Zeyno ve Can

Zeyno ve Can
bronşiolit etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bronşiolit etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Mart 2015 Çarşamba

Bir öğrenmediğimiz bronkoskopi kalmıştı :(

13 Mart Cuma günü başlayan Can’ın hastane güncesi, 20 Mart Cuma günü bitti…
Neler neler yaşadık yine, Allah’ım görüp göreceğimiz bu olsun, başka bir şey olmasın ne olur…
Influanza A, Can’ı yerle bir etti, normal adamı bile 1 ay yatıran virüs, Can gibi zaten bronşları hassas bir çocuğa gelip yapıştığı için çocuk darmaduman oldu…

Hastanede söyledikleri bütün testleri yaptırdık, sadece bronkoskopi kaldı yaptırmadığımız. Abdurrahman hoca ve Refika hoca onu da yaptırmamızı istedi, çünkü onlara göre 2 aydır hırıltısı azalmamış bu çocuğun hırıltısının, daha da detaylı incelenmesi gerekmekte. Ancak ben bugün yaptığım ziyaretten sonra 1 kez daha emin oldum ve Elif Dağlı ile bu yolculuğa devam etmeye ve onu dinlemeye karar verdim.

Elif hoca, bugün bize tam 45 dakika ayırdı, uzun uzun sürecimizi analiz ettik birlikte… Hastanede yapılan testlerde bir şey çıkmayacağını adım gibi biliyordum, ama %1 bile bir ihtimal olsa, bir şey çıkabilirdi, bu yüzden size yok yaptırmayın diyemezdim dedi. Yarın sonucunu alacağımız alerji testlerinden de bir şey çıkmasını beklemiyor o yüzden.

Gel gelelim bronkoskopiyle ilgili düşündüklerine, ki ben yoğun araştırmalarım sonucu, kesinlikle onun gibi düşünüyorum ve ona %100 katılıyorum….
Bronkoskopi 2 sebepten yapılr;

Doğuştan gelen akciğerle ilgili bir tıkanıklık problemi
Herhangi bir cisim yutmuş olma durumu

Eğer Can’ın doğuştan, akciğerinde bir tıkanıklık yada daralma olsa, bu daha ilk aylarda kendini gösterir, ama Can’da 5. Ayda RSV mikrobu ile tanışana kadar böyle bir hırıltı hiç olmadı. Doğuştan bir sorun olup, kendini 4-5 ay göstermeme gibi bir durum da ihtimal dahilide ama bu ihtimal çok küçük. Eğer bir sorun olsaydı, mutlak suretle bunu ilk aylarda duyardık diyor.

Bu çocuğun 2 aydır yoğun/bitmeyen bir hırıltısı var, ama önce RSV oldu ve ağır geçirdi, sonra bir ara hırıltı yavaşladı, ama sürekli gribal enfeksiyonlar yüzünden tetiklendi, ve en sonunda da influanza A gibi koca adamları bile deviren bir mikrop aldı, dolayısıyla hırıltı yine yükseldi. Bu Can’ın doğuştan akciğer rahatsızlığı olduğunu değil, alerjik bronşiolit olduğunu gösterir. Alerjik olduğu için de o virüsler başka insanlara değil, gelip Can’a yapışıyor, yani Can mikrobu çekiyor zaten L

Bir şey yutmuş olabilir mi? Bence hayır, ama yine de Elif hoca, bunu da değerlendirmemiz gerektiğini düşünüyor, 45 günlük bebeklerin  bile leblebi, nohut yuttuğu görüldü diyor. Özellikle bebeklerin yakasına takılan nazar boncuğu çok tehlikeli, takmayın sakın diyor. Bebek onu yutabiliyormuş.

