Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

27 Haziran 2014 Cuma

Yazlık günleri başladı...



Kuzu 4 gündür anneannesi ile Yalova'da, korkuyordum acaba yine Adapazarındaki gibi bebeği Ayşe'ye 'ağlama ağlama senin de mi annen seni bıraktı' diye dertlenecek, dayanamayıp beni 3. Gün çağıracak diye, ama görünen o ki gayet güzel gidiyor muhabbetleri, sabah kalk denize git, öğleden sonra yine deniz, akşamüstü gezinti derken geçiyor günleri, denize iskeleden girildiği için biraz korkmuş girmiyormuş, benimle girecekmiş suya, hergün sahilde kumlarla oynayıp duruyorlarmış...

Anneanne ile çok mutlu, bir dediği iki olmuyor, dün telefonda benimle güzel güzel konuşuyordu, anneeer biz çilekli diş  macunu aldık dedi, annecim ama niye aldınız senin diş macunun vardı zaten dedim, kapatıyoruuuuummmm dedi, çat diye kapattı telefonu, işine gelmeyince :))

Birde klasik kendi yatağında yatmıyormuş, uyuyana kadar büyük yatakta annemle yatıyormuş, annem sonra kendi yatağına koyuyormuş... Zeyno niye böyle yapıyorsun diyorum, ama annecim, ben çok seviyorum büyük yatağı, en çok seviyorum, o yüzden orada uyuyorum diyor :)) gel de kız şimdi buna :))

Bir de kelimeler bitti, artık başladı 
Çabuk gel derdi eskiden, şimdi çabucak gel diyor :))

Zeynommm seni çok özledim yaaa, ama bu hafta dinlenmekte iyi gelmedi desem, yalandan burnum uzar valla :))








19 Haziran 2014 Perşembe

İlk yanığımız, Allah korudu :(((


Edişkomuz 1 yıldır bale yapıyor, bale sevdası yüzünden Ece, Cemal Reşit Rey'de ki bale organizasyonu için bilet almış, Zeyno aslında antibiyotik kullanıyor, ama çok özledi Eda'yı, akşama kadar iyi olursak geliriz dedik...

İlker, Edişkoyu evden aldı, bize geldiler, Edişko'da olmuş ateşli piliç, ablası evde vermiş ateş düşürücü, ama illa gidecekler gösteriye...

Bastıran yağmura inat, korunaklı giydirdik kuzuları çıktık yola... Yol boyu sarmaş dolaş oturdular... Öpüşüp koklaştılar, birbirlerine bildikleri şarkıları söyleyip artislik yaptılar...

Cemal Reşit Rey'e geldik... Büfe'den 2 kek, 2 su, 1 çay derken, sen kaşla göz arasında Zeyno karton çay bardağını almaya çalıştı (herhalde boş sandı) ve bütün çay üstüne alabora oldu, yüzü-vücudu her yeri yandı :((( Çayın bir kısmı da Eda'ya geldi ama o ucuz atlattı... Bulduğumuz tüm soğuk kompresleri uyguladık, orada olan bir çocuk doktoru koştu geldi, bir de yanık uzmanı bir doktor varmış şansımıza ( şu şansızlık içinde bile bir şans kelimesi buldum yaaa), korkmayın 1. Derece yanık, silverdin veya bepanthen pomat kullanacaksınız dedi. Daha bizi 10 dakika önce bırakmış olan İlker'i aradık, hemen gelip bizi aldı... O ana kadar kucağımda salinleşmiş olan Zeyno, babasını görür görmez bir kez daha yıktı ortalığı .... Sonra da yolda önce Caca'yı sonra Cemal dedesini arayıp olanları anlattı...

Ben tam ders aldı, bir daha sıcak birşeyi ellemez felan diyordum ki, bombayı patlattı; bir daha konsere gitmeyecekmiş :)))


Bu photoyu kazadan 4 gün sonra çektim, unutulmasınlar arasında yerini alsın dedim ... Şuanda sadece yüzünde kaldı lekeler. Umarım birşey kalmayacak...

Ateşli piliç yine sahnelerde...

En son 10 Mayısta hastalandığında bu yılın son hastalığı olur herhalde demiştim, ama 17 haziran akşamı Zeynoş yine ateşlendi:((
Hem de tam anjiyo olan Mehmet eniştemizi ziyaret etmek için hastaneye giderken, yolda... Tabi hastaneye varır varmaz soluğu acilde aldık... Ateş olmuş 38 derece :(( ama keyfi yerinde...
Acildeki doktor boğaz enfeksiyonu, antibiyotik başlamazsanız geçmez dedi, ama inanmadık :( başlamadık...dün gün boyu ateş devam edince Zekai beyi aradık, süründürmeyin çocuğu verin antibiyotiği deyince, dün augmentin başladık akşam... Dün okula gidemedi, bugün de öyle, yarın da büyük bir ihtimal gidemez :(( yani okul sezonunu kapatmış olduk hastalıkla... Neyse okul sezonu ile birlikte, hastalık sezonunu da kapatırız inşallah... Şu yazı bir türlü getiremedik :((





18 Haziran 2014 Çarşamba

Gösteri güzeli...

