Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

15 Ocak 2012 Pazar

Babamızın arkadaşları ile güzel bir kahvaltı,,,

Bol yağmurlu bir Cumartesi sabahı, gün daha aymadan uyandık Zeynoş sayesinde. Saatler biraz ilerlesin diye kah sıkılarak, kah gülüp oynayarak zaman geçirdik. Sonra dayanamadık gittik Berker amcamızı da uyandırdık,  şımardık da şımardık,  sonra düştük yollara,,,Babamızın arkadaşları ile güzel bir kahvaltı ettik Palmadoro’da.
Çok güzel insanlarla tanıştık, çevremizi genişlettik ,,,
Sarp Mete tam bir fırlama, çok tatlı olmuş, ama hiç yüz vermedi bize (bu arada babası her ne kadar kabul etmese de, hık demiş burnundan düşmüş babasının)
Doruk çok tatlı, çok sıcakkanlı bir bebek, bize göre abi tabi J
Aslında Zeyno’da abla olacak yakında, çünkü masada 2 tane de kardeş vardı,,,
Sevgili Fatma ve Başak, annelik en güzel- en yüce duygu, ama siz yine de hamileliğinizin ve istediğiniz kadar uyuyabildiğiniz şu günlerin tadını çıkarın,,,
Bir sonraki yemeğin, çok geç olmaması dileğiyle,,,














 

İnşallah geçmiş oldu,,,

Bu hafta babamız şehir dışındaydı, Caviş geldi bizimle kaldı. Çarşamba günü akşam saat 7 sularında Zeynoş’un ateşi çıkmaya başladı, bir anlam veremedik, 38 dereceyi görünce dayanamadık Calpol verdik. Gece aramıza aldık, uyuttuk, sabaha kadar bir annem kalktı, bir ben kalktım, ateşine baktık,,,
Perşembe gün boyu inanılmaz neşeliydi, sanırım geçti dedik, ama akşam yine ateşi 38-38,5 derecelere çıktı, yine Calpol verdik, Zeynoş mızlana mızlana uyudu.
Cuma günü ne yazık ki Caviş’i yolcu ettik, akşam babamız gelecekti ama yine de evde kalmak istemedik, babaanemize gittik, akşam yine ateşimiz 38,5 derecelere çıktı, doktorumuz Aylin hanım Cumartesi günü görmek ve tahlil yapmak istediğini söyledi.
Cumartesi sabah erkenden kalktık, dayanamadık gittik Berker amcamızı da kaldırdık, Zeyno’nun sesine tüm ev halkı uyandı, ve çift kişilik bir yatakta 5 kişi yatıldı, şımarıldı şımarıldı.(fotolar Berker amcanın makinesinde kaldı)
Tüm öğleden sonramızı Amerikan hastanesinde geçirdik, idrar tahlili yaptırdık. (Zeynoş huylandığı için 2 saat yapmadı tabi çişini) Sonuç temiz çıktı. Doktorumuz İnfluanza A’da yaptı ama inşallah onun sonucu da temiz çıkacak.
Ben hastanede bazı kırmızı döküntüler gördüm Zeynoş’un göbişinde , acaba 6. Hastalık olabilir mi diye şüphelendim, ama 6. Hastalıkta ateş günün belli bir saatinde değil, sürekli görülürmüş. bu yüzden hayır dedi doktorumuz.
Detaylı bir ağız taraması da yaptı, ama diş de çıkarmıyormuş Zeynep.
Doktorumuz geceyi hastanede geçireceğini, bu nedenle ateşi çıkar çıkmaz getirmemizi söyledi. (acaba yalancı ateş olabilir mi diye)
Hastaneden çıktık, Nişantaşı’nda Onur amcamız ve arkadaşı Tülin ile Kırıntı’da güzel bir yemek yedik. Yemeğin sonuna doğru avaz avaz bağırmaya başladık, annemize tatlıyı yedirmedik :) ve kalkıp evimize geldik, yol boyu melek kesildik. Çok şükür ateşsiz bir gece geçirdik.
Sonuç olarak, ne olduğunu anlamadık, Zeynep herhalde Aylin doktorumuzu ve Amerikan hastanesini özlemiş diye düşünüp, inşallah konuyu bir daha indirmemek üzere rafa kaldırdık,,,

