Bu sözde burada kalsın...
Zeyno ve Can
12 Nisan 2016 Salı
1 lira otomatlı oyuncak...
Bu akşam rutin migros alış veriş faaliyet akşamımızdı :))
Biz her hafta bir gün, babamızın olmadığı bir akşam çocuklarla Migros'a gidiyoruz. Başka market olmaz mı, olmaz. Çünkü sadece migrosun önünde 1 lira para ile çalışan araba var :)
Gerçekten bu ileri geri gidip gelen oyuncaktan ne anlıyorlar bilemem... Ama inmemek için resmen yalvarıyorlar...
Birlikte okuduğumuz ilk kitap :) tarihe geçsin
kardeşim ile aramızda 1.5 yaş var, farklı cinslerde olmamıza rağmen, aynı odada 11 yıl yaşadık... O zaman böyle kardeşler aynı odada yatmalı tartışmaları konu değildi.
Evin bir salonu vardı, sadece misafire açılan. Oturma odasında oturulurdu, dolayısıyla 3 odalı bir evde çocuklar mecbur aynı odayı paylaşırdı... Öyle biri okula gidiyor, biri bebek, biri gece uyanıyor, birinin arkadaşları geldi gibi tartışmalar konu bile değildi... Kardeş dediğin paylaşmak zorundaydı... En çok da odasını...
Şimdiki nesil bir başka... Biz mi çok büyütüyoruz, eskilerin mi bildiği doğru bilemem... Ama bizim çocuklar daha oyun oynamıyorlar birlikte, herkesin kendi odası var, kendi oyuncakları, kendi kitapları...
Zeynep bir kitap kurdu, 1 yaşında kelimeleri sıralamaya başladığında, o angaralı aksanıyla bana 'ogu,ogu' diyordu :)) hala akşamları en büyük kavgamız akşam kaç kitap okuyacağımız. Benimle uyumayı sevmiyor çünkü ben 3 kitap okuyormuşum, babası 5 :))
Can ise kitap dinlemiyor, daha cok yemeğe çalışıyor :)
zeynep 1,5 yaş civarında birkaç kez kitabını yırtmış hatta o zamanda 'efe yırttı' diye iftirasını bile atmıştı :)) can ise zeynep'den ona özenle sakladığımız tüm kitapları haşat etti resmen...
Ama bu akşam çocuklara birlikte kitap okumaya karar verdim... Ve gerçekten oldu... Can tam 1 kitabı kucağımda dinledi... Tabi ikinci kitapta bu harika tablo bozuldu ve Can top peşine koştu, ama olsun, birlikte 1 kitap okumayı başarabildik,ve o tabiki de sevgili Ayşen Oy'un bu beden benim kitabıydı...
Buarada harika bir kitap, çocukların cinsel istismara nasıl hayır demeleri gerektiğini basit bir dille onlar için anlatıyor...
10 Nisan 2016 Pazar
gun benim gunum,,, yanimda sevdiklerimmmmm
Dun aksam epey de gec yatmistik aslinda... o yuzden Can bu sabah gec kalkar, ben de ohh mis dogumgunumde azicik daha uyurum rahat ederim diyordum...
Zeyno supriz yapti bu sabah... sabahin 7:30unda damladi odaya, once biraz uyuyor numarasi yapsak da cok da sokmedi numaram... sabah 09:00`a kadar tepistik yatakta... sonra Can uyandi tabi... iki kardes yatakta epey azdilar,..
sonra babamiz bize kahvalti hazirladi... biz de evde Zeyno ile hasta bebegini tedavi ettik, ayni zamanda Can`la `goooollll` oynadik... zaten anne dedigin ayni anda hem hemsire hem de golcu olabilendir, oyle degil mi :)
sonra Zeyno ile yuzme dersine gittik,,, o esnada arayip dogumgunumu kutlayan arkadaslarimin telefonlarini nefes nefese acmisligim, bir yandan canta hazirlarken, bir yandan zeynoyu giydirmeye calismaya calismamdan, eee bir yandan da pijamami cikartmaya calismamdan olabilir :)
her zamanki gibi 2,5 dakikada evi terk edebilme rekorunu yeniledik yeniden... kosa kosa derse girdik... zeyno cuppp havuza,,, anne ayaklarini uzatip sezlonga :)
sonra evden ciktik,,, yolu giderken, biraz uzak degil mi diye sikayet etmis olsam da, varinca iyi geldik dedigim, guzel marmara ereglisi...azicik bahar gunesi, tatli bir esinti,,, yanimda sevdiklerim... huzurun dibine vurdugum bir gun yasattilar... ve bir yil boyunca her gun hatirlamam icin sukur dualarini hatira biraktilar bana...
huzurumuzun eksilmedigini, her gun guzel anilar biriktirdigim, cocuklarimin yuzunun hep guldugu yeni 365 gun bekle beni...
9 Nisan 2016 Cumartesi
Tut ki 34 olmuşum, eeee bunda ne var :)
Yılların denetçisi olunca, muhasebeden de iyi anlayınca, hızlıca toparladım hesabı :)
34 yıl, biri unutulmaz anılarla dolu, biri her gün ne yapıyorum ben burada dediğim 2 üniversite diploması... 12 yıldır bazen gururum, bazem kabusum işim... gözlerimin kenarlarında oluşmaya başlayan kırışıklıklar... Çoğu gitse de azını bir türlü veremediğim doğum kilolarım... Son günlerde yine azmaya başlamış vertigom... Bir öyle bir böyle oynak tiroidlerim...
Her zaman ama her zaman yanımda olan, 15 yıldır elini tuttuğum 8 yıldır soyadını taşıdığım eşim... 4.5 yaşında ergen kızım, 1.5 yaşında terrrible two oğlum...huzurum, mutluluğum evim...
Bugün de bitiyor ve yarın yeni bir yıl başlıyor... İstiyorum ki her yeni gelen gün, bugünden daha güzel, daha iyi, daha mutlu olsun...
3 Nisan 2016 Pazar
Havuz dersleri tam gaz devam ediyor :))
Yüzme dersler süper gidiyor... 8 ders bitti ve zaten kolluk ve simit yoktu ama Zeyno artık makarnayı da attı :))
Çarşamba ve pazar günleri en güzel eğlencemiz oldu... Bir 8 ders daha alırız sonra bekle bizi havuz :))
Can okullu oldu...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)