Can’da akciğer filmi çekildi, film temiz çıktı. Ama film sadece metal bir şey yuttuysa onu gösterirmiş. (çok şükür öyle bir şey yok), ama böyle nohut, leblebi gibi bir şey yutmuşsa, o akciğer filminde çıkmazmış (yine de onun olduğu bölgede hafif bir şişkinlik olması beklenir diyor, ama Can’da öyle bir şey de yok) Ayrıca bir şey yutmuş olsa, o zaman tüm akciğerde hırıltı duyulması biraz düşük bir ihtimal diyor, yani yuttuğu şeyin gidip takıldığı bölgede hırıltı olması, diğer taraflarda hırıltı duyulmamasını bekleriz diyor, ki Can’da tüm akciğerde yoğun bir hırıltı var :(

Dolayısıyla, bronkoskopiyle ilgili, bir şey yutmuş olma ihtimalini %1’lerde değerlendiriyor. Doğuştan gelen bir sorun varsa (ki onu da %10’ların üstünde görmüyor), yine de şuanda zaten pulmicort, atrovent, ve ventolinle tedavi görüyor diyor. Yani bronkoskopi olsa ve evet doğuştan bir sorun var dense bile, ilaç tedavisi yine bu olacakmış, yani bunu yaptırmayarak, herhangi bir şey kaybetmiyoruz gibi gözükmekte.

Dolayısıyla, Elif Hoca, bronkoskopiyi 1 ay bekletmeye karar verdi. 1 ay boyunca ilaçları kullanmaya devam edeceğiz. 1 ay sonunda kontrole geldiğimizde, eğer influanza’nın tüm artçıları geçmiş olmasına rağmen eğer hırıltı hala varsa, o zaman bronkoskopi yapıp, bir bakalım diyecekmiş.



Şuanda ilaçlar;
Sabah-akşam 2 doz 0,5 pulmicort + 1 doz ventolin
Sabah-öğlen arası ve öğlen-akşam arası 1’er kez atrovent
Öğlen 1 ventolin
Yani günde 4 doz pulmicort, 3 doz ventolin, 2 doz atrovent

Haftaya tekrar görüşeceğiz, ilaçları 1’er 1’er azaltacağız,  inşallah eğer 24 nisan’da herşey yolunda olursa, o zaman koruyucu tedaviye yani aerchamber’e geçeceğiz. 

10 Mart 2015 Salı

Bronşiolit çık git hayatımızdan :(

 

Can paşanın dün akşam itibariyle paşalık rütbesini elinden aldık, artık o bizim evin çavuşu… Hiç kalıbına yakışmayacak işler yapıyor :)


Ocak ayından beri bir türlü düzelemedi… Neymiş kardeşim bu bronşiolit böyle, resmen mahvetti bizi…


Ben sürekli hastalandığı için hırıltısı artıyor diye düşünüuorum, Elif hoca zaten yeterince kuvvetli ciğerleri olsa böyle hastalanmaz diyor, yani yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan meselesi devam ediyor…


En son 25 Şubatta yazmışız Bronşiolit yine azdı, Elif hoca, Can’ı ilaç manyağı yaptı diye… Söylediği dozda ilaçları kullandık… Elif hoca 1’er hafta arayla sırasıyla önce atrovent’i, sonra Ventolin’i kesti ve sonunda 09 Mart itibariyle de 2 doz sabah-2 doz akşam aldığı pulmicort’u 1 doza düşecektik ve 14 Nisan’da Elif hocayı ziyaret edecektik… Ne olduysa 09 Mart sabahı oldu… Can sabaha hasta uyandı… Cumartesi akşam annemin yardımcısı Can’ı atletsiz yatırmış, akılsız kafam bende kontrol etmedim, gece boyu 5 kez kalkıp kaka yapmış mı diye altına baktım, ama hiç üstünü açıp atlet var mı diye bakmadım uyku sersemi… 08 Mart sabahı Can biraz öksürdü, aksırdı, bir şey olmaz zannettim, ama oldu :(


09 Mart günü Elif hocayla konuştuk, pulmicort 2 dozu azalttırmadı, ve ayrıca sabah, öğlen, akşam atrovent’e tekrar başlattı…


Zekai beyi de aradım, Can sular seller gibi grip oldu, öksürüyor, aksırıyor, burnu sürekli akıyor diye…  sabah akşam yarım ölçü kongest verdi, burnuna 3 kez rhinfant damla, ateş olması durumunda da yarım ölçü ibufen (kongestin içinde parasatemol olduğu için)…