İşten eve dönüş

Parazit yaşamımız 15 gün önce son bulmuştu.
İlk iş günleri zordu ama tahminimden daha kolay geçiverdi.
Sabahları uyku mahmuru halde, Zeyno’yu bakıcısına teslim edip gitmek işin bence hala en zor kısmı,,,
İlk günler odama gelip ziyaret eden arkadaşlarıma Zeyno’yu anlatmakla, günde 4 defa ne yapıyor şimdi diye evi arayıp rapor almakla geçti zamanım.
İşten çıkıp eve geldiğim yol bitmek bilmiyor resmen. Çılgın Mecidiyeköy trafiği her zaman ki gibi beni deli ediyor. Aslında her zaman öyle ama nedense bana, trafik daha da artmış gibi geliyor.
En çok eve geldiğimde acaba beni nasıl karşılayacak diye endişeleniyordum, ama çok şükür korkulduğu gibi olmadı ve gün boyu düşündüğüm, burnumda tüten canım kızım, nam-ı değer “heyecanlı piliçim” beni her akşam yüzünde kocaman gülümsemesi ile karşıladı.
Önce kucakta sarılmalar başlıyor, sonra bol bol yapış yapış,sulu sepken öpüşmeler, gıdık altından kikirdetmeler, sonra bakıcımız gidiyor, Zeyno mama sandalyesinin ana-kucağı modunda mutfakta yerini alıyor ve ma-aile yemeğimizi yiyoruz.
Yemekten sonra annesi ve prenses odaya doğru yol alıyorlar. Zeynoş son zamanlarda edinmiş olduğu kötü alışkanlık ile ile uyanıkken sütünü içmiyor(diliyle biberonu itiyor, hatta daha da ötesi iki eliyle biberonu tutup ağzından ayırıyor). Odamızda ışıklarımız kapalı, biraz dönencemizi izliyoruz (aslında daha çok o dönen ayıcıklara dokunamadığımız için sinirleniyoruz), sonra ben Zeynoş’a iş günümü anlatıyorum J o beni pür dikkat dinliyor, sonra eller gözleri kaşımaya başlıyor, Zeynoş’un uykusu geliyor, ağzında emzik, kendi ninnisini kendi söyleyerek (ıııhhııhh nidaları eşliğinde) uykuya geçiyor ve ben hemen sütünü uykusunda içiriyorum ona.
Zeynoş kolları iki yana açık teslim oluyor adeta, biz de babası ile hayranlıkla izliyoruz onu,,,





Edişkomuzun aldığı Zeynep trenimizi çok seviyoruz :)



Arkadaşım Fatmagül,,,


Sonunda babam ısrarlarıma dayanamadı ve bu haftasonu beni sevgili arkadaşım Fatmagül ile bir araya getirdi. Beraber güzelce kahvaltı ettik. Bana yine o beyaz olan şeyi içirdiler ama çok yakında artık dayanamıycam ve masayı dağıtacağım…
Ya anlıyamıyorum, babam neden Fatmagül ile arkadaşlık etmeme izin vermiyor acaba?


Ya anne neden ben hep o beyaz şeyi içiyorum, bak şu masadaki sarı olan şeyler çok lezzetli görünüyor. Üfff acaba Fatmagül’lerde bir akşam kalsam, bana şu sarı olan şeyden yapar mı?

Fatmagül, gözüne ne taktın sen? Üfff çok cool görünüyor, acaba onu bir yalasam nasıl olur?

Üfff tam yalayacaktım anladı bak, neyse Allah’tan kızmadı gülüyor.

Üfff dayanamıycam elimi gözüne sokucam galiba,,,

ya insanın yakın arkadaşları olması ne kadar güzel bir şey yaaa :))

Noel anne-Noel Baba Gelmiş, Hoşgelmiş,,,

Sevgili Yaman'lar ile fondü yaktığımız gece deli Zeyna'nın erkenden uyuması sebebi ile Güner teyzemizin aldığı noel anne/baba kostümlerimizi giydirememiştik. İçimizde kalır diye düşündük, sıpalarımızı şebek ettik ve evde çok güzel bir çekim gerçekleştirdik.

