayy bak bende bu kahve saklama kutularından yok, biri beni çok çok mutlu etmek istiyorsa alabilir :)



ip perdelerden nereye geldi konu böyle :)



Ahh ahh, yıl 2008, İlker ve Cansu evlenecekler... Ev bulana kadar canımız çıktı... Evi bulduk içini yaptırmak işkenceydi... Ama en zorlusu evi döşemekti, İlker Çorlu'da, ben Ankara'da  yaşayıp İstanbul'da ev kurmaya çalışınca....

bir yeri bilmez etmez olunca, bir tanıdığın tavsiyesi ile Zeytinburnu'na gitmiştik perdelerimizi almaya, bu ip perdeler yeni çıkmış, bir afilli bir afilliydi... Evimizde malum ormana bakınca, tereddütsüz almıştık bunları, ilk gören epey şaşırıyordu, herkes en çok  nasıl yıkanıyor diye soruyordu (maşallah pek temiz ve titiz arkadaşlarımız var, önce temizlik) 

Zeynep çok uğraşmazdı ilk doğduğunda bunlarla, ama şimdilerde bu ip perdeler onun kostümü oluyor genelde... Can ise saklambaç oynarken en çok onların arkasına saklanmayı seviyor (hiç görülmediğini düşünüyor şaşkın).

Eyy 8 yıllık ip perdeler,bu yaz ömrünüzü tamamlar, çöpü boylarsınız kanımca... Bakalım kısmet :)
(evet evet evi değiştiresim gelmiş olabilir, hadi olmadı eşyaları değiştirmek istiyor olabilirim, veya kim bilir belki başka şeyleri de değiştirmek istiyor olabilir, kim bilirrrrrr) :):):):)

su kuşu Can oldu sonunda...



İlk doğduğunda nasıl da korkardı sudan... Yıkayıp çıkarmak nasıl da işkenceydi... Şimdi oldu bir su kuşu :)

En büyük keyfi ablasıyla banyoda harikalar yaratmak... Ama kendi başına da oldukça iddialı bu konuda... 

Sanırım bir daha küvetsiz bir evde yaşayamayız biz... :)

16 Ocak 2016 Cumartesi

Kendimin annesi olmak istemezdim ben bugün :((

Bugün zor bir gün oldu, ters günümdü desek herhalde yanlış olmaz.

Zeynep mi beni çok zorladı, benim mi sabır sınırım altlardaydı bilinmez. Akşam Duygu'lar vardı, ben yemek yedirmeye uğraşıyordum Zeynoşa, onun odasında. O her zamanki gibi yememek için bir sürü şey yapıp,kaçıp duruyordu.... Ben de bağırdım ona, ama epey bağırdım :( 

Sonra Efe geldi odaya, Efe'ye baktı baktı sen git dedi, ne oldu, neden gitsin Efe dedim. 

SENİN BANA BAĞIRDIĞINI GÖRMESİN dedi... Hayatımda duyduğum en ağır cümlelerden biri oldu, başladım ağlamaya, ben ağladım, Zeynep ağladı. Hatta bir de ağladığımızı kimse görmesin diye gidip odasının kapısını kapattı...

Bir daha bağırmıycam diye büyük sözler veremem(keşke bağırmasam) ama bir daha arkadaşlarının olduğu bir ortamda asla ama asla bağırmayacağım ona, bu da benim anne sözüm olsun, geçsin kayıtlara...

Canım kızım, hisli, duygulu kızım benim... Sen ve kardeşin benim herşeyimsiniz şu hayatta... Ne olur bir an bile şüphe etme, bazen istemeden bağırsam da, hayatta olma nedenimsiniz siz benim... 


15 Ocak 2016 Cuma

İlaç günlüğümüz...

Ateşli piliç Zeyno ve ibibik horoz Can'ın ilaç tedavisi şöyle olacak önümüzdeki birkaç gün;

Zeynep'de ateş var, kuru/balgamlı öksürük, sesi kart çıkıyor, keyfi yerinde, dün 1 kez kulağım ağrıyor dedi, boğazı biraz ateşli, iştahta sorun yok( her zaman ki hali yani)

Zeynep'e; 2 kere nasonox, 4 kere otrivine burun damlası. 6 saatte 1 defa ibufen, gerek olması durumunda aralarda 3 saat dolduktan sonra calpol plus. Öksürüğü için ve boğazını rahatlatması için Bricanyl şurup günde 3 kez 5ml. 
Bricanly şurup yüzünden sanırım 2 gecedir Zeynep balgam kusuyor. Ama Zekai dedemiz devam edelim, balgam kussun hem nefesi rahatlar dedi.

İbibik horoz Can'a gelince; Can'da hırıltı tavan yaptı( hoşgeldin bronşiolit), burnu akıyor, kuru kuru öksürüyor. 2 gecedir uyku yok. İştah azaldı, Huysuzluk tavan yaptı :(

Can'da Ahmet Akçay hocamızın tedavisi ile günde 2 defa 2 fıs flixotide, 3-4 kez 2 fıs ventolin başladık hemen. 
Burun için nasonex, ayrıca otrivine bebe ile burun temizliği yapılacak. Günde 3 defa 2.5ml sudafed şurup verilecek.

Çocukların ikisine de günde 3 kere 10 damla umca verilecek.

Üffff hale bak. Ufak bir eczane gibiyiz.

Hoşgeldin kış, bir an önce gider misin rica etsem :((