Dün gece kabus gibi, 1 saat deliksiz uyumadık… Resmen kendi de mahvoldu, bizi de mahvetti… sabah saat 5 civarı, resmen gözü kapalı, inliyordu paşam (pardon çavuşum)…


Can böceğim kalıbına bakan seni bir şey sanıyor, valla dışı seni, içi beni yakar bir çocuk oldun sen… Resmen artık haftasonu gelmesin istiyorum… Çocuğu bir yere çıkardığımız ettiğimiz de yok, ama her hafta sonu nasıl oluyor bilmiyorum, çocuk hasta oluyor :(


12 ay yaz olan bir yerlere yerleşmek istiyorum…. 

 


22 Şubat 2015 Pazar

Bronşiolit yine azdı :((

Pazar Sabahı zor ettik, dönüşümlü olarak 1 saat  İlker uyudu, 1 saat de ben...

Aslında cumartesi ne de güzeldi, Eda ve Zeyno birlikte doyasıya bir gün geçirdiler, biz de Ece'yle hasret giderdik... Akşam 7'de ne olduğunu anlamadık, Zeyno'nun ateşi 38 oldu :( akşam sinema planı iptal oldu, döndük eve...

Ama süprizi Can yaptı ;( bütün gece uyumadı :( yerine koyduğumuz anda ağladı, kucakta dolaşınca sakinledi sustu, gece kollarımız koptu resmen, sırayla önce İlker sonra ben dolaştırıp durduk... 

Ne olduğunu anlamadık... Pazar günü yine soluğu aldık acıbadem'de , Zeyno'nun ağzının içinde aft çıkmış, o ateş yapmış, virütik bir durum yok yani...

Can ise kettle mübarek, fokur fokur kaynıyor, doktor kulakta ve boğazda birşey yok dedi, kakasını rahat yapamıyor olabilir diye, fitil verdi, Can kakayı yaptı ve gerçekten rahat bir gece geçirdi ama ertesi gün huzursuzluk tüm gün yine sürdü... 

Salı günü Elif hocanın doktor kontrolü vardi, Elif hoca kulağında iltihap var dedi hemen antibiyotik başladı.. 0,25'e düştüğü pulmicort'u zaten yetersiz geldiği için tekrar 0.50'ye çıkarmıştı, ama o da yetmez dedi, ilaç düzenini tamamen değiştirdi, çocuğu günde 3kez ventolin, 3 kez atrovent, 2+2=4 kez 0,50 pulmicorta boğdu, ilaç manyağı yaptı, acilen bir frene basmalıyız, sonra da kontrollü bir şekilde yavaş yavaş koruyucu tedaviye geçmeliyiz dedi, 0,25 pulmicorta bir daha zor geçerim, çünkü Can ona hazır değil daha dedi :(((



Sonuç olarak Can şuanda 2 saatte 1 defa nebul'e bağlanıyor, çocuk biraz daha büyük olup anlasaydı kesin bunalıma girerdi... 

Paşam hiç yakışmıyor senin kalıbına, sen hasta olma...

2 Şubat 2015 Pazartesi

Happy Wheezer (mutlu horlayan) Can


09 Ocak’ta hastaneye yattığımızda zaten Elif Dağlı’nın adını arkadaşım Güzin’den almıştım ve Can’ı ona götürmek istiyordum.
Ancak 23 Ocak’ta annemin ameliyatının ardından Ankara’dan geldiğim gece önce Zeynep ateşlendi, bütün haftasonunu Zeynep’in ateşi ile geçirdik ve Pazar günü 25 Ocak’ta Can yine ateşlendi, Pazartesi günü apar topar Zekai dedemize gittik ve Zekai bey, Can’a ventolin tedavisine devam etmemizi söyledi. Ayrıca Elif Dağlı’yı görmemizin faydalı olacağını belirtti. 30 Ocak’ta gittik Elif hocaya, dünya tatlısı bir doktor.