Dün ilk gururumuzu, ilk mezuniyetimizi yaşadık :))

Geçen yıl Ağustos ayında ağlayarak başladığı, beni 2 hafta o küçücük taburelerde oturttuğu kreşinin ilk yılı bitti...

Nasıl geçti koskoca 1 yıl, bazen hiç beklemediğimiz anda hasta oldu, haftalarca gidemedi, bazen en soğuk en karlı günlere inat, yolunu tuttu kreşinin...

Evde ağzına sürmediği yemekleri orada yedi, paylaşmayı öğrendi, her hafta okula oyuncak ve kitap günlerinde götürdüğü oyuncak ve kitaplarını aldı eve getirdi, malına sahip çıkmayı öğrendi...

Her hafta Cuma günü yaptıkları mutfak etkinlikleri ile anasına taş çıkartan, kurabiyeler, muffinler, hatta turşular yaptı :)))

Her ay bir sürü değişik şarkı öğrendi, yazıık yavrum ingilizce konusundaki yetersizliğinden mecalini bize anlatamadı :)))

Sınıfındaki arkadaşları yetmedi, hayali arkadaşlar yarattı( josephine), sonra kendi kendine hayali arkadaşını kaybetti...

Emziği bıraktı :))))

Ayakkabılarını ve montunu kendisi giymeyi öğrendi, hatta bu KENDİM krizleri öyle bir noktaya geldi ki bazen çıldırttı :)))

Okula her sabah mutlu gitti, ama yine de onu almaya gittiğimiz her akşam gözlerinin en derininden gülerek özlemle karşıladı bizi...






15 Haziran 2014 Pazar

Uyku kaynatması


Akşam saat 9'u geçti mi uyku kaynatma seansları başlıyor, tüm şirinliğiyle yapmadığını bırakmıyor, saat 10'u geçince annenin sinirler bozuluyor, uykusu iyice başına vuran Zeyno, uyumamak için daha da hırçınlaşıyor, uykusuzluktan ne yapacağını bilmiyor...

Uzun bir süre tuvalette oturuyor, çünkü biliyor ne kadar tuvalete yapmasını istediğimizi, bekliyelim belki kakamda vardır diyor-kesinlikle yok oysaki-, sonra süt istiyor, sütünü kendi yapmak istiyor, su istiyor, suyu birlikte koymak istiyor, biberonda olan su bardakta olmadığı için,bardakta olan su biberonda olmadığı için istenmiyor, buarada boğuşmaktan terliyor, üstü değişiyor :(

Dün uyuması saat 11'i geçmişti, önce yerde halının üstünde yatıcam diye saçmaladı, sonra yaptığının gereksiz bir hareket olduğunu anlayıp, yatağına çıktı, 'bak anne yatağımda yatıyorum, zaten çocuklar yatağında yatar, zaten ben seni hiç üzmem ki' diye tüm şirinlikleri yaptı...




Kız-erkek farkı :)))


Dün akşamüstü hava bozunca Kanyon'a gittik, Zeynoş en sevdiği oyun parkına gitti, yarım saat oynadı, sonra kütüphaneye gidelim dedi:))) (kütüphane=D&R)

Oyun parkının hemen karşısındaki bu jetonla çalışan oyuncak Prenses arabası Zeyno'nun en sevdiklerinden...

Bir arkadaş buldu kendine, adı Rüzgar birlikte bindiler, hem de aynı yaştalarmış...

Aralarındaki diyalog:

Zeyno: aaaaa Rüzgar bu pamuk prenses, bu eve(şato oluyor) doğru gidiyorlarmış, gördün mü?
Rüzgar: yıldızlar var yukarıda
Zeyno: evde parti varmış, bak onlar dans ediyorlarmış
Rüzgar:at, dıgıdık gitmiş

Yaaa bir kızın ilgi alanı ve bir erkeğin ilgi alanı daha 3 yaşında bu kadar mı birbirine benzemez, biri atlara-yıldızlara takmış kafayı, biri şatolardan- danslardan bahsediyor :)))


Kolyelendik...



Kolyelerime sulanıp duruyordu, ondan kıymetli değil ama hem ağır hem de kaç oldu kopardığı artık...
Sonunda Claries'e attım kapağı, cheescake'li bu kolyeyi seçtim ona... Bayıldı bayıldı....

Ama anası kılıklı imitasyon mal dokunuyor herhalde, 1 saat sonra kaşınmaya başladı... Neyse Caca ve Cemal dedesine duyurulur, boynuna gerdanlıklar dizilmeye başlansın artık :))))