Zeyno ve Can
21 Mart 2015 Cumartesi
çenesi düşük Zeyno
Zeynep: Anne beni seviyor musun?
Annesi: Şüphen mi var?
Zeynep: yok anne, benim küpem yok, bak kulağıma küpe yok, Eda'nın küpesi var, ama benim küpem yok, büyüyünce bana da takalım tamam mı küpe, ama acırsa takmayalım tamam mı, ama acımazsa takalım, anne şimdi mi takalım?
yahu gerçekten bu kadın milletinin konudan konuya geçme hızına bazen bir kadın olarak ben bile inanamıyorum...
yahu biz en son, akştan, sevmekten felan bahsetmiyor muyduk? Ne oldu birden, ne ara biz küpe konuşmaya başladık...
ben kimim, sen kimsin, biz kimiz?????? :)))))
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Akşam baba kız takışmışlar, çünkü Zeynep çiş yapmadan yatmak istemiş...
Bir de ben deneyeyim dedim, oturduk çişe, evet gerçekten yapmadı çişini... gittik odasına, çenesi düşük Zeyno başladı konuşmaya...
Zeynep: anne sen git babama dedi ki, oturdu Zeynep çişe ama çişi yokmuş, kızın çişi yokmuş de, bak gerçekten yokmuş de mi, olsa yaparım çişimi, zaten çişi gelince insan yapar, anne söyle babama gelsin bana kitap okusun, çünkü benim çişim yok :)
ahh ahh, çocuğum konuşmuyor diye üzülen tüm anne babalara, gerçekten aceleye gerek yok, sonra bir konuşuyor, sustur susturabilirsen :)
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
benim 30 sene önce oynadığım bir oyuncak kırmızı telefonum var, Zeyno'nun ara ara eline takılıyor telefon (milyon tane oyuncak arasında sıra geliyor bazen ona diyelim). Geçen gün aldı telefonu eline, diyalog şu:
Zeynep: aaaa şarjı bitmiş bunun
Annesi: neden annecim, niye bitmiş şarjı
Zeynep: benim yaramaz bir çocuğum var, şarkı izlemiş, bir sürü izlemiş, kızıcam ona, bu benim iş telefonumdu :)
(ben evde sürekli benim telefonumla oynama, benim ki iş telefonu diyorum, bana laf sokuyor herhalde) :)
16 Mart 2015 Pazartesi
10 Mart 2015 Salı
Bronşiolit çık git hayatımızdan :(
Can paşanın dün akşam itibariyle paşalık rütbesini elinden aldık, artık o bizim evin çavuşu… Hiç kalıbına yakışmayacak işler yapıyor :)
Ocak ayından beri bir türlü düzelemedi… Neymiş kardeşim bu bronşiolit böyle, resmen mahvetti bizi…
Ben sürekli hastalandığı için hırıltısı artıyor diye düşünüuorum, Elif hoca zaten yeterince kuvvetli ciğerleri olsa böyle hastalanmaz diyor, yani yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan meselesi devam ediyor…
En son 25 Şubatta yazmışız Bronşiolit yine azdı, Elif hoca, Can’ı ilaç manyağı yaptı diye… Söylediği dozda ilaçları kullandık… Elif hoca 1’er hafta arayla sırasıyla önce atrovent’i, sonra Ventolin’i kesti ve sonunda 09 Mart itibariyle de 2 doz sabah-2 doz akşam aldığı pulmicort’u 1 doza düşecektik ve 14 Nisan’da Elif hocayı ziyaret edecektik… Ne olduysa 09 Mart sabahı oldu… Can sabaha hasta uyandı… Cumartesi akşam annemin yardımcısı Can’ı atletsiz yatırmış, akılsız kafam bende kontrol etmedim, gece boyu 5 kez kalkıp kaka yapmış mı diye altına baktım, ama hiç üstünü açıp atlet var mı diye bakmadım uyku sersemi… 08 Mart sabahı Can biraz öksürdü, aksırdı, bir şey olmaz zannettim, ama oldu :(
09 Mart günü Elif hocayla konuştuk, pulmicort 2 dozu azalttırmadı, ve ayrıca sabah, öğlen, akşam atrovent’e tekrar başlattı…
Zekai beyi de aradım, Can sular seller gibi grip oldu, öksürüyor, aksırıyor, burnu sürekli akıyor diye… sabah akşam yarım ölçü kongest verdi, burnuna 3 kez rhinfant damla, ateş olması durumunda da yarım ölçü ibufen (kongestin içinde parasatemol olduğu için)…
Dün gece kabus gibi, 1 saat deliksiz uyumadık… Resmen kendi de mahvoldu, bizi de mahvetti… sabah saat 5 civarı, resmen gözü kapalı, inliyordu paşam (pardon çavuşum)…
Can böceğim kalıbına bakan seni bir şey sanıyor, valla dışı seni, içi beni yakar bir çocuk oldun sen… Resmen artık haftasonu gelmesin istiyorum… Çocuğu bir yere çıkardığımız ettiğimiz de yok, ama her hafta sonu nasıl oluyor bilmiyorum, çocuk hasta oluyor :(
12 ay yaz olan bir yerlere yerleşmek istiyorum….




