Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

8 Şubat 2017 Çarşamba

Turk cocuklarinin diger cocuklardan farki

Hic bir zaman iyi bir anne oldugumu iddia etmedim... Hatta bence ne yaparsam yapayim cok yetersiz bir anneyim... Onlar hep benim onumde gidiyorlar...

Mesela bir yerde okumustum,

4 yasinda hala tek basina giyinemeyen sadece Turk ve arap cocuklariymis... (ben cogu zaman hala Zeynep`i giydiriyorum) (hatta Can`in okulundan bu konuda bir uyari aldik, kendi basina ayakkabilarini giyemiyor diye- neyseki sonunda giyebilmeye basladi) :)

5 yasinda yatagini toplamaya baslamasi lazimmis.(ben gunde 10 kez dagitmazlarsa seviniyorum)

Tuvalet egitimi en gec 5 yasinda tamamlanmaliymis ( bu konuda epey ilerleme kaydettik bence, ama yine de bazen Zeynep okuldan kulodu kirli geliyor ve deliriyorum)

Kendi basina yemek yeme isini de ortalama 3 yasinda halledilmeliymis (burada 2 yasinda chopstick tutan elleri gorunce deliye donuyorum) Zeynep okulda mecbur kendisi yiyor, ama evde mutlaka bizim onu yedirmemizi istiyor, aksi halde o kadar yavas yemek yiyor ki, daha tabaginin yarisi duruyorken, doyma sinyalleri beyne ulasmis oluyor (evet ben o sinyaller beyne ulasmadan bir an once yemek bitsin diye hizli hizli yediriyor olabilirim)

Oyun oynadiktan sonra oyuncaklari toplama isi de bizim evde biraz sallantili, hatta okul notu da dusuk bu yuzden. ama bence evde yardimci ile bubuyen butun cocuklarda boyle bir sorun var.

Velhasil kelam, bu fotograf HK`da Tuna`larin komsusu olan binadan cekildi, cocuk baya baya cam siliyor... resmen inanamiyorum... bir kez daha bir kez daha bir kez daha sorguluyorum... nerede yanlis yapiyoruz acaba diye :)

7 Şubat 2017 Salı

Sarp dogmus ve tam 4 yasinda olmus...

Maclaren arabamizin 3. yolcusu Sarpikomuzun Ocak ayinda Istanbul`dan doner donmez 4. yas gununu kutladik Hong Kong`da...

Hersey ilginc oldugu gibi dogumleri de bir ilginc burada....



Evde kutladigin dogumgunu partilerine, yasi kac olursa olsun sadece cocuklar davet ediliyor (tabi ki yardimci ile yollayabilirsin), Anne-baba cocugu kapidan birakiyor, ve 3 saat sonra almaya geliyor...


Sarpikonun dogumgunu harika bir Ocak gununde kutlandi... Turkiye`den gelen karli havaya inat, Hong Kong tam bir yaz gunu yasatti bize...

Cocuklar iceride deli gibi tepinirken, biz balkonda muhtesem manzaranin ve harika havanin tadini cikardik...

Hong Kong seni seviyorummmmmm (tabi yagmurlar baslayana kadar), Sarpikooooo seni daha da cok seviyoruzzzzz.... Yani oyle ki bazen Can`a senin adin ne diyorum. Saaaarrrrpppp diyor, o kadar bizdensin artik sen :)



PS: buarada Sarp`in dogumgunu icin hazirladigim cookiler, asiri ragbet gordu, hatta oyle ki bir Cin`li baba ( Cin`li 2-3 cocugun ebeveyn`i gelmisti),  kurabiyeleri benim yaptigimi duyunca bayilacak gibi oldu... Defalarca sorup durdu...



Ancak bu dogumgununden yaklasik 1 ay sonra bu postu yazarken sunu anladim ki, adamin bu kadar sasirmasi cok normalmis.


Cunku dun aksam eve gittigimde ( 07/02/2017) ekmek mayaladim, firina verdim ve kocaman disi sert, ici yumusacik harika bir ekmegim oldu... bugun fotografini cinli bir arkadasima gosterdigimde, inanamadi, hemen bana tarifini ver dedi, ben de uzun uzun anlattim, neredeyse sonuna geldigimde `aaaaaaa siz bunu firinda mi pisiriyorsunuz, iyi de bizim firinimiz yok ki` dedi. Megersem, normalde Cinlilerin evinde firin yokmus, hatta grupta olan diger Cinliler`de dedi ki HK`da bile sadece sizin gibi yabancilarin yasadigi apartmanlarda firin vardir, yoksa biz de hic bir evde firin olmaz, biz firinda hic birsey yapmayiz dediler, Varsa yoksa buharda pilav, buharda balik.


Evlerinde hic kurabiye, kek yapmazlarmis Nasil yapiliyor hic bir fikirleri bile yok :)



Kirmizi ruj merakim

Aslinda hic cesur makyaj yapamam...

