Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

25 Şubat 2016 Perşembe

derdimiz büyük, okul polemiği...






12 Eylül 2013 tarihinde Zeynep kreşe ilk başladığında post etmiştim bu fotoğrafı…

Aslında üzerinden çok da zaman geçmedi, sadece 2,5 yıl kadar, o zaman 2 yaşındaydı Zeyno, şimdi 4,5…

Bana göre hala bir bebek o… ama artık okullu olma zamanı gelmeye başladı… başlamak için biraz erken miiiii, yok geç bile kalmışız…. Mesela bugün Enka okullarının tanıtımına gittim, Zeyno Eylül’de 5 yaşında olmuş olacak, şuanda okulda 19 kişilik kontenjan var, eğer arzu edersek 500 kişilik bekleme listesine girebilirmişiz J Yani Enka’yı Zeynep için değil, ancak Can için düşünebiliriz, ve şaka yapmıyorum, gerçekten bugün okuldan Can için başvuru formu aldım, 2019 yılında Can okullarında okul öncesi eğitimine başlayabilsin diye, form doldurup göndereceğim…

Zamanında 63 kişi bir sınıfta okuduğumuz, bitlendiğimiz, saçlarımızı kazıttığımız günler çok gerilerde kalmış artık… Zeynep ilk doğduğunda bile ya ne var , veririz mahalledeki Atatürk ilkokuluna, biz de mi kolejde başladık hayata diyorduk, ama iş başa düşünce, Allah böyle yediriyormuş adama ettiği büyük lafları…

Buaralar ajandamız çok ama çok yoğun, her hafta bir okulun tanıtımı var… Nereye koşacağımızı şaşırdık… Ne istediğini bilmeyen anne-baba olarak, neyi istemediğimize karar vermeye çalışıyoruz önce… Temel prensipleri koyuyoruz ortaya…


  • Atatürkçü bir okul olması şart.
  • İngilizce konusunda taviz veremeyiz.
  • Özgüveni yüksek, dünya vatandaşı çocuklar yetiştirsin.
  • TEOG başarısı, listede alt sıralara koymaya çalışıyoruz, ama Türkiye’de yaşıyorsak önemli olmadığını söylemek zor.
  • IB diploması yani International Baccalaureate, yani üniversite öncesi 2 yıllık bir program. 11 ve 12. Sınıftaki öğrenciler için uygulanıyor, binden fazla üniversite IB diploması ile öğrenci kabul ediyor. Yani çocuklar çift diploma ile mezun oluyor.
  • Mutlaka en az 1 spor, 1 sanat faaliyeti ile ilgilensin istiyoruz.
Bir de çok güzel bir site keşfettim, okul seçiminde sormam gereken sorular şunlar sanırım: http://www.egitimpedia.com/en-dogru-okulu-secmek-icin-sormaniz-gereken-10-soru/

İlgimiz dahilindeki okulların tanıtım takvimleri ektedir. Okullarla ilgili fikirlerimi de sırayla yazacağım tabi ki.









Konuşmuyor olabiliriz ama anlıyoruz :)

Çocukları birbiri ile kıyaslamak istemiyorum, hatta bunu yapan ailelere bilhassa sinir oluyorum, ama Can Zeyno'dan çok farklı bir çocuk, Zeyno'nun düşük çenesine inat hiç ama hiç konuşmuyor...

Daha 1 kelime bile yok, oysaki Zeyno 18 aylıkken 18 kelime konuşuyordu, neden sadece kelimeler var, niye "anne gel", "baba git" demiyor diye düşünüyorduk o zamanlar, oysaki Can 18 aylık oldu ama daha hiçbirşey demiyor, bir ara alt komşu Aden'in adını söylüyordu ama ondan da vazgeçti...

Serde pinpirikli annelik de var, acaba bir sorun var mı diye düşünmeden edemiyorum, ancak okuduğum bütün kaynaklar, dilsiz olma durumunun sağırlık ile başladığını gösteriyor (Allah korusun).

İnsan önce duymaz, duymadığı için de konuşamazmış... Can duyuyor, duyduğunu anlıyor, ve emir komuta zinciri içerisinde çok güzel yerine getiriyor :) Hele ki ucunda dışarı çıkmak varsa :)



 

23 Şubat 2016 Salı

9.havale anısına...




Allah'ım isyan etmiyorum, ama ne olur bitir artık bu işkenceyi... Onun o küçücük bedeni kollarımda titrerken, her havaleden sonra saatlerce uyurken gözümü ayırmadan onu izliyorum... Ve hep kulaklarımda, yıllar önce daha ilk havaleleri geçirmeye ve ilaç konusunda karar vermeye çalışırken diğer annelerden duyduklarım, peki ya yanlızken olursa :(

Zeynep dün gece azıcık ateşlendi... Bende önlem amaçlı bugün okula yollamadım onu, annem, babam, kardeşim dün Mehmet eniştemin kardeşi Ahmet'in cenazesi için buraya gelmişlerdi (cem'in de kaderinde var resmen, 9 havalenin  6'sında yanımızdaydı)

