Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

26 Ocak 2017 Perşembe

Turkiye yolcusu kalmasin geriye...


16 Aralik Cuma gecesi Turkiye yolcusuyduk... 2 Agustos`ta maaile geldigimiz HK`dan bu sefer ben 2 cocukla donuyordum... Ilker once 1 hafta Hindistan`a gitti  ve sonra yanimiza geldi... 

HK- Istanbul-Ankara yolculugumuz toplam 15 saat surdu... 6-7 saati uyuyarak, geri kalani ucagin icinde dolanarak parkuru tamamladik :)




Ucagimiz aslinda geceydi... Ama oglen uykusundan uyanan Can, takti sirt cantasini `atta, atta` demeye basladi... Aksami zor ettik...


HK`da 25 derece havaya ragmen, kar botlarimizi giydik, ciktik yola... Valizimiz, sirt cantamiz hepsi kislik kiyafetlerle dolu... Cocuklar bu dakilarda resmen kurda sen dokuyorlar :)





Daha havaalaninin icinde biri oraya, biri buraya cekistirmeye baslamisti, Allah sonumuzu hayir etsindi... neyse neyse, kalasiz belasiz indik Turkiye`ye...


Bir THY Istanbul lounge`i olmasa da, HK`da da fena olmayan lounge var,,, Can herhalde 5-10 tane sebzeli somosa yedi... Bu cocuk hamurlu ne olursa yiyor :)




Ucaktaki sabah kahvaltimiz. ne hikmetse Zeynep hem TV izledi, hem bitirdi ve bu sefer de Can yemedi...

ama Can`da ekmege recel surup yedi... hayatimizda bir ilk... Aman Allah`im kahvaltida sucuk ve pastirmaya ilave olarak acaba recel mi yiyecek dedim, ama ucaktan sonra bir daha agzina surmedi :(




Sanirim bu Ankara ucagi, icimden 50 dakika*60 saniye sayiyor olabilirim :) Cocuklari annemlere vericem ve dogru yataga :)


Ve surpriz... Ankara`da inen valizimiz bakin ne halde... Canim Samsonite valizi parcalamislar... tekeri kirilmis, on paneli catlamis... resmen hasat halde... neyse ki hemen tazmin edip, yeni bir valiz verdiler... ama verdikleri valiz Samsonite degil... Neyse Ilker, bizim valizimizden daha kullanisli oldugunu soyluyor :)

ASHK pijama partisinde, ASPA yani okul aile birligi is basinda...



Tarih 16 Aralik, ASHK`da pijama partisi var...  ve ASPA ( Yani American School Parent Association)  (yani okulumuz aile birligi) ise cocuklardan once okulda :)

Once ASPA hikayesini anlatmali...

Aralik ayi basinda okulun veli katilimina da acik olan ve ikincisi duzenlenen aylik yonetim/veli toplantisini duzenlendi...  Meger bu toplantida okul aile birligi olusumu ve uyeleri konusulup secilecekmis. Okul koordinatorumuz Mr. John, ASPA yonetim baskani olarak 2. sinif ailelerinden daha once de egitimcilik yapmis Louise`i secmis ve Louise`e bu gorevi kabul edip etmeyecegini daha onceden sormus. Louise`e ise yonetimi olusturmasi icin tam  yetki verilmis ve Louis`de bu birlik icin kimlerin aday olmak isteyecegini sordu... Ben aslinda son derece sessizdim ve hic konusmadim... :)

Yonetim uyelerinin belirlenmesi sonraya birakildi ve o esnada okul odemeleri, taksitli odemeler ve vergisel konularla ilgili birseyler konusuldu... Bu esnada bende vergisel bir konuyla ilgili fikrimi soyledim... Tabi toplantidan sonra Louise beni buldu ve Hazine`den sorumlu uye olmam icin ricada bulundu... Neyse ki Allah`tan daha yonetilecek bir paralari yok :)

Sonuc olarak artik okul aile birligindeyim.

16 Aralik`da gerceklesecek olan pijama partisinde okul aile birligi olarak cocuklari kurabiyeler ve sicak cikolata ile karsilamaya karar verdik... Sicak cikolata isini Starbucks ile cozduk... Kurabiyeleri ise evde yaptik...  Sabah okula giren cocuklar uykulu gozlerini bizimle actilar ve cok eglendiler...


