Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

17 Mayıs 2016 Salı

Kaşıkla yeme sanatı :)


Bir meraklı bir meraklı kendisi yemeğe... Zaten pek çorba sevmiyor anası kılıklı, çatalla yenecek herşeyi kendi yiyor, doyana kadar hiçbirşeyini paylaşmıyor, doyduktan sonra tabağında kalanları kendi elleriyle size yediriyor :))

Ama bir de kaşıkla yoğurt yiyişi var ki, dillere destan, insan o yerken aşka geliyor, bir kase daha olsa da ben de yesem diyor :))


11 Mayıs 2016 Çarşamba

Karadeniz kenarı...



Ben Ankara çocuğuyum... Denizi yazdan yaza, yazlıkta gören şanslı kısımdan...

Oysaki çocuklarım dünyanın incisi, en güzel şehirde doğdular... 

Deniz kenarında bir evimiz yok, dedemiz o kadar akıllı değilmiş, İstanbul'da toprağa para yatırmamış zamanında :) 

Ama arabamıza binince 10 dakikada ulaşabildiğimiz harika plajlar, incecik kumlar var... Haftasonları kendimizi o koydan bu koya atıp Karadeniz'e yakın olmanın tadını çıkarıyoruz :)



Sevgiden boğmak...


Sevgiden boğmak bu olsa gerek... Can okula başladığında resmen yıkılmaz bir çocuk olacak, çocuk her türlü savunma sanatında o kadar antremanlı ki :)

Nurnur...


Bizim bir Nurnurumuz var, güzel mi güzel, özel mi özel...

Kilolarıyla barışık, kendiyle barışık, dünyayla barışık...

Kızımın babaannesi değil, Nurnur'u... Artık Nurnur neler yapıyorsa ona çocuk resmen yalvarıyor Nurnur'da kalmak için..

Akşam yatarken 5 kitap okumak mı dersin, ayağında sallayıp yatırmak mı dersin, sabah kahvaltıda patates kızartması mı dersin, öğleden sonra çay ve gofret saati mi dersin bilemem :))

Can'ın arap atı :)



Zeynep sayesinde Can herşeyi biraz erken yaşıyor :)

Pazar günü anneler günüydü, biz de Sapanca'da harika bir yerdeydik... Naturköy... Aslında çok bahsetmeyeyim de, iyice ünlü olmadan biraz daha tadını çıkaralım biz :))

Zeynep ata binmek isteyince Can durur mu, attı kendini başka bir pony'e, ama indir indirebilirsen :) 


10 Mayıs 2016 Salı

Attıııı

Can hala pek konuşamıyor. Pek değil aslında hiç konuşamıyor :)


Bazen bilinçsizce babababa, dededede diyor ama ilgili kişiye değil :) bir de 'attı' diyor ama bunu bilinçli diyor... Daha da fenası balkondan sürekli birşeyleri aşağı atıyor...

Bugün aşağıdan 3 patates, 2 soğan, 1 baş sarımsak topladım... Sanırım bir patates oturtma yapılabilir :) bir de oğlum topunu attı aşağı, sonra da düştü diye ağladı... Ama en fenası aşağı indiğimde gördüğüm vileda sopamızdı... Naz bu bizim değil mi diyorum, 'ben de dünden beri onu arıyorum' diyor... Oğlum bahçe katında kendine bir yaşam alanı oluşturuyor... Ya bu attı dönemi Zeyno'da hiç olmamıştı yaaa :(( nasıl geçecek, ne zaman geçecek? :( 

Balkonumuz kapalı balkon valla açmaya korkuyoruz camları, yaz boyu böyle oturcaz sanırım :)



30 Nisan 2016 Cumartesi

200*200 yatak alsak olur mu acaba :)

Bizim yatak standart 160cm. İlker'in en sevdiği şey kuzularla birlikte uyumak,  ben her ne kadar uyumayı başaramasam da :( 

kuş uykusu benim ki, herşeye uyanırım. Açılan ışığa, kapı gıcırtısına, saat tik tiklarına... Evlendik ilk 1 yıl İlker'i bile az hoplatmamışımdır yataktan, gecenin bir saati bana kolu çarptığı anda, ne olduğumu şaşırıp, çığlık çığlığa bağırdığım gecelerde :) ne yapayım böyleyim ben :)

Dün gece önce Can mızırdandı, uyutamadık, aldık yanımıza... Ay dur bari kalkmışken Zeyno'yu çişe götüreyim dedim, çiş yaptıktan sonra gözünü açtı. Sizinle yatıcam diye mızmızlandı:) 

160'lık yatakta olduk 4 kişi, Can babaya yapıştı,  Zeyno bana... Ben tabi saat 4-6 arası bir dakika gözüme kırpamadan durdum... Sonra Can'ı bıraktım yatağına, Zeyno'yu da yapıştırdım babasına, saat 9'a kadar maaile uyuduk :)

Eyyyy sevgili Tracy Hogg, eyy Ferber, eyyy uyku eğitmenleri, nerdeydiniz dün gece :)