Zeyno ve Can

Zeyno ve Can

25 Mart 2015 Çarşamba

İlk akademik başarısızlık :(

Zeyno akademik anlamda ilk başarısızlığını bu hafta yaşadı :( 
Sebebi benim ödevi yanlış anlamam :(

Geçtiğimiz hafta bir mail aldık öğretmeninden, çocuğumuza sabretmeyi öğretmek için, tamamen onun yönetiminde bir mutfak organizasyonu düzenleyecektik. Alış verişi onunla yapacak, hamuru onunla yoğuracak, fırında pişmesini beraber bekleyecektik… Amaç çocuklara sabrederek güzel şeyler olacağını göstermekti…

Bizde yaptık bütün hazırlığımızı, Zeyno’yla markete gittik aldık listemizi… Eve geldik, ana kız yoğurduk kurabiyelerimizi… Pişirdik… Süsledik… Tam 3 saat sürdü, hem onun için hem de aceleci anası bendeniz için güzel bir ödev oldu…

Kurabiyelerimizi okula göndermek için kutuladık… Ben zannettim ki, herkes bir photo yollayacak okula… Meğer ödevi yanlış anlamışım, tüm süreci anlatan fotoğraflar göndermiş herkes, çocuklarda çıkmışlar sınıfın önüne, nasıl başardıklarını anlatmışlar…

Tabi sıra Zeyno’ya gelince, Zeyno tek fotoğrafla çıkmış sahneye… Öğretmeni tek fotoğraf olmasına rağmen çok güzel anlattı dedi, ama ben üzülmeyeyim diye öyle dediğini düşünüyorum… Çünkü fotoğraf herşeyi anlatıyor ne yazık ki… Zeynep gerçekten mahcup olmuş arkadaşlarının karşısında…
Canım kızım ben ödevi yanlış anladığım için akademik anlamda ilk başarısızlığını yaşadı ne yazık ki :(


Neyse öğretmeninden icazet aldık, bize bir şans daha verildi, sunumu hazırlamamız için… Bugün öğlen arasında koştur koştur İstinye Park’a gidip bastırdım fotoları, fuşya renkli bir de karton aldım… Akşam birlikte yapıştırıp süsleyeceğiz… Sonra da Zeyno önce bana, sonra da yarın sınıfa sunumunu yapacak… Erkekler için arabalı, kızlar için yıldızlı kurabiyeleri nasıl yaptığımızı tüm sınıfa duyuracak…


Bir öğrenmediğimiz bronkoskopi kalmıştı :(

13 Mart Cuma günü başlayan Can’ın hastane güncesi, 20 Mart Cuma günü bitti…
Neler neler yaşadık yine, Allah’ım görüp göreceğimiz bu olsun, başka bir şey olmasın ne olur…
Influanza A, Can’ı yerle bir etti, normal adamı bile 1 ay yatıran virüs, Can gibi zaten bronşları hassas bir çocuğa gelip yapıştığı için çocuk darmaduman oldu…

Hastanede söyledikleri bütün testleri yaptırdık, sadece bronkoskopi kaldı yaptırmadığımız. Abdurrahman hoca ve Refika hoca onu da yaptırmamızı istedi, çünkü onlara göre 2 aydır hırıltısı azalmamış bu çocuğun hırıltısının, daha da detaylı incelenmesi gerekmekte. Ancak ben bugün yaptığım ziyaretten sonra 1 kez daha emin oldum ve Elif Dağlı ile bu yolculuğa devam etmeye ve onu dinlemeye karar verdim.

Elif hoca, bugün bize tam 45 dakika ayırdı, uzun uzun sürecimizi analiz ettik birlikte… Hastanede yapılan testlerde bir şey çıkmayacağını adım gibi biliyordum, ama %1 bile bir ihtimal olsa, bir şey çıkabilirdi, bu yüzden size yok yaptırmayın diyemezdim dedi. Yarın sonucunu alacağımız alerji testlerinden de bir şey çıkmasını beklemiyor o yüzden.