Daha once butun veliler okula geliyor, sen hic gelmiyorsun diye kizan Zeynep, beni ust uste 2 kere okulda gorunce, bu sefer her gun seni mi gorecegim diye soylendi... Erken ergenim benim, ne yapsam mutlu edemiyorum ben bu kizi :)



Zeynep ve sinif arkadaslari :)




Ve emektar okul aile birligi... Cok keyifli bir grup... Simdiden sevdigim pek cok kisi oldu :) 


Santa Clause is coming to townnnn




15 Aralik Persembe gunu ASHK`da cocuklar yeni yili kutladilar... Ogretmenimiz Miss Samantha 5 veliden cocuklara yardim etmek icin gonullu olmasini istedi... Ben de oldum tabi ki...


Her veliden bazi seyler istediler... Kulahlar, misir patlagi, yeni yil sekeri, muz, uzum... ve cocuklarla birlikte 1 saat boyunca aktiviteler yaptik... Cok ama cok eglenceliydi... Valla sonra onlar tenefuse gittiler, cocuklardan kalan ne var ne yoksa biz yedik :)






Yeni yil icin okulda da bir organizasyon oldu tabi ki... Zeynep`in de bir parcasi oldugu sevgili ASHK Singers, Disneyland performasinin kucuk bir kismini burada da yapti... ASHK Singer`s grubunu parti baslamadan 15 dakika once siniflardan cagirdilar ve Zeynep`in bu anonsu duyunca siniftan beni cagiriyorlar gitmem lazim diye cikisini gormeniz lazim... Sanki solo performans yapacak  :) Aslan kizim benim, seninle gurur duyuyorum... Ama asil bence guzel olan, sevgili okul yonetiminin sahne aldigi ve `Santa Claus is coming to town` sarkisini soyleyerek, Santa Claus`u cagirdiklari bu bolumdu... Santa Claus geldi ve cocuklara tek tek seker dagitti...  


Macau yolcusu kalmasin geriye



Gunlerden 11 Aralik Pazar, sabah saatlerinde sevgili dostlarimiz Tuncay`lar ile Macau feribotunda bulusmaya karar verdik...

Guzel bir gunun bizi bekliyor olmasi gerekiyordu...

Saat 10`da bulusacagimizi soylemistik, ama biz biraz gec kaldik... HK istasyonundan Macau ferry`lerinin kalktigi limanin bu kadar surecegini nasil tahmin edebilirdik ki... basladik kosmaya. ve tabi ki emektar Maclaren bebek arabamizla... ama ne olduysa bir anda oldu, araba takildi ve Can arabadan firladi gitii. megersem Ilker aceleden baglamamis Can`i arabaya... Allah`im hayatimda boyle bir korku hatirlamiyorum... Araba bir yana Can bir yana uctu,,, Cocuk neye ugradigini sasirdi, tabi ki bizde... O anda aklim basima geldi, ya niye bu kadar kosuyoruz, bir sonra ki ferry bir saat sonra ona bineriz dedim, ve sonra biraz sakinledik... zaten ferry`de 10da degil 10:30daymis...

bulustuk ve bindik ferry`e... 50 dakikalik ulkeler arasi yolculugumuz basladi :)

HK nasil Cin`e ait ozel bir bolge ise Macau`da aynen o sekilde Cin`e ait baska bir ozel bolge... 99 yil Portekiz somurgesiymis... Hatta 1999`da Cin`e devir edilene kadar Macau dogan Cinliler Portekiz vatandasi sayiliyormus ( bir Cinli icin ne buyuk sans) Turk pasaportlarina vize istemiyor, ancak Turk`lere yapmadigini da birakmiyor... Tuna`nin kiz kardesi Tugce`de bizimle birlikteydi ve biz indikten sonra HK ID kartlarimizla 2 dakikada gectigimiz kapidan, kizin gecmesi tam 40 dakika surdu. kizi bir odaya almislar ve telefonunu tum whatsapp yazismalarini, tum fotograflarini tek tek kontrol etmisler. yanindaki paraya kadar sorgulamislar...

Turkiye`de tartistigimiz sacma gundem bir yana, dunyada artik 2. degil 3. sinif ulke vatandasiyiz haberimiz yok...

Macau. Cin`in kumar adasi, oyle ki zengin Cin`liler Los Angeles`a kadar yorulmasin diye, bir tane buraya kopyalamislar...

Asagidaki fotograflar her ne kadar 1 gunu cok guzel gecirmisiz gibi gosterse de, bence Macau girisine bir tabela asilmali ve cocuklar giremez yazilmali :)

Ben bunu saymiyorum. Macau`ya cocuklari uyutup, bir kerede buyukler olarak gelmeliyiz ve gercekten su meshur Macau neymis gormeliyiz bence :)



Aslinda ferry yolculugumuz cok guzel baslamisti, ancak Can`in midesi bulandi ve tum yolu kucagimda oturarak gecirdi... 


