Zeyno ve Can

Zeyno ve Can
Acıbadem Maslak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Acıbadem Maslak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Ocak 2016 Çarşamba

yine bir Acıbadem Maslak klasiği...

Zeynep'in ateşi ilk defa geçen hafta çarşamba akşam çıkmıştı, haftasonu iyi gibi oldu, ama ateş ısrarla devam etti.

Pazartesi günü okula yollamadık tam iyileşsin diye, ama salı günü tekrar, önce gece sonra öğleden sonra ateş çıkınca, bu inatçı ateş acaba neden olabilir diye doktorumuz Zekai dedemizi aradık.

Zekai dedemiz, akşam hastaneye götürün, kan verdirip CRP baktıralım, bir de idrar testi yapılsın dedi.

Acıbadem Maslak'a zorunlu bir gidiş daha yaşadık...

Hastane acil servisinde yarım saat doktor bizi muayene etsin diye sıra bekledik... Devlet hastanesini geçmiş resmen burası...

Doktor bizi içeri aldı, çocuğu soyma gereği bile duymadı.

10 saniye göğsünü dinledi, 10 saniye sol kulağına baktı,

Zeynep tedirgin oldu sağ kulağını göstermem diye ağladı, doktor da tamam ben göreceğimi gördüm, kulağında hafif bir kızarıklık var, kulak iltihabı, 6 gündür de ateşli dedi, reçeteyi yazmaya başladı. Augmentin'i verdi, bizi yolladı :) Bizim doktorumuz kan verin, idrar baktırın demişti dedik, ben göreceğimi gördüm, benim tedavimi değiştirmeyecek, ben kan da alsam bu antibiyotiği içmesi lazım dedi.

Doktora girmek için yarım saat bekledik, 2.5 dakika muayene olduk, 10 dakika da para ödemek için sıra bekledik ve hastaneden dışarı çıktık... Sevgili Acıbadem Maslak hastanesini ve vermiş olduğu bu "süperhızlı" hizmet kalitesini ayakta alkışlamamak elde değil!!!! bu eşsiz 2,5 dakikalık hizmet karşılığında talep edilen muayene ücreti de 185TL!!!!!

Ama yok biz eşşek oldukça sırtımıza binen çok olur, gitmiycem gitmiycem diyorum yine de gidiyorum...

Ey Memorial, Şifa hastanesi, veya adını bilmediğim diğer özel hastaneler hiç mi aklınız yok, neden Sarıyer semtine bir hastane açmıyorsunuz... Zekeriyaköy, Sarıyer, Tarabya ve Maslak semtlerinde oturan insanların ulaşabildiği tek hastane olarak Acıbadem Maslak'ı neden tekel bırakıyorsunuz...

25 Mart 2015 Çarşamba

Hastalık savaşları :(




Allahım isyan etmiyorum, başıma her ne geliyorsa illaki bir sebebi vardır diyorum... Başıma gelenler elbet daha kötü birşey olmasın diye olmuştur biliyorum ama yine de bu kadar üst üste olmak zorunda mı bilmiyorum...

8 mart pazar gününden beri Can ateşliydi, ne oldu anlamadık... Elif hoca, Zekai  hoca ne dediyse yaptık...ama 11 martta sabahı sabah ettik, gündüz Elif hocayı aradım, bana gelmeyin acilen bir hastaneye gidin ve Influanza A testi yaptırın dedi, apar topar gittik Acıbadem Maslak'a... Allah bu hastaneye adamı düşürmesin ne diyim ben... Ama en çok kendime kızıyorum, şu blogda bile yazdığım kaçıncı şikayet yazısıdır bu, akıllan be kardeşim, blogu okuyanlar götürmüyorlar yakınlarını bu hastaneye, ama akılsız ben bir türlü uslanmıyorum, hala panik halinde kendimi Acıbadem Maslak'a atıyorum, sonra da alıyorum boyumun ölçüsünü...