Gel gelelim bronkoskopiyle ilgili düşündüklerine, ki ben yoğun araştırmalarım sonucu, kesinlikle onun gibi düşünüyorum ve ona %100 katılıyorum….
Bronkoskopi 2 sebepten yapılr;

Doğuştan gelen akciğerle ilgili bir tıkanıklık problemi
Herhangi bir cisim yutmuş olma durumu

Eğer Can’ın doğuştan, akciğerinde bir tıkanıklık yada daralma olsa, bu daha ilk aylarda kendini gösterir, ama Can’da 5. Ayda RSV mikrobu ile tanışana kadar böyle bir hırıltı hiç olmadı. Doğuştan bir sorun olup, kendini 4-5 ay göstermeme gibi bir durum da ihtimal dahilide ama bu ihtimal çok küçük. Eğer bir sorun olsaydı, mutlak suretle bunu ilk aylarda duyardık diyor.

Bu çocuğun 2 aydır yoğun/bitmeyen bir hırıltısı var, ama önce RSV oldu ve ağır geçirdi, sonra bir ara hırıltı yavaşladı, ama sürekli gribal enfeksiyonlar yüzünden tetiklendi, ve en sonunda da influanza A gibi koca adamları bile deviren bir mikrop aldı, dolayısıyla hırıltı yine yükseldi. Bu Can’ın doğuştan akciğer rahatsızlığı olduğunu değil, alerjik bronşiolit olduğunu gösterir. Alerjik olduğu için de o virüsler başka insanlara değil, gelip Can’a yapışıyor, yani Can mikrobu çekiyor zaten L

Bir şey yutmuş olabilir mi? Bence hayır, ama yine de Elif hoca, bunu da değerlendirmemiz gerektiğini düşünüyor, 45 günlük bebeklerin  bile leblebi, nohut yuttuğu görüldü diyor. Özellikle bebeklerin yakasına takılan nazar boncuğu çok tehlikeli, takmayın sakın diyor. Bebek onu yutabiliyormuş.

Can’da akciğer filmi çekildi, film temiz çıktı. Ama film sadece metal bir şey yuttuysa onu gösterirmiş. (çok şükür öyle bir şey yok), ama böyle nohut, leblebi gibi bir şey yutmuşsa, o akciğer filminde çıkmazmış (yine de onun olduğu bölgede hafif bir şişkinlik olması beklenir diyor, ama Can’da öyle bir şey de yok) Ayrıca bir şey yutmuş olsa, o zaman tüm akciğerde hırıltı duyulması biraz düşük bir ihtimal diyor, yani yuttuğu şeyin gidip takıldığı bölgede hırıltı olması, diğer taraflarda hırıltı duyulmamasını bekleriz diyor, ki Can’da tüm akciğerde yoğun bir hırıltı var :(

Dolayısıyla, bronkoskopiyle ilgili, bir şey yutmuş olma ihtimalini %1’lerde değerlendiriyor. Doğuştan gelen bir sorun varsa (ki onu da %10’ların üstünde görmüyor), yine de şuanda zaten pulmicort, atrovent, ve ventolinle tedavi görüyor diyor. Yani bronkoskopi olsa ve evet doğuştan bir sorun var dense bile, ilaç tedavisi yine bu olacakmış, yani bunu yaptırmayarak, herhangi bir şey kaybetmiyoruz gibi gözükmekte.

Dolayısıyla, Elif Hoca, bronkoskopiyi 1 ay bekletmeye karar verdi. 1 ay boyunca ilaçları kullanmaya devam edeceğiz. 1 ay sonunda kontrole geldiğimizde, eğer influanza’nın tüm artçıları geçmiş olmasına rağmen eğer hırıltı hala varsa, o zaman bronkoskopi yapıp, bir bakalım diyecekmiş.



Şuanda ilaçlar;
Sabah-akşam 2 doz 0,5 pulmicort + 1 doz ventolin
Sabah-öğlen arası ve öğlen-akşam arası 1’er kez atrovent
Öğlen 1 ventolin
Yani günde 4 doz pulmicort, 3 doz ventolin, 2 doz atrovent

Haftaya tekrar görüşeceğiz, ilaçları 1’er 1’er azaltacağız,  inşallah eğer 24 nisan’da herşey yolunda olursa, o zaman koruyucu tedaviye yani aerchamber’e geçeceğiz. 

