Zeyno ve Can
25 Mart 2015 Çarşamba
Bir öğrenmediğimiz bronkoskopi kalmıştı :(
10 Mart 2015 Salı
Bronşiolit çık git hayatımızdan :(
Can paşanın dün akşam itibariyle paşalık rütbesini elinden aldık, artık o bizim evin çavuşu… Hiç kalıbına yakışmayacak işler yapıyor :)
Ocak ayından beri bir türlü düzelemedi… Neymiş kardeşim bu bronşiolit böyle, resmen mahvetti bizi…
Ben sürekli hastalandığı için hırıltısı artıyor diye düşünüuorum, Elif hoca zaten yeterince kuvvetli ciğerleri olsa böyle hastalanmaz diyor, yani yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan meselesi devam ediyor…
En son 25 Şubatta yazmışız Bronşiolit yine azdı, Elif hoca, Can’ı ilaç manyağı yaptı diye… Söylediği dozda ilaçları kullandık… Elif hoca 1’er hafta arayla sırasıyla önce atrovent’i, sonra Ventolin’i kesti ve sonunda 09 Mart itibariyle de 2 doz sabah-2 doz akşam aldığı pulmicort’u 1 doza düşecektik ve 14 Nisan’da Elif hocayı ziyaret edecektik… Ne olduysa 09 Mart sabahı oldu… Can sabaha hasta uyandı… Cumartesi akşam annemin yardımcısı Can’ı atletsiz yatırmış, akılsız kafam bende kontrol etmedim, gece boyu 5 kez kalkıp kaka yapmış mı diye altına baktım, ama hiç üstünü açıp atlet var mı diye bakmadım uyku sersemi… 08 Mart sabahı Can biraz öksürdü, aksırdı, bir şey olmaz zannettim, ama oldu :(
09 Mart günü Elif hocayla konuştuk, pulmicort 2 dozu azalttırmadı, ve ayrıca sabah, öğlen, akşam atrovent’e tekrar başlattı…
Zekai beyi de aradım, Can sular seller gibi grip oldu, öksürüyor, aksırıyor, burnu sürekli akıyor diye… sabah akşam yarım ölçü kongest verdi, burnuna 3 kez rhinfant damla, ateş olması durumunda da yarım ölçü ibufen (kongestin içinde parasatemol olduğu için)…
Dün gece kabus gibi, 1 saat deliksiz uyumadık… Resmen kendi de mahvoldu, bizi de mahvetti… sabah saat 5 civarı, resmen gözü kapalı, inliyordu paşam (pardon çavuşum)…
Can böceğim kalıbına bakan seni bir şey sanıyor, valla dışı seni, içi beni yakar bir çocuk oldun sen… Resmen artık haftasonu gelmesin istiyorum… Çocuğu bir yere çıkardığımız ettiğimiz de yok, ama her hafta sonu nasıl oluyor bilmiyorum, çocuk hasta oluyor :(
12 ay yaz olan bir yerlere yerleşmek istiyorum….
22 Şubat 2015 Pazar
Bronşiolit yine azdı :((
2 Şubat 2015 Pazartesi
Happy Wheezer (mutlu horlayan) Can
19 Ocak 2015 Pazartesi
Bronşiolit ile tanışma :(
sevgili Fatma hemşire, Acıbadem Maslak'ta senin gibi 10 tane çalışan olsa, bu hastanede sorun felan kalmaz :)
Perşembeyi- cumaya bağlayan gece 01'de başlayan maceramız, pazartesi akşam 8 sularında son buldu, evimizin yolunu tuttuk...
Hayatımıza nebilizatör adında bir makine girdi, hastaneden sipariş ettik geldi, sabah akşam ventoline evde devam ettik...
Bronşiolit denilen bu hastalığın acaba alerjik mi yoksa virütik mi olduğunun bulunması gerekiyordu... Can'ın burnundan alınarak yapılan respiratuar viral panel testi, bir hafta sonra cuma günü (16.01.2015) pozitif çıktı... Biz kontrol için tekrar Müjde doktorumuza gitmiştik... Bir virüsün olumlu çıkmasına ilk defa sevindim, çünkü doktorumuz Müjde hanım, inşallah bu bronşiolitin bu RSP virüsü yüzünden olduğunu ve bir daha tekrarlamasını beklemediğini söyledi, dolayısıyla biz de inşallah bir daha olmayı ve bu meymenetsiz nebilizatör aletini hayrına birilerine hediye ederiz...
Bu süreçte hastanede yatarken, özellikle erkek annesi arkadaşlarımdan bir sürü geri bildirim aldım... Meğer bu bronşiolit ne kadar bilinen bir rahatsızlıkmış, özellikle de erkek çocuklarda... bununda sebebi, kız çocukların bronşlarının gelişkin doğması ancak erkek çocuklarda bronşların doğumdan sonra 7 yaşına kadar gelişmeye devam etmesiymiş,,, o yüzden erkek çocuklar bu hastalığa çabuk yakalanıyormuş, azıcık kuru öksürük başladığında önlem alınmazsa pat diye ciğerlere iniverebiliyormuş... Zira biz Zeynep canı sağolsun, her birşeye hastalandığı için kendimizi çok tecrübeli sanıyorduk bu hastalık işlerinde, o yüzden Can'da öksürük başlayınca gayet sakin bir şekilde evde atlatmaya çalışmıştık, eski usul önlemler alarak (odayı osmanlı ocağı ile nemlendirme çalışmalarımız oldu ve %30 olan nemi %50-%60'lara kadar çıkarmayı da başarmıştık) geçirmeye çalıştık,.. günbegün iyi olacağını düşünürken, çocuk kötüye gitti ve sonunda hastanelik olduk...
Sevgili arkadaşım Güzin'de bu işten çok çekmiş, her ayın 4-5 gününü Maslak Acıbadem'de geçirdiğimiz günler olmuştu dedi bana, en sonunda Elif Dağlı ile tanışmışlar ve aslında yanlış tedavi uygulandığını anlamışlar... Bize şiddetle bu süreçte Elif hocayı görmemizi önerdi... Can'ı bulabildiğim ilk fırsatta ona götürmek istiyorum... Çünkü bu nebilizatör ve ventolin tedavisi mucize bir çözüm gibi, mentollü hava damarları genişleterek çocuğun rahat nefes almasını sağlıyor ancak sorun bunun bağımlılık yapması ve çocuğun alıştıktan sonra en ufacık bir ökrüsükte bile hemen tekrar bu ikiliye ihtiyaç duymasıymış... Çocuğun bunu doğal yollarından atlatmasını sağlamamız gerekiyor bence...
buarada bir çingene lafı var hani,,,, çocuğun hasta olduğuna mı yanayım, huyunun değiştiğine mi diye... bizdeki durum da aynen öyle oldu... daha belki eğitim verdim demek için çok erken ama ben Can'ı 40 günlükten beri kendi yatağında kendi kendine uyutuyordum... yatağında yumuşak 2 tane oyuncağı var. Onları yanağına yaslıyordum, kollarıyla onları sarmasını sağlıyordum ve o da ayıcık ve balığı ile uyuyordu... Ama bu hastane sürecinde, benim yanımda ve benim kollarımda uyumaya başladı... Çocuğun kolunda serum ağzında maske varken, ona kendi uyuması için eziyet edemedim... Sonuç olarak şuanda artık evdeyiz... Ama Can hala kucakta uyuymaya devam etmek istiyor :(