Yani guzel yapilmis makyaji hep cok begenirim, ama soz konusu kendim olunca, yillardir hic fondotenim olmadi mesela, veya makyaj yapmadan once yapilan faz asamalarinin hicbirini bilmem...

Goz kalemi, rimel ve rujla biten bir makyajim var...

Rujda ise genelde hep naturel tonlardan giderim...

Ama MAC`de bu retro kirmizi ruju gorunce deliye dondum, hem de mat.

Once denemek icin surdum, wowww harika ama cok iddiali diye ciktim... Gun boyu gezdim, yemek yedim, kahve ictim,,,. Ruj aksam hala dudagimdaydi,.. Hem de ne catlama vardi, ne dokulme...

Bence bu zamana kadar yaratilmis en iyi ruj...

MAC Retro Mat Kirmizi, henuz denemediyseniz siddetle tavsiye edilir....


2.5 yasinda en nihayet konusmaya karar veren Can

İki numaraların kaderi bu. Kendi çocuğunuzu başkalarının çocuklarıyla kıyaslamamaya çalışsanız bile, kendi çocuklarınızı mutlaka kendi içinde kıyaslıyorsunuz...


Can, Zeynep'den daha çok yedi...
Can, Zeynep gibi ipad izlemiyor...
Can, Zeynep'den iyi scooter'a biniyor...

Zeynep çok erken yürüdü, çok erken konuştu... ayağıma kabuk geldi dediğinde daha 2 yaşında değildi... 1 yaş civarı 2 kelimeli cümleler bizim için çok normaldi.

Can, 1 yaşına konuşamadan girdi. 2 yaşına geldiğinde daha anne demiyordu, kelime dağarcığı baba, dede, mama'dan ibaretti.

Sonra HK'a geldik. Çocuğun hayatı iyice karıştı. 

Evde Filipinli bir bakıcı...
Okulda saf İngiliz aksanlı, has İngiliz bir öğretmen ve Çinli bir yardımcı öğretmen...
Evde annenin Türkçe konuşma çabaları...

Aylarca ses çıkmadı, 'raising bilingual kids' adında bir kitap okudum, yani çok dilli çocuk yetiştirmek, yapmamız gereken şey kesinkikle sakin olmakmış. Kesinlikle kafasında bir sıralama yapacak ve geç de olsa konuşacakmış.

Zaten 2 yaşında, Zekai dedemize kontrole gittiğimizde Zekai dedemizde önemli olan konuşmaması değil, duyup duymaması değil. Sağır/dilsiz dediğimiz konu, sağır olduğu için duyamayan ve bu sebeple öğrenilemeyen dilmiş. Eğer çocuk sağır değilse korkmaya gerek yok dedi. Ve evet Can konuşmuyordu, ama kesinlikle denilen herşeyi anlıyordu, hatta ona görev adamı diyorduk( git odandan şunu getir, şunu şuraya koy, yere otur çorabını çıkar, top nerede bana göster gibi)

Sonunda beklenen günler gelmeye başladı, yılbaşından beri (2.5 yaş itibariyle) Can'ın çenesi açılmaya başladı, çok ama çok tatlı konuşuyor.

Ve daha da önemlisi Türkçe sorunca Türkçe, İngilizce sorunca İngilizce cevap veriyor :)



Can ve araba meraki

Kiz cocuk ve erkek cocuk ne kadar da farkli oluyor… sen ne yaparsan yap, onundeki model ne olursa, bence bir takim Kadin ve Erkek genlerimiz oldugu dogru…

Zeynep 2 yasina kadar hep yumusak bebeklerle oynadi, Can yumusak bebekleri/kitaplari eline bile surmedi.

Zeynep`in halen birlikte uyudugu yumusak bir kopegi var, Can asla yatarken boyle birseyi Kabul etmedi.

Zeynep bebekleriyle dakikalarca oynuyor, Can buna hic heveslenmedi. 1-2 tane diye basladigimiz oyuncak arabalardan bugun kocaman bir garaji oldu, IKEA`dan aldigimiz yol seklindeki halinin uzerinde arabalarini park ediyor, birbiriyle carpistirip duruyor. (ki Hong Kong`da bir arabamiz yok, dolayisiyla bunu ogrenebilecegi bir yer de yok)

Zeynep utu masasinda bebeklerinin kiyafetlerini utuluyor, Can`da zaman zaman utuluyor… ama buaralar tamirat yapip duruyor. Tamir cantasi gunde 3-5 kez acilip kapaniyor. En sonunda dayanamayip, odasina Almanya`da Klein`dan aldigimiz bosch tamir takimini kurduk ( eger Klein marka oyuncaklari henuz kesfetmediyseniz, siddetle tavsiye ederim. Gercek markalarin Kucuk boy oyuncaklarini yapiyor, ve kalitesi tartismasiz 10 numara)