Öğlen saatinde vardık hastaneye, sadece influanza A testi yaptırmak istiyoruz dedik...  Test örneği alındı, bizi bir odaya aldılar... Nöbetçi çocuk doktoru, acilen 1 saat arayla 3 doz ventolin uygulanması istedi... İlk doz uygulandı, üzerinden epey zaman geçti, hemşireyi çağırdım 2.dozu ne zaman yapacaksınız dedim, kız bana sordu, ilk dozu saat kaçta yapmıştık diye :) güler misin ağlar mısın, kardeşim ben ne bileyim kaçta yaptınız, siz yazmıyor musunuz dedim, yoğunluktan yazmamışız dedi :) neyse oldu 20 dakika yapın 2.dozu dedim, yaptılar :) buarada saat 1 oldu, çocuk acıktı, ne var menüde dedim, aradılar bebek için un çorbası var dediler, tamam 1 kase gelsin dedim, sonra bu cümleyi 3 kez daha hatırlattım, saat 2:30 olduğunda hala bir tabak çorba gelmemişti, çünkü mutfak çok yoğunmuş :))

Lanet olsun verin testimizi biz çıkıp gidelim dedim, çünkü 1 saat sonra çıkar dedikleri testi 2 saattir bekliyorduk, hoca gelecek o bilgi verecek dediler, yarım saat daha bekledik, hoca geldi utana sıkıla, çok özür dilerim sizin test çalışılamamış dedi, idrak etmekte zorlandım önce, nefatif felan gibi anladım, yok dedi doktor negatif değil, labarauar testi hiç çalışamamış, çünkü ellerinde yeterli kit kalmamış dedi... 2 saattir neyi bekliyoruz o zaman dedim, kusura bakmayın dedi... Sinirle aldım  çocuğu, deliye döndüm, çocuk hasta - çocuk aç, 2,5 saatir boşuna bekliyoruz odanın içinde :( çıkarken ücret istediler birde, pardon neyin parası dedim, test yapılamadı ama hoca muayenesi var, bir de ventolin uygulanmış dediler... Gerçekten elimde bir bomba olsa herhalde pimini o anda çekerdim, Acıbadem Maslak yıkılsın, Allah da beni kahretsin, ben de bir daha bu hastaneye gelemeyeyim diye :(  herşeye haklısınız efendim diyen bir hasta hakları yöneticisi para alınmaması için talimat verdi de biz de eve çıkabildik...

Tabi o sinirle başka bir hastaneye gitmek aklıma gelmedi, Can'ı alıp eve getirdim...Can'da şoktan herhalde biraz daha iyi gibi oldu, hatta hem o geceyi hem perşembe bütün günü gayet iyi ve ateşsiz geçirdi...

Perşembe gecesi yine hırıltı ve ateş yükseldi, ama asıl bombayı Zeynep patlattı...

Gece 4 civarı yanımıza geldi, ben çok üşüyorum dedi, ateş 37.2'ydi, ateş düşürücü bile vermedim, sen babayla yat dedim, Can'a bakmaya devam ettim... Sonra içerden bir hırıltı geldi ve İlkerin çığlığı, Zeynep yığıldı kaldı bir kez daha, yani 15 aydan sonra 7.havaleyi de geçirdi, hemen yan yatırıp, ağzını açtım elimi sokup dilini tuttum, parmağımı ısırmaktan öyle bir kanattı ki, İlker Zeynep'in ağzından kan geliyor diye daha da bir panik oldu, Zeynep'in havalesi kısa sürdü, ve öksürerek kendine geldi çok şükür... Zeynep kollarımdayken hem süre tutuyordum hem evden çıkmak için hazırlıkları söylüyordum İlkere... zeynep 2 dakika da kendine geldi, biz 5. Dakika da evden çıktık, Allah böyle uzmanlık vermesin ama artık stres altında etkin yönetim konusunda mastır derecesi almaya hak kazanmış olabilirim...

Zeynep'in durumu stabil olduğu için onu Memorial Çağlayan'a getirdik... Acıbadem Maslak'a kızgınlığım geçmeyecek benim... Ayrı bir pediatri acili ve bölümü var, hemen alıp ilgilendiler, kontrolleri yapıp, bizi odaya aldılar...Zeynep önceki havalelerinden uyandığında hep çok yorgun oluyordu ama bu sefer çok enerjikti, sanırım hem o büyüyor, hem de bu seferki gerçekten en kısalardan biriydi...