Neden emektar Maclaren dedigimi sanirim anladiniz... Yil 2011, 5 aylik hamileyken Amerika`da NY`dan almistik arabamizi , o zaman pembeydi kilifi, Zeynep tam 3 yil kullandi, ondan sonra Can oldu, baktik araba saglam degistirmeye kiyamadik. kilifini degistirdik, kullanmaya devam ettik. Buraya gelince Cin mali 2 cocukluk bir araba aldik ama 1 ay sonra kirildi (zaten 80USD`ye almistim) :) 

Donduk bizim emektar Maclaren`e... bu sefer baktik Zeynep yurumuyor, arkasina kaykay aldik... Sonuc olarak suanda 2 cocuk one, bir cocuk (Sarp) arkaya oturuyor.. Ilker`de saka maka iyi kas yapti cocuklari bu sekilde dag tepe yokus iteklemekten... 

Bu arabanin kirildigi gun kendisine 1 dakikalik saygi durusu yapacagim... :)




Macau`nun guzel kumarhane otellerinden birisi,,, ancak tabi ki de biz sadece lobisini gorebildik... :(



Ve bu da ufak bir Venedik simulasyonu yapilmis baska bir otelleri... Sevgili Tugce bugunden sonra evlilik ve cocuk planlarini 5 sene erteledi sanirim :)





Gun boyu simarmaktan helak oldular... Burasi da bir temple... icerde tanrilara armagan ettikleri meyveleri yemege calisip durdular... Hele Can `apple, apple` diye bir agladi ki, gorenler cocuga hic meyve vermiyoruz sanacaklar... :)




Bence gunun anlam ve onemini ve Ilker`in yorgunlugunu anlatan en guzel fotolardan biri budur :)


Solugu TGI Friday`de aldigimiz o son dakikalar ve ictigimiz bira ve kokteyler hic bitmesin istedigimiz dogrudur :)

1.5 aydir yazmadigima inanamiyorum...

Tembellige yer yok ama gercekten 10 Aralik`dan beri hicbirsey post etmemis olduguma inanamiyorum....

Bugun aslinda 27 Ocak 2017, ama ben 10 Aralik`dan itibaren neler olduguna dair tek tek blog yazilarini fotograflara bakarak eklemeye calisagim...Yasadigimiz hicbir an unutulmaya hak edecek kadar degersiz degil,... hepsi olmali bu blogda,,, ve yasamaya devam etmeli usulca...

Blog yazmamin bana iyi geldigini dun aslinda cok da uzak olmayan bir tarihten bir fotografa bakarken yeniden anladim... Kizlarla (Elif, Gunes, Gamze, Sinem, Gokce), Beytem hatirasi pozu cektirmisiz, dusunup durdum neydi o gun, niye o gun cektik diye... Sonra hatirladim, ben Can`a hamileydim ve ofisteki son gunumdu, sonra zaten donuste Beytem`e donmedim, Orjin`e yeni ofisimize dondum ve bu sadece 2 sene onceydi ama hatirlamak dakikalarimi aldi... Hele ki yillar gecince iyice unutulup gidecek hepsi, o yuzden daha yol yakinken devam etmeli yazmaya yazmaya yazmaya...

Gercekten soz ucuyor ama yazi kaliyor bu hayatta...

Sevgiyle.

10 Aralık 2016 Cumartesi

Hayallerin ötesinde bir rüya gerçek olursa

Ağustos ayında Hong Kong'a ilk geldiğimizde, Zeynep azıcık İngilizcesi ile 45 dakikalık bir mülakata girip American School Hong Kong'dan(ASHK)  kabul aldığında ilk şokumuzu yaşamıştık...

Üzerinden sadece 3 ay geçtikten sonra İngilizce kendini nasıl güzel ifade etmeye başladığını görüp şaşırmaya devam ettik...

Okul sonrası aktivitelerini seçerken, okul koordinatörü hem eğleneceğini hem de ingilizce kelime dağarcığını artıracağını düşünerek Zeynep'in okul korosuna katılmasını teklif etti... 

Ve bir gün evimize gelen bir mektupla şaşırdık, Hong Kong genelinde bazı okullar her sene seçilerek Disneyland Sahnesinde yer alıyormuş, ve bu sene bizim okulumuzu da davet ediyorlardı...

