Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

19 Ağustos 2014 Salı

Zeyno tam 3 yaşında...(Can 10 günlük)

Gece yatmayı bilmez, sabah kalkmayı bilmez uyku tulumum...
Çişi kakası bitmeyen, öğütücüm...
Çok sinirlendiğimde, kocaman gözleriyle bana bakıp gülümseyen, az önce beni sinirlendirenin o olduğunu unutturan yer cücem...
Resim konusunda yeteneksiz ressamım...
Hastalandığında şifayı kalbimin üstünde bulan hastam...
Hayatın güzelliklerini görmemi sağlayan bilge insanım...
Sürekli ellerini yıkayan, yıkamazsak hasta oluruz diye söylenen, ama yine de hasta olmaktan kurtulamayan talihsizim...
Soru sormadan an geçiremeyen soru makinem...
Herşeyin fotoğrafını çeken fotoğrafçım...
Titremekten duramayan ama yine de denizden çıkmayan balığım...
İşine geldi mi herkesi seven, işine gelmedi mi git diyen( ama evden gitme, başka odaya git) gönül adamım...
Okula gittiği zaman ağlayan ama gitmediği zaman canı sıkılan kafası karışık öğrencim...
Her parka gidişin dönüşünde bana aynı çiçekten getiren ama her seferinde bunu bir süprize dönüştüren organizatörüm...
Aklına fikir gelmeden duramayan, düşünce adamım...
Ne kahvaltı edeceğine bir türlü karar veremeyen kafası karışık kahvaltı düşmanım...
Karnı sürekli tok olan, doğuştan tok insanım...
Karşı komşunun boncuğu,
Anneannesinin terayağlı lokumu
Dedesinin balı
Babasının canı
Can'ın APLASI
Annesinin herşeyi
Bugün tam 3 yaşında...
İyi ki doğdun Zeynom...


4 Ağustos 2014 Pazartesi

Ateşli piliç yine iş başında...

Git Rüzgar.....
Kızıma Onu Nasıl Sevdiğimi Anlat...
Mutluysa; Usulca Gel Yanıma
Mutsuzsa ;
Annen Her Zaman Yanında Diye Fısılda Kulağına..
Unutmasın,
YÜREĞİM DAİMA ONUNLA...




Allah'ım bu bir dejavu mu?

Güzel kızım bugün Yalova'dasın ve şu yaz günü bile boğaz enfeksiyonu kapıp, üstüne üstlük bunu bir apseye çevirip, antibiyotiklik olmayı başardın :(((

Yine ateşlisin, ama Caca, Aynur, teyzen yanında... Hepsi bu gece dönüşümlü nöbet tutacaklar başında...

Nasılsın diye düşünmekten içim şişti, ağlamaktan japon balığına döndüm...

Güzel kızım sana yemek yemen konusunda yaptığım baskılar aslında sadece kuvvetli bir bünyen olması için, böyle yazın ortasında 40 derece sıcakta, bağışıklık sistemini çökertip hasta olmaman için, ama meyveyi ağzına sürmezsen, sebze yemezsen, sadece pilav, makarna, mantı ve çubuk krakerle beslenirsen bundan farklı ne olabilir ki :(((  

Allahım sen ne olur birşey yap et ve bu çocuğun iştahını aç yarabbim... Kendimi o kadar çaresiz hissediyorum ki :(((

Şuanda yanında olmayı herşeyden çok istiyorum, seni bu dünyada herşeyden çok seviyorum, canım kızım benim...

31 Temmuz 2014 Perşembe

Çirkin ördek Aynur :))

Yaz evinin en eğlenceli kısmı Zeyno-Aynur çekişmeleri...

Zeyno'nun şu an için bildiği en ağır laf, 'kötü', bu kelimeyi sürekli kullanıyor, kendince ağır küfrediyor yani, 'kötü Anur, kötü Anur' (Aynur değil, Anur)

Bir de birbirlerine çirkin ördek diyorlar, Zeyno deli oluyor, 'ben çikin ördek değilim, boncuk ördek benim adımmmmm' diye, en son Zeyno laf atmadan çıkmıyor evden, sonra hızını alamıyor, eve geliyor devam ediyor, 'anne Anur bana çirkin ördek diyor, ben çirkin ördek diilim ki, ben boncuk, o çirkin ördek dimi anne?' :))) ve teyit alana kadar tekrar edip duruyor :)))bu boncuk lakabı da ona karşı komşumuz Talat amcasından yadigar, çok sevdi Zeyno bu ismi, insanlara kendini ben boncuk diye tanıtıyor bazen:))

Zor karar süreci

Bu sabah Zeynoşu mis gibi yatağında bırakıp, 07:30 feribotu ile istanbula geldik, işe koyulduk... 