Zeynep'in durumu stabil bir şekilde odada uyurken, Can'ın durumunun kötülediği haberi geldi evden, doğru ya gece zeynep havaleyi geçirmeden hemen önce ben Can'ın başında onun hırıltı ve ateşini dert etmiş haldeydim, resmen unuttum çocuğu :(

Elif hocaya mesaj atıp, Can'ın kötülediğini haber verdim, saat 10'da gelin diye mesaj attı, babası alıp götürdü, kadın resmen azarlamış İlkeri çarşamba günü madem o salak Acıbadem Maslak testi yapamadı, niye başka bir yere götürmediniz, bu çocuk kesin domuz gribi, acilen bir hastaneye götürün diyince , onu da alıp Memorial Çağlayan'a getirdiler... Doktor Abdurrahman bey, Can'ı gördü ve Zeynep'ten çok daha kötü durumda olduğuna acilen yatması gerektiğine karar verdi, çarşamba günü Acıbadem Maslak'ta olanlara inanamadı, bu çocuk bu halde nasıl taburcu edilir dedi :(

İkisine de Influanza a testi yapıldı ve tabi ki Can'da pozitif çıktı, bronşiolit üstüne domuz gribi çocuğu resmen yerle bir etmiş dedi... Ama daha da kötüsü artık 48 saatlik süre geçtiği için ilaç başlayamayız çünkü ilaç için çok geç dedi, prospektüsünde bile yazıyor dedi... Acıbadem Maslak, o gün bizi oyalamamış olsaydı, testin pozitif çıkması ile hemen ilaca başlanmış olacaktı... 

Çocukların ikisine de akciğer filmi çekildi, pırıl pırıl olmamakla birlikte temiz çıktı...

Zeynep'i nörolog gördü, 15 ay sonra tekrar eden bu havale yüzünden ilaç başlamak bence yersiz dedi ( ki biz 1 yılda 4 defa olduğunda bile ilaç başlamıştık, dolayısıyla başlayalım deseydi bile ben Meral Özmen'e gitmeden Mr ve Eeg çektirmeden başlamazdım)

Abdurrahman hoca, Zeynep'in geçmeyen bu kupkuru öksürüğünü dert edip, alerji testleri de yaptırmamızı önerdi, en bilenen 8-10 çeşit gıda alerjini için test yaptırdık bakalım sonuçlar henüz çıkmadı.

Zeynep perşembe gecesi girdiği hastaneden Cumartesi akşam taburcu oldu, ama inatçı öksürüğü için 10 gün makrol kullanacak ve sabah akşam pulmicort ve ventolin alacak( doktorumuz madem evde  cihaz var, öksürüğün yumuşamasına ve antibiyotiğin daha iyi etki etmesine yardımcı olur dedi) bakalım herşeyi denedik, bir de Abdurrahman hocayı deneyelim... Eğer bu da işe yaramazsa, bu öksürük bizim kaderimiz deyip oturacağım.

Gelelim Can paşaya(pardon subayına) :)
Can'ın akciğer filmi bronşiolit yüzünden Zeynep kadar temiz değil ama iyi...

Ayrıca doktor kalp için eko'da istedi, Pamuk prenses kıvamında doktor Ümit hanımla tanıştık ve Eko çektirdik, dert edecek kadar mühim değil ama Can'ın kalbinde üfürüm varmış, bu iki çocuktan birinde olurmuş, 14 yaş civarı normale dönermiş, tedavisi yok, ama kontrol edilmesi şiddetle tavsiye ediliyor, 2.5-6-14 yaşında görmek istiyor Can'ı hocamız...