Hastalık savaşları :(




Allahım isyan etmiyorum, başıma her ne geliyorsa illaki bir sebebi vardır diyorum... Başıma gelenler elbet daha kötü birşey olmasın diye olmuştur biliyorum ama yine de bu kadar üst üste olmak zorunda mı bilmiyorum...

8 mart pazar gününden beri Can ateşliydi, ne oldu anlamadık... Elif hoca, Zekai  hoca ne dediyse yaptık...ama 11 martta sabahı sabah ettik, gündüz Elif hocayı aradım, bana gelmeyin acilen bir hastaneye gidin ve Influanza A testi yaptırın dedi, apar topar gittik Acıbadem Maslak'a... Allah bu hastaneye adamı düşürmesin ne diyim ben... Ama en çok kendime kızıyorum, şu blogda bile yazdığım kaçıncı şikayet yazısıdır bu, akıllan be kardeşim, blogu okuyanlar götürmüyorlar yakınlarını bu hastaneye, ama akılsız ben bir türlü uslanmıyorum, hala panik halinde kendimi Acıbadem Maslak'a atıyorum, sonra da alıyorum boyumun ölçüsünü...

Öğlen saatinde vardık hastaneye, sadece influanza A testi yaptırmak istiyoruz dedik...  Test örneği alındı, bizi bir odaya aldılar... Nöbetçi çocuk doktoru, acilen 1 saat arayla 3 doz ventolin uygulanması istedi... İlk doz uygulandı, üzerinden epey zaman geçti, hemşireyi çağırdım 2.dozu ne zaman yapacaksınız dedim, kız bana sordu, ilk dozu saat kaçta yapmıştık diye :) güler misin ağlar mısın, kardeşim ben ne bileyim kaçta yaptınız, siz yazmıyor musunuz dedim, yoğunluktan yazmamışız dedi :) neyse oldu 20 dakika yapın 2.dozu dedim, yaptılar :) buarada saat 1 oldu, çocuk acıktı, ne var menüde dedim, aradılar bebek için un çorbası var dediler, tamam 1 kase gelsin dedim, sonra bu cümleyi 3 kez daha hatırlattım, saat 2:30 olduğunda hala bir tabak çorba gelmemişti, çünkü mutfak çok yoğunmuş :))

Lanet olsun verin testimizi biz çıkıp gidelim dedim, çünkü 1 saat sonra çıkar dedikleri testi 2 saattir bekliyorduk, hoca gelecek o bilgi verecek dediler, yarım saat daha bekledik, hoca geldi utana sıkıla, çok özür dilerim sizin test çalışılamamış dedi, idrak etmekte zorlandım önce, nefatif felan gibi anladım, yok dedi doktor negatif değil, labarauar testi hiç çalışamamış, çünkü ellerinde yeterli kit kalmamış dedi... 2 saattir neyi bekliyoruz o zaman dedim, kusura bakmayın dedi... Sinirle aldım  çocuğu, deliye döndüm, çocuk hasta - çocuk aç, 2,5 saatir boşuna bekliyoruz odanın içinde :( çıkarken ücret istediler birde, pardon neyin parası dedim, test yapılamadı ama hoca muayenesi var, bir de ventolin uygulanmış dediler... Gerçekten elimde bir bomba olsa herhalde pimini o anda çekerdim, Acıbadem Maslak yıkılsın, Allah da beni kahretsin, ben de bir daha bu hastaneye gelemeyeyim diye :(  herşeye haklısınız efendim diyen bir hasta hakları yöneticisi para alınmaması için talimat verdi de biz de eve çıkabildik...

Tabi o sinirle başka bir hastaneye gitmek aklıma gelmedi, Can'ı alıp eve getirdim...Can'da şoktan herhalde biraz daha iyi gibi oldu, hatta hem o geceyi hem perşembe bütün günü gayet iyi ve ateşsiz geçirdi...