Kuzu sabah 08:30'da kalkmış, kahvaltı etmemiş, annemi ara söyle demiş (!), acaba beni mi cezalandırıyor diye içim içimi yiyor, ama ne zaman Zeyno İstanbula gidelim mi desem hayır, yaz evimizde kalalım diyor, sonuç anlaşıldı, Zeyno bizimle yaz evinde kalmak istiyor, keşke mümkün olsa... 

Zeyno'ya yaz evi konforu yaşatacak bir ev bulmak istiyorum, önceleri hiç özenmezdim böyle şeylere ama evden çıkıp havuzunda yüzebileceği, çocukların rahatça komşuya gidip geleceği, parkta bahçede özgürce oynayabileceği bir sitenin içinde ev istiyorum...

Bir kitap okudum, Allah de ötesini bırak isminde... Aslında böyle çok vaaz veren kitapları sevmem, kişisel gelişim kitapları okuyamam mesela içim daralır. Ama kitap güzel bir hikaye ile başlıyor, Allah de ötesini bırak, işin Allah'a kalmışsa olmuş bil diyor. Sonra devam ediyor; niyet etmek ruhanidir, arzu ise şeytani...
Veli niyet eder, Allah'a havale edermiş, dileği olursa 1 kez sevinirmiş, olmazsa 10 kez sevinirmiş, hayırlı olmayanı kısmet etmedi Allah diye... Kitabı çok sevmedim açıkçası ama bu hikaye bence gerçekten çok anlamlı, arzulamamalı insan, niyet etmeli, niyetini de kısmet etsin diye Allah'a havale etmeli...

Allahım bir karar vermek üzereyiz, sen bizi  mahcup etme, altından kalkamayacağımız işlere sokma yarabbim...


Ayıp kelimeler

Teyzesi konuşurken gayri ihtiyarı iki tane kelimeyi sürekli kullanıyor, Zeyno’da radar gibi hemen kaptı tabi, sürekli tekrar edip duruyor:

1)        Naptın beeeee?

2)        Yapma yaaaaaa

İlker’de Zeyno “be” ve “ya” denmez çok ayıp dedi, benim akıllı kızım, hemen anladı…

Resmen radar gibi, kim “be” veya “yaaa” dese, son söylediği cümleyi söyleyerek, öyle deme, çok ayıp diyor… Babam resmen strese girdi, ben ne çok “be” diyormuşum diye… Zeyno günde 10 kez düzeltiyor herkesi…

Örneklerimiz:

Cansu: Zeynep kum atma, yaaaaa

Zeynep: Kum atma yaaa dedin, yaa denmez çok ayıp (kumu atmak ayıp değil ama, o serbest)

Dedesi: Zeynep yapma kızım, yapma diyorum, bak düşeceksin beeee

Zeynep: düşeceksin be dedin, be denmez çok ayıp

Aynur teyzesi:  a,be, ce, de, e, fe…. (artık işi dalgaya vurduk iyice)

Zeynep: a,be,cee denmez, be dedin çok ayıp

Yada Zeynep’le konuşuyor olmak gerekmiyor, İlker ve babam bir şey konuşurken bile buluyor kelimeyi çekiyor, “babaaaa, be dedin, çok ayıp” diyor… biz o birşeyler ile ilgileniyor, bizi dinlemiyor zannediyoruz, ama radarlar sürekli açık, çok dikkat etmek gerekiyor.
--

30 Temmuz 2014 Çarşamba

Faaliyetler faaliyetler

Sabah Zeyno'nun geç kalkması, ağır aksak kahvaltı etmesi, bazen hiç etmemesi derken, saatler öğleni buluyor, güneş iyice tepede olunca denize gidilemiyor... Biz de evde faaliyetler yapıyoruz, resmen yaratıcılığım gelişti :)))


1) bunları catchmyparty sitesinden bastım, free printables bölümünde, su etiketleri bunlar...

Ben kestim, Zeyno yapıştırdı, birlikte zinciri tamamladık


2) kağıttan yelpaze, 2 tane a4 kağıtla yaptık, yarım daireleri birleştirdik... Zeyno hem yelpazenin katlanmasına, hem de birbirine yapıştırılma kısmına katkı sağladı



3) önce sahilden deniz kabukları topladık... 

Sulu boya ile boyadık...

Aslında amaç kağıda yapıştırmaktı ama kağıdımız ince, deniz kabukları ağır olunca kağıtta durmadı... Zeyno bir süre sonra  boyamaktan sıkıldı, ama ben en çok bu faaliyetimizi sevdim...







Mayosunu yediğimmmmmm

Dudu teyze bu mayoyu geçen yıl almıştı, Zeyno içinde yüzüyordu resmen, bu yaz hakkını vere vere giyiyor, bir de biliyor ne tatlı olduğunu, poz ver deyince artık pozlar veriyor :))