Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

3 Temmuz 2016 Pazar

Korku yok genlerinde :)))

Anne son sürat eşya ayrıştırırken(toplamak demiyorum, ayrıştırmak diyorum, çünkü gidecek eşyadan çok kalacak eşyanız varmış aslında) İnsan ne çok şey biriktiriyor...oysaki 80 metre² evimizden çıkıp 180 metre² evimize geleli daha sadece iki yıl olmuştu... şimdi yeniden 80 100 metre² arası bir eve sığmaya çalışacağız...

anne son sürat eşyaları ayrıştıradursun,  can ve zeynep yazlıkta anneanneyle yazlığın keyfini çıkarıyorlar... Zeynep artık çok güzel yüzüyor... Zeynep'i görüp havaya giren Can ablasına özenip iyi bir yüzücü olma yolunda... artık simidi çıkarmış, kollukları takmış ve hiç korkmadan havuza atlıyor...






30 Haziran 2016 Perşembe

İşe veda....


O kadar çok ama o kadar çok şey var ki anlatacak.... Ama evi toplamaktan, kutular yapmaktan, ne gidecek ne gitmeyecek diye ayırmaktan helak oldum... Her gece belim kopmuş bir şekilde yatağa giriyorum... Ama az kaldı, çok yakında bitecek, eşyalarımız yeni hayatımıza yelken açmak için yola düşecek...

Ama bugün yine de tarihe not olarak düşsün... Her veda yeni bir merhaba aslında....bugün şirketime veda ettim... Şimdi yatıyorum ve yarın yeni hayatımın ilk gününe uyanıyorum :)

13 Haziran 2016 Pazartesi

Kıyafet seçmeler erken başladı...

Malum Can henüz konuşamıyor... Hatta bazen bu konuşamama durumu bizi endişendiriyor... Ama herşeyi o kadar güzel anlıyor ki... Tam bir görev adamı... Eeee tabi bir de son zamanlarda başlamış olan terrible two krizleri var, konuşamasa da gücüyle herşeyi kendisine topluyor :(

Bu sabah bezini değiştirmek için dolabını açtığımda, ısrarla bir gömleğini gösterip durdu... Daha kahvaltı bile etmemiştik... Kahvaltıda mahvolacağı belliydi ama gömleğini giydirirken mutluluğu görülmeye değerdi...altında eşortmanı, üstünde gömleğiyle yeni bir tarz yarattı oğlum...



10 Haziran 2016 Cuma

Gidiyoruz....

Aslında hayatımızın en yoğun günlerini yaşıyoruz... Hayatımızın en önemli kararını aldığımız günlerdeyiz.... Hayatımızda köklü bir değişiklik yaptığımız... Doğduğumuz, doyduğumuz topraklara veda etmeye karar verdiğimiz günlerdeyiz...

O kadar çok ayrıntı var ki, anlat anlat bitmeyecek... Bu blog yazıları cok başka yerlerde devam edecek...

Gidiyoruz... Hakkımızda hayırlısı :))

17 Mayıs 2016 Salı

Gözlüğüm şekil:))

Bu gözlüğü geçen eminönü ziyaretinde tezgahtan aldım... Aslında daha kaliteli bir tane daha var ama onu hiç sevmiyor, bu dandik malı ise görünce deli oluyor:))


Bir diş hikayesi :))


Hani Can'ın dişi kırılmıştı ya, dolgu demişlerdi...

Babası aldı götürdü acıbadem'e... Sevgili doktorumuz dişçi olmasının yanısıra insan sarrafı çıkmış, bu işin babasıyla olmayacağını şıp diye anlamış :)) haftaya anne getirsin,  biz de anesteziyi hazırlayalım durmayacak galiba demiş :))

Geçen hafta ben götürdüm...  Önce keyifli keyifli oturduk kapıda bekledik... Kara tahtaya çizgiler çizdik :))

Sonra içeri girince huzursuzlandı. Oda tabi kalabalık, anestezist, diş doktorumuz, 2 tane yardımcı felan... 

Doktoru bana dediki istersen anestezi veririz ama başka bir yolu daha var, bebeği kendine çevireceksin, bacaklarını karnına dolayıp oturacak, sonra kafasından tutup onu terse doğru kendime yatıracağım, bu pozisyonda elleri ve bacaklarını siz, kafasını hemşire tutacak, çok ağlayacak ama ben anestezi vermeden en fazla 3 dakika içinde işi bitirmiş olacağım, olur mu dedi? Olmaz mı? Bal gibi olur...

Allah bana dayanma gücü verdi, tam da doktorun söylediği gibi yaptık. Ne anestezi, ne ilaç, 3 dakikada yaptık dişi :) tabi Can ağlamaktan helak oldu, doktor onu kaldırdığı anda ablasının kucağında koşarak odayı terk etti :)

Bu dolgu geçici bir dolgu oldu, can pek durmadığı için estetik dolgu da olmadı, ama zaten tek amacı sinirlerin ucunu kapatıp, havayla teması önlemek...



Paylaşmak... Ama Kerem'le :))


Malum Can, ağustos ayında 2 yaşına girecek... Terrible two başladı, ama biz hala zeynep'le uğraşmaktan, can'ın zaman zaman gelen krizlerini pek anlamıyoruz bile...

Ama parkta oyuncaklarını asla kimseye vermiyor...

Fotoğraftaki böceğin yüzü belli olmasa da Kerem... Oğluşumun kuzeni... Henüz yaşında olmadığı için yürüyemiyor, ama az biraz büyüsün en yakın arkadaşı olacak... 

Geçen gün onlara gitmiştik, nasıl olduysa içinden geldi, kendi isteğiyle topunu paylaştı Kerem'le :)) tabi çok uzun sürmedi, kaptığı gibi geri aldı minik Kerem'den :))