Perşembe gecesi yine hırıltı ve ateş yükseldi, ama asıl bombayı Zeynep patlattı...

Gece 4 civarı yanımıza geldi, ben çok üşüyorum dedi, ateş 37.2'ydi, ateş düşürücü bile vermedim, sen babayla yat dedim, Can'a bakmaya devam ettim... Sonra içerden bir hırıltı geldi ve İlkerin çığlığı, Zeynep yığıldı kaldı bir kez daha, yani 15 aydan sonra 7.havaleyi de geçirdi, hemen yan yatırıp, ağzını açtım elimi sokup dilini tuttum, parmağımı ısırmaktan öyle bir kanattı ki, İlker Zeynep'in ağzından kan geliyor diye daha da bir panik oldu, Zeynep'in havalesi kısa sürdü, ve öksürerek kendine geldi çok şükür... Zeynep kollarımdayken hem süre tutuyordum hem evden çıkmak için hazırlıkları söylüyordum İlkere... zeynep 2 dakika da kendine geldi, biz 5. Dakika da evden çıktık, Allah böyle uzmanlık vermesin ama artık stres altında etkin yönetim konusunda mastır derecesi almaya hak kazanmış olabilirim...

Zeynep'in durumu stabil olduğu için onu Memorial Çağlayan'a getirdik... Acıbadem Maslak'a kızgınlığım geçmeyecek benim... Ayrı bir pediatri acili ve bölümü var, hemen alıp ilgilendiler, kontrolleri yapıp, bizi odaya aldılar...Zeynep önceki havalelerinden uyandığında hep çok yorgun oluyordu ama bu sefer çok enerjikti, sanırım hem o büyüyor, hem de bu seferki gerçekten en kısalardan biriydi...

Zeynep'in durumu stabil bir şekilde odada uyurken, Can'ın durumunun kötülediği haberi geldi evden, doğru ya gece zeynep havaleyi geçirmeden hemen önce ben Can'ın başında onun hırıltı ve ateşini dert etmiş haldeydim, resmen unuttum çocuğu :(

Elif hocaya mesaj atıp, Can'ın kötülediğini haber verdim, saat 10'da gelin diye mesaj attı, babası alıp götürdü, kadın resmen azarlamış İlkeri çarşamba günü madem o salak Acıbadem Maslak testi yapamadı, niye başka bir yere götürmediniz, bu çocuk kesin domuz gribi, acilen bir hastaneye götürün diyince , onu da alıp Memorial Çağlayan'a getirdiler... Doktor Abdurrahman bey, Can'ı gördü ve Zeynep'ten çok daha kötü durumda olduğuna acilen yatması gerektiğine karar verdi, çarşamba günü Acıbadem Maslak'ta olanlara inanamadı, bu çocuk bu halde nasıl taburcu edilir dedi :(

İkisine de Influanza a testi yapıldı ve tabi ki Can'da pozitif çıktı, bronşiolit üstüne domuz gribi çocuğu resmen yerle bir etmiş dedi... Ama daha da kötüsü artık 48 saatlik süre geçtiği için ilaç başlayamayız çünkü ilaç için çok geç dedi, prospektüsünde bile yazıyor dedi... Acıbadem Maslak, o gün bizi oyalamamış olsaydı, testin pozitif çıkması ile hemen ilaca başlanmış olacaktı... 

Çocukların ikisine de akciğer filmi çekildi, pırıl pırıl olmamakla birlikte temiz çıktı...

Zeynep'i nörolog gördü, 15 ay sonra tekrar eden bu havale yüzünden ilaç başlamak bence yersiz dedi ( ki biz 1 yılda 4 defa olduğunda bile ilaç başlamıştık, dolayısıyla başlayalım deseydi bile ben Meral Özmen'e gitmeden Mr ve Eeg çektirmeden başlamazdım)

Abdurrahman hoca, Zeynep'in geçmeyen bu kupkuru öksürüğünü dert edip, alerji testleri de yaptırmamızı önerdi, en bilenen 8-10 çeşit gıda alerjini için test yaptırdık bakalım sonuçlar henüz çıkmadı.

