Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

8 Şubat 2017 Çarşamba

Lemons and Lemonade

Kitap okumalarimiz son hizla devam ediyor tabi ki...

Kitap kurdu annenin kitap kurdu kizi olarak, artik kocaman bir kutuphanesi var... Can hic ilgilenmezdi kitaplarla, o da artik epey epey dinlemeye basladi okuduklarimizi...

Hong Kong`da egitim cok erken basliyor. Oyle ki Ingiliz sistemi okullarda 4 yasinda yazmaya, 5 yasinda okumaya basliyorlar... yani Zeynep buraya geldiginde sadece ingilizce konusamayan bir cocuk degildi, ayni zamanda yazamayan da bir cocuktu.

Ingilizce konusunda bence gercekten cok buyuk bir asama kaydetti, ama tabi ki de hala biz sesleri ona soyledigimizde yazabiliyor. bu sene onun icin her acidan zorlu bir yil...

Bir yandan da arkadaslari gibi ufak tefek okumalara basladilar... Burada bizdeki gibi hecelerle degil, kelimelerle okuma ogreniliyor... Sight words denilen, cok kullanilan kelimelerle basladilar. Zeynep`in simdilik dagarcigi az olmasina ragmen, her gun yeni kelimeler eklemeye calisiyoruz...

Dolayisiyla artik kitaplari okurken, icinde bildigi sight words`ler oldugunda ben ona soruyorum, kendisi okuyor... Tabi buarada ingilizce ve turkce sesler cok karisiyor.

Mesela ingilizce de `me` olarak yer alan ve `mi` diye okunan, ben/beni kelimesi Turkce`de `me` diye okunuyor. Turkce bir kitap okurken Zeynep bu kelimeyi gordugunde beni duzeltiyor.

Mesela `odeme` kelimesini `odemi` diye okumaya calisiyor, cunku `me` diye yazilan bu kelime `mi` diye okunmalidir ona göre:(

Ancak cok dilli cocuk yetistirmenin en buyuk zorluklarindan biri olan bu durum, zaman gectikte duzeliyormus, dolayisiyla suanda amacimiz herhangi bir dilde yazmayi ve okumayi ogrenmesi, daha sonra diger dillerde yazma ve okumayi ogrenmesi mumkunmus, ancak suanda ikisini birbirine karistirmamamiz gerekiyor.

O yuzden olabildigince Turkce kitaplari geri plana koymaya basladik, Ingilizce kitap okuyoruz...

buarada okullarindan da her hafta 1 kitap geliyor, kutuphaneden kitaplarini kendileri seciyorlar, ertesi hafta geri goturuyorlar, eger goturmezlerse yeni kitap alamiyorlar :)

Bu kitap kutuphaneden bize geldi, limon ve limonata.... Valla iktisat okumus adamim, bu kadar guzel arz/talep dengesi, bu kadar guzel piyasa ihtiyaclari, monopol duzen, rekabet konularini bana anlatan olmamisti... bence bu kitabi sadece cocuklar degil herkes okumali...





Eger kutuphanenizde yoksa siddetle oneriyorum, mutlaka ama mutlaka alin...

Gurbet sen adama neler yaptirirsin...

Mantiya bayilirim... Hatta manti yemeyi Kayserililerden ogrendigim icin pek cignemeden yutarim :) sonra mideme oturur o ayri tabi... Ama onume koyan bir manti kasesinin bitmesi 5 dakika surmez bile...

Cocuklarda cok seviyor mantiyi...

Yillarca annem yapti, sonra beli/kolu/boynu agrimaya baslayinca guvendigimiz birilerine yaptirmaya basladi... sonra yatili bakiciya gecince, bakicimiz kimselere birakmadi bu isi, her hafta yapti mantimizi bize (Ozbekler harika manti yapiyorlar)...

Hatta oyle ki, Hong Kong`a Nurcan annem gelirken, Naz mantimizi yapip gonderdi, cocuklarim yesin dedi...

Ama Naz`in gonderdigi mantilar bitince, anneler de burada olmayinca, Zeynep`in de manti krizi tutunca, is basa dustu...

Sevgili Ceren hamura yumurta koy diye beni baltamalamaya calissa da :) manti hamuru meger sadece un, su ve tuzdan olusuyormus... yumusacik, harika bir hamur oluyormus... kucuk kucuk bezeler yapip, elimden geldigince actim (tabi hic oyle yuvarlak acamadim, gayet yamuk oldu) ama onemli olan yuvarlikligi degil, ince olmasi zaten. yirtilmayacak kadar ince acmaya calisip, Naz`dan ogrendigim gibi ozbek mantisi yapar gibi katladim ( bence bizim mantimizdan daha kolay katlaniyor ve suyun icinde acilmiyor)



Sonuc valla 1 saatte 3 kucuk tepsi mantim oldu... onu da 6 ufak paket yaptim. yani 6 hafta Zeynep`in okul oglen yemegi cikmis oldu (haftada 1 gun manti goturuyor okula)

Hatta öyle mi içim bitti, kalan hamurdan da sabaha sucuklu poaça yaptım :)



Not: buradaki okullarda, Turkiye`den farkli olarak oglenleri evden yemek gonderiliyor. Yani okulda da yemek var ama daha sandvic gibi seyler. Ben bunu ilk duydugumda cok sasirmistim ama sonra dusununce cok mantikli geldi...

Hindisu var dana yemiyor
Muslumani domuz yemiyor
Uzakdogulusu kedi, kopek, bocek ne bulsa yiyor
Kime gore cikarsinlar yemegi, en iyisi sen cocuguna evden ne istiyorsan onu gonder dediler :)

2 yapan parmaklar

Hani Cinliler poz verirken hep baris isareti olan 2`yi yaparlar ya...

