Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

2 Şubat 2015 Pazartesi

Happy Wheezer (mutlu horlayan) Can


09 Ocak’ta hastaneye yattığımızda zaten Elif Dağlı’nın adını arkadaşım Güzin’den almıştım ve Can’ı ona götürmek istiyordum.
Ancak 23 Ocak’ta annemin ameliyatının ardından Ankara’dan geldiğim gece önce Zeynep ateşlendi, bütün haftasonunu Zeynep’in ateşi ile geçirdik ve Pazar günü 25 Ocak’ta Can yine ateşlendi, Pazartesi günü apar topar Zekai dedemize gittik ve Zekai bey, Can’a ventolin tedavisine devam etmemizi söyledi. Ayrıca Elif Dağlı’yı görmemizin faydalı olacağını belirtti. 30 Ocak’ta gittik Elif hocaya, dünya tatlısı bir doktor.



Can’ı happy wheezer olarak tanımladı, yani mutlu horlayan J zavallı bilmiyor nefes almayı, dünya böyle bir yer zannediyor, bari güleyim ben diyor bu saf dedi J kesinlikle katılıyorum ona J

Olayı şöyle özetledi:

Ventolin olayı şudur: dişiniz ağrıyor, apse yapmış ama siz sadece aspirin içiyorsunuz, 3 saat uyuşturuyorsunuz, sonra ağrı tekrar başlayınca tekrar aspirin alıyorsunuz, dişteki apsenin geçmesi için antibiyotik kullanılması  gerekir aksi halde apse büyür ve dişi kaybedersiniz. Ventolin nefes açıcı bir rahatlatıcıdır, nefes borusu sıkıştığı zaman, onun etrafındaki kası gevşetip açar, ancak tedavi etmez, Can’ın tedavi edilmesi gerekiyor, aksi halde uzun dönemde hastalık yerleşiyor.

Hastalık dönemini alevli dönem olarak tanımlıyor ve çocuğun alevli dönem tedavisine olan ihtiyacının azalmasını sağlamak lazım diyor, bunu da koruyucu tedavi ile yapabiliyoruz dedi.

Can’da yapılan hata: geçici enfeksiyon sebebi ile hırıltı var zannedilmiş, ancak anneden geçen alerji geni var(lanet olsun benim toz alerjim), hastalık 1 ayda 2 defa tekrar etmiş, hem rsv virüsü pozitif çıkmış, hepsinin alt alta koyunca bu çocuğa viritük demek yanlış, bu çocuk alerjik bir çocuk.

Alerjik demek, bir tane madde var, o yapıyor gibi anlamamak gerekiyormuş, alerjik demek, aşırı duyarlı nefes borusu demekmiş, nefes borusu herşeyden etkileniyor; mesela bugün 3 derece yarın 20 derece, bu onu rahatsız eder, sis rahatsız eder, grip virüsü rahatsız eder…

Eskiden; Rsv’yi alan kişinin nefes borusunda bir tahribat olur, alerjik bronşitli insan gibi olur, 3 yıl hırlar diye biliniyormuş, ancak şimdi yapılan araştırmalar RSV virüsünün dedektör gibi zaten alerjik bünyeye yapıştığını göstermiş, yani bir nevi yumurta tavuk meselesi…

1/10 insanda var bu hastalık L

Eğer tedavi edilmezse ise, erişkin yaşta astım veya koah’a çevirme ihtimali normalden 32 kat yüksek L

Hırlama bir problem değil, giren hava ve çıkan hava bir dirence karşı çıktığı için hırıltı duyuluyor, onun karşılığı nefes borusunun kasılmış ve tıkalı olması,  içeri girebilen oksijen miktarı az, yani akciğerin kullanılabilir hacmi düşüyor. Çinliler demir ayakkabı giydirirmiş, ayaklar küçük kalırmış, eğer zamanında o akciğer full kapasiteye açılmaz ise, kullandığı kapasite düşük kalırsa çocuğun , hayatı düşük kapasiteli bir akciğerle başlıyor ve ondan sonra yaşlandığında, akciğer ömrünü tamamlamaya yetmiyor, TR’ye yaşayan 3m kişi var.
Can ile ilgili Elif hocanın amacı, Can’ı 18 yaşında normal bir akciğer kapasitesine ulaştırabilmiş olmak. (inşallah)

Büyüme durduğu zaman akciğerde büyümeyecek, 18 yaşına geldiğinde full kapasite ile büyüme durursa, akciğer Can’ın ömrünce yetecek. Bugün yapılan herşey uzun dönem hayatı için yapılıyor, amaç çocuğu bugün iyi uyutmak değil, gelecekte sorun yaşamamasını sağlamak.