Annem, babam, cocuklar, nurnur hepberaber bugün öğlen sarıyer spor klübüne gitmişler, hava da bir güzel bir güzel... Zeynep patates kızartması istemiş, ve masaya gelip ağzına ilk patatesi attığında kitlenip kalmış, sadece daha önceden tecrübeli olan annem anlamış   Zeynep'in havale geçiriyor olduğunu, o sırada öğle tatilinde hastane doktorları, hemşireler hepsi ordaymış, ilk müdahalesini bir nörolog yapmış. Sarıyer ismail akgün devlet hastanesinde müşade altına almışlar, beni aradıklarında sahilden hastaneye koşuyorlardı,  maslak sarıyer yolu hiç bu kadar uzun olmamıştı :(

Hastaneye ulaştığımda, havale sonrası uyku halindeydi... Saatler sürdü uyanması, doktorda 6-8 saatten önce çıkamazsınız dedi... Oda 4 kişilikti ve diğer çocuklar virütikti, doktora yalvarıp çıkardım hastaneden... Zekai dedemizde bu gece uyuma sürekli kontrol et, acıbadem'e yatmanıza gerek yok dedi...

Şimdi evdeyiz... Babamın kollarında ilk kez havale geçirdi zeynep, babam resmen şoku üstünden atamadı...Ve az önce babam, hayatta cevabından en korktuğum soruyu sordu bana... Hadi şimdi neyse, yanında hep birisi var, ya yanlızken olursa :(

Bu soruyu yıllar önce bana cocuğu epileptik olmamasına rağmen, havaleler yüzünden artık illahallah eden ve ilaca başlayan bir anne sormuştu, çünkü onun 10 yaşındaki oğlu okuldan gelip karşıdan karşıya geçerken, nöbet gelmiş ve başını kaldırıma vurup yaralamıştı, bir araba çarpmadan son anda durmuştu :(

Allahım tek duam bu havale illetinin 6 yaşındayken bizi bırakıp gitmesi,,, her yıl azalarak gidiyor doğru, önce 4, sonra 2, sonra 2, bu yıl 10 aydan sonra 1. Havalesi... Allahım 2016 kontenjanı bununla dolmuş olsun ne olur...


16 Şubat 2016 Salı

Geze geze yemek yemek


Can beyde buara bir huy değişmeler başladı, mesela kesinlikle mama sandalyesine oturmuyor... Hadi yemeğe diyince, herkesten önce koşup masada bir sandalye kapıyor :))

Ama evde de pek yemiyor aslında,ama  evde yemediği ne varsa sokakta rahat rahat yiyor, ablası kendince kolay bir yol bulmuş, dışarı çıkarıyorum orada yiyoruz diyor, ama aklıma hep Efe'nin asansör kapısında yemek yediği günler geliyor( Allah'ım valla kınamamıştım ben Efotosu ama niye böyle yapıyorsun yaaa) 


Gece pikniği volume 2



Bu gece piknikleri umarım bir alışkanlık olmaz... Bugün işten ancak 8 gibi gelebildim ve çocuklar beni resmen kapıda üzerime atlatarak karşıladılar. Konuşmayı bilmeyen gezenti Can, resmen ayakkabı giymeyi öğrendi dışarı çıkabilmek için :))

Önce biraz apartmanda oynadık ama kesmedi tabi, kendimizi parka attık, valla bizden başka deli yoktu, ama yakında bir akım başlatabiliriz...

Gece piknikleri bakalım daha ne kadar devam edecek...



Evde fenerliler var...



Bugün maç vardı, çocuklar babalarıyla totem yaptı... Alper amcalarının onlara aldığı formalarını giydiler ve FB kazandı...

Can bu forma işini çok sevdi... Zeynep yarın okula formayla gitmeye karar verdi ( umarım sabaha unutur) :))


İkinci çocukların kaderi bu...



Bugün bu fotoğrafı gördüğümde epey güldüm, çünkü kesinlikle bizi anlatıyor...

Zeynep'in yatak odası takımını daha dünyaya gelmeden aylar aylar önce, bir dünya para verip inci tuncelden yaptırdık, oymalı işlemeli yatak, 90*140 ölçülerinde olmasına rağmen içine efektif olarak 79*130 yatak alıyor. Bu 20cm önemli değil gibi gelse bile 100cm'lik yer cücelerinin kendi boylarından kat kat kat büyük ıvır zıvırları oluyor... 

Can doğduğunda bir oda takımı yoktu :)) taşındık, önce Zeynep'in yatağını ona verdik, sonra Zeynep'i aslında prensesli yatağa ihtiyacı olmadığı konusunda ikna ettik...

Zeynep'in odasındaki yatağı ikea'dan aldık, bence odasındaki en fonksiyonel şey bu yatak, çünkü istediğin gibi yerini değiştirebiliyorsun. 

Can'ın odasındaki gardrobu da ikeadan 3 kapılı olarak yaptırdık. İçini istediğimiz gibi tasarladık, Zeynep'in inci tuncel dolabının 1/3 rakamına mal oldu ama 3 katı hacmi var...

İkea gerçekten evimizin herşeyi... :))