Can’ı happy wheezer olarak tanımladı, yani mutlu horlayan J zavallı bilmiyor nefes almayı, dünya böyle bir yer zannediyor, bari güleyim ben diyor bu saf dedi J kesinlikle katılıyorum ona J

Olayı şöyle özetledi:

Ventolin olayı şudur: dişiniz ağrıyor, apse yapmış ama siz sadece aspirin içiyorsunuz, 3 saat uyuşturuyorsunuz, sonra ağrı tekrar başlayınca tekrar aspirin alıyorsunuz, dişteki apsenin geçmesi için antibiyotik kullanılması  gerekir aksi halde apse büyür ve dişi kaybedersiniz. Ventolin nefes açıcı bir rahatlatıcıdır, nefes borusu sıkıştığı zaman, onun etrafındaki kası gevşetip açar, ancak tedavi etmez, Can’ın tedavi edilmesi gerekiyor, aksi halde uzun dönemde hastalık yerleşiyor.

Hastalık dönemini alevli dönem olarak tanımlıyor ve çocuğun alevli dönem tedavisine olan ihtiyacının azalmasını sağlamak lazım diyor, bunu da koruyucu tedavi ile yapabiliyoruz dedi.

Can’da yapılan hata: geçici enfeksiyon sebebi ile hırıltı var zannedilmiş, ancak anneden geçen alerji geni var(lanet olsun benim toz alerjim), hastalık 1 ayda 2 defa tekrar etmiş, hem rsv virüsü pozitif çıkmış, hepsinin alt alta koyunca bu çocuğa viritük demek yanlış, bu çocuk alerjik bir çocuk.

Alerjik demek, bir tane madde var, o yapıyor gibi anlamamak gerekiyormuş, alerjik demek, aşırı duyarlı nefes borusu demekmiş, nefes borusu herşeyden etkileniyor; mesela bugün 3 derece yarın 20 derece, bu onu rahatsız eder, sis rahatsız eder, grip virüsü rahatsız eder…

Eskiden; Rsv’yi alan kişinin nefes borusunda bir tahribat olur, alerjik bronşitli insan gibi olur, 3 yıl hırlar diye biliniyormuş, ancak şimdi yapılan araştırmalar RSV virüsünün dedektör gibi zaten alerjik bünyeye yapıştığını göstermiş, yani bir nevi yumurta tavuk meselesi…

1/10 insanda var bu hastalık L

Eğer tedavi edilmezse ise, erişkin yaşta astım veya koah’a çevirme ihtimali normalden 32 kat yüksek L

Hırlama bir problem değil, giren hava ve çıkan hava bir dirence karşı çıktığı için hırıltı duyuluyor, onun karşılığı nefes borusunun kasılmış ve tıkalı olması,  içeri girebilen oksijen miktarı az, yani akciğerin kullanılabilir hacmi düşüyor. Çinliler demir ayakkabı giydirirmiş, ayaklar küçük kalırmış, eğer zamanında o akciğer full kapasiteye açılmaz ise, kullandığı kapasite düşük kalırsa çocuğun , hayatı düşük kapasiteli bir akciğerle başlıyor ve ondan sonra yaşlandığında, akciğer ömrünü tamamlamaya yetmiyor, TR’ye yaşayan 3m kişi var.
Can ile ilgili Elif hocanın amacı, Can’ı 18 yaşında normal bir akciğer kapasitesine ulaştırabilmiş olmak. (inşallah)

Büyüme durduğu zaman akciğerde büyümeyecek, 18 yaşına geldiğinde full kapasite ile büyüme durursa, akciğer Can’ın ömrünce yetecek. Bugün yapılan herşey uzun dönem hayatı için yapılıyor, amaç çocuğu bugün iyi uyutmak değil, gelecekte sorun yaşamamasını sağlamak.

Bir de özellikle Elif hocaya bu virüsü ablanın Can’a taşıyıp taşımadığını sorduk, kendisi en bilinen büyük yanlışların şunlar olduğunu söyledi:  Abla getiriyor, geniz eti var, enfeksiyona duyarlı, aslında çok grip oluyor, bağışıklığı kuvvetlendirici ilaçlar verin, çocuğun reflüsü var… Bunların hepsinin sebebi akciğerin tam kapasite çalışmıyor olması, yani elinizde kurulu bir bomba var, abla sadece bu bombaya sebep oluyor, bombayı etkisiz hale getirmek gerekiyor dedi. Biraz zamana ihtiyaç var… uzun ve meşaketli bir tedavi bizi bekliyor.  