Zeynep perşembe gecesi girdiği hastaneden Cumartesi akşam taburcu oldu, ama inatçı öksürüğü için 10 gün makrol kullanacak ve sabah akşam pulmicort ve ventolin alacak( doktorumuz madem evde  cihaz var, öksürüğün yumuşamasına ve antibiyotiğin daha iyi etki etmesine yardımcı olur dedi) bakalım herşeyi denedik, bir de Abdurrahman hocayı deneyelim... Eğer bu da işe yaramazsa, bu öksürük bizim kaderimiz deyip oturacağım.

Gelelim Can paşaya(pardon subayına) :)
Can'ın akciğer filmi bronşiolit yüzünden Zeynep kadar temiz değil ama iyi...

Ayrıca doktor kalp için eko'da istedi, Pamuk prenses kıvamında doktor Ümit hanımla tanıştık ve Eko çektirdik, dert edecek kadar mühim değil ama Can'ın kalbinde üfürüm varmış, bu iki çocuktan birinde olurmuş, 14 yaş civarı normale dönermiş, tedavisi yok, ama kontrol edilmesi şiddetle tavsiye ediliyor, 2.5-6-14 yaşında görmek istiyor Can'ı hocamız...

Abla Cumartesi taburcu oldu ama Can pazartesi akşama kadar hastanede kalacak... Domuz gribi ile ilgili ilaca başlanmadı ama daha kolay toparlaması için serumla sıvı alıyor, buharla ilaçlar uygulanıyor, ayrıca damardan ilaç uygulanıyor... Can'ı deli eden şey balgamlı öksürüğü, bu balgamlı öksürük bitmeden çocuk kendine gelemeyecek, ama çok şükür 24 saate yakındır ateş çıkmadı... Hem yorgunluktan hem ilaçlardan sürekli uyuma eğiliminde ama tam dalıyor, lanet öksürük gelip onu tekrar acı acı bağırtıyor :( 

Allahım sen ne olur çocuklarımı, benim meleklerimi ve tüm melekleri koru, bize birşey olsun, onlara olmasın... Allahım her zaman diyorum ama bir kez daha diyorum, ne olur bu SON OLSUN :((

Bugün çocukları neşelendirmek için hastaneye pamuk prenses ve superman geldiler, çocukları tek tek ziyaret ettiler... Azıcık da olsa günümüzü neşelendirdiler :)

3810 no.lu odadan Can

3801 no.lu odadan Zeynep ( çocukların taşıdıkları virüsler birbirinden farklı olduğu için birbirlerinin odalarına giremiyorlar, ayrı ayrı odalarda takılıyorlar... Can pek birşey anlamıyor ama Zeynep'i odada tutmak biraz zor oluyor, sürekli Can'ın odasına baskın yapıyor) 







21 Mart 2015 Cumartesi

çenesi düşük Zeyno



Zeynep: Anne beni seviyor musun?
Annesi: Şüphen mi var?
Zeynep: yok anne, benim küpem yok, bak kulağıma küpe yok, Eda'nın küpesi var, ama benim küpem yok, büyüyünce bana da takalım tamam mı küpe, ama acırsa takmayalım tamam mı, ama acımazsa takalım, anne şimdi mi takalım?


yahu gerçekten bu kadın milletinin konudan konuya geçme hızına bazen bir kadın olarak ben bile inanamıyorum...
yahu biz en son, akştan, sevmekten felan bahsetmiyor muyduk? Ne oldu birden, ne ara biz küpe konuşmaya başladık...
ben kimim, sen kimsin, biz kimiz?????? :)))))


XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Akşam baba kız takışmışlar, çünkü Zeynep çiş yapmadan yatmak istemiş...
Bir de ben deneyeyim dedim, oturduk çişe, evet gerçekten yapmadı çişini... gittik odasına, çenesi düşük Zeyno başladı konuşmaya...

