Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

31 Mayıs 2015 Pazar

Fırında ekmek yapıyorummm


Ekmek yapmak ne zevkli ne basitmiş aslında :) 

1 çay bardağı sıcağa yakın ılık süt, 2 küp şeker,1 çay kaşığı tuz, yarım paket yaş maya. Hepsini elinle karıştır ve maya iyice erisin. Sonra un dökmeye başla(1kere ölçtüm yaklaşık yarım kilo alıyor), önce cıvık bir kıvamı oluyor ama sonra hamur toparlanmaya başlıyor, hamuru toplamaya çalışırken şöyle azıcık ılık su dökebilirsin( yarım çay bardağı gibi diyelim), hamurun böyle top gibi tertemiz bir hamur olacak, yoğurduğun kaba ve eline yapışmayacak :)

Sonra önce poşete koy, sonra üstüne havlu kapat, 30 dakika dursun en az, kendi ölçüsünün 2 katına çıkacak (mayalanıyor yani)

Fırını 175 dereceye ısıt, önce 10-15 dakika alttan pişir( kabarsın), sonra 100 derecelere düşür içi pişsin(20-25 dakika), en son 5 dakikada üstüne kızart :)

Afiyet olsun :))

Kek yaptım oldu valla :)))


Ben kek yaparım kabarmaz:( içine neler neler koyarım, yine de olmaz :(((
Bu sefer nasıl oldu bilmem ama tutturdum valla, tadı da harika oldu:)

Annemin dediği gibi, yumurta önemli değil, keke sütü en son koyacaksın, ve bol bol koyacaksın, kalıba dökerken kuru değil, ıslak ve akışkan bir kıvam olacak, önce alttan ısıtıp kabartacaksın, sonra alt üst ayarı ile içini pişireceksin... Ayyy bütün sırlarımı verdim :)))

Havuz sezonu resmi açılışını yaptık :)


Sitemizde bugün itibariyle havuz sezonu açıldı, ilk havlusunu kapıp koşan biz olduk :)))

Ama yine de girmedi böcükler, ayaklarını soktular sadece....




Babasının deyimiyle Zeyno'nun şu hayatta bitirebildiği tek şey dondurmaaaaa :)) ucuzcu ama kızımız, magnum sevmiyor, max istiyor :))


Veeeeee havuzun yeni kralı Can, ilk doğduğunda sudan nefret eden böcük tam bir su kuşu oldu :) bugün Zeyno 'ama soğuk girememmmm' diye nazlanırken, Can 5metre emekleme de hız şampiyonu olarak kendini kaybetti, zor tuttuk havuza atlamadan :)) havuz dibimizde bu yaz bize zor geçecek :))

Birisi çilek aşığı oldu :)))


Can tam bir çilek canavarı oldu :)

Mevsimin gelmesiyle evimizde çilek eksilmez oldu, her sabah kahvaltı masamızda yerini alıyor çileklerimiz... Bulamaç kahvaltısını ( tek tek asla yemiyor), bir sabah yiyen bir sabah yemeyen Can, çileği gördümü deliye dönüyor :)) 3/5 her sabah götürüyor...

Aslında 1 yaş altındaki çocuklar için verilmesin, alerjik olabilir deniyor, ama ben bu konuda bu kadar tutucu değilim, veriyorum 1-2 gün izliyorum, kakası normal mi,vücüdunda döküntü, kaşıntı oluyor mu? Olmuyorsa tam gaz devam :)))

19 Mayıs 2015 Salı

Ankara günlüğü...




Zeynonun okulundan iznimizi aldık... Ankara'ya geldik 1 haftalığına...  Ama plansız bir geliş olduğu için anneanne dede samsuna gitmişti Zeki babalara... Çarşamba gelecekler sonunda...

Gece geldik, sabah kalktık, Zeyno şaşkın ve panik... Anneeee biz burada yattıysak caca ve dedem nerede yattı:))

Epey bir üzüldü, hesap yapıp durdu, kaç kere yatıp kalkınca gelecekler diye... Bir de onları çok seviyormuş, çünkü onlar Zeynep'e sürekli birşey alıyormuş :)) rüşvetçi piliç :))

Zeyno geldiğinden beri gözü Tosi'den başka birşey görmüyor, Can ise daha Tosi'yi keşfetmedi bile... Oysaki hatırlıyorum, Zeynep Can kadarken de Tosi'nin peşinde dolanıp dururdu, hayta Tosi gençti o zamanlar, evin içinde dört dönerlerdi :)) Tosicim yaşlanmış artık, yada iyice alıştı deli Zeyna'ya :)) artık kaçmıyor ondan, ama Zeyno'da eskiden gözünü oymaya çalışırdı hayvanın şimdi yumuşak yumuşak seviyor :))

Can hiç ilgilenmiyor Tosi'yle, o da salondaki renkli avizeye taktık kafayı, taşlarına dokunmaya çalışıp duruyor... Kız erkek farkı işte... Daha şimdiden ortada... Biri duygusal, biri materyalist :)))

Belgrad çılgınlığı

Herşey Duygunun ya bu hafta size gelmeyelim, belgrada gidelim çocuklar çayır çimen yatsın demesiyle başladı...


Beyzalar, Duygular, biz... Yaptık kızlar iş bölümünü... Bu mangal olayının gitmesi dert, dönmesi dert, vallahi sevmiyorum kardeşim :((

Ben 1-2 çeşit salata hazırladım ve köfteyi... Sabahtan evde koşturma, son dakikada çay demleme telaşı... Düştük çoluk çocuk yola...

İpini koparan Belgrada gelmiş, öyle böyle kalabalık değil, otobüslerle gelen insanlar felan var... Çayır çimenin, çimini arasan bulamazsın zaten, başladık boş bir masa aramaya... Sonunda bulduk... Yan tarafımıza insan görünümlü 10 tane mahlukat oturmuştu. Yedik içtik, dinlendik... Ben bir ara Zeynoyu çişe götürdüm. Döndüğümde bu 10 kişilik grup kalkmıştı, ama sadece kendileri kalkmış, çöpleri hala orada :( hayvan demek istemiyorum, çünkü hayvan yapmaz onların yaptığını, bıçakları olmadığı için karpuzu yere atmak suretiyle kıran mahlukatlar, yemedikleri kısmın doğaya karışması için oraya koyuvermişler... Salata tabakları, pişirip yemedikleri kanatlar, içtikleri suyun peti, karton bardakları hepsi yerli yerinde duruyordu onlar gittiğinde... 



Biz etrafı toplayıp çıktık eve geldik, resmen dayak yemiş gibiydik... Her yaz olduğu gibi beni yine aldı bir bahçeli ev isteği... Olmalı her insanın küçük büyük demeden bir avuç bahçesi, çağırmalı dostunu, komşusunu mangala... Eğlenmeli doya doya... İçmeli huzurunca... Bahçesi olmalı insanın... Ha bunu da yazıyorum buraya :))



Vileda polemiği

Kız erkek fark etmez neden bütün çocuklar vileda hastasıdır.

Zeyno büyürken dayanamayıp ona da cocuk boyunu almıştık viledanın, karşıdaki şok marketten :)) uzun bir süre en sevdiği oyuncağı olmuştu...

Şimdi Can'da viledayı ayırt etmeye başladı diğer oyuncaklardan. Hatta öyle ki genelde benim vileda onun en sevdiği oyuncağı şu aralar :))

Gören evde çocuk işçi çalıştırıyoruz sanacak :)