Bu gözlüğü geçen eminönü ziyaretinde tezgahtan aldım... Aslında daha kaliteli bir tane daha var ama onu hiç sevmiyor, bu dandik malı ise görünce deli oluyor:))
Zeyno ve Can
17 Mayıs 2016 Salı
Bir diş hikayesi :))
Hani Can'ın dişi kırılmıştı ya, dolgu demişlerdi...
Babası aldı götürdü acıbadem'e... Sevgili doktorumuz dişçi olmasının yanısıra insan sarrafı çıkmış, bu işin babasıyla olmayacağını şıp diye anlamış :)) haftaya anne getirsin, biz de anesteziyi hazırlayalım durmayacak galiba demiş :))
Geçen hafta ben götürdüm... Önce keyifli keyifli oturduk kapıda bekledik... Kara tahtaya çizgiler çizdik :))
Sonra içeri girince huzursuzlandı. Oda tabi kalabalık, anestezist, diş doktorumuz, 2 tane yardımcı felan...
Doktoru bana dediki istersen anestezi veririz ama başka bir yolu daha var, bebeği kendine çevireceksin, bacaklarını karnına dolayıp oturacak, sonra kafasından tutup onu terse doğru kendime yatıracağım, bu pozisyonda elleri ve bacaklarını siz, kafasını hemşire tutacak, çok ağlayacak ama ben anestezi vermeden en fazla 3 dakika içinde işi bitirmiş olacağım, olur mu dedi? Olmaz mı? Bal gibi olur...
Allah bana dayanma gücü verdi, tam da doktorun söylediği gibi yaptık. Ne anestezi, ne ilaç, 3 dakikada yaptık dişi :) tabi Can ağlamaktan helak oldu, doktor onu kaldırdığı anda ablasının kucağında koşarak odayı terk etti :)
Bu dolgu geçici bir dolgu oldu, can pek durmadığı için estetik dolgu da olmadı, ama zaten tek amacı sinirlerin ucunu kapatıp, havayla teması önlemek...

Paylaşmak... Ama Kerem'le :))
Malum Can, ağustos ayında 2 yaşına girecek... Terrible two başladı, ama biz hala zeynep'le uğraşmaktan, can'ın zaman zaman gelen krizlerini pek anlamıyoruz bile...
Ama parkta oyuncaklarını asla kimseye vermiyor...
Fotoğraftaki böceğin yüzü belli olmasa da Kerem... Oğluşumun kuzeni... Henüz yaşında olmadığı için yürüyemiyor, ama az biraz büyüsün en yakın arkadaşı olacak...
Geçen gün onlara gitmiştik, nasıl olduysa içinden geldi, kendi isteğiyle topunu paylaştı Kerem'le :)) tabi çok uzun sürmedi, kaptığı gibi geri aldı minik Kerem'den :))

Kaşıkla yeme sanatı :)
Bir meraklı bir meraklı kendisi yemeğe... Zaten pek çorba sevmiyor anası kılıklı, çatalla yenecek herşeyi kendi yiyor, doyana kadar hiçbirşeyini paylaşmıyor, doyduktan sonra tabağında kalanları kendi elleriyle size yediriyor :))
Ama bir de kaşıkla yoğurt yiyişi var ki, dillere destan, insan o yerken aşka geliyor, bir kase daha olsa da ben de yesem diyor :))
11 Mayıs 2016 Çarşamba
Karadeniz kenarı...
Ben Ankara çocuğuyum... Denizi yazdan yaza, yazlıkta gören şanslı kısımdan...
Oysaki çocuklarım dünyanın incisi, en güzel şehirde doğdular...
Deniz kenarında bir evimiz yok, dedemiz o kadar akıllı değilmiş, İstanbul'da toprağa para yatırmamış zamanında :)
Ama arabamıza binince 10 dakikada ulaşabildiğimiz harika plajlar, incecik kumlar var... Haftasonları kendimizi o koydan bu koya atıp Karadeniz'e yakın olmanın tadını çıkarıyoruz :)
Sevgiden boğmak...
Sevgiden boğmak bu olsa gerek... Can okula başladığında resmen yıkılmaz bir çocuk olacak, çocuk her türlü savunma sanatında o kadar antremanlı ki :)
Nurnur...
Bizim bir Nurnurumuz var, güzel mi güzel, özel mi özel...
Kilolarıyla barışık, kendiyle barışık, dünyayla barışık...
Kızımın babaannesi değil, Nurnur'u... Artık Nurnur neler yapıyorsa ona çocuk resmen yalvarıyor Nurnur'da kalmak için..
Akşam yatarken 5 kitap okumak mı dersin, ayağında sallayıp yatırmak mı dersin, sabah kahvaltıda patates kızartması mı dersin, öğleden sonra çay ve gofret saati mi dersin bilemem :))
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