Bir haftadır her gün akşam evde şarkılara ekstra hazırlanıp durduk, okul sonrası saatlerde de hazırlıklarını yaptılar... bu sabah tüm heyecanımızla uyanıp, 25 derece sıcağa inat, Disneyland kuralları gereği kışlık okul formamızı giyip Disneyland yollarına düştük, daha yolda Zeynep ben biraz utanabilirim, belki söylemem demeye başladı:)

Ama sahne saati geldiğinde Zeynep en önde sahne ortasında yerini aldı ve şarkılara bağıra bağıra yüksek sesle eşlik etti, hem kendi eğlendi, hem bizi gururlandırdı, bir anne olarak da benim gözlerimi doldurdu :)

Canım kızım, taşını toprağını, yerini yurdunu, alıştığın tüm düzeni, tüm arkadaşlarını, akrabalarını bırakıp yepyeni bir ülkeye gelmenin üzerinden sadece 5 ay geçmişken, bugün başardıklarını görüp bir kez daha şükrediyorum...

Disneyland'a gitmek herkes için bir rüyadır... sen bugün hayallerin daha ötesinde bir adım attın, ve Disneyland performans sahnesine adını yazdırdın... seninle gurur duyuyoruz :)




4 Aralık 2016 Pazar

Hong Kong`a transfer hikayem

bu blogun amaci neydi, soz ucar ama yazi kalirdi... bu dusunceyle bundan tam 5 yil once yazmaya baslamistim, 800`den fazla ani yazmisim, iyi ki de yazmisim. cunku pek cogunu da ancak okuyunca hatirlayabiliyorum...

Bu anilar arasinda olmasi gereken en onemlilerden biri de suphesiz, Turkiye`den Hong Kong`a tasinma hikayemiz.... ve burada yine ise girebilmis olmam... sirketim benden global bultende yayinlamak uzere hikayemi yazmami istedi, bende kaleme aldim... ve yazarken ne mucize birsey yasamis olduguma bir kez daha inanamadim... Global bulteni ne yazik ki buraya ekleyemiyorum, ama yazimi unutulmasin diye buraya aynen koymak istiyorum...




My journey from Turkey to Hong Kong

I started as a tax intern at EY Turkey 12 years ago. On my first day, my biggest problem was the photocopy machine, which broke down because I caused a paper jam. As a student, I had assessed my Microsoft Office knowledge as ‘advanced’ in my resume, and I was in total shock upon seeing the formulas used by EY professionals at work. It took me months to utter tax phrases without any mistake while presenting to clients.

Beginning my story with “Each day is better than the last” would be truly way too romantic! That’s because I also sometimes had meetings that lasted for hours and seemed to never end, plans with friends that got cancelled because of urgent client requests, and a home I was away from for days due to long business trips. However, I motivated myself as I confidently took my career steps forward one by one and saw how my work helped me to grow.

Of course, I also had a life outside of work. As time went by, I’ve been a good daughter, a good wife and a mother of two little kids.

One day, my husband got an amazing job offer from Hong Kong. This not only meant that he would take several steps forward at once in his career, but our kids would also have the chance to study at private international schools. Everything seemed just perfect. The only problem was that I thought I would probably have to abandon my career.

During our decision-making process, I met so many people who had moved to another country due to their spouse’s job and had to end their career or who had to work at much more ordinary jobs despite their qualifications only because they were foreigners in that country. Everyone around me kept talking about the difficulties of finding a job outside of your home country. Almost all of these people were very well-trained, had worked at large local or global companies and had assumed management roles in their former countries. Even the thought of it was scary, but it looked like I was going to be one of them!

When you are inside the ocean, you cannot see how big the ocean is. Today, I really cannot believe EY’s greatness and how much my network, which I am proud to be a part of, has done for me.

Everything started with an email in June. Although I was in a completely different region and did different roles at EY Turkey for 12 years, my CV was sent to EY Asia with my references. I presented myself to the executives in Asia, and they explained what they would like to do for me. They believed my diverse background could bring a different perspective to the Asia Pacific Tax Center (APTC) Indirect Tax team.

While it has been only three months since I moved to another country thousands of miles away from my home country, I am now writing to you from my new desk at EY Hong Kong office. Besides that, I have the flexibility of working only three days a week given that I am a mother and considering the potential difficulties I may encounter while settling in another country with two little kids. I have joined the APTC Indirect Tax team, as a Senior Manager, and while contributing to this team by utilizing my diverse background, I`m sure I will also gain a unique experience.

It’s not a dream, it is the reality...

The movie `Hong Kong Adventures of a Turk` has begun with all its excitement. I hope my journey inspires all my colleagues who think they have a low chance for mobility as tax is a local issue or who feel they will need to give up their career after having children.


EY is a unique company which truly appreciates you wherever you are, which always finds a way to make use of your whole knowledge at your location and which can enable you to establish your work-life balance by considering the priorities of your life outside of work, where you also play the leading role.