Bir de özellikle Elif hocaya bu virüsü ablanın Can’a taşıyıp taşımadığını sorduk, kendisi en bilinen büyük yanlışların şunlar olduğunu söyledi:  Abla getiriyor, geniz eti var, enfeksiyona duyarlı, aslında çok grip oluyor, bağışıklığı kuvvetlendirici ilaçlar verin, çocuğun reflüsü var… Bunların hepsinin sebebi akciğerin tam kapasite çalışmıyor olması, yani elinizde kurulu bir bomba var, abla sadece bu bombaya sebep oluyor, bombayı etkisiz hale getirmek gerekiyor dedi. Biraz zamana ihtiyaç var… uzun ve meşaketli bir tedavi bizi bekliyor.  

Atrovent denilen başka bir nefes açıcı var, ventolinden daha etkili küçük bebekler için, çünkü ventolinin akciğerde değdiği bir yer var ve o bebeklerde henüz gelişmemiş olduğu için ventolin etkili olmayabiliyor.
Kontrol edici pulmicort’tur, yangın söndürücü faaliyetlerdeyiz hala. Ondan sonra yangın olmaması için alınacak önlemler var. 

Şimdi 1 hafta günde 3 defa atrovent, 2 defa pulmicort, sonra 1 hafta günde 2 defa pulmicort verip, 
Elif hocaya tekrar gideceğiz…. Bakalım Can’ın bronşiolit hikayesi başlıyor….


28 Ocak 2015 Çarşamba

Saçının inadı bile benziyor :))

Ne demişler kız halaya( bizim halamız yok, inşallah aklı amcalarına çeker), oğlan dayıya :))

Can bence fiziksel olarak o kadar benziyor ki Cem ile, saçının yatmayan inadı bile benziyor :))


Top havuzumuz yine piyasada

2012 mart'ında Zeynep 8 aylıkken kuzenim Nesrin yollamıştı top havuzunu ve topları... Zeynep ve kankalarının en sevdiği oyuncaktı, neredeyse 1 yaşına kadar... 1 yaşından sonra yürüyüp, yerinde duramamaya başlayınca kaldırmıştık topları ve havuzu... 

Can paşa için çıkarıp şişirdik... 


80m2 evde yer olmadığı için salonun ortasında duruyordu, 200m2 evde yine salonun ortasında duracak sanırım :))



Ocak 2015 hadi git artık yeter :((

Geldi mi hepsi üst üste zaten :((

Ocak ayı hastalıklarla geçti, önce Can'ın bronşiolit macerası, sonra annemin ameliyatı ve dinlenmeye vakit bulamadan Ankara'dan gelir gelmez Zeynep'in ateşle imtihanı üstüne hemen akabinde Can'a sattığı mikrobu sebebiyle Can'ın yeniden azan öksürük krizleri ve yine bronşiolit :(

Can, 5.5 aylık haliyle, Ocak ayında 2. Defa antibiyotiğe başladı, daha önce başladığımız makrol hastaneye yattığımızda durumu virütük diye bıraktırılmıştı, bu sefer doktorumuz augmentin başlattı :(

Zekai bey bile Can ve Zeynep'in ilişkisini görüp darlandı, Zeynep resmen Can'ın dibinden ayrılmıyor, çocuğu sıkıştırıyor, sıkıştırıyor, sıkıştırıyor, ağzını, yüzünü, kulağını, elini, kolunu her yerini öpüyor, sıkıyor :( Zeynep'in taşıdığı herhangi bir mikrobun Can'a bulaşmaması mümkün değil, ama Can o kadar küçük ki bizim yada Zeynep'in ayakta atlatabildiği herhangi bir virüs Can'ı hastanelik edebiliyor :(

Zekai bey'in bu ilişkiyle ilgili 2 tane yorumu oldu; 

1) Zeynep'e Can'a bu kadar yaklaşmasının yanlış olduğunu anlatın (bunun mümkün olamayacağını hepimiz biliyoruz sanırım)

2) Zeynep'i şu soğuk ve virüslerin kol gezdiği kış aylarında biraz okuldan almayı düşünün (!) ( bunu yapmayı kesinlikle istemiyorum)

Can'ın hasta olmasına çok üzülüyorum, o kadar küçük ki, o minicik haliyle öksürdükçe, o balgamı o bedenden atamadıkça deli oluyorum... Gecenin sessizliğinde evde kettle çalışıyor gibi nefesinden gelen hırıltı... Ateşleniyor, Gece de en az 5 kez uyanıyor, ne kendi uyuyor ne bizi uyutuyor...