Atrovent denilen başka bir nefes açıcı var, ventolinden daha etkili küçük bebekler için, çünkü ventolinin akciğerde değdiği bir yer var ve o bebeklerde henüz gelişmemiş olduğu için ventolin etkili olmayabiliyor.
Kontrol edici pulmicort’tur, yangın söndürücü faaliyetlerdeyiz hala. Ondan sonra yangın olmaması için alınacak önlemler var. 

Şimdi 1 hafta günde 3 defa atrovent, 2 defa pulmicort, sonra 1 hafta günde 2 defa pulmicort verip, 
Elif hocaya tekrar gideceğiz…. Bakalım Can’ın bronşiolit hikayesi başlıyor….


19 Ocak 2015 Pazartesi

Bronşiolit ile tanışma :(

Aslında tam 5 aylık olduğumuzda yani cuma günüydü Zekai beyin kontrolü ama Can Çarşamba gecesini çok kötü geçirince perşembe günü gittik doktorumuza...



İyi ki de gitmişiz çünkü Zekai bey bile ilerleyen saatlerde yatırabiliriz hastaneye dedi, Can bronşiolit olmuş( respiratuar viral panel), aslında muhtemelen abladan geçmiş ama Zeynep daha büyük olduğu için daha ayakta atlatmış...



Evde kullanmamız için aerochamber ve ventolin verdi bize, oradayken dakika kalp atış sayısı 80'di, ventolinden sonra düşecek rahatlayacaksınız dedi, ama ne yazık ki öyle olmadı Can evde hiç uyumadı, artık ağlamaktan helak oldu, huzursuzluğu hiç bitmedi, 30 dakikadan fazla uyumadı en sonunda gece 12'de gittik Acıbadem Maslak'a...


Acildeki doktorumuz 1 saat sonra yatış verdi ama yatmak ne mümkün hastane doluymuş, sonra bize eğer istersek Acıbadem Fulya ile görüştüklerini eğer istersek direkt orada yatabileceğimizi söylediler. Ama bunun için önce Acıbadem Maslaktan çıkış yapmamız, sonrada Acıbadem Fulya'ya giriş yapmamız gerekiyormuş, gecenin o saatinde o yorgunlukla insiyatifi sıfırın altındaki işletme müdürüne böyle saçma şey olmayacağını, Maslak'ın bizi Fulya'ya ödeme almadan sevk etmesi gerektiğini anlattım, adam bana inanamaz gözlerle baktı ve olmaz öyle şey, buraya ödemeyi yapacaksınız dedi, biz de o zaman oda bekleyeceğimizi söyledik ve başladık beklemeye, sabah mesaisi başlayınca acilin baş hemşiresi Fatma hanımla tanıştık, böyle tatlı bir insan olamaz, kaç saattir acilde beklediğiimize inanamadı, bizi hasta ilişkilerinden Selen hanıma yönlendirdi, Selen hanım istersek hiçbir ödeme yapmadan doğrudan nakil ile acıbadem fulya'ya gidebileceğimizi veya istersek açılan ilk odaya yerleşebileceğimizi söyledi, biz beklemeye karar verdik ve saat 14:00'de saç ekim merkezi katındaki 4018 no.lu odamızdaydık, acilden odaya çıkmamız 14 saati buldu :(


sevgili Fatma hemşire, Acıbadem Maslak'ta senin gibi 10 tane çalışan olsa, bu hastanede sorun felan kalmaz :)


Doktorumuz Müjde hanım çok iyiydi, bizimle çok ilgilendi, kattaki tek bebek hasta olduğumuz için de gelen giden eksik olmadı hemşirelerden, hatta Can'ın akşam ağlama nöbet saatlerinde sırayla gezdirdiler Can'ı :) Özellikle Elif hemşiremiz ve Özlem hemşiremizin yeri apayrıydı... Çapkın oğlum da erkek hemşirelere hiç yüz vermedi, kızlara o haliyle bile gülücükler gülücükler gülücükler yolladı :)



Perşembeyi- cumaya bağlayan gece 01'de başlayan maceramız, pazartesi akşam 8 sularında son buldu, evimizin yolunu tuttuk...



