Zeynep'in ateşi ilk defa geçen hafta çarşamba akşam çıkmıştı, haftasonu iyi gibi oldu, ama ateş ısrarla devam etti.
Pazartesi günü okula yollamadık tam iyileşsin diye, ama salı günü tekrar, önce gece sonra öğleden sonra ateş çıkınca, bu inatçı ateş acaba neden olabilir diye doktorumuz Zekai dedemizi aradık.
Zekai dedemiz, akşam hastaneye götürün, kan verdirip CRP baktıralım, bir de idrar testi yapılsın dedi.
Acıbadem Maslak'a zorunlu bir gidiş daha yaşadık...
Hastane acil servisinde yarım saat doktor bizi muayene etsin diye sıra bekledik... Devlet hastanesini geçmiş resmen burası...
Doktor bizi içeri aldı, çocuğu soyma gereği bile duymadı.
10 saniye göğsünü dinledi, 10 saniye sol kulağına baktı,
Zeynep tedirgin oldu sağ kulağını göstermem diye ağladı, doktor da tamam ben göreceğimi gördüm, kulağında hafif bir kızarıklık var, kulak iltihabı, 6 gündür de ateşli dedi, reçeteyi yazmaya başladı. Augmentin'i verdi, bizi yolladı :) Bizim doktorumuz kan verin, idrar baktırın demişti dedik, ben göreceğimi gördüm, benim tedavimi değiştirmeyecek, ben kan da alsam bu antibiyotiği içmesi lazım dedi.
Doktora girmek için yarım saat bekledik, 2.5 dakika muayene olduk, 10 dakika da para ödemek için sıra bekledik ve hastaneden dışarı çıktık... Sevgili Acıbadem Maslak hastanesini ve vermiş olduğu bu "süperhızlı" hizmet kalitesini ayakta alkışlamamak elde değil!!!! bu eşsiz 2,5 dakikalık hizmet karşılığında talep edilen muayene ücreti de 185TL!!!!!
Ama yok biz eşşek oldukça sırtımıza binen çok olur, gitmiycem gitmiycem diyorum yine de gidiyorum...
Ey Memorial, Şifa hastanesi, veya adını bilmediğim diğer özel hastaneler hiç mi aklınız yok, neden Sarıyer semtine bir hastane açmıyorsunuz... Zekeriyaköy, Sarıyer, Tarabya ve Maslak semtlerinde oturan insanların ulaşabildiği tek hastane olarak Acıbadem Maslak'ı neden tekel bırakıyorsunuz...
Zeyno ve Can
20 Ocak 2016 Çarşamba
18 Ocak 2016 Pazartesi
kahvaltı sevmeyen Can :(
Benim çocuklarım sevmiyor kahvaltı.... ne yapsak ne etsek olmuyor, olmuyor, olmuyor...
Can ilk yemeğe başladığında, nasıl çeşitliydi kahvaltısı, ona çekirdeksiz zeytinler alıp duruyordum... en sevdiği kaşar peyniriydi... yumurtanın en az yarısı hep yeniyordu... üstüne ekmek ve pekmez veya reçel yiyordu bir de, ohhh missss...
çocuk yumurtayı bıraktı önce, Zeynep'e en azından 2 yaşına kadar kötü de olsa mememen gibi bir bulamaç yapıp yedirmiştik, Can lezzetli olmayan hiçbirşey yemiyor kesinlikle...
Buaralar şunu bulduk, aslında bulamaç yapmanın çocukların kahvaltı alışkanlıklarını bitirdiğini biliyorum ama yiyor diye seviniyorum, ne yapayım... kahvaltısız olur mu hiç yaaaa
Tarifimiz: bir yerli muz, 2-3 bebe bisküvisi, 1 la vache qui rit (yani üçgen peynir), 1 cıvık halde haşlanmış yumurta, ılık süt. Hepsini blendardan geçiriyoruz, afiyetle yiyor, ama kıvamı çok akışkan olmayan biraz koyu olacak... aslında bakınca oldukça kuvvetli bir kahvaltı ve herşeyi yemiş oluyor ama kesinlikle doğru değil, çocuk tek tek yemeğe alışmalı ve kahvaltı kültürü edinmeli bence... ama olmuyor, ne yapsam olmuyor,,, her çocuk kendi romanını yazıyor, bizim Can'ın romanda da kahvaltı bölümü yok, ne yapalım :(
PS: buraya Duygu'ya özel bir not yazıyorum, Efe yıllardır kahvaltıda, süt yumurta ve muz'u blendardan geçirip biberonla içiyor ve ben çocuğu gerek içimden, gerek dışımdan kınayıp duruyorum, Allah böyle başıma verdi işte... Valla kötü niyetimden kınamamıştım ben yaaaa :(
PS: bu fotoyu da özellikle koydum, çünkü çirkin ol deyince böyle yapıyor :) buarada Can'ın ön dişleri de ayrık, ama Zeynep'in de ayrıktı ve sonra birleşti...