Zeynep: anne sen git babama dedi ki, oturdu Zeynep çişe ama çişi yokmuş, kızın çişi yokmuş de, bak gerçekten yokmuş de mi, olsa yaparım çişimi, zaten çişi gelince insan yapar, anne söyle babama gelsin bana kitap okusun, çünkü benim çişim yok :)

ahh ahh, çocuğum konuşmuyor diye üzülen tüm anne babalara, gerçekten aceleye gerek yok, sonra bir konuşuyor, sustur susturabilirsen :)


XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

benim 30 sene önce oynadığım bir oyuncak kırmızı telefonum var, Zeyno'nun ara ara eline takılıyor telefon (milyon tane oyuncak arasında sıra geliyor bazen ona diyelim). Geçen gün aldı telefonu eline, diyalog şu:

Zeynep: aaaa şarjı bitmiş bunun
Annesi: neden annecim, niye bitmiş şarjı
Zeynep: benim  yaramaz bir çocuğum var, şarkı izlemiş, bir sürü izlemiş, kızıcam ona, bu benim iş telefonumdu :)
(ben evde sürekli benim telefonumla oynama, benim ki iş telefonu diyorum, bana laf sokuyor herhalde) :)





10 Mart 2015 Salı

Bronşiolit çık git hayatımızdan :(

 

Can paşanın dün akşam itibariyle paşalık rütbesini elinden aldık, artık o bizim evin çavuşu… Hiç kalıbına yakışmayacak işler yapıyor :)


Ocak ayından beri bir türlü düzelemedi… Neymiş kardeşim bu bronşiolit böyle, resmen mahvetti bizi…


Ben sürekli hastalandığı için hırıltısı artıyor diye düşünüuorum, Elif hoca zaten yeterince kuvvetli ciğerleri olsa böyle hastalanmaz diyor, yani yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan meselesi devam ediyor…


En son 25 Şubatta yazmışız Bronşiolit yine azdı, Elif hoca, Can’ı ilaç manyağı yaptı diye… Söylediği dozda ilaçları kullandık… Elif hoca 1’er hafta arayla sırasıyla önce atrovent’i, sonra Ventolin’i kesti ve sonunda 09 Mart itibariyle de 2 doz sabah-2 doz akşam aldığı pulmicort’u 1 doza düşecektik ve 14 Nisan’da Elif hocayı ziyaret edecektik… Ne olduysa 09 Mart sabahı oldu… Can sabaha hasta uyandı… Cumartesi akşam annemin yardımcısı Can’ı atletsiz yatırmış, akılsız kafam bende kontrol etmedim, gece boyu 5 kez kalkıp kaka yapmış mı diye altına baktım, ama hiç üstünü açıp atlet var mı diye bakmadım uyku sersemi… 08 Mart sabahı Can biraz öksürdü, aksırdı, bir şey olmaz zannettim, ama oldu :(


09 Mart günü Elif hocayla konuştuk, pulmicort 2 dozu azalttırmadı, ve ayrıca sabah, öğlen, akşam atrovent’e tekrar başlattı…


Zekai beyi de aradım, Can sular seller gibi grip oldu, öksürüyor, aksırıyor, burnu sürekli akıyor diye…  sabah akşam yarım ölçü kongest verdi, burnuna 3 kez rhinfant damla, ateş olması durumunda da yarım ölçü ibufen (kongestin içinde parasatemol olduğu için)…


Dün gece kabus gibi, 1 saat deliksiz uyumadık… Resmen kendi de mahvoldu, bizi de mahvetti… sabah saat 5 civarı, resmen gözü kapalı, inliyordu paşam (pardon çavuşum)…


Can böceğim kalıbına bakan seni bir şey sanıyor, valla dışı seni, içi beni yakar bir çocuk oldun sen… Resmen artık haftasonu gelmesin istiyorum… Çocuğu bir yere çıkardığımız ettiğimiz de yok, ama her hafta sonu nasıl oluyor bilmiyorum, çocuk hasta oluyor :(


12 ay yaz olan bir yerlere yerleşmek istiyorum…. 

 


9 Mart 2015 Pazartesi

İlk yoğurt denemesi

Can paşa bugün ilk kez anneannesinin mayaladığı yoğurdu yedi... Biz evde değildik bana whatsapp'dan mesaj yollamış :))