Ama yine de Zeyno'yu okuldan almak bence çok acımasız :(

Can'ı bu sefer hastaneye yatırmak istemedik ama Zekai dedemiz şu çok ağır olduğu birkaç günü ayrı geçirmelerinin iyi olacağını söyledi, bu yüzden Zeynoş babaannede kaldı 2 gün, bugün artık dayanamadım eve getirdim, eve girer girmez kardeşimi çok özledim dedi, odasına koştu, ki yol boyu konuşmuş olmama rağmen :)



Ya Allahım yaaa, laf anlasın diye beklediğim melek daha 3.5 yaşında, ne söylersem söyleyeyim bir kulağından giriyor birinden çıkıyor...

Olayları iyi yanından görmeye çalışıyorum, Can okula başladığında hiç Zeynep gibi kreş hastalığı olmayacak, zaten hastalana hastalana vücüdu bağışıklık kazanmış olacak :)


23 Ocak 2015 Cuma

Özledimmmm

Kuzularımdan ayrı 4. Gecem... Hem yorgunluktan ölüyorum, hem kavuşmamıza az kaldı diye heyecandan uyuyamıyorum :(

Kuzularımı çok ama çok özledimmm




19 Ocak 2015 Pazartesi

Caca için büyük gün... Allah'ım sen yardım et...

Bugün günlerden 20 Ocak 2015, canımın içi, burnumun direği annem için büyük gün...Bugün ameliyat günü...

Aralık ayının son günlerinde fark edildi, böbreğindeki 4cm'lik kitle... yapılan araştırmalar sonucunda doğru olduğuna inandığımız doktoru Başkent Üniversitesi hastanesinde bulduk...

Annemin test sonuçlarını gören bütün doktorlar, acilen ameliyata alınması gerektiğini söyledi... Ancak bunu söyleyen doktorların hepsi de ayağındaki alçı çıkmadan onu ameliyata alamayacaklarını söylediler... Ayağı tam 6 hafta alçıda kaldı... Yine klasik bir Acıbadem Maslak hastanesi faciası oldu :(

Annem Eylül ayında biz yeni evimize taşınırken, mutfak tezgahının üzerinden düştü ve biz onu hemen Acıbadem Maslak hastanesine götürdük... Orada film çekildi ve muhteşem acil doktoru, hafif bir ezilme olduğunu, 1 hafta kadar üzerine basmamasını söyledi.... bir de akıl verdi... taaaa dizinize kadar morarabilir, paniklemeyin dedi... annemin ayağı gerçekten hem şişti hem morardı, ama biz normal zannettik... 1 haftadan sonra annem tüm acısına rağmen üzerine basmaya devam etti... ve tam 2 ay hem sızlandı hem üzeine bastı, yürüdü... En sonunda acısına dayanamadı ve Ankara'da başka bir doktora daha gitti... Doktor annemden tekrar röntgen istedi ve o da neeeeee, meğer annemin ayak bileği tam 4 yerden kırıkmış, hatta ilk düştüğünde de kırıkmış muhtemelen ancak annem üzerine basmaya devam ettiği için kırık bütün bileğe yayılmış... tam 6 hafta alçıya alındı...

böbreğinde kitle olduğunu öğrendiğimizde de alçıdaydı ayağı, doktorlar alçı çıkmadan ameliyat edemeyeceklerini söylediler, çünkü bu açık operasyondan sonra annemin bir an önce yürümeye başlaması çok önemliymiş...biz bu süreçte şunu anladık ki, annem küçükken hiç sek sek oynamamış :) kadının resmen denge sorunu var... koltuk değneklerini bir türlü kullanamadı... alçılı ayakla normalde bile yürüyemiyordu, ameliyatlı hayatta yürüyemezdi...