Abla Cumartesi taburcu oldu ama Can pazartesi akşama kadar hastanede kalacak... Domuz gribi ile ilgili ilaca başlanmadı ama daha kolay toparlaması için serumla sıvı alıyor, buharla ilaçlar uygulanıyor, ayrıca damardan ilaç uygulanıyor... Can'ı deli eden şey balgamlı öksürüğü, bu balgamlı öksürük bitmeden çocuk kendine gelemeyecek, ama çok şükür 24 saate yakındır ateş çıkmadı... Hem yorgunluktan hem ilaçlardan sürekli uyuma eğiliminde ama tam dalıyor, lanet öksürük gelip onu tekrar acı acı bağırtıyor :( 

Allahım sen ne olur çocuklarımı, benim meleklerimi ve tüm melekleri koru, bize birşey olsun, onlara olmasın... Allahım her zaman diyorum ama bir kez daha diyorum, ne olur bu SON OLSUN :((

Bugün çocukları neşelendirmek için hastaneye pamuk prenses ve superman geldiler, çocukları tek tek ziyaret ettiler... Azıcık da olsa günümüzü neşelendirdiler :)

3810 no.lu odadan Can

3801 no.lu odadan Zeynep ( çocukların taşıdıkları virüsler birbirinden farklı olduğu için birbirlerinin odalarına giremiyorlar, ayrı ayrı odalarda takılıyorlar... Can pek birşey anlamıyor ama Zeynep'i odada tutmak biraz zor oluyor, sürekli Can'ın odasına baskın yapıyor) 







19 Ocak 2015 Pazartesi

Caca için büyük gün... Allah'ım sen yardım et...

Bugün günlerden 20 Ocak 2015, canımın içi, burnumun direği annem için büyük gün...Bugün ameliyat günü...

Aralık ayının son günlerinde fark edildi, böbreğindeki 4cm'lik kitle... yapılan araştırmalar sonucunda doğru olduğuna inandığımız doktoru Başkent Üniversitesi hastanesinde bulduk...

Annemin test sonuçlarını gören bütün doktorlar, acilen ameliyata alınması gerektiğini söyledi... Ancak bunu söyleyen doktorların hepsi de ayağındaki alçı çıkmadan onu ameliyata alamayacaklarını söylediler... Ayağı tam 6 hafta alçıda kaldı... Yine klasik bir Acıbadem Maslak hastanesi faciası oldu :(

Annem Eylül ayında biz yeni evimize taşınırken, mutfak tezgahının üzerinden düştü ve biz onu hemen Acıbadem Maslak hastanesine götürdük... Orada film çekildi ve muhteşem acil doktoru, hafif bir ezilme olduğunu, 1 hafta kadar üzerine basmamasını söyledi.... bir de akıl verdi... taaaa dizinize kadar morarabilir, paniklemeyin dedi... annemin ayağı gerçekten hem şişti hem morardı, ama biz normal zannettik... 1 haftadan sonra annem tüm acısına rağmen üzerine basmaya devam etti... ve tam 2 ay hem sızlandı hem üzeine bastı, yürüdü... En sonunda acısına dayanamadı ve Ankara'da başka bir doktora daha gitti... Doktor annemden tekrar röntgen istedi ve o da neeeeee, meğer annemin ayak bileği tam 4 yerden kırıkmış, hatta ilk düştüğünde de kırıkmış muhtemelen ancak annem üzerine basmaya devam ettiği için kırık bütün bileğe yayılmış... tam 6 hafta alçıya alındı...

böbreğinde kitle olduğunu öğrendiğimizde de alçıdaydı ayağı, doktorlar alçı çıkmadan ameliyat edemeyeceklerini söylediler, çünkü bu açık operasyondan sonra annemin bir an önce yürümeye başlaması çok önemliymiş...biz bu süreçte şunu anladık ki, annem küçükken hiç sek sek oynamamış :) kadının resmen denge sorunu var... koltuk değneklerini bir türlü kullanamadı... alçılı ayakla normalde bile yürüyemiyordu, ameliyatlı hayatta yürüyemezdi...

Sonuç olarak bu Acıbadem Maslak'ın kaçıncı vukuatı böyle... evimize en yakın hastane diye kalkıp gidiyoruz, ama gerçekten rezil bir yer... önce Can'ın hastalığı, sonra annemin şu böbrek operasyonu hayırlısıyla sonuçlansın, bu Acıbadem Maslak konusunda hukuki olarak neler yapabileceğime bakacağım...