Zeynep`e poz ver deyince otomatik bir refleks oldu, hemen 2 yapiyor parmaklarini...

Simdi ayni seyi Can`da yapmaya basladi... Ama Can parmaklari 2 yapicam diye o kadar zorlaniyor ki, ekrana bakamiyor, 2`ye odaklanmaktan :)


O bir star

Zeynep, American School`dan ilk kabul aldiginda, okul katalog cekimlerini yeni yapiyordu... Zeynep tabi ki de okulun tek Turk ogrencisi :)

Koyu renk saclari ama cekik olmayan gozleriyle, Cinlilerden de Amerikalilardan da cok farkli...

Fotografcinin da dikkatini cekti tabi... Bizim kiz oldu okulun super stari...

Once okulun icinde asilacak panolarda kullandilar fotograflari... Sonra basili materyallerde Zeynep en on kapakta yer aldi... Ve simdi de okul anormal bir sekilde sosyal medya reklamlarina agirlik vermeye basladi ve neredeyse her gun Zeynep`in facebook ve instagramda dolasiyor fotograflari...


Bizim cocuklarimiz bize cok normal geliyor ama burada gercekten hem Zeynep`e hem Can`a Cinliler asiri ilgi gosteriyor.

Cin yeni yil kutlamalarinda biz gecit torenini izlemeye TST`ye gittigimizde, biz Zeynep`e kizim hadi poz ver, gostericilerle seni cekelim diyorduk, Zeynep poz verdikce, millet de Zeynep`in fotogralarini cekiyordu... Hem Zeynep saskin, hem biz... Sonumuz hayir olsun :)



Gokdelenler sehri Hong Kong

Bazi binalar burada  o kadar yuksek ki gercekten inanamiyorum... Resmen bulutlara degecekmissin gibi hissediyorsun...

Sirketimin burada 2 merkezi var, burasi OIE`deki ofisimiz... 62. katta... Alttaki binalarin kucuk gorundugune bakmayin, hepsi 20-30 katli sanirim...




Evim evim güzel evim, huzurum benim...

Insan kendi sansini kendisi mi yaratir bilmem... ama ya Allah hep yanimda, yada iyi sanslar yaratiyorum sanirim kendime....

Ankara`dan cikip Istanbul`a gelin olarak geldigimde aylarca aradiktan sonra gonlumuze gore evimizi bulmustuk... Aslinda cok beklentim yoktu, ben sadece onunde baska bir apartman olmasin, bir de guvenligi olsun istedim. Ilker o zaman bana delirmisim gibi bakiyordu, Cansucum burasi Istanbul, mumkun degil oyle bir yer bulamayiz merkezde diyordu... Oyak sitesinde, askeriyenin donum donum yesil ormanina bakarak 6 yil gecirdim...perdelerim hic kapanmadi...

Can dogdu, evimize sigmaz olduk, baska bir yer aradik... ben de yine ayni beklenti... Ilker`de yine ayni cekimserlik... Sariyer`de Acarlar sitesinde, sitenin tek kiralik dairesi bize kalmisti... Hem de on taraftan sitenin havuzuna, arka taraftan alabildigine Kilyos ormanlarina bakiyordu... benim perdeler yine kapanmadi... 

Sonra Hong Kong`a geldik... onum arkam sagim solum gokdelen... oyle ki yuksek yuksek binalardan neredeyse gokyuzu gorulmuyor bazi yerlerde... ben de yine ayni beklenti... Ilker`de yok artik Cansu, nereden bulacaksin Hong Kong`a onu acik ev cumleleri... 

Manzara salonumdan... Evin diger odalari da buraya bakiyor... Fena degil, oyle degil mi?

Turk cocuklarinin diger cocuklardan farki

Hic bir zaman iyi bir anne oldugumu iddia etmedim... Hatta bence ne yaparsam yapayim cok yetersiz bir anneyim... Onlar hep benim onumde gidiyorlar...

Mesela bir yerde okumustum,

4 yasinda hala tek basina giyinemeyen sadece Turk ve arap cocuklariymis... (ben cogu zaman hala Zeynep`i giydiriyorum) (hatta Can`in okulundan bu konuda bir uyari aldik, kendi basina ayakkabilarini giyemiyor diye- neyseki sonunda giyebilmeye basladi) :)

5 yasinda yatagini toplamaya baslamasi lazimmis.(ben gunde 10 kez dagitmazlarsa seviniyorum)

Tuvalet egitimi en gec 5 yasinda tamamlanmaliymis ( bu konuda epey ilerleme kaydettik bence, ama yine de bazen Zeynep okuldan kulodu kirli geliyor ve deliriyorum)

Kendi basina yemek yeme isini de ortalama 3 yasinda halledilmeliymis (burada 2 yasinda chopstick tutan elleri gorunce deliye donuyorum) Zeynep okulda mecbur kendisi yiyor, ama evde mutlaka bizim onu yedirmemizi istiyor, aksi halde o kadar yavas yemek yiyor ki, daha tabaginin yarisi duruyorken, doyma sinyalleri beyne ulasmis oluyor (evet ben o sinyaller beyne ulasmadan bir an once yemek bitsin diye hizli hizli yediriyor olabilirim)

Oyun oynadiktan sonra oyuncaklari toplama isi de bizim evde biraz sallantili, hatta okul notu da dusuk bu yuzden. ama bence evde yardimci ile bubuyen butun cocuklarda boyle bir sorun var.

Velhasil kelam, bu fotograf HK`da Tuna`larin komsusu olan binadan cekildi, cocuk baya baya cam siliyor... resmen inanamiyorum... bir kez daha bir kez daha bir kez daha sorguluyorum... nerede yanlis yapiyoruz acaba diye :)