Hayatımıza nebilizatör adında bir makine girdi, hastaneden sipariş ettik geldi, sabah akşam ventoline evde devam ettik...



Bronşiolit denilen bu hastalığın acaba alerjik mi yoksa virütik mi olduğunun bulunması gerekiyordu... Can'ın burnundan alınarak yapılan respiratuar viral panel testi, bir hafta sonra cuma günü (16.01.2015) pozitif çıktı... Biz kontrol için tekrar Müjde doktorumuza gitmiştik... Bir virüsün olumlu çıkmasına ilk defa sevindim, çünkü doktorumuz Müjde hanım, inşallah bu bronşiolitin bu RSP virüsü yüzünden olduğunu ve bir daha tekrarlamasını beklemediğini söyledi, dolayısıyla biz de inşallah bir daha olmayı ve bu meymenetsiz nebilizatör aletini hayrına birilerine hediye ederiz...



Bu süreçte hastanede yatarken, özellikle erkek annesi arkadaşlarımdan bir sürü geri bildirim aldım... Meğer bu bronşiolit ne kadar bilinen bir rahatsızlıkmış, özellikle de erkek çocuklarda... bununda sebebi, kız çocukların bronşlarının gelişkin doğması ancak erkek çocuklarda bronşların doğumdan sonra 7 yaşına kadar gelişmeye devam etmesiymiş,,, o yüzden erkek çocuklar bu hastalığa çabuk yakalanıyormuş, azıcık kuru öksürük başladığında önlem alınmazsa pat diye ciğerlere iniverebiliyormuş... Zira biz Zeynep canı sağolsun, her birşeye hastalandığı için kendimizi çok tecrübeli sanıyorduk bu hastalık işlerinde, o yüzden Can'da öksürük başlayınca gayet sakin bir şekilde evde atlatmaya çalışmıştık, eski usul önlemler alarak (odayı osmanlı ocağı ile nemlendirme çalışmalarımız oldu ve %30 olan nemi %50-%60'lara kadar çıkarmayı da başarmıştık) geçirmeye çalıştık,.. günbegün iyi olacağını düşünürken, çocuk kötüye gitti ve sonunda hastanelik olduk...

Sevgili arkadaşım Güzin'de bu işten çok çekmiş, her ayın 4-5 gününü Maslak Acıbadem'de geçirdiğimiz günler olmuştu dedi bana, en sonunda Elif Dağlı ile tanışmışlar ve aslında yanlış tedavi uygulandığını anlamışlar... Bize şiddetle bu süreçte Elif hocayı görmemizi önerdi... Can'ı bulabildiğim ilk fırsatta ona götürmek istiyorum... Çünkü bu nebilizatör ve ventolin tedavisi mucize bir çözüm gibi, mentollü hava damarları genişleterek çocuğun rahat nefes almasını sağlıyor ancak sorun bunun bağımlılık yapması ve çocuğun alıştıktan sonra en ufacık bir ökrüsükte bile hemen tekrar bu ikiliye ihtiyaç duymasıymış... Çocuğun bunu doğal yollarından atlatmasını sağlamamız gerekiyor bence...

buarada bir çingene lafı var hani,,,, çocuğun hasta olduğuna mı yanayım, huyunun değiştiğine mi diye... bizdeki durum da aynen öyle oldu... daha belki eğitim  verdim demek için çok erken ama ben Can'ı 40 günlükten beri kendi yatağında kendi kendine uyutuyordum... yatağında yumuşak 2 tane oyuncağı var. Onları yanağına yaslıyordum, kollarıyla onları sarmasını sağlıyordum ve o da ayıcık ve balığı ile uyuyordu... Ama bu hastane sürecinde, benim yanımda ve benim kollarımda uyumaya başladı... Çocuğun kolunda serum ağzında maske varken, ona kendi uyuması için eziyet edemedim... Sonuç olarak şuanda artık evdeyiz... Ama Can hala kucakta uyuymaya devam etmek istiyor :(