Sonuç olarak bu Acıbadem Maslak'ın kaçıncı vukuatı böyle... evimize en yakın hastane diye kalkıp gidiyoruz, ama gerçekten rezil bir yer... önce Can'ın hastalığı, sonra annemin şu böbrek operasyonu hayırlısıyla sonuçlansın, bu Acıbadem Maslak konusunda hukuki olarak neler yapabileceğime bakacağım...

Velhasıl kelam, söz nereden nereye geldi... Annem için bugün büyük gün... Açık ameliyata girecek, kitlesel temizlemeye yapılabilir mi bilmiyorlar, eğer yapılamazsa böbrek tamamen alınacak, aynı zamanda başka bir alanda yayılma olup olmadığı kontrol edilecek...

Allahım sen bugün bizim yanımızda ol... Benim çocuklarımın Caca'larına daha uzun yıllar ihtiyaçları var.... Daha çocuklar benden kaçıp, çooookkkk annneanneye sığınacaklar... bana diyemediklerini anneannelerine söyleyecekler... benden istemeyediklerini ondan isteyecekler.... ona öpücükleriyle rüşvetler verecekler... ona her istediklerini yaptıracaklar.... bana şımaramadıklarını, ona şımarıp yaptıracaklar....Sen yanımızda ol Allah'ım...

Sevdiğim gri şehrim Ankaram, bak yine geldim sana... Bugün rengarenk yüzünü göster bana...

Bronşiolit ile tanışma :(

Aslında tam 5 aylık olduğumuzda yani cuma günüydü Zekai beyin kontrolü ama Can Çarşamba gecesini çok kötü geçirince perşembe günü gittik doktorumuza...



İyi ki de gitmişiz çünkü Zekai bey bile ilerleyen saatlerde yatırabiliriz hastaneye dedi, Can bronşiolit olmuş( respiratuar viral panel), aslında muhtemelen abladan geçmiş ama Zeynep daha büyük olduğu için daha ayakta atlatmış...



Evde kullanmamız için aerochamber ve ventolin verdi bize, oradayken dakika kalp atış sayısı 80'di, ventolinden sonra düşecek rahatlayacaksınız dedi, ama ne yazık ki öyle olmadı Can evde hiç uyumadı, artık ağlamaktan helak oldu, huzursuzluğu hiç bitmedi, 30 dakikadan fazla uyumadı en sonunda gece 12'de gittik Acıbadem Maslak'a...


Acildeki doktorumuz 1 saat sonra yatış verdi ama yatmak ne mümkün hastane doluymuş, sonra bize eğer istersek Acıbadem Fulya ile görüştüklerini eğer istersek direkt orada yatabileceğimizi söylediler. Ama bunun için önce Acıbadem Maslaktan çıkış yapmamız, sonrada Acıbadem Fulya'ya giriş yapmamız gerekiyormuş, gecenin o saatinde o yorgunlukla insiyatifi sıfırın altındaki işletme müdürüne böyle saçma şey olmayacağını, Maslak'ın bizi Fulya'ya ödeme almadan sevk etmesi gerektiğini anlattım, adam bana inanamaz gözlerle baktı ve olmaz öyle şey, buraya ödemeyi yapacaksınız dedi, biz de o zaman oda bekleyeceğimizi söyledik ve başladık beklemeye, sabah mesaisi başlayınca acilin baş hemşiresi Fatma hanımla tanıştık, böyle tatlı bir insan olamaz, kaç saattir acilde beklediğiimize inanamadı, bizi hasta ilişkilerinden Selen hanıma yönlendirdi, Selen hanım istersek hiçbir ödeme yapmadan doğrudan nakil ile acıbadem fulya'ya gidebileceğimizi veya istersek açılan ilk odaya yerleşebileceğimizi söyledi, biz beklemeye karar verdik ve saat 14:00'de saç ekim merkezi katındaki 4018 no.lu odamızdaydık, acilden odaya çıkmamız 14 saati buldu :(


sevgili Fatma hemşire, Acıbadem Maslak'ta senin gibi 10 tane çalışan olsa, bu hastanede sorun felan kalmaz :)


Doktorumuz Müjde hanım çok iyiydi, bizimle çok ilgilendi, kattaki tek bebek hasta olduğumuz için de gelen giden eksik olmadı hemşirelerden, hatta Can'ın akşam ağlama nöbet saatlerinde sırayla gezdirdiler Can'ı :) Özellikle Elif hemşiremiz ve Özlem hemşiremizin yeri apayrıydı... Çapkın oğlum da erkek hemşirelere hiç yüz vermedi, kızlara o haliyle bile gülücükler gülücükler gülücükler yolladı :)



Perşembeyi- cumaya bağlayan gece 01'de başlayan maceramız, pazartesi akşam 8 sularında son buldu, evimizin yolunu tuttuk...