office of the day
Malum 2 Ocak günü ayaklarım yerden kesildi, kolumu sırtımı ezdim merdivenlerde... halen tam olarak iyileşemedim, sırtım azar azar ağrıyor...
dün bastıran kar yüzünden sabah felaketti... benim sırtımda tam sağlam olmayınca, evden çalışmak için izin aldım bugün...
Evden çalışmak, hele Can'la ne mümkün normalde... geliyor, üstüme çıkıyor, daha da coşuyor, bilgisayarın bütün tuşlarına basmak istiyor...
Ama bugün çok işim vardı, çalışmamak mümkün değildi. mutfak masasını aldım taşıdım yatak odasına, kapıyı da kitledim üstüme... odada banyo-tuvalet de olunca, gün boyu sadece 2 kere çıktım ofisimden...
ofisten daha çok çalıştım desem yalan olmaz...ne yapsam, home office bir düzene mi geçsem acaba, dermişimmmmm :)
Can, Pisi kedi dinliyor...
ahh ahh hep istediğimiz arzu ettiğimiz tablo... Can oturuyor, annesi ona pisi kedi okuyor... Can'da akıllı uslu annesini dinliyor... ama nerdeeeeee
Baktım Can kitap dinlemiyor dün bir değişiklik yaptım, Can'ı önüme aldım, ayağının üstüne yastık koyup bebeğini yatırdım, önce biraz salladık, pış pış yaptık (tabi çocuk ayakta sallanarak uyumaya da alışık olmadığı için ne olduğunu anlayamadı önce, güldü komik geldi)
sonra aldım elime bir kitap başladım okumaya, ilk defa diyebilirim belki de 5 sayfalık kitabı sonuna kadar dinledi... bebeğini sevdi, ona avva yaptı, sonra da fırlattı attı :)
kız ve erkek çocukları ne kadar farklılar gerçekten... Zeynep bir kitap delisiydi, hala da öyle kitap okumadan uyuyamıyor çocuk, hatta öyle ki akşamları 2 kitap, 3 kitap kavgaları yapıyoruz, bazen sayı 4-5'e çıkabiliyor. Kitapları öyle bir ezberlemiş ki, bir sayfa atlamaya kalkınca, "ondan sonra böyle böyle demiş, onu okumadın" diye seni uyarıyor, hatta kızıyor, baştan başlatıyor :)
Can ise kitapları halen sadece koparıyor, yemeğe çalışıyor... sabrı yok, bir tane kitabı dinlemiyor... bu iş nasıl olacak, bu çocuk nasıl kitaplara alışacak bilmiyorum...
5 parmağın 5'i bir değil işte, iki çocuğum var, akla kara gibiler birbilerinden...
itle yatan bitle kalkar
Facebook'da okudum bunu, unutulmasın ne güzel demiş Cemal Süreyya...
Değerinden fazla değer verdiklerimizi teker teker hayatımızdan silip, hafiflediğimiz bir yıl olsun 2016....
kahve delisi acemianne Cucu
Hiç bir zaman çay delisi olmadım zaten... hatta ilk çaylarımı işe başlayınca içmiş bile olabilirim...
İlk iş günlerimde denetime gittiğimiz şehirlerde, getir oğlum şurdan denetçi ablana bir çay diyen çok sevdiğim muhasebe müdürlerine, utana sıkıla "aslında ben pek çay sevmem, olmadı bir sütlü nescafe alayım" derdim... öyle öyle olduk bir sütlü nescafeci... Hele hele o Darıca'da olan koca çimento fabrikası denetimlerinde çaycı abi, bir güzel süte nescafe yapardı, bayılırdım...