Velhasıl kelam, söz nereden nereye geldi... Annem için bugün büyük gün... Açık ameliyata girecek, kitlesel temizlemeye yapılabilir mi bilmiyorlar, eğer yapılamazsa böbrek tamamen alınacak, aynı zamanda başka bir alanda yayılma olup olmadığı kontrol edilecek...

Allahım sen bugün bizim yanımızda ol... Benim çocuklarımın Caca'larına daha uzun yıllar ihtiyaçları var.... Daha çocuklar benden kaçıp, çooookkkk annneanneye sığınacaklar... bana diyemediklerini anneannelerine söyleyecekler... benden istemeyediklerini ondan isteyecekler.... ona öpücükleriyle rüşvetler verecekler... ona her istediklerini yaptıracaklar.... bana şımaramadıklarını, ona şımarıp yaptıracaklar....Sen yanımızda ol Allah'ım...

Sevdiğim gri şehrim Ankaram, bak yine geldim sana... Bugün rengarenk yüzünü göster bana...

Bronşiolit ile tanışma :(

Aslında tam 5 aylık olduğumuzda yani cuma günüydü Zekai beyin kontrolü ama Can Çarşamba gecesini çok kötü geçirince perşembe günü gittik doktorumuza...



İyi ki de gitmişiz çünkü Zekai bey bile ilerleyen saatlerde yatırabiliriz hastaneye dedi, Can bronşiolit olmuş( respiratuar viral panel), aslında muhtemelen abladan geçmiş ama Zeynep daha büyük olduğu için daha ayakta atlatmış...



Evde kullanmamız için aerochamber ve ventolin verdi bize, oradayken dakika kalp atış sayısı 80'di, ventolinden sonra düşecek rahatlayacaksınız dedi, ama ne yazık ki öyle olmadı Can evde hiç uyumadı, artık ağlamaktan helak oldu, huzursuzluğu hiç bitmedi, 30 dakikadan fazla uyumadı en sonunda gece 12'de gittik Acıbadem Maslak'a...


Acildeki doktorumuz 1 saat sonra yatış verdi ama yatmak ne mümkün hastane doluymuş, sonra bize eğer istersek Acıbadem Fulya ile görüştüklerini eğer istersek direkt orada yatabileceğimizi söylediler. Ama bunun için önce Acıbadem Maslaktan çıkış yapmamız, sonrada Acıbadem Fulya'ya giriş yapmamız gerekiyormuş, gecenin o saatinde o yorgunlukla insiyatifi sıfırın altındaki işletme müdürüne böyle saçma şey olmayacağını, Maslak'ın bizi Fulya'ya ödeme almadan sevk etmesi gerektiğini anlattım, adam bana inanamaz gözlerle baktı ve olmaz öyle şey, buraya ödemeyi yapacaksınız dedi, biz de o zaman oda bekleyeceğimizi söyledik ve başladık beklemeye, sabah mesaisi başlayınca acilin baş hemşiresi Fatma hanımla tanıştık, böyle tatlı bir insan olamaz, kaç saattir acilde beklediğiimize inanamadı, bizi hasta ilişkilerinden Selen hanıma yönlendirdi, Selen hanım istersek hiçbir ödeme yapmadan doğrudan nakil ile acıbadem fulya'ya gidebileceğimizi veya istersek açılan ilk odaya yerleşebileceğimizi söyledi, biz beklemeye karar verdik ve saat 14:00'de saç ekim merkezi katındaki 4018 no.lu odamızdaydık, acilden odaya çıkmamız 14 saati buldu :(


sevgili Fatma hemşire, Acıbadem Maslak'ta senin gibi 10 tane çalışan olsa, bu hastanede sorun felan kalmaz :)


Doktorumuz Müjde hanım çok iyiydi, bizimle çok ilgilendi, kattaki tek bebek hasta olduğumuz için de gelen giden eksik olmadı hemşirelerden, hatta Can'ın akşam ağlama nöbet saatlerinde sırayla gezdirdiler Can'ı :) Özellikle Elif hemşiremiz ve Özlem hemşiremizin yeri apayrıydı... Çapkın oğlum da erkek hemşirelere hiç yüz vermedi, kızlara o haliyle bile gülücükler gülücükler gülücükler yolladı :)



Perşembeyi- cumaya bağlayan gece 01'de başlayan maceramız, pazartesi akşam 8 sularında son buldu, evimizin yolunu tuttuk...