Hayatımıza nebilizatör adında bir makine girdi, hastaneden sipariş ettik geldi, sabah akşam ventoline evde devam ettik...



Bronşiolit denilen bu hastalığın acaba alerjik mi yoksa virütik mi olduğunun bulunması gerekiyordu... Can'ın burnundan alınarak yapılan respiratuar viral panel testi, bir hafta sonra cuma günü (16.01.2015) pozitif çıktı... Biz kontrol için tekrar Müjde doktorumuza gitmiştik... Bir virüsün olumlu çıkmasına ilk defa sevindim, çünkü doktorumuz Müjde hanım, inşallah bu bronşiolitin bu RSP virüsü yüzünden olduğunu ve bir daha tekrarlamasını beklemediğini söyledi, dolayısıyla biz de inşallah bir daha olmayı ve bu meymenetsiz nebilizatör aletini hayrına birilerine hediye ederiz...



Bu süreçte hastanede yatarken, özellikle erkek annesi arkadaşlarımdan bir sürü geri bildirim aldım... Meğer bu bronşiolit ne kadar bilinen bir rahatsızlıkmış, özellikle de erkek çocuklarda... bununda sebebi, kız çocukların bronşlarının gelişkin doğması ancak erkek çocuklarda bronşların doğumdan sonra 7 yaşına kadar gelişmeye devam etmesiymiş,,, o yüzden erkek çocuklar bu hastalığa çabuk yakalanıyormuş, azıcık kuru öksürük başladığında önlem alınmazsa pat diye ciğerlere iniverebiliyormuş... Zira biz Zeynep canı sağolsun, her birşeye hastalandığı için kendimizi çok tecrübeli sanıyorduk bu hastalık işlerinde, o yüzden Can'da öksürük başlayınca gayet sakin bir şekilde evde atlatmaya çalışmıştık, eski usul önlemler alarak (odayı osmanlı ocağı ile nemlendirme çalışmalarımız oldu ve %30 olan nemi %50-%60'lara kadar çıkarmayı da başarmıştık) geçirmeye çalıştık,.. günbegün iyi olacağını düşünürken, çocuk kötüye gitti ve sonunda hastanelik olduk...

Sevgili arkadaşım Güzin'de bu işten çok çekmiş, her ayın 4-5 gününü Maslak Acıbadem'de geçirdiğimiz günler olmuştu dedi bana, en sonunda Elif Dağlı ile tanışmışlar ve aslında yanlış tedavi uygulandığını anlamışlar... Bize şiddetle bu süreçte Elif hocayı görmemizi önerdi... Can'ı bulabildiğim ilk fırsatta ona götürmek istiyorum... Çünkü bu nebilizatör ve ventolin tedavisi mucize bir çözüm gibi, mentollü hava damarları genişleterek çocuğun rahat nefes almasını sağlıyor ancak sorun bunun bağımlılık yapması ve çocuğun alıştıktan sonra en ufacık bir ökrüsükte bile hemen tekrar bu ikiliye ihtiyaç duymasıymış... Çocuğun bunu doğal yollarından atlatmasını sağlamamız gerekiyor bence...

buarada bir çingene lafı var hani,,,, çocuğun hasta olduğuna mı yanayım, huyunun değiştiğine mi diye... bizdeki durum da aynen öyle oldu... daha belki eğitim  verdim demek için çok erken ama ben Can'ı 40 günlükten beri kendi yatağında kendi kendine uyutuyordum... yatağında yumuşak 2 tane oyuncağı var. Onları yanağına yaslıyordum, kollarıyla onları sarmasını sağlıyordum ve o da ayıcık ve balığı ile uyuyordu... Ama bu hastane sürecinde, benim yanımda ve benim kollarımda uyumaya başladı... Çocuğun kolunda serum ağzında maske varken, ona kendi uyuması için eziyet edemedim... Sonuç olarak şuanda artık evdeyiz... Ama Can hala kucakta uyuymaya devam etmek istiyor :(