Can scooter`a Zeynep`den once binmeyi ogrendi, Zeynep mecburiyetten biniyor… ( aksi halde yurumesi gerekecek)

Can bir top delisi, en sonunda dayanamayip onu futbol okuluna yazdirdik, Zeynep top ayagina gelmediginde neredeyse agliyor



Evet evet eminim kesinlikle bazi seyler erkek olmakla veya Kadin olmakla ilgili…

29 Ocak 2017 Pazar

Bir Cinli yetisiyor


Çin'de çocuklar yemek yemeye çatalla değil, chopstickle başlıyorlar. Aslında bence erken yaşta çalışmaya başlayan parmak kasları onların hem güzel resim yapmasına ( ünlü chinese art) hem de alfabelerindeki logographic şekillerde yazabilmelerini sağlıyor ( her harf ayrı bir sanat eseri malum)



Burada 12/24 aylık çocuklar için bile chopstickler var, bence bir harika. Bakalım biz de yavaş yavaş başlıyoruz :)


27 Ocak 2017 Cuma

Ankara gunlugu...

Ankara gunlugu...

Ankara`da cocuklar en cok kara doydu herhalde... 

Hergun ama hergun karliydi... Hatta oyle ki ogretmeni bizden ozellikle karda cekilmis bir fotograf istedi, cunku HK`da hayatinda hic kar gormemis cocuklar varmis ( HK`a hic kar yagmamis)




Can ve meshur yesil crocs botlari... bu botlar aslinda ablasinin da ancak Can el koydu... ve artik kimselere vermiyor... Sanirim ayagi buyuyunce de gidip 1 numara buyugunu alacagiz... `greeen, greeenn` diye dolasip duruyor ortalikta... 




Zeynep`le birlikte anneannenin bahcesinde cam agacini susledik... agac o kadar buyukku, annem 5 kutu sus almis ancak agacin bir dalina ancak yetti :)

  

Gormemis, araba gormus... evet evet durumumuz tam olarak budur... Istanbul`dan HK`a giderken, kafamizda en buyuttugumuz konulardan biri, ya arabasiz bir hayat nasil olacakti... ama valla hic sorunsuz oldu mu oldu... hos ben bazen markette alis veris yaparken, kendimi kaybedip, onu da alayim, sunu da alayim, bir de bunu alayim derken kasada ne yaptigimi fark edip, ya bunlari kim tasiyacak eve diyorum ama onun disinda pek sorunumuz yok... 

ama Turkiye`ye bir indik, cocuklar dedelerinin arabalarini bir gordu... `ayaba ayabaaaa` diye komaya girdiler resmen... Tamam biliyorum yanlis ama 1 hafta on koltukta yakin mesafelerde gezip durdular...


Valla babaannemin evinde de babaannemin bir fotograf bile cekmeyip, yaptiklarini cekmem biraz ayip olmus ama :) valla cigkofteyi, eksili mardin dolmasini bulmusum kacirir miyim... en son kac tane dolma yedim... cigkofteye ne zaman bir son verdim hatirlamiyorum :)


Caca ve Can`in muhabbetleri hic ama hic eksik olmadi... Biz Can`i anlamiyoruz ama anneannesi onu konusturmasini da anlamasini da gayet iyi biliyor. Can`da bulmus kendine sohbet edecek birini kacirir mi, anlatiyor da anlatiyor...



Bu da benim ergenim, gergenim... Zeynom :)
Saclarini kestirmeye ikna oldu ve kuafore gittik... Omuz hizasinda hepsi ayni boyda saclara kavustu... keske benim saclarim hep duz olsa dedi durdu ( eee kizim hayatin boyunca duz sacin hasretini cekeceksin... herkes kendinde olmayani istiyor) ama senin zamanina artik Japon duzu mu, Tayland permasimi cikar bilmem, sen dert etme, bir hap icersin saclarin duzelecek teknolojiye gelmis oluruz artik herhalde :)

Ve buyuk babaanne ile Can... Bu cocuk o kadar candan o kadar icten ki... Zeynep`i bir kere bile yanasmadi ama Can sarilip sarilip optu buyuk babaannesini :)


Ve Ankara sayfasi bence Hosta doner ile kapanmali... Tam 2 kere firsatini bulup yedim soganli tursulu Ankara donerimi... Ilker, Hindistan`da olduguna mi yansin, Hostayi kacirdi ona mi yansin bilemedi :)

oooo koskaca 1 hafta derken, goz acip kapayana kadar gecti gitti... Yogun kar ve hastaliklar bize epey engeldi... Ama elimizden geldigince aile buyuklerimizi gordugumuz, hasret giderdigimiz bir hafta gecirdik...

yaza gorusuruz Ankara...