Yılbaşı niyetine okumanız dileğiyle :)))


Alla alla tosunum şu senin annenle baban değil mi ,ne yapıyorlar bize anlamadım yaaa, neyse biraz gülelim bari ayıp olmasın.  Bu arada kırmızı da sana pek yakışmışşş J



Ayyy babam geldi, yaaa baba ben bir şey yapmıyorum, tosun yakama yapıştı valla bırakmıyor beni




Baba bak ben masumum, tosuna bir şey söyle yaaaa, eteğimi kaldırıyor,,,

Şu Zeyno’da amma süslü kız, odasında bir sürü süsleri var, birkaç tanesini ben yesem, eksildiğini anlamazlar bile herhalde J
Ya anne-baba ne yapıyorsunuz siz yaaa, biraz ağır olsanıza, sevdiğeceğimin yanında beni rezil ettiniz yaaa, şu girdiğiniz hallere bakın,,,






 Yani anne-baba sizi şaşkınlık içinde izliyorum, Allah'tan Deli Zeyna'm olgun bir kız, sizin bu şablabanlıklarınıza gülüp geçiyor sadece, ama ben size gece sorarım bunun hesabını,,,

1 Ocak 2012 Pazar

Parazit yaşamımız bugün sonra erdi :(

Öyle yada böyle, er yada geç bu parazit yaşamın sona ereceği belliydi. İstesek de istemesek de zaman o kadar hızlı akıp geçiyor ki.

19 Ağustos'un ilk saatinde, evden çıkıp Amerikan Hastanesi'ne giderken, Zeyno'nun odasında korkudan ağlamıştım, ya herşey yolunda gitmezse kaygılarıyla,,,

Eve geldiğimiz ilk günler sadece 3-4 saat benden ayrı yaşayabiliyordu, o da aynı evin içinde olmak kaydıyla :)

Sonra yarı kırkı- tam kırkı, 2. ayı, 3. ayı derken, Zeyno biraz düzene girdi. Ankara'da kendisini bırakıp gece gezmelerine bile başladık :) ama gündüzleri hiç ayrılmadan :(

Aklımda bir sürü "nasıl" ile işe başlıyorum bugün.

Anne olmak zor, çalışan anne olmak gerçekten çok daha da zor...
Herşeyin güzel ve kolay olması dileğiyle,,,


4 gün 4 gece yeni yıl kutlamaları-Varan 3-Edişko ve Terrible Two :))

Zeyno'nun 4 gün 4 gece süren yeni yıl kutlamalarının 3. akşamı, yani 31.12.2011, her yıl olduğu gibi yine kardeşlerimiz sevgili Baba'lar ile kutlandı. Zeyno, Güner teyzenin ona aldığı noel anne kostümü ile maksimum erişilebilecek tatlılık noktasına ulaşmıştı. Edişko ve 2 yaş bunalım sendromu da en az Zeyno kadar tatlıydı :)

Edişko, bizim arkadaş çevremizin ve ailesinin ilk çocuğu olarak, göz bebeğimiz, canımız, kanımız. Doğduğu günden beri, onu kendim kızım kadar seviyorum. Ama şimdi Edişko, Zeyno'nun doğması ile gerçekten üzerine kuma gelmiş gibi hissediyor. Bunu o küçük ve tatlı haliyle o kadar belli ediyor ki. Zavallı Ece-Mehmet-Hülya teyze, Edişko'nun ilgisi başka yerlerdeyken ancak sevebiliyor Zeyno'yu. Mesela inatla, Zeynep yada Zeyno demiyor, onun adı Bebek :)

Akşam saat 6:30'da oturduğumuz masadan, gece saat 3:30 sularında kalkarak yeni bir rekora imza attığımız gecemiz, Zeyno'nun ilk defa sabah 8'e kadar uyumamız için bize izin vermesi, Edişko'nun sabah 9'da bebek-bebek diye kapımızı vurması ve odaya ağzından emzik ile gelip, Zeyno'nun yanına yatması, tencere-tavası ile Zeyno'ya yemek hazırlaması gerçekten çok ama çok güzeldi.

Sevgili Baba'lar sizi çok seviyoruz, çocuklarımızın da bizim gibi kardeş gibi birlik içinde büyümesi dileğiyle,,,


Gel Zeyno, sen de en az benim kadar tatlı olmuşsun, birlikte poz verelim :))

Zeyno yatarsa, ben de yatarım :))

üffff fotoğraf çektirmek istemiyorummmmmm,,,

süt annelerim ne güzel şeyler hazırlamışsınız, bunların hepsini ben mi yiyeceğimmmmmm :))


anne gel yanıma adettendir, yeni yıl ağacı ile bir poz verelim, seneye ben bu ağacı yerim kesinnnn :))

annecim-babacım siz de en az benim kadar tatlısınız :)

hep beraber aynı anda kameralara bir türlü gülümseyemedik :)

çekirdek kadro bir arada :)

herşeyi mideye indirmeden önce mükellef soframız :)

Zeyno kafayı bulmadan az önce :)