Hayatımıza nebilizatör adında bir makine girdi, hastaneden sipariş ettik geldi, sabah akşam ventoline evde devam ettik...



Bronşiolit denilen bu hastalığın acaba alerjik mi yoksa virütik mi olduğunun bulunması gerekiyordu... Can'ın burnundan alınarak yapılan respiratuar viral panel testi, bir hafta sonra cuma günü (16.01.2015) pozitif çıktı... Biz kontrol için tekrar Müjde doktorumuza gitmiştik... Bir virüsün olumlu çıkmasına ilk defa sevindim, çünkü doktorumuz Müjde hanım, inşallah bu bronşiolitin bu RSP virüsü yüzünden olduğunu ve bir daha tekrarlamasını beklemediğini söyledi, dolayısıyla biz de inşallah bir daha olmayı ve bu meymenetsiz nebilizatör aletini hayrına birilerine hediye ederiz...



Bu süreçte hastanede yatarken, özellikle erkek annesi arkadaşlarımdan bir sürü geri bildirim aldım... Meğer bu bronşiolit ne kadar bilinen bir rahatsızlıkmış, özellikle de erkek çocuklarda... bununda sebebi, kız çocukların bronşlarının gelişkin doğması ancak erkek çocuklarda bronşların doğumdan sonra 7 yaşına kadar gelişmeye devam etmesiymiş,,, o yüzden erkek çocuklar bu hastalığa çabuk yakalanıyormuş, azıcık kuru öksürük başladığında önlem alınmazsa pat diye ciğerlere iniverebiliyormuş... Zira biz Zeynep canı sağolsun, her birşeye hastalandığı için kendimizi çok tecrübeli sanıyorduk bu hastalık işlerinde, o yüzden Can'da öksürük başlayınca gayet sakin bir şekilde evde atlatmaya çalışmıştık, eski usul önlemler alarak (odayı osmanlı ocağı ile nemlendirme çalışmalarımız oldu ve %30 olan nemi %50-%60'lara kadar çıkarmayı da başarmıştık) geçirmeye çalıştık,.. günbegün iyi olacağını düşünürken, çocuk kötüye gitti ve sonunda hastanelik olduk...

Sevgili arkadaşım Güzin'de bu işten çok çekmiş, her ayın 4-5 gününü Maslak Acıbadem'de geçirdiğimiz günler olmuştu dedi bana, en sonunda Elif Dağlı ile tanışmışlar ve aslında yanlış tedavi uygulandığını anlamışlar... Bize şiddetle bu süreçte Elif hocayı görmemizi önerdi... Can'ı bulabildiğim ilk fırsatta ona götürmek istiyorum... Çünkü bu nebilizatör ve ventolin tedavisi mucize bir çözüm gibi, mentollü hava damarları genişleterek çocuğun rahat nefes almasını sağlıyor ancak sorun bunun bağımlılık yapması ve çocuğun alıştıktan sonra en ufacık bir ökrüsükte bile hemen tekrar bu ikiliye ihtiyaç duymasıymış... Çocuğun bunu doğal yollarından atlatmasını sağlamamız gerekiyor bence...

buarada bir çingene lafı var hani,,,, çocuğun hasta olduğuna mı yanayım, huyunun değiştiğine mi diye... bizdeki durum da aynen öyle oldu... daha belki eğitim  verdim demek için çok erken ama ben Can'ı 40 günlükten beri kendi yatağında kendi kendine uyutuyordum... yatağında yumuşak 2 tane oyuncağı var. Onları yanağına yaslıyordum, kollarıyla onları sarmasını sağlıyordum ve o da ayıcık ve balığı ile uyuyordu... Ama bu hastane sürecinde, benim yanımda ve benim kollarımda uyumaya başladı... Çocuğun kolunda serum ağzında maske varken, ona kendi uyuması için eziyet edemedim... Sonuç olarak şuanda artık evdeyiz... Ama Can hala kucakta uyuymaya devam etmek istiyor :(