Gel git zamanla, nescafenin aslında ne kadar yavan bir kahve olduğunu anlamaya başladım, bu konuda özellikle ofisimize Amerika'dan gelen partner Alper'in odasında ki güzel nespresso makinesi ve her odasına gittiğimde sana ne ikram edeyim diyen tatlı misafirperverliği etkili olmuştur muhakkak.
Ne zamandır, eve bir makine almanın derdinde araştırıp duruyordum... Ben nescafe dolce bakıyordum, ama Güneş mutlaka nespresso al diyordu. Almanya'da yaşayan canım Ayşegül ablam, bilince bu kahve düşkünlüğümü, kaptı getirdi bana bir tane nespresso süper kahve makinesi hediye olarak... hayatımda yeni bir dönem başlamış oldu :)
Her sabah starbucks kıvamında, evden sütlü nescafemi yapıp öyle çıkıyorum... nespresso kahve çeşitlerini öğrenmek aylar alıyor, ama 3.ayın sonunda artık kendime "the best of Cansu's" serisi oluşturmaya başladım diyebilirim... öyle ki, günde 2-3 kahve içiyorsam eğer, geceki mutlaka "decaf" yani kafeinsiz çeşitlerden oluyor...
İyi hoş, makinemiz vardı da, benim yıllar önce şirketimin bir yılbaşında hediye ettiği termos kupam artık ömrünü tamamlamıştı sanırım... Sevgili Yaman ailesi bir kıyak yaptı bana, sipariş üzerine yeryüzünün en güzel termoslu kupasını aldılar bana... bundan sonra çok sevdiğim canım arkadaşlarım, her sabah yanımda işe gelecekler benimle :)
Uunutulmasınlar duvarına yazalım "the best of Cansu's";
benim makinem Nespresso C121 marka, https://www.buynespresso.com/tr_tr/machines/citiz-milk-red
sevdiğim kahve çeşitleri:
Intense'lerden: Roma (7), Arpeggio (9)
Espresso harmanlarından: Cosi (4)
Pure Originlerden: Dulsao (4)
Kafeinsizlerden; defac intenso (7) /ama diğer decafleri de severek içiyorum, çünkü günde 2-3 kahve içince özellikle en son içtiğim decaf olmasına özen gösteriyorum.
Variations: caramelito (6) (eski bir starbucks caramel macchiatocu olarak karamelin yeri kalbimizde ayrı)
İlker ise en koyu ne varsa onu seviyor ve mutlaka sütsüz içiyor :)
İlker için evde; kazaar (12) ve ristretto (10) bulunduruyorum, o pek anlamıyor ne içtiğinden ama en çok onları seviyor :)
PS: ayy bak bende bu kahve saklama kutularından yok, biri beni çok çok mutlu etmek istiyorsa alabilir :)
ip perdelerden nereye geldi konu böyle :)
Ahh ahh, yıl 2008, İlker ve Cansu evlenecekler... Ev bulana kadar canımız çıktı... Evi bulduk içini yaptırmak işkenceydi... Ama en zorlusu evi döşemekti, İlker Çorlu'da, ben Ankara'da yaşayıp İstanbul'da ev kurmaya çalışınca....
bir yeri bilmez etmez olunca, bir tanıdığın tavsiyesi ile Zeytinburnu'na gitmiştik perdelerimizi almaya, bu ip perdeler yeni çıkmış, bir afilli bir afilliydi... Evimizde malum ormana bakınca, tereddütsüz almıştık bunları, ilk gören epey şaşırıyordu, herkes en çok nasıl yıkanıyor diye soruyordu (maşallah pek temiz ve titiz arkadaşlarımız var, önce temizlik)
Zeynep çok uğraşmazdı ilk doğduğunda bunlarla, ama şimdilerde bu ip perdeler onun kostümü oluyor genelde... Can ise saklambaç oynarken en çok onların arkasına saklanmayı seviyor (hiç görülmediğini düşünüyor şaşkın).
Eyy 8 yıllık ip perdeler,bu yaz ömrünüzü tamamlar, çöpü boylarsınız kanımca... Bakalım kısmet :)
(evet evet evi değiştiresim gelmiş olabilir, hadi olmadı eşyaları değiştirmek istiyor olabilirim, veya kim bilir belki başka şeyleri de değiştirmek istiyor olabilir, kim bilirrrrrr) :):):):)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








